11 augustus 2018

Never a dull moment met Phoenix

Al een dag na de operatie dacht Fien dat ze weer helemaal hersteld was. Ze is daarom erg gefrustreerd dat ze niet los mag op de wandeling. In huis terroriseert ze, als ik niet uitkijk, mama Flynn. Of ze springt met grote bokkesprongen door de kamer om haar moeder uit te dagen tot een spelletje. Ik geniet van de inventiviteit en humor waarmee ze dit doet. Het is een komisch beest, die gekke Fien.

De dag na de operatie was ik met mij meiden aan het wandelen. Op ongeveer 100 meter zag ik een jonge Labrador op het pad liggen, klaar om te spelen. Ik riep naar zijn baasje dat mijn hond net geopereerd was en of ze haar hond even bij zich kon houden. Ze keek niet eens op van haar mobiel! Ik zag meteen dat het om een onopgevoede lompe Labrador ging. Echt, ik ken ook leuke Labradors, maar aan dit type heb ik een hekel.

Lekker wijfie die Fien

De Lab kwam richting Fien gestoven en voordat ik ook maar iets kon doen gaf hij een bodycheck tegen haar geopereerde kant. Fien gilde het uit, mijn arme meisje! Maar de Lab had een waas voor zijn ogen en wist niet van ophouden. Ik gooide mijzelf voor mijn wijfie en duwde de reu weg met mijn been. Toen pas kwam zijn baasje in beweging. Ik weet dat het geen zin heeft om met zulke mensen in discussie te gaan, maar je zou ze toch!!! Gelukkig was Fien alleen geschrokken en bleek haar wond nog dicht te zijn.

Phoenix weet precies welke dag het is; op maandag zit ze voor de voordeur om onze hulp op te wachten. Maar Fien weet ook precies op welke dagen ze training heeft. Toen ik woensdag alle spullen pakte voor de training ging ze voor de deur zitten en keek ze mij met een paar droevige hondenogen na. Komende woensdag mag ze weer mee naar de training, alleen met het waterwerk moeten we nog even wachten.

 

7 augustus 2018

Phoenix geopereerd en weer een SJP B

Vandaag is Phoenix geopereerd aan een histiocytoom. Een histiocytoom is weliswaar een goedaardig gezwel, maar omdat het binnen korte tijd flink was gegroeid moest deze tumor operatief worden verwijderd. Wat is het toch naar om je hond achter te moeten laten en wat was ze zielig toen ik haar kwam halen. Ze loeide als een wolf. In de auto kwam ze al snel wat tot rust. Thuis heeft ze languit op de koude keukenvloer gelegen. Ze had het bloedheet, want om te voorkomen dat ze bij de hechtingen kan komen, heeft ze een petshirt aan.

Fien op de operatietafel

Inmmidels is ze goed wakker en heeft gegeten en gedronken. De komende dagen aan de lijn, niet zwemmen en geen trainingen voor mijn meisje. Vooral met dat laatste zal ze moeite hebben, mijn werkpaardje!

In Rilland heeft Flow of Spirits Clouded Yellow "Nero" met zijn baasje Hans Verdel een tweede SJP B diploma gehaald met 71 punten. Goed gedaan mannen! Nu dus 4 Flynnders met 2 SJP B's, ik ben echt mega trots!!!

 

5 augustus 2018

Zwaar weekje

Twee weken geleden voelde ik bij Phoenix een knobbeltje op haar flank. In eerste instantie dacht ik dat het een reactie na een tekenbeet zou zijn. Een paar dagen later was het knobbeltje flink gegroeid. Na een bezoek aan mijn dierenarts werd er een afspraak gemaakt, om het gezwelletje operatief te verwijderen. Op de dag van de operatie dacht mijn dierenarts dat het toch om een ontsteking ging. Ze heeft het gezwel geopend en met een antibiotica zalf ging ik weer naar huis. Het zat mij niet lekker dus reed ik op woensdag weer naar de dierenkliniek. Mijn dierenarts besloot een biopt te nemen. Arme Fien, het deed haar zo'n pijn! Ze was echt van slag hierna en verloor mij geen seconde uit het oog. Nu was het wachten en hopen dat het niet kwaadaardig zou zijn. Gelukkig kreeg ik vrijdag een telefoontje dat het om een histiocytoom, een goedaardige kanker, gaat. A.s. dinsdag wordt mijn "kleine" meisje alsnog geopereerd.

Fientje op de training

In overleg met mijn dierenarts besloot ik naar Veendam te rijden om te kijken of ik, vóór de operatie, nog een tweede SJP B met Phoenix kon halen. Ik merkte bij het uitsturen dat ze weer wat onzeker was en bij het commando "vooruit" bleef ze zitten. Ik zocht naar een andere plek waarop ze kon focussen en zag een aantal kraaien in het veld. Ik zette haar in de richting van de kraaien en ja hoor daar ging ze. De keurmeester vond het een gedurfde maar wel creatieve oplossing. Toen ze mocht terugkomen, draaide ze zich om en kwam als een speer. De rest van de wedstijd heb ik mijn best gedaan om haar lekker vrij te houden en dat ging steeds beter. Bij sommige proeven vond ze het moeilijk om bij mij weg te gaan, maar bij de markeerproef was mijn Fientje weer terug. Ze markeerde de eend "on the dot" een dikke 10. Het B diploma is in the pocket, geen hoge punten, maar ik vind het onder de omstandigheden toch een super prestatie van mijn wijfie. Lieve Fien, je hebt in mijn ogen de eerste prijs gehaald!

Er zijn in Vriezeveen ook twee SJP diploma's gehaald door Déroy en Rumi. Déroy viel ook deze keer in de prijzen. Een derde prijs, super gedaan Frans en Déroy! Nura was ook in Veendam, maar helaas is het haar niet gelukt. Maar dat gaat goed komen hoor! Inmiddels zijn er nu drie Flynnders die volgend jaar aan de MAP's mogen deelnemen. Ik ben een trotse fokker.

 

24 juli 2018

Mooie Flynnder resultaten

Afgelopen zaterdag hebben Flow of Spirits Red Admiral "Déroy" en Flow of Spirits Silver Skipper "Rumi" te Heerle met respectievelijk 72 en 69 punten een mooi tweede SJP B diploma gehaald. Zij zijn klaar voor de MAP's volgend jaar. Flow of Spirits Clouded Yellow "Nero" deed ook mee in Heerle maar heeft het helaas niet gehaald. De volgende keer komt het vast goed!

Kijk mijn Fientje eens trots zitten

Gisteren heeft mijn Flow of Spirits Holly Blue "Phoenix" een SJP B diploma gehaald in Heerle. Bij het "houden van de aangewezen plek" en het "uitsturen op bevel" was ze een beetje onzeker. Maar het apporteren deed ze vol overtuiging. Met een 10 voor het "kort apport", het "markeer apport", het "apport uit diep water", het "verloren apport" en een 9 voor "het overwater" en "los en aangelijnd volgen" ben ik ruim tevreden. Zo gaaf dat Fien bij deze proeven complimenten kreeg van de keurmeesters over haar stijl van werken. Met een diploma van 71 punten op zak reed ik tevreden naar huis. Nu hopen dat ze nog even wacht met haar loopsheid tot ze haar tweede B heeft, spannend ........

 

17 juli 2018

Flynnders in de prijzen

Gisteren bij de SJP proef in Putten zijn Flow of Spirits Red Admiral "Déroy" van Frans de Vries en Flow of Spirits Silver Skipper "Rumi" van Birgitte van Vondelen-Jorgenson in de de prijzen gevallen. Met allebei 76 punten hadden zij een gedeelde derde prijs. Het eerst B diploma is in de pocket. Flow of Spirits Clouded Yellow "Nero" van Hans Verdel had zaterdag al een mooi SJP-B diploma gehaald.

Foto Arista fotografie

Ik ben super trots op alle drie de voorjagers en Flynnders, fantastich gedaan! Helaas hebben Fientje en ik het gisteren niet gehaald, ze had geen focus en was best wel ondeugend. Maar goed het SJP seizoen is nog niet ten einde. De volgende keer beter, of de keer erop .......

 

7 juli 2018

Ze is er nog

We hadden onze vakantie uitgesteld omdat Harley te ziek was. Maar op haar verjaardag vonden we haar stabiel genoeg, om met een doos vol medicijnen, te vertrekken. We hadden een camping in de Franse Ardennen uitgezocht. Niet te ver weg, om Harretje niet te vermoeien met een lange reis en ook weer zo thuis te zijn, mocht het niet goed gaan. We vonden de camping niet onaardig maar wel veel te druk en na twee dagen besloten we door te rijden naar een camping in de Franse Vogezen. Op deze camping hadden we eerder met veel plezier gestaan. Wat een rust en met onderstaand uitzicht waren we helemaal tevreden.

Flynn, Jorja, Phoenix en Harley

Eigenlijk hebben we onze hele vakantie aan Harley aangepast. Veel rust, korte wandelingen en geen bezoekjes aan steden of musea. Hierdoor hebben we veel kunnen lezen en zijn we lekker uitgerust. Voor Jorja was deze rust ook niet verkeerd, want zij wordt zo langzamerhand ook een oud dametje. Om de familie Knots aan hun trekken te laten komen, heb ik drie keer met ze getraind en heeft Ton op een dag een extra lange wandeling met ze gemaakt. Flynn zit lekker in haar vel en was de hele vakantie lekker vrij en vrolijk. Fientje bruist van de energie en dit rustige programma was voor haar het moeilijkst. Om haar energie toch kwijt te kunnen raken, haalde ze de één na andere boevenstreek uit. Zij kan dit met zoveel charme en uitstraling doen, waardoor het moeite kost om niet in lachen uit te barsten. Sinds deze vakantie heeft Phoenix de nieuwe bijnaam 'Dragonfly' gekregen. Een passende naam voor mijn 'klein' Flynnder draakje!

Met Harley gaat het heel goed. Ze eet uitstekend, haar koppie hangt niet meer zo scheef en haar coördinatie is zelfs vooruit gegaan. Waanzinnig hoe zij zich heeft aangepast. Ze rent nu zelfs weer een beetje waarbij haar staart een soort roer is. Natuurlijk heeft ze een flinke tik gehad, maar ik had toch niet durven dromen dat ze zo goed zou herstellen. In ieder geval blijven we van elke dag genieten en zijn zo blij dat ze er nog is!

 

25 juni 2018

Harley 13 jaar

Twee weken geleden had ik het niet durven dromen, maar vandaag is Harley jarig. Vanaf het moment dat ze 13 jaar geleden in mijn handen werd geboren is ze mijn lieve, trouwe meisje. Het gaat niet echt goed met haar, ze heeft een behoorlijke tik gehad door de 3 toevallen, maar gezien de omstandigheden is ze nu redelijk stabiel. Ze kan nog elke dag mee voor een wandeling van een half uur en dat vindt ze heerlijk. Verder ligt ze veel te slapen, maar dat is niet echt vreemd voor een hond van deze leeftijd. We leven van dag tot dag en hopen dat ze nog even bij ons blijft.

Mijn trouwe meisje

Ook Harleys broers Kenai en Perro vieren vandaag hun verjaardag. Het gaat goed met beide mannen en wat lijken ze veel op mams Pip. Ik hoop dat ze goed verwend worden vandaag en van ons krijgen ze een dikke verjaardagsknuffel.

Links Kenai en rechts Perro

 

22 juni 2018

SJP oefendag voor de Flynnders

Op maandag 11 juni jl. hebben mijn vriendin en trainingsmaatje Miranda Taal en ik een SJP oefendag aan de Flynnders gegeven. Helaas konden niet alle Flynnders meedoen. Maar met vier Flynnders, gouden Flynnder Tibbe en Naelle, de Epagneul Bleu de Picardie van Miranda, hadden we ruim de tijd voor de acht onderdelen voor het SJP B-diploma.

Eerst namen we de proef af, zoals ook bij een SJP wordt gedaan. Hierna gaven we wat tips en werd de oefening herhaald, waardoor we "de puntjes op de i" konden zettent". We begonnen met het "Aangelijnd en los volgen" en het "Uitsturen en komen op bevel". Het volgen vind ik zelf (en daardoor mijn honden ook) echt een saaie oefening. Maar Phoenix deed het tot mijn verbazing niet verkeerd.

Voor het uitsturen wil ik persoonlijk mijn hond niet te vaak blind sturen, hierdoor kunnen namelijk "no-go's" onstaan. Ik had de proef daarom ook anders opgezet waarbij succes voor de hond het uitgangspunt was. Tussendoor mocht ook oudje Naelle een eend apporteren. Ze vond het geweldig en genoot van alle aandacht. Naelle denkt overigens dat ze een Flatcoated is en geeft zelfs echte Flatcoat kusjes. Lekker ding!

"Het houden van de aangewezen plaats" werd natuurlijk ook getraind. Vlakbij werd het "Apport uit diep water" geoefend. Door het schot wat bij deze proef werd gelost gingen een paar Flynnders zitten. Bij de herhaling (uiteraard met schot) bleven de honden nu keurig liggen. Het was ook nuttig om het "Kort apport te land" te trainen. Het los-vast zit er bij de Flynnders goed in, dat is gaaf om te zien.

Bij het "Verloren apport te land" was het een genot om te zien hoe graag en snel de Flynnders werken. Miranda en ik hebben elkaar afgewisseld in het bos om te kunnen zien hoe de honden het wild oppakten. Ze deden het allemaal uitstekend: "pakken en komen". Zo zien wij het graag. "Het verloren apport over diep water" ging bij iedereen goed. Ze zijn net als mama Flynn dol op water.

Het "Markeer apport te land" hadden we bewust moeilijk uitgezet, soms gebeurt dat op een proef namelijk ook. Het was een markeer tegen een heuvel op. Daar viel de wind even weg en naast deze handicap was het gras ook nog eens hoog. Het gras op de valplek hadden we wel plat gemaakt. De herhaling was nuttig en nu werd er "on the dot" gemarkeerd.

Het was niet alleen een nuttige, maar ook een heel gezellige dag. Ik wil Dennis bedanken voor de foto's, ze zijn echt gaaf! Iedereen had wat meegenomen voor de borrel. Voor maandag 9 juli a.s. staat nog een SJP oefendag gepland.

 

11 juni 2018

Flynnder tattoo

Mijn lieve Flynn is in mijn leven gekomen toen ik net te horen had gekregen dat ik kanker had. Zij gaf mij in die tijd hoop voor de toekomst. Twee jaar geleden had ik weer voldoende vertrouwen in het leven om een nestje te fokken en een pup aan te houden. Ik ben Flynn zo dankbaar voor haar lieve, vrolijke, ondeugende, nieuwsgierige, getalenteerde Flynnder dochter Phoenix.

Vorige maand moest ik voor de laatste keer voor controle naar het ziekenhuis. Ik heb geluk en behoor tot die vrouwen die na 7 jaar kunnen zeggen: "Ik heb geen kanker meer".

Ik wilde graag iets blijvends voor dit goede nieuws en na lang nadenken is het deze hele kleine tattoo op de binnenkant van mijn pols geworden. Zo word ik er elke dag aan herinnerd wat een geluksvogel ik ben!

Na een week flink tobben met Harley, lijkt het sinds gisterenavond toch echt beter met haar te gaan. Ik ben zo blij!

 

8 juni 2018

Het gaat niet goed met Harley

Het gaat niet zo goed met mijn oudje. Ze heeft het Geriatrisch Vestibulair Syndroom. Dit is een aandoening die geregeld optreedt bij oudere honden. De symptomen starten meestal acuut en kunnen erg heftig zijn. Het vestibulair syndroom is een probleem aan het evenwichtsorgaan. De symptomen zijn nystagmus (de ogen gaan snel horizontaal heen en weer), een scheef koppie, omvallen en cirkelen, erge onrust en niet meer overeind kunnen komen. Mijn dierenarts adviseert de komende 48 uur rust. Er is dan, weliswaar een kleine kans, dat ze kan herstellen.

Harley bijna dertien (foto 24 mei 2018)

Inmiddels heeft mijn Harretjes nog 2 aanvallen gehad. Maar ik blijf hopen op die kleine kans, dat verdient mijn meisje. Als het blijft zoals het is vind ik het geen hondswaardig bestaan en zal ik mijn kruimel laten gaan.

 

30 mei 2018

Match made in heaven

Gisteren zijn Willy en ik op bezoek geweest bij de reu die ik voor Phoenix heb uitgekozen. Ik heb hem al een paar keer aan het werk gezien. Het is een vrolijke, super gepassioneerde reu, die stijlvol werkt. Fien had hem nog niet ontmoet en ik wilde ze graag aan elkaar voorstellen. Misschien een beetje vreemd, maar ik wil wel zeker weten dat ze elkaar leuk vinden. Ook vind ik het fijn om ze even naast elkaar te zetten en foto's te maken. Eén ding is zeker ......ze vinden elkaar meer dan leuk. Ze hebben, ondanks het warme weer, heerlijk met elkaar gespeeld. Er werd ook veel geknuffeld. De oren van Fien zijn inmiddels weer brandschoon!

Zo lief samen

Wie deze leuke reu is, blijft nog een verrassing. Maar zoals jullie zien ben ik van mijn geloof afgevallen. Ik heb altijd gezegd dat ik niet voor een leverkleurige reu zou gaan. Ik vind zwart veel mooier en dat vind ik nog steeds. Maar als je tegen een reu aanloopt waar je helemaal verliefd op bent, dan is kleur voor mij een logische concessie. Deze reu en mijn Phoenix zijn allebei sociale, vriendelijke, getalenteerde honden, met super goede neuzen. Ook willen ze allebei graag voor de baas werken. Ik had geen betere reu voor mijn meisje kunnen vinden. Wanneer ik ga fokken is nog niet bekend, maar uiteraard hou ik jullie hiervan op de hoogte.

 

24 mei 2018

My birthday girl

Vandaag is Flynn jarig, ze is al weer 7 jaar geworden. Mijn heerlijke meisje met haar prachtige koppie. Van de week heb ik deze foto van haar gemaakt. Ik vind het echt een 'lucky shot'. Foto's maken vindt ze niet leuk, maar deze keer is het gelukt om haar zieltje op de gevoelige plaat vast te zetten. De rust, het zelfvertrouwen en de tevredenheid die ik in haar ogen zie maakt mij blij, dit is eindelijk weer mijn oude Flynnder.

Is het geen plaatje?

Lieve Flynn mijn trouwe maatje, mooie meisje, heerlijke werkhond, super moeder, en grapjas van harte gefeliciteerd! Dat ik nog vele jaren van je mag genieten! Alle broertjes en zusjes van het K-nest van de Umbra Fida Kennel wens ik ook een mooie dag. Laat je maar flink verwennen!

 

20 mei 2018

Flynn bij de WFRG Workingtest

Gisteren heb ik met Flynn meegedaan aan de workingtest van de WFRG in Almkerk. Na een jaar lang hard werken om het sleepprobleem op te lossen was deze workingtest dé test of ik met mijn meisje weer aan wedstrijden kan deelnemen. Een diploma hebben we niet gehaald maar dat was ook niet de doelstelling van deze dag. Mijn doel was om te kijken of ik haar vrij en blij kon houden en of ze op een wedstrijd weer een sleep wilde lopen. Heel spannend en dat was wel te merken aan mijn voorjagen want ik heb een paar keer een totaal verkeerde inschatting gemaakt door de zenuwen.

Flynn bij één van de sleeptrainingen

Maar Flynn is de hele dag vrij en blij gebleven en heeft bij de laatste proef, zonder ook nog maar een spoortje van onzekerheid, de sleep uitgelopen. Heerlijk, dat geeft een goed gevoel. Ik realiseer mij dat we er nog niet zijn, want één keer succes op een sleep is nog geen garantie voor de toekomst. Maar toch, mag ik voorzichtig positief zijn. Nu moet ik op zoek naar de juiste balans tussen dirigeerbaarheid (want jeetje wat was Flynn stout!!!) en eigen iniatief. Eén van de moeilijkste dingen in het werken op hoog niveau. Maar het belangrijkste is dat mijn Flynn zich weer goed voelt en ik hoop toch ooit nog een keer op een wedstrijd te kunnen laten zien wat een super leuke werkhond mijn Flynnder is. WFRG bedankt voor de uitstekende organisatie!

 

15 mei 2018

Flynnders op de KCM van de FRC

Op 13 mei jl. waren Flow of Spirits Red Admiral 'Déroy', Flow of Spirits Common Green 'Murphy' en Flow of Spirits Silver Skipper 'Rumi' op de KCM van de Flatcoated Retriever Club. Ze hebben het super goed gedaan! Déroy en Rumi gingen met een Uitmuntend en een prachtig keurrapport naar huis. Muprhy kreeg een mooie ZG. Ik ben trots!

Birgitte met Déroy (foto Nel Blaakman)

Birgitte heeft niet alleen haar Rumi voorgebracht maar heeft ook Déroy geshowd. Ze had zelfs een mantelpakje aangeschaft voor dit evenement :-). In Coburg hadden Anke en ik even met je mee gekeken hoe je Déroy het beste voor kon brengen en dat zag er toen al super uit. Dankjewel!

 

3 mei 2018

Flynnders naar Coburg voor workshops Anke Wolf

Samen met de baasjes van Flynnders Déroy, Nero, Nura en Rumi en Golden 'Flynnder' (zijn nieuwe bijnaam) Tibbe zijn we in Coburg geweest om een twee daagse workshop van Anke Wolf te volgen. We zaten met z'n allen in gasthaus Fink, waar onze honden van harte welkom zijn. Op onderstaande foto zie je van links naar rechts Dylan (zoon van Frans), Frans met Déroy, Hans met Nero, Anja met Tibbe, Anke, Lenk met Phoenix, Jeanette met Nura en Birgitte met Rumi.

We kunnen het goed met elkaar vinden. Naast serieus met onze honden bezig te zijn, houden we allemaal van lekker eten en kunnen we ook erg met elkaar lachen. Dit alles blijken dé ingrediënten te zijn voor een geslaagd weekend. Tijdens de twee trainingsdagen heeft Anke vooral aandacht besteed aan steadyness, met meerdere honden op post werken, klein zoeken, de zitfluit, markeren en targettraining. Voor de training waren we uitgenodigd in het jachtgebied van Rainer en Anke. Een fantastisch uitgestrekt gebied met flinke heuvels, grote velden en bos.

De eerste dag begonnen we met een volgoefening. Tijdens het volgen werden dummy's gegooid, die de voorjagers en honden goed moesten onthouden. In het begin kostte het wat moeite om netjes te volgen voor de gepassioneerde zwartjes. Maar de valplekken wisten ze allemaal nog uitstekend. Daarna moesten wij ons in twee rijen van drie opstellen en tussen de honden door moest er worden geapporteerd. Dat ging al veel beter en zo werd weer duidelijk hoe snel de nakomelingen van Flynn en Dustin leren.

Paul is inmiddels onze vaste fotograaf en ook deze keer heeft hij weer prachtige foto's van dit Flynnder uitje gemaakt. Ik had mijn camera ook bij mij en kon hierdoor af en toe een plaatje van Paul schieten. Na de steadyness oefeningen had Anke een grappige proef bedacht. Je moest zo'n twintig meter voor je hond gaan staan, met je rug naar de hond toe. In deze houding moest je de hond in fluiten. Dat vonden de meeste Flynnders maar vreemd en zo werd duidelijk gemaakt hoe belangrijk onze lichaamstaal bij het voorjagen is.

Op de foto links boven zie je het koppie van Fien terwijl ik haar in fluit. Ook zij moest even nadenken wat er van haar werd verwacht. Toen ik haar voor de tweede keer floot, kwam ze blij naar mij toe. Voor de volgende oefening had Anke pocket dummy's in het hoge gras verstopt. Ze had een klein gebied gemarkeerd waar binnen gezocht moest worden. Klein zoeken hadden we nog niet eerder getraind, maar binnen no time hadden de Flynnders door wat de bedoeling was. Ze hebben stuk voor stuk een super goede neus. Op de foto rechtsboven zie je Déroy met pocketdummy.

Ik had iedereen gevraagd iets mee te nemen voor de lunch. Het weer zat mee en met een stralend zonnetje hebben we van een heerlijke lunch in het veld genoten. Hierna gingen we het bos in, om door middel van targettraining, het lopen van blinds te oefenen. We werkten met twee honden op post. Eerst lieten we de honden zien waar de dummy's werden neergelegd en liepen dan via een ander pad naar boven om vanaf die positie de honden naar de 'blind' te sturen. Na een leuke en leerzame training hebben we de dag afgesloten met een uitstekende maaltijd in het hotel.

De volgende dag hadden we een rustdag en kon iedereen zijn eigen gang gaan. We hebben een mooie wandeling gemaakt en genoten van de Coburgse bossen en de vele watertjes die we tegenkwamen. Het was tegen de dertig graden, dus de honden waren echt toe aan verkoeling. Na de wandeling hebben we weer in het veld geluncht. Voor 's avonds had ik een tafel bij Italiaans restaurant gereserveerd. Het was een beetje vreemde tent maar de sfeer was uitstekend en we hebben weer veel gelachen.

De volgende dag verzamelden we in het jachtgebied van Anke. Ze had een aantal uitdagende proeven voor ons had uitgezet. Eerst een oefening met drie honden op post. Er klonk een schot en viel, niet zichtbaar voor de hond, een markeer. De eerste hond moest naar een blind worden gestuurd, de tweede hond deed een kleine zoek en de laatste hond mocht de markeer halen. Daarna wisselden we van positie.
Voor de volgende oefening werd aan de hand van een target een valplek geïdentificeerd. Daarna liepen we het pad al kronkelend af naar beneden. Twee honden gingen aan het werk. Aan één kant van het pad liep het steil naar beneden en via een dal ging het weer steil omhoog. Hier werd een markeer gegooid. Wat een afstanden! De eerste hond mocht de blind halen en de andere hond de markeer. Daarna wiselenden we van plaats. Toen alle honden waren geweest, lag op de plek van de markeer een blind. Een hele moeilijke proef, maar wat deden ze het allemaal super goed.

Toen was het weer tijd voor de lunch, wederom door iedereen verzorgd. Voor de middag had Anke nog een moeilijke proef bedacht. We stonden bij de zeven heuvels. We hadden boven in het bos een aantal dummy's achtergelaten. We werkten met drie honden op post. Er viel een markeer in een singel. De eerste hond mocht de 'blind' in het bos halen, de tweede hond deed een verloren zoek en de derde hond haalde de markeer uit de singel. Toen alle honden deze oefening hadden gedaan, lag op de plek van de markeer in de singel, een blind. Nu vielen er eerst twee markeers in het gebied van de zeven heuvels. De eerst was een verre markeer die tussen twee heuvels viel en de tweede was een hele verre markeer in het hoge gras. De Flynnders hebben echt heel mooi gewerkt en ik ben mega trots op deze kanjers.

In eerste instantie wil ik mijn lieve vriendin Anke bedanken voor de gave training. Echt heel leuk dat je allerlei oefeningen hebt bedacht die wij niet vaak trainen. Alle baasjes van de Flynnders en de gouden Flynnder waren erg blij met je training en de rust en kalmte waarmee je ons hebt begeleidt. Paul wil ik bedanken voor de prachtige foto's en Dylan voor het gooien van de dummy's en gooien kun je! Ook Ton wil ik bedanken voor de foto's en dat hij zo goed voor Harley, Jorja en Flynn heeft gezorgd. Natuurlijk ook veel dank aan alle anderen. Het is toch bijzonder dat jullie elke keer weer enthousiast zijn voor alle plannen die ik verzin voor de Flynnders. Dankjewel: Paul en Jeanette met Nura en Ole, Birgitte en Dennis met Rumi en Mille, Hans en Anja met Nero en Tibbe, Frans en Dylan met Déroy.

Tot slot wil ik Phoenix bedanken. Lief meisje, wat ben je toch een heerlijke wijfie. Een schat van een hond voor mens en dier. Tijdens de trainingen in Coburg heb je mij verbaasd wat je allemaal al kan. Ik geniet van de rust in je koppie. Moeilijke opdrachten waarvan ik niet zeker wist of je dat al aankon, deed je moeiteloos. Je bent rustig op post. Als je zeker weet wat er van je verwacht wordt, vertrek je super snel en komt net zo snel weer terug. Je neus doet het geweldig en het is heerlijk om met je samen te werken. Fientje, je bent mijn kanjer.

Afgelopen week had Phoenix weer les bij Willy. Eén van de oefeningen was een verloren zoek. Phoenix verdween het bos in en bleef vlakbij het hele gebied uitzoeken, toen begon ze alle bomen af te zoeken, want dat hadden we meerdere keren in Duitsland geoefend. Toen ze zeker wist dat ook in de bomen niets hing nam ze diepte en kwam snel met de dummy binnen. Slim wijfie!

Op de foto van links naar rechts: Déroy, Nero, Tibbe, Phoenix, Nura en Rumi

 

23 april 2018

Rumi naar de Masterclass Clicker traning van Helen Philips

Hieronder het verslag van Birgitte van Vondelen-Jorgenson, baasje van Flow of Spirits Silver Skipper 'Rumi'. Zij heeft deelgenomen aan een Masterclass clicker training van Helen Philips. Toen ik het verslag had gelezen had ik meteen het gevoel dat de trainingsfilosofie van Helen heel goed bij Birgitte past. Ik vind het belangrijk dat een trainingsvorm/trainer aansluit bij de voorjager en zijn of haar hond. Daarom is het goed om open te staan voor andere trainingsvormen in de jachthondentraining.

"Na een heerlijke zaterdag clicker trainen bij Marjoleine met de hele Flynnderclan en gasten ging voor ons de reis door naar België. Zondagochtend het volgende clicker avontuur, namelijk de Masterclass Clicker Gun Dog door de Engelse Helen Phillips. Helen was op uitnodiging van Sofie Callens van Hondersteboven naar België afgereisd om haar schat aan kennis en ervaring te delen met twee groepen voorjagers. Zelf heeft ze Vislas en Spaniels en buiten haar welverdiente sporen in het engelse wedstrijdscircuit, jaagt Helen zelf met haar honden in het veld. 
Na een late aankomst zaterdagavond en een snel ontbijt zondagmorgen, liet ik manlief en pensionada Flatcoated Mille achter op een wat dubieuse camping en kon ik Rumi en mij verwennen met een heuse kasteel locatie te Beervelde. Een prachtige omgeving om te trainen, veel water en konijnen, dus genoeg afleiding voor en jonge Flatcoated Retriever. Met 4 dagen in het vooruitzicht maakte ik kennis met een hele vriendelijke groep Belgische voorjagers en Helen herself - een heerlijk no-nonsense dame met een inspirerende flair voor hondentraining. Ik verwachte wat kennis op te doen over het toepassen van de clicker in de jacht training, niet wetende dat ik een hele trainingsfilosofie gepresenteerd zou krijgen. 

Prachtige locatie

Het is teveel om hier weer te geven, maar in hoofdlijnen komt het op het volgende neer:
- train met positieve bekrachtiging in de vorm van beloning met koekje, spel, dummy mogen apporteren, vrij rennen, zwemmen dit allemaal naar gelang het toepasbaar is en slim is om in te zetten;
- geen correcties, de hond leert hier niet van;
- apporteren is een reeks van opgebouwde handelingen die in een geheel moet worden. Indien de apporteerketting zwakke schakels heeft, breek het in stukjes en train de losse onderdelen apart;
- heb geen illusies dat de apporteerreeks kan worden onderbroken met een correctief commando;
- we spreken niet van commando’s maar cues;
- werk binnen het vermogen van je hond en zorg tegelijkertijd dat hij in een flow van verbetering komt;
- wees attent of je hond begrepen heeft wat er van hem verwacht wordt en vul zijn motivatiebankrekening aan ipv ervan af te trekken;
- train impulscontrole en focus van je hond, tesamen met het leren loslaten/afwenden van focus. Leer hem ook in de “uitstand” aan.

Uiteraard is door de dagen heen veel aandacht besteed aan het uitleggen van de theorie en hoe dit praktisch toe te passen. Ik telde na de 4 dagen 18 pagina’s aan notities en 7 foto’s van het schrijfboard. Dat zegt iets over de rol van het opleiden van de voorjager binnen dit geheel.

Samen aan het werk

Zondag gingen we het veld in om te laten zien waar we staan mbt een simpel apport. Ik dacht “dit wordt een makkie”, maar snel had Helen in de gaten dat mijn modelapport toch een beetje wankel is. Het was niet makkelijk om te erkennen dat er best wat verbeterpunten waren, maar ik had nog goede hoop. 
In de dagen die volgde deed Rumi het oefen technisch fantastisch. Lijnen lopen, over water, memories, markeren - ze deed het allemaal erg goed en met veel enthousiasme. Het getrainde oog van Helen liet echter geen schijn heel en al snel hadden we pijnlijke feedback te verteren over het afgeven en kregen we de opdracht om het modelapport op te breken in stukjes. Nou, ik was al een heel eind uit mijn comfortzone en de verleiding om toch even een kleine aanwijzing te geven hier en daar, kon ik moeilijk weerstaan. Ook had ik last van gevoelens rondom het niet slecht willen presteren etc etc. Voor de wedstrijdlopers onder ons waarschijnlijk heel herkenbaar en ik had best moeite met het loslaten van de uitkomst om deze manier van trainen een eerlijke kans te geven. Gelukkig was er ook een punt van vooruitgang, namelijk het managen van de opwinding. Helen maakte inzichtelijk dat de hond niet kan nadenken en leren als ze in een te hoge opwinding terechtkomt. Het leren om mentaal in te spannen en ontspannen is van cruciaal belang om de jachthond in een ontvankelijke staat te krijgen. Ik realiseerde me dat ik de opwinding vaak had gezien als werkpassie en daardoor er niet attent op was. Wat ik heel bijzonder vind, was het moment dat ik Rumi zag omschakelen van nadenken ipv reageren op de stimulus. Haar hele lichaamshouding en blik veranderde en ik kon haar hersentjes horen kraken. 

Helen Philops, Birgitte en Rumi

Wat ook een enorme eyeopener was, was de toepasbaarheid van de clicker in de jachttraining. Het voornaamste doel van dit hulpmiddel is om in de aanleerfase de hond feedback te geven op het exacte moment dat hij gewenst gedrag laat zien of een deeldoel hiervan. Hoe je als voorjager dit toepast is heel belangrijk, je kunt de hond dus ook “passief” maken door clicker te gebruiken als je met verkeerde timing clickt.  Ik ben erg blij dat we zijn gegaan. Naast het ontdoen van illusies en een hoop aha-momenten heb ik het gevoel goed in staat te zijn om thuis door te oefenen met de clicker. Eerst gaan we het los/vast herstellen en dan de hiervoor bevuilde cue vervangen.

Ik wil dan ook graag het hele team bedanken: Helen, Sofie, Christel, Nancy, Fien, Ronald, Jan en alle helpers voor hun vriendelijkheid en Belgische gastvrijheid. Ik en Rumi hebben genoten en vooral veel geleerd samen. Ook bedankt voor jullie inspiratie ten aanzien van uitdagingen aangaan. 

Ter afsluiting wil ik graag deze mooie uitspraak van Helen met jullie delen:

“The more non-directed learning you can do, the stronger and more powerful the learning will be”

(Ik denk persoonlijk dat hij niet alleen voor de honden geldt;) "

 

16 april 2018

Dag lieve Bretta

Dit weekend kreeg ik bericht van het baasje van Bretta dat ze besloten hadden haar in te laten slapen. Bretta is een dochter van Pip. Het ging al een tijdje niet goed met Bretta. Ze had een flink gezwel aan haar flank, waarvan niet duidelijk werd of het kwaadaardig was. Het gezwel groeide snel en lopen werd steeds lastiger. Op het laatst kreeg ze ook nog een aantal andere klachten. Het gezwel opereren was niet mogelijk en de dierenarts gaf het advies Bretta, bijna dertien jaar oud, uit haar lijden te verlossen.

Dag lieve Bretta

Bretta is bij ons thuis geboren. Pip zette haar als vierde pup op de wereld. Een pittig en actief meisje. Haar zusje Harley is bij ons gebleven en met pijn in mijn hart moest ik afscheid van Bretta nemen. Toen ze drie jaar was moest ze herplaatst worden en kwam ze bij Anton en Joke terecht. Ik wil Anton en Joke bedanken voor de fantastische jaren die Bretta bij hun heeft gehad. Ze heeft bij de familie Kevenaar een warm plekje gevonden.

Bretta, sprekend haar moeder Pip, zal gemist worden. Ik wens Anton en Joke heel veel sterkte om het verlies van Bretta een plekje te geven ........

Uit het nest van Pip zijn nu nog drie nakomelingen in leven. Mijn lieve oudje Harley en de broertjes Perro en Kenai.

 

10 aprill 2018

Clicker training voor de Flynnders

Op zaterdag 8 maart jl. heeft Marjoleine van Doorn een workshop Clickertraining aan de Flynnders gegeven. Het hele nest was aanwezig en daarnaast deden ook Ton met Jorja, Willy met Tarszy, Anja met Tibbe en Daphne met Dolce mee. We begonnen de workshop met koffie/thee en uiteraard een Flynndertaart. Deze keer was de overheerlijke chocoladecake gebakken door Yvonne van Murphy.

Wat een plaatje deze Flynndertaart en op het scherm een foto van Flynnder Teuntje als puppy

Na de koffie ging de workshop van start met een stuk theorie. Op aansprekende en duidelijke wijze gaf Marjoleine uitleg over de voor- en nadelen van het gebruik van de clicker. Zij vertelde dat het haar verbaast dat er zo weinig gebruik gemaakt wordt van de clicker in de jachttraining. Zij legde uit dat de clicker voor het aanleren van bijvoorbeeld voetenwerk, volgen en uitsturen een goed hulpmiddel kan zijn. Na haar uitleg moesten wij zonder hond, aan de slag met twee oefeningen. Door deze oefeningen werden wij ons ervan bewust gemaakt, hoeveel prikkels de honden van ons krijgen te verwerken. Maar ook hoe wij oefeningen voor de hond duidelijker kunnen maken door onder andere gebruik te maken van lichaamstaal.

Teun op zoek naar het buisje drugs, na even snuffelen slaat ze mij en Willy over, maar geeft 'een melding' bij Daphne

Na de lunch met broodjes en een stoofpotje van hertenvlees (gemaakt door Paul de Vos), reden we naar het Zandenbos. Marjoleine had ons gevraagd eerst een oefening te kunnen doen met haar Flynnder Teuntje. Teun wordt namelijk opgeleid tot drugshond en binnenkort krijgt ze haar eerste opdracht. We moesten allemaal in een lange rij gaan staan en iemand van ons had een buisje met drugs gekregen. Marjoleine en Teuntje wisten natuurlijk niet wie dit buisje in de broekzak had. Teun ging gedecideerd de rij af en begon ons allemaal af te zoeken. Ton en ik werden door haar herkend maar toch ging ze geconcentreerd verder met haar werk. Binnen no time gaf ze 'een melding'. Ze bleef zitten met haar neus tegen de broekzak van Daphne. Wat een kanjer en wat leuk om haar weer eens aan het werk te zien.

Frans met Déroy, Jeanette met Nura, Lenk met Fien, Yvonne met Murphy, Marjoleine met Teun, Birgitte met Rumi en Hans met Nero

Daarna was het tijd voor een groepsfoto. De Flynnders werden uit de auto gehaald en waren helemaal door het dolle om elkaar weer te zien. Het kostte daarom moeite om deze enthousiaste, vrolijke en gepassioneerde Flatjes netjes naast elkaar te krijgen. Door het warme weer hingen hun tongen bijna op de grond. De foto van de 'making off' vind ik het mooist geworden. Wel jammer dat Teuntje niet zichtbaar is, maar van haar waren tijdens de detectietraining mooie foto's gemaakt. Na de groepsfoto gingen de honden weer in de auto en gingen we verder met de clickertraining.

Iedereen luistert aandachtig naar de uitleg van Marjoleine

Marjoleine legde uit hoe we de honden bekend moesten maken met de clicker. We moesten op de clicker drukken en meteen een brokje aan de hond geven en dat 20 keer. Hierna moest je wachten tot de hond zijn focus even kwijt was en meteen op de clicker drukken. Als de hond dan meteen weer focus had, was de boodschap binnengekomen. Zo niet dan moest deze oefening. je weer een aantal keer herhalen. Er werd gewerkt in groepen van drie en tussendoor kregen de andere honden rust. Dat bleek ook noodzakelijk te zijn, want ze hadden niet alleen last van het warme weer, maar je merkte ook dat de training veel denkwerk van de honden vroeg.

Frans, Hans en Jeanette zijn bezig hun Flynnders bekend te maken met de clicker

Toen alle honden bekend waren met de clicker kregen we de opdracht om de hond met twee pootjes op een krukje te krijgen. Tsjonge, dat kostte wat denkwerk van ons en onze honden. Willy had op gegeven moment bedacht dat ze zelf maar op het stoeltje kon gaan staan om Tarszy voor te doen wat er van haar verwacht. Dat zag er erg komisch uit, maar hierdoor viel het kwartje bij Tarsz nog niet. Uiteindelijk lukte het iedereen om hun hond met twee pootjes op het krukje te krijgen. Als ze het éénmaal door hadden, moest je er een commando voor geven.

Ook Anja, Daphne en Ton zijn druk aan het oefenen

We hadden allemaal van te voren aangegeven welk onderdeel van de jachttraining we graag met behulp van de clicker wilden verbeteren. Iedereen had het onderdeel volgen op z'n verlanglijstje staan, want met onze power hondjes is dat nog wel een dingetje! Ook nu was de uitleg van Marjoleine duidelijk en enthousiast gingen we aan de gang. Clickeren is net als jachttraining vooral een kwestie van goed timen en voelen. Als je het éénmaal voelt dan zie je dat de hond het snel oppakt. Met Phoenix ben ik deze week bezig geweest, het geleerde in de praktijk te brengen. We maken elke dag vorderingen en ze vindt het heel leuk om te doen.

Na de clickertraining zijn we naar de Italiaan in Nunspeet geweest waar we gezellig hebben gegeten en nagepraat. Het was weer een mooi Flynnder evenement. Over een paar weken gaan we naar Coburg in Duitsland om een twee daagse workshop jachtraining'' van mijn vriendin (en fokster van Flynn) Anke Wolf te krijgen. Volgens mij wordt dit ook een feestje!

Ik denk dat ik namens iedereen spreek dat het een leerzame workshop was. Paul de Vos wil ik bedanken voor de mooie foto's. Een mooie herinnering aan een prachtige dag! Tot slot wil ik alle Flynnder baasjes bedanken. Geweldig dat jullie er allemaal waren en dat de Flynnders het zo goed bij jullie hebben. Ik weet dat sommige sceptisch waren ten aanzien van clickertraining, maar ik denk dat Marjoleine een aantal heeft weten te overtuigen, dat de clicker een waardevol hulpmiddel kan zijn in de jachttraining.

Marjoleine, nogmaals een dikke knuffel en bedankt voor je kundigheid en uitstekend opgezette workshop! Ik heb al van meerdere Flynnder baasjes gehoord dat ze open staan voor 'clickertraining deel 2'.

 

 

13 maart 2018

Workshop in Coburg Duitsland

Willy en ik zijn net terug uit Coburg waar wij twee workshops hebben gegeven aan honden van de Umbra Fida kennel. De eerste workshop was op zaterdag 4 maart jl. Die dag hebben we een workshop gegeven aan 'pups' van het Umbra Fida S- en T-nest. Het is een traditie van Anke Wolf om rond de eerste verjaardag van elk nest een jachthondentrainer uit te nodigen. Echt een super initiatief. Het waren allemaal gepassioneerde Flatcoats. Twee pups hadden nog niet eerder geapporteerd, maar deden niet onder voor de andere nestgenoten. Echt erg leuk!

Op zondag gaven we een workshops aan een aantal voor ons bekende Umbra Fida honden. Het was leuk om baasjes en hun honden weer eens aan het werk te zien. Het waren twee koude, en daardoor zware, dagen maar toch kijken Willy en ik tevreden terug op de trainingen. Het geeft toch altijd weer veel voldoening als je aan het eind van de dag al die tevreden gezichten ziet. Ook nu weer veel Umbra Fida talentjes!

Wij willen alle deelnemers bedanken: Sandra met Scius en Meo, Christian met Silas, Anke met Selma en Nimueh, Kordula met Silja en Jody, Andrea met Scilla, Alex met Selva, Laura met Skadi, Frank met Thea en Faya, Sabine met Romira, Heike met Malou en Anabel met Mimi.

Willy en ik hebben een heerlijke week gehad en bedanken onze Duitse vrienden voor hun gastvrijheid, humor en vriendschap. Dankjewel Anke en Rainer, Elena en Chris, Anabel en Simon.

Tot slot wil ik mijn lieve vriendin Willy bedanken. Het was weer gaaf, veel gelachen en mooie gesprekken. Echt een top week!

 

10 maart 2018

Jorja 11 jaar

Ons Deentje Jorja is vandaag jarig. Zo'n elf jaar geleden hebben wij haar uit Denemarken opgehaald bij Annika Christiansen van de Flathounds kennel. George is de laatste maanden een oud dametje aan het worden. Ze wandelt nog wel mee, maar is niet meer zo actief. Gelukkig is ze nog wel vrolijk. Ze is erg blij als zie iets kan dragen en een tennisbal (of twee) blijft favoriet. Nog steeds kijkt ze om haar heen of er andere wandelaars zijn waar ze naar toe kan rennen, om dan met haar liefste blik te vragen: "Wil je iets voor mij gooien?". En nog steeds zijn er velen die erin trappen. Hardlopen met Ton vond ze altijd heerlijk, maar dat gaat nu niet meer. Niet vreemd voor zo'n bejaard meisje. Lieve George van harte gefelciteerd! We hopen nog een tijd van je te mogen genieten. Een hele dikke verjaardagsknuffel Ton, Lenk, Harley, Flynn en Phoenix!

Flathound Sweet Sugar 'Jorja' vandaag 11 jaar

 

8 maart 2018

De Flynnders twee jaar

Vandaag zijn de Flynnders jarig. Wat ben ik trots op deze zeven super leuke Flatcoats. Mijn doelstelling bij dit nest was de sterke eigenschappen van Flynn en Dustin, het vriendelijk karakter en de uitstekende werkaanleg, in stand te houden cq te verbeteren. Vol overtuiging kan ik zeggen dat dit is gelukt. Het zijn stuk voor stuk sociale, stabiele en erg leuk werkende Flatcoated Retrievers, met opvallend goede neuzen. Verder zijn de gezondheidsuitslagen ook zoals ik had gehoopt. Qua uiterlijk worden ze op de shows van Zeer Goed tot Uitmuntend beoordeeld. Beter kun je als fokker toch niet wensen!

Ik heb ik de puppytesten van de Flynnders er weer eens bijgezocht en de karakteromschrijvingen kloppen helemaal. Hieronder kun je deze lezen.

Flow of Spirits Red Admiral 'Deroy'. Een vrolijk en charmant mannetje met een heerlijke kwispel. Hij vindt werken met zijn baas geweldig en apporteren het einde. Hij werkt vlot en met een super neus. Dit mensgerichte hondje is een echt werktalent. Wel oppassen voor een vertrouwensbreuk want dan kan hij zijn eigen gang gaan.

 

Flow of Spirits Clouded Yellow 'Nero'. Een pittig ventje wat precies weet wat hij wel en niet wil. Door deze sterke eigen wil moet je van goede huizen komen om hem voor je te winnen en te houden. Het is belangrijk om een sterke band met hem op te bouwen. Eénmaal in je vingers dan heb je een super werkhondje aan hem. Hij werkt in hoog tempo en met een super (vooral lange) neus.

 

Flow of Spirits Common Green 'Murphy'. Dit zelfstandige mannetje weet precies wat hij wil en laat zich door niets weerhouden. Hij is een tikje gevoelig voor geluid maar dit maakt hem ontvankelijk voor menselijke interactie. Het is belangrijk om een goede band met hem op te bouwen. Eénmaal in je vingers dan gaat deze ruwe diamant schitteren. Hij heeft een ongelooflijk goede neus.

 

Flow of Spirits Mazerine Blue 'Nura'. Dit zelfstandige dametje weet precies wat ze wel en niet wil. Met behulp van voer en haar enigszins aanwezige mensgerichtheid kan je goed contact met haar opbouwen. Dit is essentieel om al haar talenten te laten ontwikkelen. Super neus, snel en slim zijn opvallende kenmerken van dit heerlijke werktalent.

 

Flow of Spirits Silver Skipper 'Rumi'. Dit vrolijke meisje vindt het heerlijk om samen te werken, maar ze vindt het ook fijn om haar eigen gang te gaan. Ze heeft een goede neus, een goed geheugen en is niet voor één gat te vangen. Het is belangrijk om een goede band met haar op te bouwen, zodat je haar niet verliest en zij haar eigen gang zal gaan. Super stabiel werktalentje.

 

Flow of Spirits Violet Copper 'Teuntje'. Dit aandoenlijke meisje met haar pretsnoet, vindt het leven één groot feest. Dit intelligente meisje weet, met de juiste voorjager, precies wat er van haar verwacht wordt. Maar ook foute dingen leert ze snel, dus pas op haar niet te verliezen. Ze werkt snel, met uitstekende neus (zowel lang en kort). Ze ziet alles. Super werkhondje.

'

Flow of Spirits Holly Blue 'Phoenix'. Verslag puppytest: Een lief, aandoenlijk en stabiel meisje. Ze vind het heerlijk om met haar baasje te werken en apporteren vindt ze geweldig. Dit mensgerichte wijfie leert snel en heeft een hele goede neus (vooral lang). Ze werkt snel en met een vrolijke kwispel. Het is belangrijk dat haar baasje haar vertrouwen geeft, want dan komt haar werktalent pas goed naar boven.

Lieve Flynndertjes, ik wens jullie een heerlijke dag net jullie baasjes. Een hele dikke verjaardagsknuffel van mij, Ton, mama Flynn en zusje Fien!

 

19 februari 2018

Flynnder nieuws

Binnenkort worden de Flynnders al weer twee, wat vliegt de tijd ...... Met alle nakomelingen van Flynn gaat het goed. Bij de jachttraining laten Deroy, Nura, Rumi, Nero, Murphy en Phoenix zien dat ze allemaal gepassioneerde, temperamentvolle honden zijn. Ze hebben uitstekende neuzen, kunnen goed markeren en leren snel. Zusje Teuntje wordt opgeleid voor het reddingshonden- en narcoticawerk. Ook Teun doet het erg goed op de trainingen. Dit jaar staan er weer een aantal evenementen op het programma voor de Flynnders.

Datum en evenement Trainer/organisatie en locatie
7 april a.s.. Clicker training Marjoleine van Doorn te Nunspeet
27 april tot 2 mei Workshop Jacht Anke Wolf te Coburg Duitsland
18 mei a.s. SJP oefendag Miranda Taal en Lenk te Zeewolde
25 november a.s. Fokdag FRC te Zaltbommel

Op 19 februari jl. was Flow of Spirits Silver Skipper 'Rumi' op bezoek. De twee zusjes, maar ook mama Flynn hebben zich uitstekend met elkaar vermaakt in de Nunspeetse bossen. Twee totaal verschillende zusjes, maar allebei leuk! Het was weer gezellig Birgitte!

Fien, Flynn en Rumi

Op 3 december jl. deed Flow of Spirits Clouded Yellow "Nero" mee aan de workingtest van de Tollers in St. Oedenrode. Hieronder het verslag van het baasje van Nero Hans Verdel:

"Zo vlak voor het begin van het nieuwe proevenseizoen doe ik verslag van onze (Nero en ik) afsluiting van het vorige seizoen: de workingtest van de Tollers in St. Oedenrode.
Na afloop van een koude en mistige WFRG Trofee (als proefhoofd) spreek ik nog even met Willy en Lenk. “Morgen heb ik nog een working test. Als hij 75 punten haalt, ben ik tevreden”. Dat was op dat moment zo’n beetje mijn inschatting van wat ik dacht dat er met Nero, zijn nukken en zijn deugden redelijkerwijs haalbaar was. Niet veel later ging ik, met nog een vermoeiende dag in het verschiet, naar huis met de succeswensen van beiden.
Sint Oedenrode, 3 december 2017; Aangekomen bij de manege pak ik nog net de laatste woorden van het inleidende praatje mee. Ik was er voor het eerst en leerde dat je bij late aankomst ook ver weg moet parkeren. Een voordeel is dat je dan niet lang meer hoeft te wachten op de eerste proef. Die bleek al aan de overzijde van de weg. De eerste markeer was voor de handler en tijdens het ophalen viel een tweede markeer voor de hond. Mijn lichte verwondering over het matige markeren van Nero werd al snel verklaard. Hij moest nog poepen. Eenmaal dat achter de rug was het direct terugrennen en in de vaart de dummy meenemen. Dat was les 2 vandaag: tijdens het uitlaten, ook op een proef, wel even los laten rennen.

Flow of Spirits Clouded Yellow 'Nero' wacht op zijn beurt

Bij de volgende proef staan we een tiental meters voor een poel met daarin een schiereiland en op een meter ervan nog een eiland. Ertussen  een rechte houten wand aan beide zijden. Vanaf het schiereiland wordt een dummy op het iets lager gelegen eiland geworpen. Op de eerste inzet haalt Nero het tot de waterkant. Hij twijfelt wat en komt terug. Op de tweede inzet is het vol gas via het schiereiland met een grote sprong naar het eiland en snel met dummy in een rechte lijn terug. De daarop volgende markeer is een eitje.

Bij de derde proef staan we 5 meter naast een collega voorjager met ons gezicht diagonaal naar de hoek van een veld gericht. Hoewel Nero erg druk in zijn kop kan zijn, is mijn ervaring dat hij aan het werk wel erg serieus is. Ik kies ervoor om hem los voor te jagen. Aan beide zijden van het veld loopt een werper, die daar op enig moment een dummy opgooit en doorloopt. Steeds als iets is gegooid, mag een hond ingezet worden, de collega begint. Na wat gerommel, ook vlak voor zijn neus, is Nero (slechts) 50cm vooruit gehupt. Aan zet voor zijn eerste blijkt dat Nero deze perfect gemarkeerd heeft. Voor de tweede, die hij als eerste mag halen, heeft hij wat meer zoektijd nodig tussen alle oude valplekken. Zijn steadiness wordt met de volle 20 punten beloond.

Proef 4 voor ons is een dubbele verloren zoek in een klein bosje. Beide dummies liggen op ongeveer 20 meter en zijn voor de voorjager zichtbaar. Dan les 3. Ik heb Nero nog te weinig dichtbij laten zoeken. In drie stappen is hij de eerste dummy al voorbij. Hij zoekt het hele bos af waar ik niet zelf de dummy had kunnen rapen en verdwijnt op de achtergelegen weide. Uiteindelijk komt hij langs de zijkant het bosje weer in. Op de territoriumfluit gaat de neus aan en komt er één dummy binnen. We mogen meteen stoppen, de tijd is om.

De laatste is een dubbele markeer vanuit hetzelfde hutje, één ruim op links, één redelijk kort op rechts. De linker gaat in één rechte lijn. Na een paar meter over de dummy slaat Nero om en het eerste apport is binnen. Bij de tweede zien we dat geheugen, i.t.t. neus en ogen, nog niet zijn sterke kant is. De richting is niet helemaal goed en er moet best wat gezocht worden voordat ook die binnen komt. Niet echt een les. Het is bekend en we werken eraan.

Al met al een leuke en leerzame dag. Ik heb ervan geleerd en Nero vast en zeker ook. En het resultaat? Één puntje meer dan vooraf ingeschat.
Ik ben trots op hem. Over een paar weken mogen we weer.

 

12 februari 2018

Workshop agenda 2018

Ook in 2018 geven Willy Walbeek en ik weer een aantal workshops in binnen- en buitenland. De workshops hebben de titel Workingtest training. Onze workshops zijn bedoeld voor alle apporterende jachthondenrassen die aan de minimale basiseisen van C-, B- of A niveau voldoen. De workshops vinden plaats in de omgeving van Almere.

Agenda Workshops 2018
Zaterdag 4 en Zondag 5 maart a.s Coburg Duitsland
Dinsdag 3 april a.s. Workingtest training
Maandag 9 april a.s. Workingtest training
Vrijdag 4 mei a.s. Workingtest training
Dinsdag 22 mei a.s. Workingtest training
Maandag 4 juni a.s. Workingtest training
Vrijdag 15 juni a.s. Workingtest training

Alle workshops hebben dit jaar de titel Workingtest training, omdat wij hierdoor gevarieerde en uitdagende proeven voor jullie uit kunnen zetten, waarbij de verschillende facetten van de jachttraining aan de orde komen. Deze workshops zijn niet alleen bedoeld ter voorbereiding op de workingtests, maar ook om te oefenen voor het komende MAP-seizoen. Een aantal proeven doen we namelijk met wild.

Omdat wij samen deze workshops geven is het mogelijk twee oefeningen tegenover elkaar uit te zetten. Dit geeft ons de mogelijkheid de deelnemers meer oefeningen aan te bieden. Verder vinden wij het belangrijk dat de workshops interactief zijn en dat de voorjagers elkaar aan het werk zien, want hier leer je tenslotte ook veel van.

Wil je deelnemen aan één van onze workshops dan kun je inschrijven door een mailtje te sturen (zie knop Email rechtsboven in de banner). Geef in het bericht de volgende informatie door: naam voorjager, roepnaam hond, ras, trainingsniveau en uiteraard aan welke workshop je wilt deelnemen. Verder willen we van je weten wat je hoopt te leren en of je tegen bepaalde problemen aanloopt.

Wij hanteren per workshop een maximum aantal deelnemers, dus schrijf je tijdig in. Meer informatie vind je op de pagina Workshops.

 

15 januari 2018

Ochtendritueel

Elke ochtend veeg ik de woonkamer omdat ik, je zult het niet geloven, allergisch ben voor hondenharen. Toen Harley pup was, wilde ze na het vegen heel graag de borstel dragen. Vanaf dat moment geef ik haar elke ochtend het borsteltje en lopen we samen een ere-rondje door de kamer. Harley knort dan van genot. Nu twaalf jaar later, genieten Harley en ik nog dagelijks van dit ritueel. Omdat ik mij realiseer dat Harley in haar reservetijd zit, vertel ik haar als ik de borstel aanneem en haar een kus op haar zachte koppie geef, hoeveel ik van haar hou.

Harley in 2006 en 2018

Al mijn honden hebben dit ochtendritueel iets tussen Har en mij gevonden. Phoenix is de eerste die interesse heeft. Na Harley en mij eerst een tijdlang aandachtig te hebben geobserveerd, loopt ze al een tijd het ere-rondje mee. Laatst pakte ze voorzichtig het blik van mij af. Nu komen er elke ochtend twee honden naar mij toe, als ik klaar ben met vegen. Harley vindt het prima en Fientje is dolgelukkig met haar blik!

 

3 januari 2018

Doelstellingen voor 2018

In januari bedenk ik elk jaar weer welke doelen ik het komende jaar met mijn honden hoop te bereiken. Harley is net 12,5 jaar geworden en voor haar geldt natuurlijk dat we genieten van elke dag dat ze nog bij ons is. Ondanks dat haar achterhand zwakker wordt, ze zo goed als doof is en al flink wat grijze haren heeft, is ze nog erg fit. Haar stoere naam doet ze nog steeds op allerlei fronten eer aan. Ze wandelt met gemak een paar uur mee. Haar taak om de roedel te beschermen neemt ze nog steeds serieus. Met veel overtuiging gaat mijn kleine kruimel tussen haar roedel en de vreemde hond(en) staan en zonder verder ook maar iets te doen, dwingt ze veel respect af. Ze draagt tijdens de wandeling nog graag een boomstam mee. Eerder lukte het om zo'n stam de hele wandeling mee te sjouwen, maar dat is nu toch echt te veel voor mijn oudje!

Harley, Jorja, Flynn en Phoenix

Jorja wordt in maart 11 jaar. Zij begint nu echt een oud dametje te worden. Eerder ging ze nog elke week mee met het hardlooprondje van Ton, maar zelfs na een lange wandeling loopt ze stijf en heeft ze tijd nodig om te herstellen. Haar hele lijf zit zo langzamerhand onder de bulten. Gelukkig allemaal goedaardig. Ze heeft nog nooit gespeeld, maar Phoenix is haar vriendinnetje. Zo aandoenlijk om mijn gekke George met Phoenix bezig te zien. Phoenix weet heel goed wie ze voor zich heeft en speelt met Jorja veel voorzichtiger dan met haar moeder. Jorja daarentegen laat Fien echt wel weten wanneer ze te ver gaat en corrigeert dan keurig en doeltreffend. Tegen andere honden is Jorja nu gelukkig wat milder en dat maakt de wandeling een stuk relaxter. Mijn enige doelstelling is om van onze George te genieten zolang ze nog bij ons is.

Flynn wordt dit jaar al weer 7 jaar. Ze is vrolijk en zit goed in haar vel, dat kun je ook wel zien want haar vacht glimt als een spiegel. Eerder liep zij op de wandeling voorop, maar nu heeft ze het stokje aan dochter Fien doorgegeven. Als er wat is, komt ze wel meteen kijken en heeft dan contact met Harley. Ik blijf het fascinerend vinden zo'n roedel. Ik moet vaak om mijn Flynnder lachen, het is en blijft een komiek. Na het sleepprobleem in 2017 heb ik de afgelopen maanden geen slepen voor haar getrokken. Wij moesten allebei even tot rust komen. Maar nu gaan we weer aan de bak. Mijn doelstelling met Flynn is nog een paar mooie MAP A diploma's te halen. Of het haalbaar is zal de tijd leren.

Phoenix wordt in maart al weer 2 jaar. Waar blijft de tijd! Het is een heerlijk meisje en ze heeft mijn hart gestolen. Ze is vrolijk, geestig, vriendelijk, ondernemend en werken wil ze wel. Dit jaar zijn mijn doelstellingen met Fien om nog een show kwalificatie te halen en twee SJP B diploma's. Dit alles om haar klaar te stomen voor een nestje, want dat is mijn doelstelling voor 2019. Een reu heb ik al gevonden, een Flatcoat naar mijn hart en een perfecte partner voor mijn 'kleine' meisje. Wie hij is hou ik nog even voor mij. Ik heb een portret- en standfoto van Fien op haar pagina Phoenix geplaatst. Nog niet helemaal naar mijn zin, maar goed genoeg om een indruk te krijgen van mijn Flow of Spirits Holly Blue.

 

27 december 2017

Nieuwjaarswens 2018

Ook dit jaar een nieuwjaarswens voor alle bezoekers van mijn website. Dit jaar was de eer aan Phoenix om te mogen poseren voor de foto.

Wij hebben vandaag een extra lange wandeling gemaakt. Na de enorme sneeuwval van twee weken geleden, zijn de wandelpaden in het bos bijna onbegaanbaar. De paden liggen bezaaid met afgebroken takken en boomstammen. We hebben, samen met onze uiterst behulpzame dames, zoveel mogelijk takken opgeruimd op de "Witte" wandeling. De "Blauwe" wandeling doen we volgende week. Daarna is het aan Staatsbosbeheer om de zware takken en boomstammen te verwijderen. Wij hebben in ieder geval onze eerste goede daad voor het nieuwe jaar gedaan.

 

22 december 2017

Bezoek aan Coburg

We zijn net terug van een heerlijk weekje in Coburg. We hebben onze vrienden Anke en Rainer bezocht. Naast theaterbezoek, shoppen, heerlijk eten en bijpraten hebben we ook getraind. Anke met Nimueh en Selma en ik met Flynn en Phoenix. Speciaal voor Flynn had Anke een paar zweetsporen getrokken. Geen kinderachtig gedoe, maar meteen een spoor van 24 uur oud. Het voordeel van zweetsporen is dat de hond aan een lange lijn zit en je dus de hond goed in de gaten kunt houden. De onzekerheid van Flynn in dichte dekking kwam duidelijk naar voren, maar nu kon ik er meteen mee aan de slag. Dat was echt super fijn! Phoenix bleek een 'natural'. Ze had al eerder een zweetspoor gelopen en na even snuffelen bij het wondbed vertrok ze gedecideerd op het spoor en had al snel haar reeënpoot gevonden.

Flow of Spirits Holly Blue, Khila-Flynn Umbra Fida en Hilaria Umbra Fida

Rainer was zo lief om een foto te maken van oma Hila, dochter Flynn en kleindochter Phoenix. Qua uiterlijk drie totaal verschillende honden. Maar verder zag ik wel wat overeenkomsten. Vooral de ruimte die ze kunnen innemen tijdens de wandeling. Het is overduidelijk dat Hila de oorsprong van de de familie Knots is. Wat kun je lachen om dit komische trio.

We zijn nog mee geweest op een hazenjacht. Ton ging mee als drijver. Ik heb Flynn de hele tijd aan de lijn gehouden. Een hazenjacht blijf ik doodeng vinden. Het ene moment gaat er een haas op, waar de hond niet achteraan mag en de volgende keer is een haas ziek geschoten en die moet ze dan wel halen. Ik was blij met mijn beslissing want halverwege de jacht ging een Labrador achter een haas aan en kwam op een drukke weg. Ik zag het gebeuren, de hond werd geschept door een auto en kwam 10 meter verder weer op de weg terecht. Echt afschuwelijk! Wonder boven wonder heeft de Lab er niets aan over gehouden.

Het was een super fijne week en wat hebben we weer veel gelachen. Dankjewel voor jullie vriendschap Anke, Rainer, Eowyn, Hila, Runa, Lumi, Nimueh en Selma, Elena, Chris, Magdalene en Phelyna, Anabel, Simon en Mimi!

 

24 november 2017

Moeilijke beslissing

De afgelopen weken ontving ik de uitnodigingen voor de FRC Apporteertroffe en de WFRG Troffee. Een hele eer om samen met andere Flatcoated Retrievers, die het afgelopen seizoen op A niveau hebben gepresteerd, mee te kunnen doen. Ik heb er lang over nagedacht, maar ik heb de beslissing genomen om met Flynn voorlopig niet aan wedstrijden deel te nemen.

Ik heb na het MAP seizoen alles op papier gezet om te zien of ik hierdoor nog meer duidelijkheid kon krijgen over het sleep probleem van Flynn. Het blijft zo frustrerend dat een hond die fantastisch slepen loopt, op de wedstrijden zo angstig is op een sleep. Gelukkig heeft deze analyse mij wel geholpen om het probleem inzichtelijk te maken. Met hulp van Willy, Marjoleine van Doorn en Paul de Vos ga ik nu aan de slag. Gisteren heeft Flynn, onder het toeziend oog van Paul, weer een sleep gelopen. Paul stond op de plek waar de sleep begon en kon haar de hele sleep zien lopen. Ze liep de sleep super en kwam helemaal blij met de eend terug. Het komende jaar gaan wij hard aan de slag en ik hoop dat we volgend jaar weer kunnen laten zien wat een toppertje mijn meisje is.

Flynn bij de MAP in Lelystad (foto Arista fotografie)

Ik wil de deelnemers bij de wedstrijden van de beide Flatcoated Retriever verenigingen alvast heel veel succes wensen, vooral mijn traningsmaatje Helene Beumer. Maak er een mooie dag van en geniet van je hond.

 

16 november 2017

Twee Flynnders bij Workshop Bobby Robertson

Op 10 november jl. hebben Frans de Vries met Flow of Spirits Red Admiral "Déroy" en Flow of Spirits Silver Skipper "Rumi" een workshop gevolgd bij Bobby Robertsen in Putten. Hieronder een verslag van deze workshop targettraining:

Daar onze eigen trainster in de lappenmand zit zijn we op zoek gegaan naar andere uitdagingen voor onze twee Flynnders: Rumi en Déroy. Ons (Birgitte en Frans) ogen waren gevallen op deze training omdat die naar verwachting niet ver zou vallen van de methodiek die we al kennen, namelijk de training opbouwen op vertrouwen. 

De weergoden waren ons iets minder goed gezind - maar is het niet altijd hondenweer? Wij hadden  in ieder geval meer last van doorweekte zitvlakken dan de honden. De groep bestond uit een 7-tal honden, 2 Labradors, een Golden, een Chesky fousek , een Visla en 2 Flatcoats. Er werd natuurlijk gegrapt dat we een kleine Nimrod gingen houden met zo'n mooi diverse selectie rassen. Na het voorstel rondje werd door Veronika (de partner van Bobby) aan ons uitgelegd wat vandaag de bedoeling was. Vervolgens liepen we naar het veld. Daar werden ons de beginselen van de targettraining uitgelegd.

Rumi voor en Déroy luisteren aandachtig naar de uitleg

Deroy en Frans: We liepen met Veronica mee naar de hoek van het veld waar een dummy werd gegooid. Deze mocht de hond, nadat je hem met de hand de richting wees, halen. Op het moment dat de hond de valplaats naderde moest je een fluitsignaal (territoriumfluit) geven. Vervolgens liep je met een grote boog weg tot je op ongeveer 80 meter van de valplaats stond. Hier moest je de hond vooruitsturen naar de valplaats en weer de territoriumfluit geven. Deroy liet zich van zijn beste kant zien en Bobby was positief verrast! Zo kwam iedereen aan de beurt.

De 2e keer dat we aan de beurt waren werd er eerst weer een dummy op de eerst plek gegooid en een 2e “mark” op ongeveer 30 graden van de vorige valplek. De hond mocht ook deze weer eerst halen. Hierna weer op een meter of 80 de eerste dummy laten halen, waarbij de andere dummy gerespecteerd moest worden. Nadat deze was binnen gebracht mocht ook de 2e worden gehaald. Ook dit werd door Deroy keurig gedaan. Puntje van kritiek was dat het “heelwork” nog beter kon.

Tussendoor werd er continu uitleg gegeven over de methode door zowel Bobby als Veronica. Kort gezegd komt het er op neer dat de hond door de target van een eerste dummy, het 2de apport  (evt. op langere afstand of andere hoek maar zelfde plek) met vertrouwen en rust wordt gehaald. De hond bouwt hierdoor zelfvertrouwen op. De volgende oefeningen waren zoals  Bobby ze beschreef: “basic target training”. Er werden op een drietal plaatsen een aantal dummys gegooid waarbij de hondjes moesten mee draaien en vervolgens de valplekken onthouden. Hierna wees Bobby een hond aan die één van de dummy's mocht halen.  Dit kon zijn met een lijn of in ons geval naar rechts sturen. Hier bleek dat Deroy perfect de lijn naar rechts aannam, echter de dummy lag iets verder naar achter waardoor er iets langer gezocht moest worden. Bobby gaf aan dat bij dit soort lijnen sturen je handgebaren niet recht maar schuin naar voren moest zijn. Ik gaf aan dat wij nog niet zover waren!

Nadat iedere hond éénmaal was geweest, kwam je nog een keer aan de beurt voor een tweede dummy. De nadruk werd ook gelegd op het netjes naast de voorjager volgen naar de proef. Daar onze Flynnders heel erg graag willen werken en die dummy’s willen binnen brengen is dit wel een aandachtspuntje!!Daar hadden Bobby en Veronika een methode voor. Veronika  liep links naast je, zo loopt de hond tussen twee personen in en dwingt hierbij dat de hond niet voorbij je knie komt. Dit zag er nogal komisch uit als je stevig gearmd door het veld stapt met een zwart koppie tussen je in. Het voordeel is dat je als voorjager kunt ontspannen en niets hoeft te doen dan rust uitstralen voor je hond. De meeloper zorgt ervoor dat de hond tussen de benen blijft door een (milde stem) correctie of blokkeren met een been.

Bobby was erg onder de indruk van onzer beide Flynnders  qua neusgebruik, markeer vermogen en snelheid! Was voor ons een zeer mooie en leerzame dag! We hebben zeker weer dingen geleerd waar we weer wat mee kunnen!


Flynnders at work

Rumi en Birgitte: Na de kennismakingm gingen we naar het eerste onderdeel. Door de enorme passie van van Rumi heb ik mijn handen vol om Rumi rustig te houden als ik naar een oefening loop. Ook het rustig afgeven is nog een punt van aandacht. Het bijzondere is dat ik door meerdere hondenmensen het aloude gouden woord “steadyness” om mijn oren gewapperd heb gekregen in het afgelopen jaar en insiders weten dat we hier kei en keihard aan werken. Alles wat we zo goed kunnen, kan in een fractie compleet vergeten zijn als de werkpassie toeslaat.

Ons werk zat hem vandaag niet zozeer in de oefeningen. Alles wat Bobby aanbood, pikte mijn racepaardje super goed op. Neus in finetuning, snel werken en waterwerk als een dolfijn. Met andere woorden, alles in het veld gaat gewoon heel goed voor haar leeftijd. Maar het dichtbij werken is nog moeilijk voor haar. Rustig volgen, het modelapport, mijn hemel wat is het soms een uitdaging. Bobby en Veronika gaven veel tips en alternatieven om het beoogde resultaat te behalen.

Ik heb het meeste geleerd van het lezen van de hond. Bobby legde uit hoe wij mensen snel bepaald gedrag van de hond interpreteren vanuit een eigen menselijke emotie. Bijvoorbeeld het plassen tijdens een zoekopdracht. Dat wordt als een lichamelijke ontlading beschouwd, wellicht door stress van het niet direct kunnen vinden van de dummy. Een voorbeeld van één van deze oefeningen: er lag een 250 grams dummy in een hoek met nul wind in het gras. Rumi moest dus flink doorzetten op een veld waar ze makkelijk ruimte kon pakken. Verder sprak Bobby over hoe je bij de hond je energie kunt aanpassen. Bijvoorbeeld, Rumi is snel gefocust, maar daar tegenover staat dat zij bij het minste teken wil gaan. Een hond als Rumi is volgens Bobby gebaat bij een nonchalante helper die niet teveel geluid en opwinding overbrengt. Een andere hond misschien juist wel. Zo kunnen we als voorjagers veel meer spelen met de aanwezigheid van onszelf, die van de hond en de omstandigheden in het moment.

Een andere mooie oplossing voor een luxeprobleem: Rumi heeft een enorm geheugen, waardoor ze moeilijk een geworpen verleidingsdummy kan negeren. Wil je toch eerst de andere laten halen, dan loop je richting deze dummy en herhaalt deze een paar keer, tot je zeker weet dat deze nu in de kop van de hond zit. Dan laat je deze mark op de originele afstand halen en eindigt met de verleidings dummy. Helemaal geen correctie of getrek aan een lijn nodig. Gewoon herhalen en de hond daarmee vertellen wat je wilt. Het werkte super bij Rumi. Voor ons was deze dag eigenlijk een aanvulling op de wens om mijn hond te trainen op een manier dat het voor haar voorspelbaar is en waar ze veel vertrouwen en plezier van krijgt.

Het nadeel was wel dat ze het zo leuk vond dat ik tussendoor met elke mededeelnemer over het veld heb moeten lopen met mijn hond tussen de benen wat tot de meest hilarische fotomomenten (helaas waren de foto's van onvoldoende kwaliteit) heeft geleid. Eigenlijk precies waarom ik zo van een Flatcoated Retriever hou: “bereid zijn om te kunnen lachen om jezelf, bereid om het andersom te proberen, maar ook bereid om te streven naar perfectie zonder het moeten behalen in elk moment.” En net als Rumi, ging ik ook tevreden naar huis met een bemoedigende commentaar van Bobby: “You worked very well today - fantastic dogs - by the way you must tell me who the breeder is!" Nou nee meneer Robbertson, die houden we graag voor onszelf;)

 

6 november 2017

Show Bleiswijk

Gisteren ben ik met Phoenix naar de show in Bleiswijk geweest. Ter voorbereiding heb ik de afgelopen weken weer ringtraining gevolgd bij de KC in Zwolle. Phoenix vindt de ringtraining best leuk, ze is dol enthousiast als ze de andere honden ziet en was de laatste tijd zelfs dikke vriendjes met een Saarlooswolfhond. In eerste instantie vond hij Fien te opdringerig, maar bij de laatste les stond hij haar oortjes te wassen. Wel grappig want Flow, onze eerste Flatcoat, was ook dikke maatjes met een Saarloos.

Ik was best nerveus want bij de Clubmatch van de FRC had Phoenix een Goed gekregen. Goed klinkt prima maar deze kwalificatie is echt niet goed, sterker nog het is zelfs fok uitsluitend. De keurmeester uit Engeland was niet goed geïnformeerd of had zich niet goed laten informeren, dat kan ik niet beoordelen. Maar veel deelnemers, in deze ring, gingen die dag teleurgesteld naar huis.

In Bleiswijk heeft Fien laten zien dat ze netjes kan staan met een vrolijke kwispel. Alleen met het draven was ze een beetje speels en maakte soms wat sprongetjes, gelukkig vond de keurmeester dit geen probleem en met een 2 Uitmuntend en een prachtig rapport ging ik tevreden naar huis.

Phoenix staat hier nog niet goed, maar het is een leuk sfeerplaatje (foto Frans de Vries)

Keurverslag Flow of Spirits Holly Blue: 19 maanden jonge teef. Goed in verhouding. Vrouwelijk hoofd en uitdrukking. Goede hals, rugbelijning en staartaanzet. Evenredig gehoekt. Moet in alles nog wat vaster worden. Goed bone en voeten. Goede vacht en bevedering. Vriendelijke hond. Loopt voor en achter met korte pas.

Ook broertjes Flow of Spirits Red Admiral "Déroy 'en Common Green "Murphy"waren aanwezig. Zij kregen van de keurmeester allebei een Zeer Goed. Ook de twee mannen kregen een prima keurrapport. Goed gedaan Yvonne en Sven!

 

21 oktober 2017

Een verdrietig MAP-seizoen

Vandaag was de MAP in Neede. Flynn en ik startten met de A proef. Een prachtige proef waarbij de hond op flinke afstand over water, door een akker en verder door de ruigte een sleep moest oppakken. Flynn had maar één commando nodig om bij het beginpunt van de sleep te komen. Ze liep het eerste stuk van de sleep in hoog tempo. Werkelijk fantastisch! Toen Flynn bij het bos aankwam bevroor ze ...... het was te eng om nog een stap te zetten. Ik heb haar nog geprobeerd door te sturen maar ze wilde niet meer voor- of achteruit.

MAP Arnhem, gespannen loop ik op naar de A proef (foto's Jenny Ross)

In totaal hebben we zeven MAP's gelopen. Bij de eerste MAP in Veendam dacht ik dat haar angst op de sleep nog een incident was. Bij de tweede proef in het Kotterbos heeft ze de A proef met twéé slepen netjes gedaan. De derde MAP was in Oldenzaal, daar schrok de hond voor en na haar in de dekking, dus daar moet iets zijn geweest. De ellende was dat hierdoor haar angst weer werd bevestigd. De volgende MAP was in Putten, daar heeft ze de ochtend sleep gelopen, ze probeerde de sleep wel aan alle kanten te ontwijken, maar het lukte mij om haar door te duwen. De sleep van de middag A proef was helaas te veel. Ik merkte dat al bij de inzet, ze wilde niet over water. Na flink wat aanmoedigingen deed ze dit uiteindelijk toch. Maar aan de overkant bevroor ze. Toen was Arnhem aan de beurt. Ze moest een water overzwemmen en toen ze op éénderde was werd een verleiding gegooid. Aan de overkant gekomen, rook ze de sleep en was met geen mogelijkheid op de sleep te krijgen. Deze keer kon ik haar niet overtuigen om het spoor toch op te pakken. De één na laatste MAP was in Elburg, daar deed ze de ochtend sleep weer goed, maar de middag proef die in het bos verdween was teveel. Van de zeven MAP's dus maar ééntje gehaald, een dramatische score!

Mijn mooie Flynn (foto Jenny Ross)

Helaas is Willy al maanden uit de roulatie en heb ik op dit moment geen trainer. Ik mis haar scherpe blik en creatieve geest. Door alle MAP's te lopen heb ik kunnen zien wat nu precies het probleem is. Aan de oplossing hiervan heb ik de afgelopen weken natuurlijk veel aandacht besteed in mijn training. Tijdens de training gaat het goed, het gaat alleen fout op de wedstrijden. Om in zes weken tijd een trauma te verhelpen is een onmogelijke opgave gebleken. Ik ben samen met Flynn door het stof gegaan en nu voel ik mij schuldig naar mijn meisje ........

Ik bedank de organisatie van Arnhem en Elburg. Ze hebben mij de gelegenheid gegeven aan het eind van de dag nog een sleep voor mij te trekken. Hierdoor werd mijn analyse nog duidelijker en deze kennis kan ik weer meenemen naar mijn training.

Toch blijf ik vertrouwen houden dat we uit dit dal kunnen komen! Flynn is echt een super leuk werkende Flatcoat, ik hoop dat nog een keer te kunnen laten zien. Ik wil al mijn trainingsmaatjes bedanken en in het bijzonder Jel Boomgaard die heel wat keren een extra sleep voor Flynn heeft getrokken. Maar ook Marjoleine van Doorn, Frans de Vries, Birgitte Jorgenson en Paul de Vos wil ik bedanken voor hun hulp, tips en adviezen.

 

28 september 2017

MAP Flevoland

Flynn heeft bij de MAP van het gewest Flevoland haar MAP-A diploma gehaald. Ik ben erg trots! Ze heeft de hele dag mooi werk laten zien. De middag A proef had twee slepen en die liep ze met veel vertrouwen. Ik wil alle mensen uit mijn groep bedanken, het was een gezellige dag.

Flynn aan het zoeken

De dag erop was de MAP in Oldenzaal. Daar is het helaas niet gelukt om een diploma te halen. Ook nu zat ik in een leuke en sportieve groep, we hebben veel gelachen. Bedankt allemaal! Op naar de volgende wedstrijd in Putten.

 

12 september 2017

Nieuws van zwartjes en Flynnders

Deze week heb ik van Flynn en Phoenix een foto gemaakt tijdens de training. Mijn prachtige Flynn met een eend en liefje Phoenix met een konijn. Allebei toppertjes in het werk. Vrijdag heb ik met Flynn meegedaan aan de MAP in Veendam. De ochtend A proef, met sleep op een gans en een markeer, deed ze keurig en ook bij de B proeven ging het goed. Helaas is ze op de sleep van de middag A proef ergens van geschrokken en ik kreeg haar niet meer terug op de sleep, ze vertrouwde het bos voor geen cent meer. Wel de B proeven afgemaakt en die kwamen binnen, maar ik was mijn motivatie toch wel een beetje kwijt. Zondag hebben trainingsmaatjes geholpen en twee lastige slepen voor mijn Flynn getrokken. Gelukkig was ze weer vol zelfvertrouwen aan het werk op de sleep.

Links Flynn en rechts dochter Phoenix

Op Facebook zag ik dat afgelopen weekend de vader van Flynn, winnaar van de FCR Trophy is geworden. Envy Ashes of St. Helens "Envy" heeft hiervoor niet alleen, het best gepresteerd bij een Working test in Open klasse (onze A klasse), maar ook bij de show. Envy is een heerlijke hond en heeft hiermee een mooie prestatie neergezet. Ik ben super trots op deze echte dual purpose Flatcoat en feliciteer ook zijn baasje Birgit Kuhner.

Envy Ashes of St. Helens

Laatst zijn er drie Flynnders Déroy, Nero en Rumi naar een eendenjacht in België geweest. Het was de bedoeling dat ik ook met Phoenix mee zou gaan maar door drukte van de trainingen en de verbouwing van ons huis had ik onvoldoende energie om de reis naar België te maken. Hieronder een kort verslag:

Deroy van Frans de Vries was al een paar keer eerder meegeweest op de jacht in België. Maar ook deze keer heeft Frans genoten van zijn Flynnder die heerlijk heeft gewerkt en heel wat eenden heeft binnengebracht.

Déroy op post bij de jacht in België

Hans Verdel vertelt over zijn Nero: "Lenk wat heb je ons een heerlijk hondje gegeven. Totaal niet onder de indruk van het schot, maar wel heel fanatiek als een eend fladderend voor hem in het gras valt. Voorzichtig begonnen met het oppakken van een dode eend, even snuffelen maar verder geen probleem. Met elk apport zag je hem steeds meer vertrouwd raken. Op de 2e drift heeft hij gemarkeerde eenden opghaald op zijn eigen explosieve wijze. Alles direct teruggebracht en mooi zacht in de bek."

Birgitte van Vondelen over haar Rumi: "Lenk, het is jammer dat je het niet hebt kunnen zien, maar inderdaad wat heb jij super hondjes gefokt. Bij het begin van de jacht was Rumi gespannen maar na een paar hapjes Rodiworst zakte de spanning. Na de eerste drift aan de lijn een eend laten halen en deze gaf ze model af. Toen ging er een eend voor haar neus op, dat was allemaal heel spannend en opwindend. Ze bleef netjes zitten en op een klein piepje na was ze stil. Ze heeft eend in de nazoek opgespoord en heeft een sloot uitgewerkt en kwam met de nog zieke eend binnen."

Heerlijk die enthousiaste verhalen en ik ben echt heel trots op de Flynnders en hun baasjes.

 

30 augustus 2017

Mijn vier zwarte meisjes

Mijn vier zwartjes moesten nodig weer eens op de foto, dus nam ik vandaag op de wandeling mijn fototoestel mee. De dames weten precies wat de bedoeling is als ik mijn camera te voorschijn haal. Ze gaan keurig op een rijtje zitten en weten zelfs de volgorde waarin ze moeten zitten, van oud naar jong. Alleen leuke, vrolijke smoeltjes trekken vinden ze toch een dingetje, daar heb ik eigenlijk hulp bij nodig. Maar goed, onderstaande foto is best aardig gelukt.

Harely, Jorja, Flynn en Phoenix

Het gaat goed met alle vier. Harley loopt, ondanks haar leeftijd, nog alle wandelingen mee. Meestal loopt ze rustig achter mij, maar soms rent ze me opeens voorbij achter de andere zwartjes aan. Haar grootste hobby is om met flinke boomstammen te slepen, haar staartje staat dan van trots recht overeind. Ze is behoorlijk doof en als ze in haar mandje ligt te slapen, heeft het geen zin om haar te roepen. Ik loop dan naar haar toe, raak haar even aan en dan komt ze enthousiast overeind. Maar ondanks deze kleine ouderdomsgebreken is mijn oudje nog helemaal happy!

Mijn oogappeltje Harley

Ook met Jorja gaat het uitstekend. Zij is nu 10 jaar en zit onder de bulten. Daar ben je als Flatcoat eigenaar niet zo blij mee, want kanker komt helaas veel voor bij ons ras. Gelukkig zijn het bij Jorja alleen maar vetbulten.
Ton neemt George nog regelmatig mee als hij gaat hardlopen, maar de dag daarna is George behoorlijk stijf. Het blijft moeilijk om in te schatten wat verstandig is, maar wij gaan voor kwaliteit van leven. George vindt het geweldig om met haar baasje op pad te gaan en zolang we de indruk hebben dat Jorja er veel plezier aan beleeft mag ze nog lekker mee. Laatst was ik foto's aan het uitzoeken en kwam ik onderstaande portretfoto van ons Deentje tegen. Wat is het toch een lekker ding!

Onze Jorja in haar jongere jaren, want nu is ze al behoorlijk grijs

En dan Flynn en Phoenix. De familie Knots is nog steeds een toepasselijke bijnaam voor dit komische duo. Flynn heeft humor, maar haar dochter Phoenix maakt mij ook regelmatig aan het lachen. Het enige verschil tussen moeder en dochter is dat Flynn er altijd uiterst serieus bij kijkt en Fientje een veel aandoenlijkere blik heeft. Tijdens de training gaan ze lekker. Naast twee dagen les geven en een verbouwing bij ons thuis blijft er op dit moment weinig tijd over om met mijn eigen meisjes op pad te gaan. Volgens Willy kan Flynn veel en is het aan mij om haar attitude op peil te houden. Met Phoenix doe ik rustig aan. Ik ben blij met mijn "kleintje" en hoe zij zich ontwikkelt in de training. Het is een heerlijk werkhondje. Altijd blij en ik geniet van haar hoge werktempo. Ze leert snel en slepen lopen kan ze, net als haar moeder, als de beste.

Komisch duo

 

22 augustus 2017

Nura’s eerste kennismaking met warm wild

Paul de Vos en zijn vrouw Jeanette had ik gevraagd een stukje te schrijven over hun Flow of Spirits Mazerine Blue "Nura".
Onderstaand stukje ontving ik van de week:

"Wij hebben ons hele leven al Flatcoats gehad en hebben ze altijd gebruikt voor zowel wedstrijden als praktijkjacht. Toen wij twee jaar geleden op zoek waren naar een Flatcoat en zagen dat Lenk een nestje had gepland, was de keuze snel gemaakt. Lenk kende ons nog niet dus organiseerde een ballotage waar we best een beetje nerveus over waren, want we hadden in heel West-Europa geen echt alternatief gevonden qua combinatie teef-reu. Gelukkig waren Lenk en Ton positief en gunden ons ruim 9 maanden later Nura.

Links Nura bij één van de puppyuitjes en rechts Nura zoals ze er nu uitziet

Omdat wij een beetje uit het lood wonen, in Slochteren in het uiterste Noorden, was het lastig een goede trainingsplek te vinden. Na wat omzwervingen bij lokale jachthondengroepen besloten wij toch samen met de andere Flynders te gaan trainen in Almere bij Willy. Veel reizen maar echt de moeite waard. Naast veel plezier onderling heeft Nura sinds die tijd grote sprongen vooruit gemaakt in haar ontwikkeling als jachthond. Dat gaat met vallen en opstaan want Nura heeft een eigenzinnig maar bedachtzaam karakter en kan ook schrikken van nieuwe onverwachte gebeurtenissen. Om die reden heeft het even geduurd voordat we het aandurfden Nura mee te nemen op de echte jacht.

Een groot voordeel van in het hoge Noorden wonen is dat wij een prachtige flora en fauna hebben en nog heel veel functionele jacht. Naast beheer op ree hebben we veel schadebestrijding en veel, heel veel ganzen. Iedere woensdagavond jagen we van juli tot eind november in een verband van ongeveer 20 jagers op ganzen in gebieden van Staatsbosbeheer omdat de schade aan omliggende akkers maar ook op de verschraalde gebieden van Staatsbosbeheer niet meer in de hand te houden is. Tableaus van 40 ganzen op een avond zijn heel normaal. Dit eist echter een dynamiek van de hond en de hond moet heel schotvast zijn. Nu we, na een jaar trainen, het vertrouwen hebben dat Nura niet snel zal schrikken van de vele salvo’s van hagelschoten op een passerende groep ganzen en ook niet zal stoppen met apporteren als een zieke gans de strijd aan zal gaan, mocht ze mee.

Nura, net zo'n waterrat als mama Flynn

De eerste avond kreeg Nura direct een uitgelezen kans. Een nijlgans werd geschoten en zweefde na het schot, op ruim 200 meter, neer op het water. Helaas had Nura vanuit de rietkraag niet de kans gekregen om te markeren. Er zat niet anders op dan haar vooruit te sturen. Dat ging erg goed tot 100 meter, de afstand die we altijd trainen. Aldaar keek ze al zwemmend om haar heen, maar was niet in staat om vanaf haar hoogte over de golven heen te kijken en de gans te spotten. Er zat niet anders op dan zelf in het water te springen en samen met haar er heen te zwemmen. Op 25 meter van de gans zag Nura het dier, zwom er heen zonder enige aarzeling en met grote passievolle pupillen. Ze trok haar eerst warme wild behendig naar het eilandje in het meer waar de andere jagers mij met een nat pak en Nura met haar eerste warme wild, op de camera vast aan het leggen waren en dit deelden met de whatsapp groep van de jagers met een lunatic smiley.

De tweede grote kans om zich te bewijzen kwam een week later. We waren gepositioneerd in een moerasgebied waar je alleen met lieslaarzen rond kunt lopen. Veel grauwe ganzen zaten al om en op het water en het duurde niet lang voor de blauwe hemel zwart kleurde met massa’s grauwe ganzen. Vele ganzen vielen en moesten goed gemarkeerd worden. Alle honden mochten vrij en snel apporteren omdat alle jagers chagrijnig worden als een gans niet snel binnenkomt. Nura had een grote grauwe gemarkeerd en liep en zwom er in één lijn naartoe. Ze kreeg onderweg echter een nieuwe uitdaging te verduren die we nog niet getraind hadden. De grauwe was niet van plan zich over te geven en moest door een jager met vangschot gedood worden. Nura echter bleef onverschrokken en ging vol passie op de grauwe af en bracht haar netjes terug. Trots als een pauw toonde ze aan de jagers en buurhonden de gans die ze prachtig via de borstkas in haar vang had gefixeerd. Willy ziet dat pronken natuurlijk liever niet maar dit keer hebben we het maar even toegelaten.

Links Nura met haar eerste grauwe en rechts na een duik in het moeras

Na de jacht wacht ons in het moerasgebied altijd een uitdaging. De honden nemen altijd een stuk moeras mee naar huis en stinken naar rotte eieren. Bovenstaande foto is dus geen kleurspoeling om Nura weer zwart te krijgen maar de moerasbodem die ze mee naar huis heeft genomen."

Dankjewel Paul en Jeanette voor het leuke stukje. Fijn dat jullie genieten van deze heerlijke Flynnder, ze heeft bij jullie een prachtig leven!

 

4 augustus 2017

Eerste wedstrijd voor Déroy

Hieronder een verslag van de eerste wedstrijd van Flow of Spirits Red Admiral "Déroy" bij de Onderlinge proef van Multidog. Baasje Frans de Vries traint met Déroy bij de Apporteur van Willy Walbeek en zijn tweede baasje Yvonne de Vries traint met hem bij Multidog.

"Het was bijna zover. Onze eerste wedstrijd kwam er aan. Heb ik alles wel voldoende geoefend? Snap ik wat er van me gevraagd wordt? Zou Déroy het kunnen? Een paar dagen van te voren toch alles nogmaals een keer doorgenomen.  Daar bleek dat ik toch iets harder moest fluiten om de aandacht van Déroy te krijgen.

flow of Spirits Red Admiral "Déroy"

Het was zaterdagochtend. Na onze spullen bij elkaar te hebben gezocht reden we naar Multidog in Dinteloord. Het was daar de 22ste versie van de CBA wedstrijd en onze eerste. We kregen het boekje en keken naar de volgorde van de proeven. We moesten beginnen met G, het markeren. Was dit nu de proef die de laatste keren met oefenen wat moeizaam ging? Deze proef werd, mij later verteld, gekeurd door Rien Thijs. Ik was als één van de latere in de groep aan de beurt. Voor ons viel de ene nul na de andere. Mijn hartslag ging aardig omhoog! Dit was toch wel spannend. Even vlak voordat je aan de beurt ben, moet je hem nog even onder appèl zetten. Dat had Eduard, mijn trainer als tip meegegeven dus maar even gedaan. We waren aan de beurt. Het schot klonk, het apport gegooid, wachten op het tikje en daar ging Déroy! Er boven op en keurig weer terug! Een 10! De kop was eraf! Pffff!

De volgende proef voor ons was AB, het volgen ging keurig ook een 10! Nu het uitsturen en komen op bevel! Was dit niet wat ook niet zo lekker ging laatst. Was dit ook niet waar ik het advies kreeg om wat steviger te fluiten. Dit omdat zelfs Déroy hier laatst even dacht, toedeledokie! Ik ga even wat voor mezelf doen.... Ik riep zijn naam en floot, ja hoor, zoals het hoorde kwam ons manneke keurig terug en ging voor me zitten! Jippie! Weer een 10! Ook bij het af liggen en kort apport waren er geen min puntjes, ook daar een 10. Het kon niet op.

We moesten ons gaan verplaatsen voor de laatste 3 proeven. Allereerst naar het over water. Toen ik daar aan de beurt was zette ik Déroy netjes naast mijn neer en wachtte tot de keurmeester zei dat ik mocht beginnen. Ik gaf het commando "over" en Déroy ging gelijk te water en zwom naar de overkant. Zocht en vond de dummy, vond het nodig om zich even uit te schudden, pakte de dummy op en zwom weer terug richting mij. Klom de kant op, gooide de dummy neer en schudde zich nog eens lekker uit voordat hij de dummy weer oppakte en model voor me ging zitten! Door deze actie kon de keurmeester ons niet meer geven dan 8 punten.. De zenuwen kropen weer in mijn lijf!

Nu nog het uit water. Het schot klonk, de plons, het tikje en daar ging Déroy met volle overtuiging te water. Pakte het apport en zwom meteen terug en ging netjes zitten! Dit ging goed! Gelukkig weer een 10! 

We gingen nu naar de laatste proef. Het verloren zoeken! Mijn hartslag voelde ik in mijn keel kloppen toen ik Déroy wegstuurde op deze proef. Na een paar tellen kwam hij terug met het apport en gaf het keurig af! Met 7 tienen en een acht hadden we het netjes gedaan! Aan het einde van de dag bleek dat we met 78 punten een derde plaats hadden in de B. Toch wel knap van onze Flynnder."

Links Yvonne met Deroy en rechts de prijswinnaars in de B

Dankjewel Yvonne voor het leuke verslag en Frans voor de foto's. Ach, ik zie Déroy nog zo voor mij als puppy. Elke keer als ik bij de pups ging zitten was hij er altijd als eerste bij. Hij wilde bij mij zijn en geknuffeld worden. Tijdens de puppytest bleek hoe graag hij wil samenwerken, zijn will to please was toen al duidelijk. Déroy een heerlijke Flatcoated Retriever.

Super gefeliciteerd Yvonne en Déroy, ik ben trots op jullie!

 

2 augustus 2017

Een flatcoat als drugshond?

Deze keer laat ik Marjoleine van Doorn, baasje van Flow of Spirits Violet Copper "Teuntje" aan het woord:

"Na 26 jaar ervaring in het trainen en werken met reddingshonden/speurhonden gericht op menselijke geur, was ik toe aan een uitdaging erbij. De nieuwe aanwinst wordt opgeleid tot NDD (Narcotic Detection Dog) ofwel drugshond. Een drugshond (zeker geen aan drugs verslaafde hond) krijgt voor het vinden van de narcotica zijn beloning in de vorm van een balletje. Op deze manier worden alle speurhonden getraind, ook speurhonden die zoeken naar explosieven, geld, tabak, verschillende vormen van kanker etc.

Tijdens mijn speurtocht naar een nieuw werkhondje was ik op zoek naar een stabiel, buitgericht, super gedreven pup. Teuntje, bandje paars (Flow of Spirits Violet  Copper) was in het nest al de grootste pretletter met enorm doorzettingsvermogen en een eigen willetje. Helemaal verliefd op dit pupje zijn we begonnen aan de training als reddingshond. Dit vindt ze helemaal het einde en doet ze vol passie. Toen ze ongeveer een jaar was zijn we de narcotica training erbij gaan doen.

Flow of Spirtis Violet Copper "Teuntje" (foto Arista fotografie)

Het zoeken naar narcotica is een echt andere discipline dan het zoeken naar mensen. Waar bij het zoeken naar mensen de hond los zoekend een berg puin, bos, pand, vrachtwagens of boot af mag zoeken is het zoeken naar narcotica veel fijner zoekwerk. De honden zoeken gestructureerd, vaak aan de lange lijn, pakketjes, meubels, auto’s, lockers etc. af. De geur van mensen is een grote actieve geurbron (mensen blijven uitademen), waarbij de geur van narcotica vaak een kleine passieve geurbron is. Een hele omschakeling en uitdaging voor mij dus om dit te gaan trainen.

Het zoeken naar een balletje deed Teuntje al zeer gedreven omdat we vaak zoekspelletjes doen om haar zoekconditie en motivatie te verhogen. Op dezelfde manier zijn we het leren zoeken naar narcotica aan gaan leren waarbij ze steeds haar balletje als beloning krijgt.

Teuntje bij de puintraining helemaal blij met haar balletje (foto's Paul de Vos)

Teuntje is een hondje wat tijdens het zoeken graag de ruimte neemt, dus onze uitdaging zit in het gestructureerd alle gaatjes en kiertjes goed afzoeken. Hierbij is de lijnvoering, sturen, begeleiden en lezen van de hond heel belangrijk. Bijvoorbeeld als je ziet dat de hond lucht heeft haar ook de kans en ruimte geven dit uit te werken, structuur houden zodat je weet dat alles afgezocht is, maar ook een gebied vrij kunnen geven als je ziet dat de hond geen geur heeft opgepakt. Als de hond de geurbron gevonden heeft, gaat ze hierbij zitten ( of liggen als het laag is) met haar neus zo dicht mogelijk tegen de geurbron. Dit heet passieve melding. In het reddingshondenwerk geven ze een actieve melding  bij de geurbron ( graven, doordringen, blaffen). Dus ook hier was het voor ons beide een omschakeling.

Teuntje heeft de geur van drugs gevonden en geeft een passieve verwijzing

Wat ik ook erg leuk vind om te zien is dat Teuntje in het dagelijks leven nog steeds een grote pretletter is en af en toe een ongeleid projectiel, maar als ze mag zoeken gaat er een knopje om en kan ze heel geconcentreerd en gestructureerd zoeken. Ik ben zo trots op deze kleine grote pretletter!"

Ik heb Teuntje live aan het werk gezien en ik was erg onder de indruk. Zeker de rust die kleine stuiterbal Teun in het werk laat zien. Maar ook ben ik onder de indruk van de wijze waarop Marjoleine haar begeleidt. Marjoleine en Teuntje, twee kanjers!

 

7 juli 2017

Anniversaire dans les Vosges

We zijn weer thuis na een heerlijke vakantie in de Vogezen. De Vogezen zijn een middelhoge bergketen in het oosten van Frankrijk. De bergketen begint aan de grens met Zwitserland en strekt zich uit naar het noorden over de westelijke zijde van het Rijndal. De ronde toppen van de Grote Vogezen worden ballons genoemd.
Voor onze caravan hadden we een idyllisch plekje gevonden op een camping in het plaatsje Granges des Volonges, een echte aanrader voor hondenbezitters. Heb je interesse, stuur mij dan een bericht.

Tijdens één van de vele wandelingen even uitrusten met mijn meisjes (Jorja, Harley, Flynn en Phoenix)

Onze caravan heb ik voor onze vakantie laten pimpen. De donkerbruin met rode bekleding heeft plaats gemaakt voor antraciete bekleding en met een paar nieuwe kussens ziet ons "kleine huisje" er nu chique en modern uit.

De eerste week hebben wij heerlijk genoten van de rust op de camping. We stonden helemaal vrij. Er waren nog een paar andere gasten maar die stonden aan de andere kant van de camping. Vanaf de camping konden we meteen de bossen in en wandelen langs een stromend riviertje.

Na een week kwamen onze vrienden Rob en Beatrice met hun vier gouden mannen langs en samen hebben we 10 heerlijke dagen doorgebracht. We hebben prachtige gewandelingen gemaakt. Vooral die rond de Route des Crêtes waren fantastisch, wat een ongelooflijk mooie natuur!

Bij de camping was een meertje met een strandje waar een paar bootjes lagen, die we konden gebruiken. Het was heerlijk om na een lange wandeling lekker af te koelen met de honden. Rechts bedankt gekke Phoenix Ton voor het kanotochtje.

Links zie je de uitgestrekte bergen van de Vogezen en in de verte de Ballon d'Alsace, de hoogste berg van dit gebied. De wandelroutes gingen over de kammen, maar ook door bossen en langs steile rotsen en watervalletjes. Rechts zie je mij en Harley zwoegen om boven te komen.

Op 25 juni jl. was Harley jarig, ze is 12 jaar geworden. Bea had vlaggetjes bij zich en samen met de mannen hebben we haar verjaardag gevierd. Het is ongelooflijk dat Harretje op haar leeftijd nog van die lange zware wandelingen aan kan. We sloten haar verjaardag af met een zwempartijtje.

Op onze camping hadden we ruimte genoeg voor een training. Relaxt hoor om vanuit je caravan te kunnen dirigeren:-) Na de training trokken we onze wandelschoenen weer aan. Deze keer hadden we een wandeling uitgezocht waar we rond lunchtijd bij een restaurantje aankwamen.

Links de familie Knots, wat past deze bijnaam goed bij mama Flynn en dochter Phoenix. In ieder geval zijn onze lachspieren weer goed getraind. Het was een heerlijke vakantie, we kunnen er weer even tegen. Dankjewel R&B, Yonick, Lachlann, Rigby, Harrison en natuurlijk onze meisjes!

 

29 mei 2017

Een weekend met hoogte- en diepte punten

Zaterdag heb ik met Flynn meegedaan aan de Onderlinge SJP-proef van het gewest Flevoland. Voor Flynn en mij een mooie gelegenheid om eens te kijken waar we staan in de training. Met 78 punten voor de B mochten wij door naar de dirigeerproef. Bij het inzetpunt merkte ik dat Flynn op links het terugloopspoor van de duif had geroken, dus heb ik haar bij het rechter paaltje ingezet. De eerste lijn deed ze uitstekend, maar om haar op het zitpunt te krijgen kostte nogal moeite. De lijn naar de valplek was super en met één commando kwam de duif binnen. Omdat Flynn een tijd wat onzeker is geweest op de sleep was ik erg opgelucht toen ze snel terugkwam met de eend. Wat was ik trots op mijn meisje! Als kers op de taart werden we eerste in de A met 94 punten.

Zondag hadden we de Kampioenschaps Club Match (KCM) van de Flatcoated Retriever Club. Zes Flynnders hadden zich ingeschreven voor deze grote show. Ik ben echt zo trots dat deze fanatieke werkmensen, er net als ik van overtuigd zijn, dat hun honden ook functioneel goed gebouwd moeten zijn. Allemaal hadden ze de moeite genomen om ringtraining te volgen. Jeanette met Nura en Phoenix en ik bij de KC in Zwolle. We deden mee in de Jeugd klasse. Verder deden vijf Flynnders mee in de Fokkerijklasse en Harley was ingeschreven voor de Veteranen parade.

Sven met Murhpy, Birgitte met Rumi, Jeanette met Nura, Hans en Nero en Yvonne met Deroy in de Fokkerij klasse

Al snel werd duidelijk dat bij de Jeugdklasse in ring 3 veel 'G(oed)'s' vielen en helaas ook de Flynnders kregen op Rumi na een 'G'. Het keurverslag bleek later uit 3 á 4 regeltjes te bestaan, wel erg karig. Je verwacht voor je inschrijfgeld toch meer. Wat de keurmeester graag anders had willen zien werd ook voor niemand duidelijk. Zelf heb ik met leden van het bestuur van de FRC en de KCM commissie gesproken. Volgens mij wil onze vereniging dat ons ras dual purpose blijft en het is daarom belangrijk Flatcoat eigenaren te stimulieren met hun honden naar dit evenement te komen. Geef dan alle honden die in aanmerking komen voor een plaatsing een 'Uitmuntend' en de overige honden een 'Zeer Goed'. Zeker omdat een 'Goed' fokuitsluitend is, moet pas bij ernstige fouten deze kwalificatie worden uitgereikt. Ik hoop oprecht dat dit een incident is geweest en dat tijdens de evaluatie van de KCM besproken wordt dat keurmeesters in het vervolg op de hoogte zijn van de doelstellingen van onze vereniging bij dit doorgaans mooie evenement.

Trots op onze meisjes!

Gelukkig hebben alle Flynndereigenaren deze desillusie snel van zich af kunnen schudden en hebben we weer een fantastische dag gehad met z'n allen. Lieve baasjes van de Flynnders super bedankt voor jullie inzet. Jullie zijn kanjers, op naar de volgende show! Ook deze keer heeft Paul de Vos weer foto's gemaakt. Dankjewel Paul ze zijn weer erg mooi!

En tot slot mijn kanjer Harley. Samen met Ton heeft ze in de ring van de Veteranen Parade genoten om nog een keertje in de showring te mogen lopen. Ze vond het geweldig en liep zo aandoenlijk met Ton mee. Het is toch een heerlijk wijfie ons Harretje!

 

24 mei 2017

Flynn jarig

Vandaag is Flynn jarig, zes jaar geleden werd zij in Duitsland geboren. Flynn mijn mooie meisje, komiek, lieverd, werkpaard en grote ondeugd. Ze is echt een kanjer in het oplossen van problemen en zelfstandig werken is haar specialitiet. Daarom blijft de focus tijdens de training gericht op het contact. Na haar nestje heeft het ruim een jaar geduurd voordat Flynn weer een beetje hersteld was. Dat is toch vreselijk lang op een gemiddeld Flatcoat leven?! Het heeft mij in ieder geval aan het denken gezet of het niet verstandiger is om zo rond het derde jaar een nestje te fokken.

Kijk, mijn Flynn nou prachtig staan tussen de bosanemonen in Denemarken

Vandaag is ze heerlijk verwend met een stuk Flow of Spirits taart en een super training van juf Willy. Haar trainingsmaatjes hebben ook allemaal mee mogen genieten van de taart.
Ik ben mijn meisje voor veel dankbaar. Lieve Flynn, ik hoop dat je nog heel veel jaren bij ons zult zijn.

Nog even wat berichten van de Flynnders. De heupen zijn onderzocht en ik ben erg trots dat alle zeven A heupen hebben. Van vijf zijn ook al de knieën onderzocht en deze zijn PL vrij. Zodra de andere twee ook het PL onderzoek hebben gedaan horen jullie uiteraard meer. Tot slot wil ik nog laten weten dat Hans Verdel samen met Nero een WT C1 certificaat heeft gehaald. Ik ben een heel trotse fokker!!!

Willy en ik hebben de workshops 'workingtesttraining' afgesloten. De laatste twee workshops vonden plaats in Putten, een geweldige locatie, waar we weer een paar uitdagende en afwisselende proeven hadden uitgezet. Bij deze willen wij alle deelnemers bedanken voor hun deelname en de aardige bedankjes die jullie hebben gestuurd via mail en FB.

Bedankt: André van der Kamp met Shiva, Tineke Vonck met Noor, Paula Plas met Tuan, Ingrid Berbee met Meadow, Maaike Kort met Joris, Hans Monteau met Jethro, Joyce Hoogeveen met Syrah, Anneke Nobel met Floor, Jel Boomgaard met Liza en Ivy, Lizette Zwol met Bindi, Leanne Vermeer met Nanucq, Madelon Westendorp met Indy, Tinka Kuipers met Wieke, Bernadette van Wijnhoven met Puck, Gretie Alsters met Peanuts, Moira Thomassen met Ivy, Luitgard Verbiest met Pepe, Sandra Muller met Noor, Klaartje Zuiderbaan met Dorus, Winny Krijnen met Brandy, Victorine Schokker met Brad, Lisette Biever met Britta, Astrid Vergeer met Ollie en Adri de Heer met House.

 

22 mei 2017

Een geweldig workshop

Gisteren heeft Marjoleine van Doorn, samen met haar collega's Elly, Vivian en Jan, een workshop 'puintraining' gegeven aan de Flynnders. Marjoleine is al ruim 20 jaar actief in het Reddingshondenwerk. Haar honden worden proffesioneel opgeleid, maar ook voor de sport. Dagelijks worden ze ingezet om mensen op te speuren. Denk daarbij aan verstekelingen, maar ook vermiste mensen bij rampen zoals bijvoorbeeld na een aardbeving. Bij het reddingshondenwerk moet de hond op zoek naar de mens. Om dit aan te leren maakt Marjoleine gebruik van een speeltje; 'de ballensok'. Als de hond het ´slachtoffer´ heeft gevonden is de ballensok de beloning.

Rumi is er helemaal klaar voor, vindt Jan heel snel en krijgt haar ballensok

Om de Flynnders bekend te maken met dit speeltje gooide je bij de eerste oefening het speeltje naar een helper. De helper rende met het speeltje weg en verstopte zich. Je mocht de hond meteen los laten en het commando "zoek" geven. De Flynnders genoten van deze oefening. Ze waren helemaal blij als ze hun ´slachtoffer´ vonden en speelden enthousiast met de ballensok. Er werden natuurlijk grapjes gemaakt hoe het de eerstvolgende keer met de dummies en helpers zou gaan bij de jachttraining. Maar we hebben alle vertrouwen dat dit goed komt :-)

Nura heeft Vivian snel gevonden en Phoenix kan het niet laten om Marjoleine een dikke knuffel te geven

Hierna werd de oefening moeilijker gemaakt en ging de helper in de grijper van de graafmachine zitten. De bal werd weer naar de helper gegooid, maar die verdween nu uitzicht. Nero was als eerste aan de beurt. Hij moest even zoeken maar al snel had hij Vivian gevonden. Ook de andere honden hadden snel door waar Vivian zat en kwamen blij met hun speeltje terug.

Links kun je Nero en Vivian nog net zien door de gaten van de grijper en rechts kleine Teun helemaal happy met haar ballensok

Tot slot gaf Teuntje, de Flynnder van Marjoleine, een demonstratie. In eerste instantie rende zij het puin op. Logisch want daar moet ze altijd zoeken. Maar toen Marjoleine Teuntje even bij zich riep ging ze aan het werk en binnen no time had Teuntje haar ´slachtoffer' gevonden. Het was tijd voor een korte pauze. Birgitte had weer wat lekkers voor ons gebakken. Deze keer heerlijke cupcakes versierd met ........ Flynnders.

Vlinder cupcakes en voor het eerst op puin

Na de pauze gingen de honden voor het eerst op het puin. We vonden het allemaal best spannend want naast enorme brokstukken en resten staal en ijzer lag er behoorlijk veel glas in het puin. Maar Marjoleine legde uit dat zelfs haar über gepassioneerde Teun haar tempo aanpast en dat zij zelden had meegemaakt dat een hond zich blesseerde aan het puin. Phoenix en ik gingen als eerste. Behoedzaam liep mijn meisje over het puin. Ze vond het best spannend. Het laatste stuk was het lastigst maar na even zoeken naar de beste route kwam ze helemaal blij naar mij toe.

Murphy en Nero maken ook kennis met het puin

Hoe gepassioneerd de Flynnders ook zijn, allemaal pasten ze hun tempo aan en liepen netjes over het puin. Het was zo grappig te zien dat sommige op een moeilijke plek probeerden door te zetten en anderen meteen besloten een andere route te kiezen. Na dit rondje was het lunchtijd en kregen alle honden de tijd om al het geleerde te verwerken.

Birgitte is deze keer het ´slachtoffer´ en Nura heeft haar gevonden

Na de lunch mochten de honden gaan zoeken op het puin. De eerste keer zagen ze de helper weglopen met de sokkenbal. De tweede keer had het ´slachtoffer´ zich al verstopt. Inmiddels liepen de honden zelfverzekerd en in hoger tempo over het puin en je hoorde hun neuzen snoeven op zoek naar een vleugje wind.

Prachtig om te zien hoe Déroy verwaaiing krijgt en hierna snel het slachtoffer vindt

Je kon goed volgen wat de wind deed met de verwaaiing van het slachtoffer. Soms sloeg de verwaaiing over het puin heen en hierdoor moesten de honden de lucht heel erg nauwkeurig uitwerken om tot succes te komen. Ook moesten ze wisselen tussen lange en korte neus. Door het puin werden ze gedwongen om na te denken waar ze mee bezig waren en hun tempo aan te passen, erg leerzaam voor onze snelle Flatjes!

Murphy geconcentreerd aan het werk en mijn Fien vindt het slachtoffer super snel

Ook Teuntje mocht nog een keer aan het werk en laten zien hoe een gevorderde hond werkt. De ervaring droop er vanaf en Teun maakte prachtig gebruik van de wind. Zelfverzekerd was ze aan het werk en al snel kwam haar buit binnen. De gedrevenheid van Teuntje is echt prachtig om te zien. Je ziet overigens veel overeenkomsten met de jachttraining; bepaalde zoekpatronen en het zelfstandig uitwerken van de lucht.

Na de demonstratie krijgt Teun een extra beloning en rechts zie je ons vol bewondering naar het werk van Teun kijken

Marjoleine heeft met Teuntje ook nog een demonstratie detectiewerk gegeven. Teuntje kan de geur van een drugs nauwkeurig uitwerken. Zodra zij de drugs heeft gevonden blijft zij, als aan de grond genageld, staan en wijst met haar neus de plek aan. Echt spectaculair om te zien hoe die kleine dondersteen dan verandert in een uiterst geconcentreerd speurwondertje.

Daar komt Fientje met haar ballensok en toppertje Teuntje geeft nogmaals een demonstratie

Naast de Flynnders waren Anja Verdel met haar Golden Tibbe en Willy met haar Tarszy van de partij. Ik wil alle Flynnder eigenaren en hun hondjes bedanken. Het is zo fijn dat de 'pups' van Flynn een liefdevol thuis hebben, met baasjes die serieus aan het werk zijn met hun Flatjes. Wat kan een fokker nog meer wensen....

Tarszy heeft haar ballensok gevonden en komiek Tibbe aan het werk

Tot slot wil ik Paul de Vos bedanken voor de prachtige foto´s. Ook deze keer weer een geweldige herinnering aan een prachtige dag. Marjoleine, Elly, Vivian en Jan super bedankt voor de fantastische workshop. Ik weet hoeveel werk en stress het moet zijn geweest om een geschikte locatie te vinden. Pas op het laatst kwam deze locatie voorbij en kregen jullie toestemming van de sloper om gebruik te mogen maken van het puin. Jullie hebben een pracht feest gemaakt van deze workshop en ik spreek volgens mij namens iedereen, dat wij graag nog een keertje terugkomen. Een dikke knuffel van een hele trotse fokker.

 

2 mei 2017

Trainingsweek in Denemarken

Vorig jaar had ik de Flynnder-baasjes gevraagd of zij zin hadden om een week naar Denemarken te gaan. Iedereen reageerde meteen enthousiast. Helaas konden Marjoleine met Teuntje en Yvonne met Murphy uiteindelijk niet mee in verband met hun werk.
Birgitte, het baasje van Rumi, is Deens en via haar moeder was het mogelijk om vijf vakantiehuisjes te huren aan de Zuid West kust van Denemarken.
In 2004 heb ik Annika Christianssen leren kennen. Annika is een bekend trainster in Denemarken en toen ik haar benaderde was ook zij direct enthousiast. Paul de Vos, het baasje van Nura, stelde meteen voor om een training 'Zweetwerk' te geven.

Zondag 23 april jl. vertrokken we richting Lojt in Denemarken. Bij aankomst had Birgitte een verrukkelijke Deense maaltijd klaar staan. Heerlijke Deense haring met uitjes en kerrie saus, gehaktballetjes, varkenshaas met champignons en nog veel meer.
De volgende ochtend hebben we over het strand gewandeld, onderling wat getraind en ringtraining gedaan, want op 28 mei a.s. gaan wij met z'n allen naar de Clubmatch van de Flatcoated Retriever Club.
Op dinsdag had Paul twee zweetsporen uitgezet. De volgende dag verzamelden wij op de parkeerplaats. Paul vertelde ons eerst over het zweetwerk, verwijzingen en obstakels zoals bijvoorbeeld de wiedergang.

Na het theoretische gedeelte vertrokken wij richting bos waar de sporen waren uitgezet. Inmiddels waren deze 24 uur oud. Het eerste spoor was lang maar niet te moeilijk uitgezet. Het tweede spoor was langer, moeilijker en Paul had nu een wiedergang gemaakt. Op de rechterfoto zie je een touwtje om de boom zitten, dit is om het spoor te kunnen volgen. Aan de boom zitten twee verwijzingen; het bloed en wat haar van een ree. Aan de hand van de lengte en kleur van het haar kun je vaststellen waar het ree is geraakt.

Voor je het spoor gaat lopen, moet je de hond neerleggen en samen met Paul liepen we naar het eerste wondbed om de verwijzingen te bekijken. Toen we hadden vastgesteld dat het om een longschot ging mocht ik inzetten op het spoor. Mijn meisje had snel door wat de bedoeling was en vertrok gedecideerd op het zweetspoor. Ik moest haar wel inhouden om te voorkomen dat ze de verwijzingen, zoals een stukje lever of pens opat voor de volgende honden. Dat lukte niet helemaal :-). Maar ze liep het spoor alsof het de gewoonste zaak van de wereld was.

Ik merkte dat Phoenix steeds zekerder werd en hierdoor werd haar tempo ook steeds hoger. Aan het eind van het spoor lag 'het bringsel', dit is een zweetspoorterm voor "de beloning". Phoenix was erg trots op haar gevonden reeënpoot. De andere Flynnders liepen het spoor ook alsof ze dit dagelijks doen. Zelfs ons oudje Harley, van bijna 12 jaar, heeft samen met Ton voor het eerst in haar leven een zweetspoor gelopen. Het was zo aandoenlijk toen zij trots met haar buit aankwam. Golden Tibbe en oudje Mille van Birgitte waren ook in vorm. Dankjewel Paul voor de duidelijke uitleg en jouw enthousiaste begeleiding. Echt geweldig!

De volgende ochtend moesten wij vroeg op voor de training van Annika. 's Ochtend was de training vooral gericht op het healwork. Het netjes volgen werd als eerste aangepakt. Het was hard werken met onze Flatjes en door de manier van training werd best veel druk op de honden gezet. Zeker toen tijdens het volgen dummy's moesten worden gemarkeerd. Nu werd duidelijk waar deze druk toe leidt en moesten wij nog harder aan de bak om contact te houden. Maar na even oefenen verdween de frustratie en zag je de Flynnders steeds beter worden.

We deden ook een aantal contactoefeningen met onze honden. Toen de de aandacht verbeterd was, mochten de honden apporteren. Zo keurig als anders de dummy's terugkomen, zo rommelig was het in eerste instantie. De passie kwam door de druk van de vorige oefeningen uitvergroot naar voren. Maar in de loop van de ochtend, werden onze honden door de adviezen van Annika, steeds rustiger en lieten de Flynnders weer zien dat ze het model apport echt wel beheersen.

Nero en Déroy wilden na het intensieve ochtendprogramma nog even poseren voor de camera. Iedereen had voor de lunch wat klaargemaakt. De tafel stond vol met heerlijke hapjes. Er was verse asperge soep, wraps met zalm en kaas, een pasta salade, heerlijk brood, een Caprese salade en nog veel meer lekkers. Na deze gezellige en vooral smakelijk lunch was het tijd voor de middag training.

De honden moesten nu op rij staan en langs de rij werden de honden vooruit gestuurd. Voor de baasjes met de honden die op rij stonden was het zaak om de honden keurig te laten zitten. Het was even wennen voor de gepassioneerde Flynnders, als er weer een broer, zus of Tibbe voorbij kwam met dummy. Maar toen de oefening werd herhaald was de rust weer terug. Toen moesten we onze honden overhands doorsturen naar een dummy. Dit hadden ze nog niet eerder gedaan en nu merkte je dat hun koppies vol begonnen te raken.

Nura bracht als laatste de dummy netjes binnen en alle Flynnders bleven keurig zitten. Phoenix was een beetje vermoeid aan het eind van de dag, zoals je op de rechter foto kunt zien. Namens ons allen wil ik Annika bedanken voor haar komst. De training was interessant en nuttig. Iedereen heeft tips gekregen voor zijn of haar hond. Wij zijn blij met de passie van de nakomelingen van Flynn, maar dat betekent wel dat we op andere punten harder moeten werken. Ik moest meteen denken aan de wijze woorden van Willy: "Bij het werken met je hond moet je altijd de goede kwaliteiten van je hond extra benutten en dealen met de minder goede kanten".

Op de dag van vertrek hebben Ton en ik eerst nog een prachtige wandeling in het bos van Lojt gemaakt. Op de foto's hierboven zie je mijn familie Knots. Mijn lieve Flynn ben ik zo dankbaar voor haar geweldige Flynnders.
Ik wil iedereen bedanken voor deze bijzondere week. Ik had veel mensen op mijn lijstje staan voor het nestje van Flynn. Hierdoor heb ik baasjes kunnen selecteren die op het zelfde type Flatcoat vallen als ik. Door deze selectie hadden wij in ieder geval één verbindende factor. Tijdens deze week is gebleken dat wij meer van deze overeenkomsten moeten hebben, want het was super gezellig en wat hebben we gelachen. Ik wil Paul, Birgittte en Ton in het bijzonder bedanken. Paul voor de training en de prachtige foto's. Birgitte voor de organisatie en haar enorme gastvrijheid. Ton voor de zorg voor onze andere meisjes en de foto's. Het was een week om met veel plezier aan terug te denken. Birgitte en ik hebben al afgesproken dat wij hier een traditie van gaan maken en plannen voor een volgende keer zijn al gemaakt.

 

17 april 2017

Een volle agenda voor de Flynnders

Na de workshop ”Denken als een hond, om hem te laten werken als een hond” van Paul de Vos en de workshop "Exterieur" van Wies Boermans staan er nog een aantal andere workshops in de agenda van de Flynnders. Over een week vertrekken we naar Denemarken. Daar geeft Annika Christiansen een workshop "Jachttraining". In 2005 hebben we Annika leren kennen toen onze Pip werd gedekt door haar reu Bob. Annika heeft veel bereikt in de jachthondensport. Naast het werken met haar eigen honden, geeft zij trainingen en is keurmeester bij jachtproeven.

Paul de Vos geeft in Denemarken ook weer een training aan de Flynnders, deze keer met de titel "Zweetwerk". We hebben er zin in!

Phoenix aan het werk

Op 20 mei a.s. geeft Marjoleine van Doorn een workshop "Puintraining". Marjoleine is al jaren bekend in het reddingshondenwerk. Niet alleen in de sport maar ook professioneel bij het zoeken naar vermiste mensen na aardbevingen, lawines e.d. Flynnder Teuntje wordt voor dit werk opgeleid door Marjoleine. De andere Flynnders mogen in mei ook eens "ruiken" aan het reddingshondenwerk.

In het Pinksteren weekend komt Anke Wolf naar Nederland om samen met Willy training te geven aan Flatcoated Retrievers van de Umbra Fida en Flow of Spirits kennel. Ik kijk erg uit naar dit Umbra Fida - Flow of Spirits Treffen.

Van een aantal Flynnders zijn de gezondheidsuitslagen van heupen en knieën binnen. De uitslagen kun je bekijken op de pagina Nesten. Hans Verdel heeft met Nero weer een C-diploma gehaald met 43 punten. Yvonne de Vries heeft met Déroy meegedaan aan een Onderlinge OWT bij Multidog. Ze heeft een diploma gehaald met 90 punten en een 5de plaats. Ik ben trots op jullie Hans en Yvonne!

 

10 april 2017

Workshops in binnen- en buitenland

Eind maart zijn Willy en ik een week in Duitsland geweest om twee workshops te geven aan het Q- en R-nest van Anke Wolf van de Umbra Fida kennel. We hebben weer leuke, vriendelijke en werklustige Flatcoated Retrievers aan het werk gezien. De twee nesten waren ongeveer even oud, maar kwamen uit twee verschillende Umbra Fida lijnen. Het ene nest is verwant aan Tarszy van Willy en het andere aan Flynn en Phoenix. Grappig om de karakter eigenschappen van onze honden zo nu en dan terug te zien bij de Q en R's. We willen Anke bedanken voor de fantastische dagen en haar vriendschap. Al zien wij elkaar maar een paar keer per jaar, het voelt altijd weer even vertrouwd.

Umbra Fidaatjes (foto Rainer Wolf)

De dag voor vertrek hebben Wil en ik in Coburg geshopt en op een terras genoten van het heerlijke weer. Het was een fantastische week. Dankjewel lieve Wil. Het was gezellig en wat hebben we weer veel gelachen!

In Nederland hebben we inmiddels twee workshops 'workingtest training' gegeven. Ons doel is om elke oefening aan te passen aan het niveau van ide combinatie. Verder vinden wij het belangrijk dat de oefeningen succesvol worden afgesloten. Het is elke keer weer dankbaar om te merken dat iedereen tevreden naar huis gaat. We willen alle combinaties bedanken voor hun deelname: Roos met Happy, Cathrin met Diego, Marylou met Loeloe, Linda met Luna, Tinka met Peertje, Bob met Nissa, Leonie met Lotte, Leny met Hannah, Tosca met Mack, Winny met Brandy, Arnoud met Pippa, Jacqueline met Cairon, Yvonne met Whoopi, Margreet met Dubh, Anita met Oeps, Immie met Happy, Marguerite met Phlox, Marije met Noa, Marlies met Toother, Nadanja met Chap, Sanderine met Damon, Elly met Mojo, Sylvia met Bruno en Mieke met Zoey.

 

21 maart 2017

Verliefd en de familie Knots

Natuurlijk heb ik erg genoten van de puppytijd van Phoenix. Maar eerlijk gezegd ben ik altijd blij als mijn Flatje wat ouder is. Als pup weten ze van toeten noch blazen en hoe aandoenlijk dat soms ook is, nu Fientje en ik elkaar steeds beter begrijpen, genieten we nog veel meer. Het is zo fijn om met mijn wervelwindje te werken. Ze is snel, slim, stabiel en heeft een hele goede neus. Het is een heerlijk meisje, ik ben verliefd ........

Ik ben verliefd!

Ken je "de familie Knots" nog? Dat was een jeugdprogramma in de jaren 80. Het ging over een familie die allemaal een beetje "knots" (gek) waren en ik vond het enig. Met in de hoofdrol kunstenares tante Til die elke week een roze schilderij maakte. Ik hoor haar nog zeggen: "Een kloddertje roze hier en een kloddertje roze daar!". Je zult wel denken wat dit programma in hemelsnaam met mijn dametjes te maken kan hebben.

Mijn zwartjes waren hard aan een trimbeurt toe en ik begin altijd met de oudste. Ik trim mijn dames op de salontafel waar ik ter bescherming een stuk rubber op leg. Toen Harley klaar was liep ik naar de keuken om haar een beloningskoekje te geven. Terug in de woonkamer zag ik Flynn en Phoenix op tafel zitten. Echt niet omdat ze het zo leuk vinden om getrimd te worden, het gaat ze alleen om de beloning. Gekke "famillie Knots"!

De familie Knots

Volgende week vertrekken Willy en ik voor een kleine week naar Coburg in Duitsland. We geven workshops aan door Anke Wolf gefokte Flatcoated Retrievers. Heerlijk om onze vriendin Anke weer te zien, ik kijk er erg naar uit. Maar ik verheug mij er ook op om samen met Wil op stap te gaan. Het wordt vast weer reuze gezellig en ons kennende ook heel veel lachen. Coburg here we come!

 

20 maart 2017

In één keer raak

Hieronder het verslag van Hans Verdel en zijn Flynnder Nero op de Club Diploma Dag van de Golden Retriever Club Nederland (GRCN) te Spaarnwoude. Ze hebben een C diploma gehaald. Ik ben echt super trots op allebei. Goed gedaan mannen!

Toen op 1 januari de inschrijving open ging, had ik mij direct opgegeven voor de GRCN Club Diploma dag in Spaarnwoude. Optimistisch ging ik er vanuit dat tegen die tijd Nero ver genoeg zou zijn om met vertrouwen voor het C-diploma te gaan. Inmiddels had het optimisme toch wel plaats gemaakt voor strak gekruiste vingers. Tussen de oren is Nero nog erg jong. Het vooruit sturen had tot vandaag zonder baken nog te weinig succes laten zien om er vertrouwen in te hebben.

Vandaag was het zover. Geen nood. De ervaring van zo’n dag is nooit weg en verder maken we er gewoon een leuke dag van. Niets moet nog.

Dus op het gemakje naar Spaarnwoude (eigenlijk Halfweg) gekacheld. Het zou af en toe regenen, maar de weergoden leken alles in het eerste uur te hebben gepropt. Volgens het programmaboekje doen wij de proeven in de volgorde E-AB-CD en zou ik meteen al zo’n 8 deelnemers voor mij hebben. Al met al dus lekker wat tijd om Nero aan de ambiance te laten wennen, niet gek voor zo’n druktemaker.

Team Nerorosso

E – Uit diep water
In de wachtkamer gaat na de eerste drie schoten het blaffen over in ongeduldig piepen en weer een paar deelnemers later is hij stil. Mooi zo, dan zijn wij aan de beurt. Sjorrend aan de lijn meldt Nero zich bij Gerard Miegies. Na "zit", aflijnen en "wacht" zijn we er klaar voor. Het apport valt niet ver en is na het tikje op de schouder in no time in de vang. Dan blijkt echt dat we dit te weinig hebben getraind. Uit het water wordt de dummy neergelegd om te schudden en vindt Nero dat ik die 1½ meter wel zelf kan doen. Na een extra "apport" pak ik de dummy staand aan om opnieuw neerleggen te voorkomen. De puntenaftrek valt niet tegen.

AB – Aangelijnd en los volgen, gevold door uitsturen en komen op bevel
Als we ons bij Hilda Kosto melden heb ik medelijden met haar. Vol in wind en regen. We doen ons ding met de zandloper, door Hilda terecht gekwalificeerd als “los gaat beter dan aangelijnd”. Een rukje is nodig om Nero terug bij de les te brengen.
Dan het uitsturen, als hij maar weg wil. Terugkomen gaat vast wel goed. Nou, het kan anders. Uitgestuurd is Nero er als een raket vandoor. Joepie denk je dan, maar bij het terugkomen volgt een aanmerkelijke omweg. Net als ik wil ingrijpen vindt hij de lijn terug.

CD – Houden aangewezen plaats, gevolgd door apport te land
Tijdens het trainen al wel eens gemerkt dat Nero niet alle helpers met gerust hart tegemoet treedt. Hopelijk merk ik daar vandaag niets van. In het down liggen heb ik alle vertrouwen, al weet je het natuurlijk nooit. Vlak voor ons nog haalde een duo daarmee 2 nullen. Nero beschaamt het vertrouwen niet en blijft voor het strenge oog van Mart v.d. Wiel netjes liggen. Voor het korte apport laten we de collegae voor gaan. Het apport wordt netjes opgehaald, maar voor de aflevering is nog een aansporend "kom voor" nodig. De score behoeft geen uitleg meer.

Nero heeft een hoop indrukken te verwerken gehad. Hij vond alle collega honden leuk, maar schikte zich toch al snel in de situatie. Na afloop heeft hij nog even lekker met een collega kunnen ontstressen op de dijk aan de overkant. Na wat lekkers was het tijd voor rust (voor hem) en voor de kantine (voor mij).
Een uur later kunnen we met het diploma terug naar huis. Daar is hij blaffend blij met Golden Tibbe, maar valt na een kwartiertje toch weer in een diepe slaap.

Oh ja, de respectievelijke waarderingen (EABCD) zijn 7, 9, 8, 10 en 9, totaal 43. Ik ben een héééél tevreden mens.

 

15 maart 2017

Pink Workingtest

Deze keer laat ik Birgitte van Vondelen-Jorgenson aan het woord over haar ervaring met Flow of Spiritis Silver Skipper "Rumi" bij de Pink Workingtest in het Kotterbos te Almere:

Ik zit aan een tafel in een kamer in Nunspeet ..... lome zonnestralen doordringen de schaduw van het bos en kleurt het gezicht van de vrouw die tegenover mij zit met warm geel licht. In dit idyllische plaatje wordt mijn hart geraakt, mijn ogen worden langzaam nat en ik kan geen woord meer over mijn lippen krijgen. Gelukkig weet mijn man te navigeren in het verhaal van Lenk. Ze verteld heel rustig en bescheiden hoe ziek ze is geweest en hoe bijzonder de rol van haar honden hierin was. Vooral haar Flynn, van wie wij maanden later pupje grijs (Flow of Spirits Silver Skipper “Rumi”) op een eveneens zonovergoten dag mochten ophalen in Nunspeet. Dit zijn verhalen waarvan al het lawaai verstilt. Voor mensen die behandeld worden voor kanker staat denk ik ook alles (tijdelijk) stil .....

Je begrijpt dat ik bij het zien van de aankondiging van de Pink Workingtest op FB meteen “gehoekt” was. De Pink WT is een benefiet evenement en heeft als doel zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het KWF voor onderzoek ten behoeve van het bestrijden van kanker. Het evenement wordt georganiseerd door een groepje enthousiastelingen en het zijn allemaal vrijwilligers. Ik kon me geen betere plek bedenken om te debuteren in de jachthondenwereld dan op de Pink WT. Nu viel die dag niet gunstig voor mij. Ik heb moeten spijbelen en mij over wijze overwegingen heen moeten zetten om toch te gaan. Ik ben tenslotte volop aan het leren met Rumi en twijfelde of meedoen met een jonge hond niet meer kwaad dan goed zou doen voor onze training. Ik was onzeker, maar het goede doel lonkte en ik had er zin in. Nieuwsgierig ook, hoe mijn (soms ongeduldige) dame zou reageren in een wedstrijdsituatie. Daar gingen we dan op 12 maart, in het roze gekleed en gewapend met een flinke sponsortoezegging van collega's, familie en vrienden.

Birgitte met mrs. Grey (zoals wij Rumi in het nestje noemde)

Het evenement vond plaats in het Kotterbos te Almere en al heel vroeg stond alles te stralen; tenten, kramen, catering en overal liepen mensen in het roze gekleed met hun jachthond aan een roze lijntje. Rumi was, onderweg naar het secretariaat, erg enthousiast bij het zien van al deze levendigheid en het was een hele klus om mijn koffie in het bekertje te houden. Na een kwartiertje was ze een beetje gewend en liepen we na het hartelijk welkomstwoord naar de eerste "test". Het was een waterproef met een steiger. Eén dummy viel in het water en na het binnenbrengen werd er een dummy op de steiger geworpen. Omdat we meededen in de jonge hondenklasse kon ik kiezen om aangelijnd voor te jagen, waar ik zonder twijfelen gebruik van maakte om haar steady te houden. Ze ging als een bezetene en haalde de dummy's. De tweede was erg lastig omdat ze niet de opgang van de steiger had gezien. Ze probeerde uit het water op de hoge steiger te springen. De keurmeester en ik schrokken ons rot en ik kreeg gelijk de gelegenheid om haar naar de opgang te lokken met m'n stem om ongelukken te voorkomen. Niet dat Mrs. Grey “in the mood" was “to obey” en ik moest werkelijk alles uit de kast trekken om haar te bereiken. Toen dat lukte rende ze heel hard naar de dummy en kwam uitgelaten terug. Ze keek even naar de grote roze badeenden in de waterkant maar deed er niets mee. De keurmeester was onder de indruk van haar passie en ik was erg trots op mijn meissie. 

Op naar de volgende test. Ondertussen maakte we kennis met Barbara met Lenthe (een sierlijke leverkleur flatcoated) en Coos met Luna (een heuse "labra-cutie"). Met z'n drieën vormden we een groep. Voor mij zorgde hun gemoedelijkheid voor ontspanning en een plezierige dag tussen het werken door. Onze tweede test was een jachtsituatie waarin we met z'n tweeën moesten voorjagen. Een proef waar een hoog steadyness gehalte werd gevraagd. Eén hond moest wachten en de ander mocht een markeer halen en daarna een blinde verloren zoek met als enige "baken" een helper in het zicht. Rumi deed alles moeiteloos en in Boeing snelheid. Ze vond het alleen zo spannend dat ze op de terugweg een dummy liet vallen om te plassen. Ik moest daar eigenlijk wel een beetje om lachen.

Lekker wijfie die Rumi (foto's Arista Fotografie)

Later deden we nog een drijfjacht met een soort spring-dummy (weggetrokken aan een lijntje). Toen ging het tempo van Boeing snelheid naar NASA speed en het afgeven kon plots maar met moeite zittend. Nu hoeft dat op een workingtest niet, maar gezien haar training vond ik dat toch wel fijn en offerde hier graag wat punten voor op. Ik moest echt alle zeilen bijzetten om haar bij me te houden, hoewel ze keurig op post bleef na het commando “stay” toen ik de eerste dummy zelf ging ophalen. De keurmeester zei met een glimlach: "je weet waar je aan moet werken, he!?" Ik kon hem alleen groot gelijk geven. Desalniettemin kwamen alle dummy's binnen met grote complimenten voor haarwerkpassie en drive.
Als slotstuk deden we de "fotoproef": een dubbel apport waarvan één dummy hoog op een boomstam was gelegd en de tweede 1 meter van de boomstam af lag. Jemig, wat was ze actief aan het zoeken - en helemaal blij toen ze eindelijk de dummy hoog kon wegpakken. Anita van Arista fotografie kon heerlijk doorklikken en een paar mooie shots maken op de weg terug. 

Er waren veel afmeldingen geweest bij de jonge honden en om 12.00 uur waren we al klaar. Rumi mocht even een tukje doen in de auto en om 13.00 uur besloten de keurmeesters van de jonge honden groep om trainingsproeven te faciliteren. Ik koos ervoor om er maar twee te doen - Rumi had al veel prikkels te verwerken gehad. Hoewel ze niet vermoeid leek, besloot ik toch om op tijd te stoppen. Niet getreurd want hoewel ze lekker op een botje lag te kauwen in een geventileerde auto werden alle hondenbazen verwend met een boeiend middag programma. Er werd een veiling gehouden, een scurry en mijn hoogtepunt van de dag (naast het werken met Rumi) was toen Gwen Pieters met Toller Vidar een jacht-doggydance demo gaf. Echt super gaaf en heel ontroerend om hun samenwerking te zien. Ze haalde daarmee nog eens 270 euro op voor KWF. Haar dansje is op video terug te vinden op de FB-pagina van de Pink Workingtest.

Naast het mooie debuut van Rumi, ik sta nog steeds versteld van haar fantastische spirit en blijdschap, was de sfeer heel bijzonder. Ik zag veel ontroering en tranen in de loop van de dag en het drong steeds meer tot me door hoezeer we allen direct of indirect getroffen worden door deze ziekte. Ook ik heb mijn gedachte vastgepind op de "memory-wall" van diegene die ik moet missen doordat ze aan kanker zijn overleden. Maar ook mijn blijdschap, wetende dat Rumi en ik een kleine €500 hebben kunnen ophalen voor sponsoring van het KWF voor onderzoek. Ik hoop dat dit iets kan betekenen voor alle mensen die nu nog (gaan) strijden om te genezen. Op het moment van schrijven is de tussen stand een totaal van €6500 van het hele evenement - echt tof! Dank aan alle mensen (en honden) die verbonden zijn aan de Pink Workingtest. Lenk en Ton bedankt voor dit geweldige zwarte meisje waarmee ik in de toekomst nog veel van dit soort mooie ervaringen hoop mee te mogen maken.

Warme groet Birgitte Jørgensen en Rumi

 

11 maart 2017

Flow of Spirits Common Green

Vandaag hebben we een gezellige wandeling gemaakt met de baasjes van Flow of Spirits Common Green "Murphy". Wat is het toch een heerlijk mannetje! Hij is erg sociaal en gedraagt zich open en vrij zonder opdringerig te zijn. Hij houdt zijn baasjes goed in de gaten en luistert uitstekend. Samen met onze meisjes, maar vooral mama Flynn en zusje Phoenix heeft hij genoten van het Nunspeetse bos. Op gegeven moment stond hij op een heuvel om zich heen te kijken en toen kon je goed zien dat hij er veel belovend uitziet. Helaas was ik te laat voor een foto.

Wat een heerlijke snoet!

Aan het eind van de wandeling heb ik bovenstaande portretfoto van hem gemaakt. Ik vind dat hij een erg lief hoofd heeft. Natuurlijk moest Flynn ook nog even op de foto met haar twee nakomelingen.

Phoenix, Flynn en Murphy

 

10 maart 2017

Weer feest in huize Krispijn

Vandaag is het al weer feest in huize Krispijn want onze Jorja is vandaag jarig. Ze is tien jaar geworden. Alleen aan wat grijze haartjes om haar snuitje kun je zien dat ze al wat ouder wordt. Maar verder is ons Deentje nog helemaal fit. Elke zondag gaat ze met Ton een kilometer of 10 hardlopen. Daar geniet ze van. Jorja wil altijd wat dragen, of het nou een bal, speeltje, schoen, theedoek, of haar eigen lijntje is, dat maakt niet uit. Elke ochtend word ik breed kwispelend door haar begroet met iets in haar bekkie. Dat is zo schattig! Lieve George, van harte gefeliciteerd. We hopen dat je nog lang bij ons mag blijven!

Zo typisch George!

 

8 maart 2017

De Flynnders zijn jarig!

Vandaag zijn de Flynnders jarig. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat ze werden geboren. Het afgelopen jaar hebben ze zich ontwikkeld tot super leuke, lieve, sociale en goedwerkende Flatjes, zoals op onderstaande foto's is te zien. Gisteren heb ik er weer drie aan het werk gezien en ik ben zo trots. Lieve Déroy, Nero, Murphy, Nura, Rumi, Teuntje en natuurlijk mijn eigen Phoenix een hele dikke verjaardagsknuffel.

Natuurlijk heb ik weer een traditionele Flow of Spirits taart gemaakt. Gisteren eentje voor de Flynnders die op dinsdag trainen en vanochtend ben ik vroeg opgestaan om nog een taart te bakken zodat Fientje haar trainingsmaatjes kan tracteren.

Links Teuntje tijdens de puintraing en rechts Nero heerlijk op schoot bij baasje Hans

Links springt Deroy over een sloot en rechts Nura tijdens de jacht

Links Rumi gefotografeerd door Arista Fotografie en rechts Phoenix samen met mama Flynn

Van Murphy maak ik a.s. zaterdag een foto, dus die hebben jullie nog te goed. Binnenkort worden de gezondheidsonderzoeken van de Flynnders gedaan. Ik vind het heel spannend en hoop dat Dustin en Flynn hun goede genen hebben doorgegeven aan hun nakomelingen.

 

22 februari 2017

Waar blijft de tijd

Dit weekend heb ik de geheugenkaartjes van mijn fototoestel weer eens doorgenomen. Alle mooie, leuke en grappige foto’s heb ik opgeslagen. Er kwam een foto van Phoenix voorbij. Ze was nog een pup en had al haar speeltjes om zich heen verzameld. Ik smolt van haar lieve koppie en dacht: “Waar blijft de tijd?”. Binnenkort wordt mijn ‘kleine’ meisje al weer één jaar.

Ach, zo lief!

Phoenix heeft mij helemaal ingepakt. Ze mag dan qua uiterlijk de grandeur van haar moeder Flynn (nog) missen, maar als dat alles is ……. mijn benjamin heeft echt alle kwaliteiten die ik zoek in een Flatcoat. Ze heeft een super karakter, is enthousiast, open en vrij. Het is een schat van een hond en ze vindt knuffelen het einde.

Ook qua werkaanleg ben ik meer dan tevreden. Fien is slim, leert snel en werkt in hoog tempo. Ze wil graag samenwerken en vindt apporteren geweldig. Aan eigen initiatief ontbreekt het ook niet. Ze heeft, net als de andere Flynnders, een super goede neus. Tijdens de puppytest had Willy een sleep met een haak getrokken. Alle Flynnders hebben deze sleep gelopen, echt waanzinnig! Natuurlijk heeft deze goede neus zijn keerzijde, regelmatig zie ik dat ze al van ver verwaaiing krijgt van allerlei viezigheid. Tot slot is Phoenix stoer, maar heeft daarnaast ook een gevoelig kantje. Niets mis mee, want dit maakt haar makkelijk te corrigeren. Fientje, mijn heerlijke wijfie, een Flatcoat dametje naar mijn hart!

Fientje, een schat van een hond!

Zaterdag heeft Phoenix bij de hondenschool in Nunspeet haar eerste diploma gehaald. Met veel aandacht en plezier deed ze de opdrachten. Ze kreeg complimenten van de keurmeester en was als klap op de vuurpijl de beste van de klas. Veel lof trouwens voor de trainers van de hondenschool. Ze geven erg leuk en gevarieerd les en elke week oefenen we een toestel van de behendigheid.

 

17 februari 2017

Artikel in tijdschrijf 'De Jachthond'

Naast de geweldige foto van mijn Flynn op de cover van het tijdschrijft 'de Jachthond' stond er ook een artikel van mij met de titel 'Het felbegeerde A-diploma' in deze editie ('de Jachthond', jaargang 11, editie 1-2017).

Het felbegeerde A-diploma

Op 9 maart 2016 heeft mijn Flatcoated Retriever teefje Flynn zeven puppy’s gekregen. Er werden 3 reuen en 4 teven geboren. Eén van de teefjes zou mijn nieuwe werkmaatje worden en ik had zeven weken de tijd om de puppy’s goed te kunnen observeren. Bij mijn vorige nestje werden er maar twee teefjes geboren. Vanaf de geboorte was duidelijk welk teefje zou blijven. Harley werd als eerste geboren en het was liefde op het eerste gezicht. Bij het nestje van Flynn was het maken van een keuze veel moeilijker. Ik vond namelijk alle vier de teefjes geweldig. Ze hadden allemaal iets wat mij erg aansprak; de één had een sterke persoonlijkheid, de ander was behoorlijk zelfstandig, weer een ander had de humor van mama Flynn en het laatst geboren teefje zocht het meest contact met mij. Met zeven weken heeft de Flatcoated Retriever Club een puppytest gedaan. Maar ik kon nog steeds geen keus maken. Pas na de puppytest van Willy Walbeek en mij werd duidelijk welk teef je zou blijven. Het was het laatst geboren teefje. Ze kreeg de naam Phoenix. Het is een lief, vrolijk en getalenteerd meisje. Ze heeft temperament, is slim en werkt in hoog tempo.

Jong geleerd, is oud gedaan!

Toen Phoenix 9 weken was ben ik met de jachttraining gestart bij Hondenschool de Apporteur van Willy Walbeek. Willy is mijn beste vriendin, trainster en collega, samen geven we trainingen en workshops in binnen- en buitenland.
Phoenix en ik zitten in een leuke puppygroep. Mijn meisje is de jongste van de klas, maar doet inmiddels niet meer onder voor de rest. We zijn naast gehoorzaamheidsoefeningen, begonnen met de opbouw van het waterwerk, markeren en zoeken en we hebben ook een start gemaakt met het lopen van lijnen en slepen. Hiermee is het allereerste begin in de richting naar “het felbegeerde A-diploma” gezet, want ook met Phoenix hoop ik, net als met mijn andere Flatjes, over een aantal jaar op het dirigeerveld te staan.

Ik kan mij nog goed herinneren toen ik voor het eerst naar een dirigeerproef stond te kijken. Ik was onder de indruk van de samenwerking tussen baas en hond. Het was onvoorstelbaar dat de hond op grote afstand ging zitten en de lijnen nam die de voorjager aangaf. Vol bewondering stond ik te genieten samen met mijn toenmalige trainster Joke de Zanger. Terwijl wij keken naar het mooie  hondenwerk vertelde zij mij dat ik over een paar jaar ook met mijn Pip op het dirigeerveld zou staan. Ik voelde mij vereerd, maar kon mij niet voorstellen dat haar voorspelling uit zou komen. Vier jaar later toen Pip haar eerste A haalde, was Joke inmiddels overleden aan de gevolgen van borstkanker. Toen ik de duif in handen kreeg heb in gedachten tegen Joke gezegd: “Joke, deze A is voor jou!”. Niet alleen Joke was ik dankbaar voor haar vertrouwen in mij, maar zeker ook Willy die mij alle kneepjes van het A-werk heeft geleerd.

Fantastisch als de hond samenwerkt met de baas

Mijn dagelijkse wandelingen met mijn honden in de bossen van Nunspeet vind ik een heerlijk moment van de dag. Ik heb dan de tijd en gelegenheid om allerlei zaken te overdenken. Deze week waren mijn gedachten bij de dirigeerproeven met mijn andere Flatcoat dametjes. Die momenten staan in mijn geheugen gegrift. Ik weet nog hoe het terrein er uitzag en hoe mijn hond reageerde op mijn aanwijzingen. Waar ik een inschattingsfout maakte of hoe ik de hond toch nog nèt onder de wind kon krijgen. Het moment dat je hond terugkomt met de duif blijft toch elke keer weer een geweldige kick.

Bij elk teefje waar ik A-training mee heb gedaan was weer een andere benadering nodig. Pip liep fantastisch slepen, maar bij het dirigeerwerk moest ik zorgen dat ze niet al te veel eigen initiatief nam. Harley was super dirigeerbaar, maar slepen lopen was niet haar allersterkste kant. Jeetje, wat heeft Willy een slepen getrokken voor mijn hartendiefje en op gegeven moment viel het kwartje. Flynn noem ik wel eens “mijn vliegtuig”. Ze gaat zo hard en hierdoor komt het echt op timing aan om haar op de juiste plek te laten zitten. Verder is het bij haar ook belangrijk om haar niet te veel ruimte te geven, want als je haar één vinger geeft …….. neemt ze de hele hand.
Met kleine Phoenix ga ik de komende jaren het avontuur aan en lekker elke week naar de training.  We moeten elkaar gaan begrijpen en een goede band opbouwen. Ondertussen ga ik op zoek naar haar zwakke en sterke kanten. Want van Willy heb ik geleerd te dealen met de zwakke kanten en de sterke kanten van je hond extra te benutten. Aan mij ook de taak om er op te letten dat zij de juiste attitude heeft, want hier valt of staat de training mee. Als we zover zijn om met de A-training te starten is het heel belangrijk om de juiste balans tussen dressuur (dirigeerbaarheid) en eigen initiatief (slepen lopen) te bewaken. Mijn ervaring is dat je echt een tijd nodig hebt om die balans te zoeken. Je zult merken dat als de hond stappen maakt in het dirigeren, dit zijn weerslag kan hebben op bijvoorbeeld het slepen lopen of het markeervermogen en vice versa. 

Zoeken naar motivatie en problemen analyseren

Waar loop je tegen aan en hoe los je dit vervolgens op, zijn vraagstukken die je constant bezig houden tijdens de training. Analyseren waarom iets fout gaat is natuurlijk essentieel en ook het vinden van de juiste motivatie voor de hond. Maar hoe geweldig is het niet als je analyse goed blijkt te zijn en je de juiste motivatie hebt gevonden. Persoonlijk vind ik dirigeren het allerleukste “spelletje” dat je met een hond kunt doen. Het is zoeken en voelen hoe je tot de meest ultieme communicatie met je hond kan komen. Maar naast dirigeren blijft het ook een genot om naar een hond te kijken die een sleep loopt. Sommige stukken van de sleep misschien wat ingehouden om te zekeren op een haak en andere stukken in volle vaart als ze de sleep goed in hun neus hebben. Ik kan nog steeds kippenvel krijgen als mijn hond terugkomt van een sleep.
In de training, maar zeker als je bezig bent voor de A, is het belangrijk kritisch naar jezelf te blijven. Want niet alleen de hond heeft zijn zwakke en sterke kanten. Je moet als voorjager over nogal wat vaardigheden beschikken, denk aan: stressbestendig zijn, ruimtelijk inzicht, diepte kunnen inschatten, perfect kunnen timen, een strategie kunnen bepalen en flexibel genoeg zijn om van het één op het andere moment je strategie aan te passen.

Geen garantie tot succes!

Het is hard werken voor die A. Met één keer per week naar de training gaan, kom je er niet. Je zult meters moeten maken zowel op het gebied van het lijnen lopen maar ook wat slepen lopen betreft.
Zelf besluit ik pas op te gaan voor het A-diploma als ik het gevoel heb dat mijn hond en ik er echt aan toe zijn. Ik ga niet naar een proef om het te proberen, want ik realiseer mij maar al te goed dat je op een wedstrijd de hond niet, zoals bij een training, kunt helpen om succes te krijgen. Veel honden zie je een hierdoor een soort “wedstrijd wijsheid” ontwikkelen. Dat is echt niet fijn en hierdoor kun je alleen maar achterop in je training raken of erger. Ik wil dat mijn hond de juiste balans heeft en stabiel is in het werk. Als ik oploop naar de dirigeerproef wil ik het gevoel heb: “Ja, dit kunnen we!”. Maar ook dat is nog steeds geen garantie tot succes. Je bent van zoveel dingen afhankelijk. Want zoals zo vaak wordt gezegd:  “Het moet allemaal maar kloppen op zo’n dag”.  

Ik hoop niet dat ik je ontmoedig als je dit stukje leest. Mijn bedoeling is juist je te stimuleren dit geweldige avontuur met je hond aan te gaan. Voor mij geldt nog steeds dat de weg er naar toe veel mooier is dan het halen van het diploma.
Ik wens iedereen, die dit jaar voor die “felbegeerde A” gaat, héél veel succes bij de voorbereidingen! Phoenix en ik hebben nog een lange weg te gaan, maar hopen er over een paar jaar ook weer bij te zijn.

Lenk Krispijn en Phoenix

 

11 februari 2017

Arme Flynn en knappe Fien

De operatie bij Flynn is voorspoedig verlopen. Bij thuiskomst was ze nog behoorlijk misselijk en lag zielig te kreunen. Vanochtend voelde zij zich gelukkig beter en heeft zelfs wat gegeten. Mijn arme meisje is nog wel erg stilletjes. Ik hoop dat ze snel weer helemaal de oude is.  

Links Flynn op de operatie tafel, in het midden het operatieteam en rechts komt Flynn al weer een beetje bij

Samen met Willy ben ik bij Flynn gebleven tot ze klaar was voor de operatie. Om wat afleiding te zoeken hebben we met onze Flatjes een prachtige wandeling in Lage Vuursche gemaakt. Bedankt voor je steun Wil, dat was fijn. Gondje, mijn dierenarts en haar assistentes Renate en Suzan, wil ik bedanken voor hun goede zorgen. Ik ben alleen bang dat Flynn het nu niet meer leuk vindt om naar de praktijk te komen.

Ik vind het erg knap dat Phoenix, mijn wervelwindje, uitstekend kan inschatten dat ze haar moeder met rust moet laten en valt nu de andere dames lastig. Vooral Jorja is de klos. Zo af en toe kruipt Fientje heel voorzichtig tegen haar moeder aan en blijft dan rustig liggen.

 

9 februari 2017

Covergirl

Kijk ........ mijn mooie meisje Flynn op de cover van het tijdschrift 'de Jachthond' (jaargang 11, editie 1-2017). De foto is gemaakt door Anita Lauwers van Arista fotografie. Gisterenochtend heb ik met Flynn getraind en wat heeft ze goed gewerkt, ze zit weer super in haar vel. Ze is lekker zelfstandig en ook wel een beetje ondeugend, maar daar ga ik binnenkort wel weer mee aan de slag. Eerst wordt ze morgen gesteriliseerd. Ik vind het heel spannend maar sta achter mijn beslissing. Ik hoop dat jullie duimen voor een goede afloop en een voorspoedig herstel.

Mijn Covergirl Flynn

 

1 februari 2017

Workshop Wies Boermans

Op 28 januari jl. was de tweede workshop voor de inmiddels 10 maanden oude Flynnders. Ik had Wies Boermans uitgenodigd om een workshop 'Ringtraining te geven. Wies is keurmeester, fokker van de Brightmoor kennel en heeft met haar honden al heel wat kampioenstitels gehaald. Naast het showen van haar honden doet Wies met veel plezier aan jachttraining.
Wies heeft ons eerst op aansprekende wijze uitgelegd waarom het belangrijk is, het uiterlijk van ons ras, zoals beschreven in de rasstandaard, te behouden. Aan de hand van een aantal voorbeelden vertelde ze dat deze eisen zeker ook belangrijk zijn om goed te kunnen functioneren in het jachtveld. Een goed aangesloten oog is noodzakelijk om te voorkomen dat er graszaden in het oog achter blijven. De borst moet diep zijn waardoor meer longinhoud mogelijk is, wat het uithoudingsvermogen van de hond ten goede komt. Maar ook de in de rasstandaard omschreven hoekingen, stand van oren, vacht e.d. zijn belangrijk. Wies benadrukte dat het rastypische karakter uiteraard ook van groot belang is bij zowel show en werk.

Links Déroy staat netjes en rechts laat Wies Nura mooi staan

Na de presentatie van Wies zijn we naar het bosveldje gelopen om te oefenen in het goed voorbrengen van onze honden. Wies gaf individuele tips voor het staan en lopen. Belangrijk is dat onze Flatjes staan met een enthousiaste kwispel. Als Wies tips had gegeven aan de eigenaar, zag je meteen dat de hond beter tot zijn recht kwam. Wiies vertelde mij dat ik trots kan zijn op mijn nest met super leuke en open karakters. Ondanks hun leeftijd van 10 maanden vond ze de Flynnders al prima in balans. Ze moeten nog wat meer substantie krijgen, maar dat komt met de jaren. Dankjewel Wies voor het mooie compliment en trots ben ik zeker!

Phoenix en mama Flynn kijkt toe

Phoenix kan lekker vrolijk kwispelen al zou je dat op bovenstaande foto niet zeggen, maar aan het eind van de workshop waren Fientjes kwispels een beetje op. Binnenkort zal ik een betere stand foto maken, want haar voorborstje komt op deze foto niet helemaal tot z'n recht.
Ik wil Wies heel hartelijk bedanken voor de super leuke en leerzame workshop! Dankjewel Wies ook namens alle Flynnder-eigenaren!

Nura, Nero, Phoenix, Flynn, Déroy, Rumi en Teuntje

Bedankt voor jullie enthousiasme: Paul en Jeanette met Nura, Marjoleine met Teuntje, Birgitte met Rumi, Frans en Yvonne met Déroy en Hans met Nero. Naast de Flynnders deden ook Anja met Tibbe, Miranda met Mareau, Daphne met Meine en Helene met Mette mee.

 

23 januari 2017

Gehoorzaamheidstraining

Elke zaterdag als de wekker om 7.00 uur gaat, heb ik spijt als haren op mijn hoofd, dat ik mij met Phoenix heb opgegeven voor een gehoorzaamheidstraining. Fien vindt bijna alles leuk, maar ik heb toch sterk de indruk dat de gehoorzaamheidstraining tot één van haar favorieten behoort. Ik moet zeggen dat ze het ook best leuk doet. De aandachtsoefeningen vindt ze enig, het komen op bevel doet ze met veel overgave en blijven kan ze als één van de beste uit de klas. Alleen volgen is nog een dingetje, maar dat vind ik zelf ook een waardeloze oefening. Zonde, want het kost mij zo langzamerhand mijn rug. Vandaag had ik besloten om maar eens goed mijn best te doen en het ging niet onverdienstelijk. We kregen zelfs complimenten van de juf. Ter afsluiting van de training mochten we de lange tunnel van de Agility gebruiken. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, stoof mijn "kleintje" door de tunnel en weer terug. Iedereen lag in een deuk en Phoenix was ook erg tevreden met zichzelf. Ach ja, als je hondje zo geniet, dan ben je dat vroege opstaan zo weer vergeten!

Harley, Pip, Jorja en Flynn over de cavaletti's

Helaas heb ik Ton nog niet zo ver gekregen om een keer mee te gaan naar de gehoorzaamheidstraining. Het lijkt mij namelijk heel leuk om foto's te hebben van Fientje tijdens de training. Ik moest hier aan denken toen ik van de week bovenstaande foto tegenkwam, die ik een aantal jaar geleden tijdens een vakantie heb gemaakt. Onze caravan stond toen naast een terrein waar springpaarden werden getraind. Aan het eind van de dag liep ik dit terrein op om met mijn viertal een parcours te lopen. Ze vonden het geweldig. Het lijkt misschien simpel, maar om vier Flatcoats tegelijkertijd over de caveletti's te krijgen is echt niet eenvoudig. Ze hebben namelijk, zoals een echte Flatcoat betaamt, een eigen inbreng en volgens mij dachten mijn dames: "Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan". Om de gedachtegang van mijn dames te illustreren kun je op onderstaande foto's de "making off" zien. Moraal van dit verhaal: "Het is super leuk en naar mijn mening erg belangrijk om wat met je Flatcoat te ondernemen. Of het nu jachttraining, reddingshondenwerk, agility of gehoorzaamheidstraining is. Het zorgt voor een sterke band met je hond en daarnaast is het nog eens erg leuk om te doen!

Haha, wat een puinhoop

Volgende week zaterdag geen gehoorzaamheidstraining, maar weer een workshop voor de Flynnders. Deze keer de workshop van Wies Boermans. Daarna staat nog een puintraining van Marjoleine van Doorn op het programma, de workshop jachttraining van Anke Wolf en in april gaan we een week naar Denemarken met de Flynnders voor een jachttraining van Annika Christianssen.

 

11 januari 2017

Moeilijke beslissing

Gisteren heb ik een paar knopen doorgehakt. Zoals ik al eerder had geschreven gaat het beter met Flynn. Maar na haar nestje is ze nog steeds niet helemaal de oude. Afgelopen zondag hadden we training. Willy had twee mega proeven uitgezet, waar de voorjagers en honden hun tanden in konden zetten. De eerste proef deed Flynn super, het voelde goed en weer als vanouds. Ik was helemaal blij en Flynn ook! Ze had hard gewerkt om de drie moeilijke en verre apporten binnen te krijgen. De tweede proef ging niet verkeerd, maar toch zag ik dat haar koppie weer vol raakte. Willy had een moeilijke sleep bedacht, over de voetsporen van helpers en meerdere wildwissels. Flynn was zeker niet de enige hond die moeite had met de sleep. Na de tweede haak was ze het spoor kwijt. Het is wel gelukt haar weer op de sleep te krijgen maar het voelde gewoon niet goed.

Flynns specialiteit is waterwerk

Met deze training in mijn achterhoofd heb ik gisteren mijn dierenarts Gondje van Zinnicq Bergmann gebeld. Na het één en ander op een rijtje te hebben gezet kwamen we samen tot de conclusie dat het beter is Flynn binnenkort te steriliseren. Geen puppy's meer van deze geweldige Flatcoat. Maar het belangrijkste is dat ze zich dadelijk weer helemaal top fit voelt. Ach, mijn lieve meisje weet niet wat er boven haar hoofd hangt, maar ik ben ervan overtuigd dat het de juiste beslissing is.

Hopelijk is ze weer snel in goede doen!

Eén en ander heeft wel consequenties voor mijn deelname aan de BKB. Ik vind het namelijk niet eerlijk om met Flynn, zolang ze nog niet helemaal goed in haar vel zit, deel te nemen aan een wedstrijd. Zondag kom ik naar Lochem om vooral mijn trainingsmaatje Gonne Drukker en haar toppertje Duyfke aan te moedigen. Zet 'm op Gonne en Duyf, jullie kunnen het!

 

5 januari 2017

Deelnemers BKB

Van de week kreeg ik een mailtje met de deelnemers, die op 15 januari a.s. in Lochem, aan de BKB zullen deelnemen. Het leek mij leuk jullie hiervan opde hoogte te brengen.

Deelnemers BKB 15 januari 2017  
La Demisa Jillisz Jill-Lin Jean-Paul van Beveren
Conover's Xtra Refine Gonne Drukker-de Haan
French Quarter Friend's Baronne Charlotte Cees Deelman
Lights Megan Highland Park Liesbeth Roovers
Smooth Operators Black Ambition Anita Ruigrok
Xquiszt Tarszy Ravasz Willy Walbeek
Twitterpated Paradise Reef Domenica Anicito
Smooth Operators Happy Liza Ignace van de Vorst
Duke's of Pirepride Night Charming Mimi Kolner
Cute Fairy of the Brightly Dunes Marian Nihot
Khila-Flynn Umbra Fida Lenk Krispijn

Ik hoop dat er dit jaar meer publiek naar de BKB zal komen dan de afgelopen jaren. Zelf ben ik er nog steeds niet uit of het verstandig is om met Flynn deel te nemen, maar gelukkig heb ik nog even de tijd om een beslissing te nemen.

 

1 januari 2017

Agenda workshops 2017

Ook dit jaar geven Willy Walbeek en ik een aantal workshops. Vier in Nederland en we zijn gevraagd om in Duitsland aan twee nesten van de Umbra Fida kennel een workshop te geven. De workshops in Nederland hebben de titel workingtest training. De workshops vinden plaats in de omgeving van Almere. Deze workshops zijn geschikt voor alle jachthondenrassen van C- tot en met A-niveau.

Agenda workshops 2017

Datum Workshop
Dinsdag 28 februari a.s. Workshop workkingtest training
Zaterdag 25 maart a.s. Workshop Coburg
Maandag 3 april a.s. Workshop workingtest training
Vrijdag 21 april a.s. Workshop workingtest training
Dinsdag 9 mei a.s. Workshop workingtest training

Wij hanteren een maximum aantal deelnemers, dus schrijf je snel in. Voor meer informatie en hoe je kunt inschrijven kijk op de pagina Workshops. Willy en ik hebben weer veel zin in het komende workshop seizoen, wij hopen jullie ook!

Naast het geven van workshops hebben Willy en ik nog andere plannen in 2017. Ben je nieuwsgierig hou mijn site en FB pagina in de gaten.

 

28 december 2016

Nieuwjaarswens

Wij wensen alle bezoekers van mijn website en volgers van mijn Facebook pagina een geweldig, sportief, liefdevol en gezond nieuw jaar.

In het nieuwe jaar plaats ik de agenda met workshops op mijn site. Willy en ik geven in 2017 vier workshops workingtest training en ook dit jaar zijn we gevraagd om in Duitsland een workshop te geven. Verder hebben we nieuwe plannen, maar daar later meer over. Wil je meedoen aan één van onze workshops hou mijn site en/of FB pagina goed in de gaten.

 

20 december 2016

Prachtige jachtdagen in Duitsland

Afgelopen zaterdag hadden Willy en ik al weer onze laatste jachtdag in Duitsland. We stonden op post en onze honden Saszu, Tarszy, Harley en Flynn hebben lekker kunnen apporteren. We kregen weer mooie complimenten van de geweren. Het is toch heel bijzonder dat Harley met haar 11,5 jaar nog mee kan. Ze is in top conditie en doet echt niet onder voor de andere honden. Ik hoop dat mijn oudje volgend jaar ook weer mee kan.

Flynn volgt in opperste concentratie de drijvers die haar kant op komen

Flynn zit steeds beter in haar vel. De dag na de jacht ben ik met haar naar de training gegaan en daar deed ze het best goed. Ze heeft nog wel last van veel ruis in haar koppie. Het blijft een kwestie van tijd en geduld.

 

9 december 2016

Flynnders in de spotlight

De Flynnders staan in het tijdschrift 'De Jachthond', deze keer heb ik een artikel geschreven over de workshop van Paul de Vos. Hieronder heb ik een aangepaste versie voor mijn site geplaatst:

Op 30 oktober jl. heeft Paul de Vos een workshop aan de Flynnders gegeven. Murphy kon er helaas niet bij zijn. Teuntje wordt opgeleid voor S(earch)A(nd)R(escue) dog en leert mensen op te zoeken. Jachttraining is dan, zeker in deze beginfase, erg verwarrend. Maar 's ochtends was Marjoleine er wel bij en hebben wij allemaal haar heerlijke Flynnder Teuntje kunnen bewonderen. Déroy, Nero, Nura, Rumi en Phoenix deden mee.

Hans met Nero, Jeanette met Nura, Birgitte met Rumi, Lenk met Phoenix en Frans met Déroy

De workshop van Paul had de titel: ”Denken als een hond, om hem te laten werken als een hond”. Paul is bioloog en benadert de jachthondentraining hierdoor ook van een andere kant. Zijn workshop startte hij met een presentatie. Hij gaf uitleg over de verschillende zintuigen van de hond en hoe deze anders werken dan bij de mens. De neus van de hond is bijvoorbeeld 4000 keer sterker. Hij legde uit hoe je tijdens de training bepaalde zintuigen kan stimuleren zich te ontwikkelen. Als voorbeeld vertelde hij over de manier waarop je het markeren kunt trainen. Veel honden markeren vooral (het laatste stuk) op de neus. Maar om het markeren op het oog te verbeteren, kun je zorgen dat het markeerapport in een kuil terecht komt. Hierdoor verwaait het apport minder en wordt de hond gedwongen zijn ogen te gebruiken.

Links Birgitte had weer een mooie Flynndertaart gebakken en rechts geeft Paul zijn presentatie

Interessant in zijn verhaal was dat er in een nest puppy’s voorkomen met A- en B-persoonlijkheidskenmerken. Eén van de verschillen tussen deze types is dat het A-type eerst doet en dan denkt en de B-typen eerst denken en dan doen. Deze typeringen zijn uiteraard uitersten, hier zitten veel varianten tussen. De typekenmerken werden duidelijk gemaakt aan de hand van proeven die met ratten en varkens waren gedaan. Zowel het A- en B-type hebben hun sterke en zwakke kanten en je kunt je voorstellen dat beiden typen nodig zijn om als soort te kunnen overleven. Iedereen begon meteen na te denken of zijn “pup” meer van het A- of B-type is.

Twee mooie sfeer plaatjes

Na de presentatie gingen we met z’n allen naar een veldje in het bos, om aan de hand van een aantal proeven de theorie in de praktijk te oefenen. Eerst moesten we met alle honden kris-kras door elkaar volgen. Als er op de zitfluit werd geblazen gooide Paul een dummy en wees de hond aan die mocht apporteren. Bij deze oefening ging het vooral om de samenwerking tussen baas en hond. Het terugbrengen in de groep was soms wat lastig voor de puberende Flynnders.

Kris-kras aan het volgen en Rumi mag apporteren

De volgende oefening was erg grappig. Paul had deze het beste kunnen aankondigen als “Denken als een Flatcoat, om te kunnen werken met een Flatcoat”. Je stond samen met je hond rug aan rug met één van de andere combinaties. Door een helper werd recht voor beiden honden een dummy opgegooid. Hierna moesten de combinaties draaien en de inzetplek van de andere voorjager innemen. Van daaruit moesten de honden vooruit worden gestuurd. En wat denk je ….. alle Flynnders draaiden onmiddellijk om, om naar de door hun gemarkeerde dummy te gaan, tsja dom kun je een Flatcoat echt niet noemen. Toen Phoenix om wilde draaien heb ik haar weer naast mij geroepen. Om haar duidelijk te maken wat de bedoeling was, ben ik naar de dummy gelopen en heb deze even opgegooid. Ik ben weer naast haar gaan staan en heb nogmaals het commando ‘vooruit’ gegeven. Nu snapte ze wat de bedoeling was en haalde keurig haar dummy, slim wijfie!

Phoenix mag blijven zitten bij het paaltje en geeft de dummy netjes af

Daarna deden we nog een oefening om het contact en het vertrouwen van de hond in de voorjager te toetsen. Je moest je hond bij een paaltje zetten en gooide een dummy over de hond heen. De hond moest blijven zitten en eerst voorkomen bij de baas. Daarna mocht de dummy gehaald worden. Ze deden het allemaal heel netjes en ik stond vol trots te genieten van “mijn” snelle, gepassioneerde, werklustige Flynnders!

Links Nero en rechts Déroy aan het werk

Na afloop hebben we met een etentje bij de Italiaan in ons dorp deze heerlijke dag afgesloten. Het was een super leuke en leerzame workshop en namens alle voorjagers wil ik Paul nogmaals bedanken voor deze geweldige dag. Natuurlijk wil ik ook alle Flynnder eigenaren en aanhang bedanken voor jullie inzet en enthousiasme. Tot slot wil ik Anita Lauwers van Arista fotografie bedanken voor de super mooie foto’s. Voor ons een mooie herinnering aan een geweldige dag.

Onderstaande Delfts Blauwe tegeltjes heb ik voor het artikel gemaakt omdat de tekst perfect onze zo geliefde Flatcoated Retriever typeert!

 

3 december 2016

Lieve Flynn

Vandaag een stukje op mijn site speciaal voor jou, lieve Flynn. Wat hebben we samen veel meegemaakt. Veel mooie en grappige avonturen, maar als ik terugdenk aan de tijd dat je als puppy bij ons kwam, voel ik mij nog steeds schuldig. Ik was erg ziek en kon niet altijd voor je zorgen. Dat je ondanks deze moeilijke start bent uitgegroeid tot een sociale en stabiele dame zegt veel over jouw veerkracht.

Tussen de behandelingen door even genieten van elkaar

Je hebt een heerlijk opgewekt karakter en een goed gevoel voor humor. De manier waarop je mij 's ochtends begroet, alsof je mij weken niet hebt gezien. Of als je met je meest serieuze blik weer op één van de eettafelstoelen gaat zitten, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Ach, je weet elke keer wel weer iets nieuws te verzinnen, om mij aan het lachen te maken.

Tijdens de wandeling kom je mij regelmatig even groeten, dat is zo lief! Ik zie je dan uit de verte aankomen met je swingende lijf en brede kwispel, je raakt even mijn hand aan met je neus en gaat daarna weer heerlijk je eigen gangetje. Soms wat te veel je eigen gang, dat is helaas een wat minder leuk trekje van je.

Lieve Flynn, er staan zoveel mooie herinneringen op mijn netvlies. De keren dat je op een training laat zien hoe goed je slepen loopt en een kei bent in het oplossen van een probleem. Die gave A’s en het mooie MAP-A diploma. En niet te vergeten al het wild die je op de jacht bij mij brengt, vaak met complimenten van de geweren.

Flynn, ruim zes weken drachtig!

Mijn lieve moedertje Flynn. Wat was jouw nestje een bijzondere ervaring. Het moment dat de persweeën begonnen zal ik niet snel vergeten. Even sloeg bij mij de paniek toe. We moesten het met z’n tweetjes doen, want alles ging veel sneller dan gedacht. Maar ik vertelde je: “Kom op meisje, we kunnen dit samen”. En zo is het gegaan…… al snel werden je eerste twee "Flynnders" geboren. Gelukkig kon Willy de geboorte van jouw andere puppy's nog meemaken.

De weken daarna heb je met veel liefde jouw pups verzorgd. Soms wat té lief wanneer er weer een belhamel in je oren hing. Maar ik weet zeker dat de Flynnders door jouw ongelooflijke toewijding een super start hebben gekregen. Van de nieuwe baasjes hoor ik enthousiaste berichten en ik weet zeker dat ze allemaal erg blij met jouw nakomelingen zijn.

De laatste tijd wordt mij steeds duidelijker wat een aanslag dit nestje voor je is geweest. Je hebt je lange tijd niet goed gevoeld. Vooral tijdens de jachttraining kwam dit uitvergroot tot uiting. Ik keek naar je depressieve koppie en dat deed mij verdriet. Je bent net, voor de eerste keer na het nest, loops geweest. En na de “virtuele bevalling” zie ik eindelijke mijn grappige, lieve, blije en stoute Flynnder een beetje terug. Ik kan je niet vertellen hoe blij ik hiermee ben.

We hebben een uitnodiging gekregen om op 15 januari a.s. in Lochem mee te doen aan de BKB. Voor deze BKB zijn de beste Flatcoats uitgenodigd die de afgelopen twee seizoenen op A niveau hebben gepresteerd. Een hele eer. Wel heb ik de organisatie verteld dat ik alleen mee doe als jij weer helemaal goed in je vel zit.

Ik kijk naar je dochter Phoenix, dat innemende en getalenteerde Flatcoat meisje. Lieve Flynn, ik ben je voor zoveel dankbaar ........

 

20 november 2016

Onze Jorja

Het is de hoogste tijd om onze Jorja eens in de schijnwerpers te zetten. Na jaren met George te hebben getraind besloot Ton vorig jaar te stoppen. Hij heeft het druk op zijn werk en door zijn woon-/werkverkeer van ruim vier uur per dag, lukte het niet om regelmatig met haar op pad te gaan. Jorja is een super goed werkhondje, maar zeker niet de eenvoudigste. In 2013 hebben ze meegedaan aan een KNJV proef in Hardenberg. Ze kwamen door de dirigeerproef, maar helaas wilde ze bij de sleep niet over water. Ik ben nog steeds erg trots dat ze samen zover zijn gekomen.

Jorja op een voetstuk

Na het overlijden van Pip, kreeg ik wat meer tijd en ben ik met Jorja gaan trainen. Het was een uitdaging om te zoeken hoe ik met ons Deentje kon communiceren en al snel ging het best goed. We mochten een paar lessen bij Willy volgen en kregen meerdere keren een compliment van de juf. Maar toen Flynn haar nestje kreeg, zag ik geen kans om regelmatig met Jorja op pad te gaan. Juist van dat wel en dan weer niet trainen werd ze erg ongelukkig. Ze hield niet op met blaffen en haar ogen leken uit haar koppie te puilen. Dat vond ik zo sneu en na goed te hebben nagedacht, besloot ik definitief te stoppen. Er zijn nog steeds momenten dat ik mij schuldig voel, maar ik ben er toch van overtuigd dat het beter voor haar is.

Ons Deentje komt niets te kort. Ton is haar maatje en samen gaan ze elke zondag een uurtje hardlopen. Ze is door het dolle als Ton in zijn hardloopkleding naar beneden komt. Als ze naar buiten gaan, schaam ik mij dood en ben blij dat wij niet echt naaste buren hebben. Ze blaft zo hard en hysterisch, dat je oren ervan tuiten!

Maatjes voor het leven

Eigenlijk is dat “over de top gaan” van George best een probleem. Je moet continue opletten dat haar koppie niet vol raakt, waardoor ze de prikkels om haar heen niet meer kan verwerken. Gelukkig weten we hier steeds beter mee om te gaan, waardoor er meer rust voor haar ontstaat.

Bij de opvoeding van Phoenix speelt onze George een belangrijke rol. Zij spelen veel en als Phoen te wild wordt, laat ons Deentje dat weten. Het is zo bijzonder dat zij dan wel weet te doseren. De correctie is altijd duidelijk, zonder dat er ongelukken gebeuren. Dit zou echt niet mogelijk zijn bij een vreemde pup. Want vreemde honden blijft ze eng vinden. Toch merk ik bij het ouder worden, dat dit ook steeds beter gaat. Als ik haar een balletje geef tijdens de wandeling is ze dolgelukkig en interesseren andere honden haar veel minder.

Onze George, nu 9,5 jaar (foto Arista fotografie)

In huis is het een grote lieverd. Als Ton in de tuin aan het werk is, zit zij trouw voor de deur te wachten tot hij weer binnenkomt. Elke avond als we aan tafel zitten, gaat George heerlijk op mijn voeten liggen. Knuffelen vindt ze niet fijn, dat vindt ze zelfs een beetje eng. Maar elke morgen als ik naar beneden kom, rent ze naar de kamer, pakt een knuffel en komt deze breed kwispelend bij mij brengen. Een mooier begin van de dag kun je toch niet hebben!!!

 

13 november 2016

Teuntje

Even een foto van één van de dochters van Flynn genaamd Teuntje (Flow of Spirits Violet Copper). Anita Lauwers van Arista fotografie heeft deze foto gemaakt van Teuntje bij de workshop van Paul de Vos op 30 oktober jl. Zij wordt door Marjoleine opgeleid tot S(earch)A(nd)R(escue) dog. Wat is het een heerlijk wijfie en wat ziet ze er super leuk uit. Dankjewel Marjoleine dat deze kleine Flynnder zo'n fantastisch leven bij je heeft.

Teuntje (foto Arista fotografie)

 

8 november 2016

Harley in De Jachthond

Voor de laatste editie van het tijdschrift De Jachthond heb ik een artikel geschreven over Harley's deelname aan de VUT wedstrijd van de Nederlandse Labrador Vereniging NLV. Het artikel, inclusief de foto's gemaakt door Arista fotografie, verdient ook een plekje op mijn site.

VUT wedstrijd van de Nederlandse Labrador Vereniging op 19 september jl. te Bergschenhoek

Al een aantal jaren wilde ik graag met mijn Flatcoated Retriever teefje Harley deelnemen aan de VUT wedstrijd, maar elk jaar was er net op die dag een KNJV-MAP van onze eigen rasvereniging. Ik wist dat ik Harley veel plezier zou doen met deelname aan deze wedstrijd, dus toen ik dit jaar de agenda van de NLV bekeek was ik erg blij dat de wedstrijd niet samenviel met onze MAP.

Met Harley heb ik een bijzondere band, niet alleen omdat ze mijn eerste zelf gefokte teefje is, maar vooral omdat ze een heel lief een trouw karakter heeft. Ze vindt het heerlijk om samen met mij op pad te gaan. Het maakt haar niet eens veel uit wat we doen, als we maar samen zijn. Harley is een echte workaholic. Zodra ik mijn stoeltje en andere trainingsattributen tevoorschijn haal, komt ze naar de deur en springt, ondanks haar leeftijd, nog huizenhoog van enthousiasme. De keren dat ik met één van mijn andere zwartjes de deur uitga, staat ze me met haar trouwe hondenogen na te kijken, waardoor ik mij iedere keer weer schuldig voel. Maar één keer per week is het haar dag en mag ze mee naar de A training bij Willy Walbeek. Harley is met haar elf jaar de oudste cursist “ever” bij Willy en ze doet echt niet onder voor de andere honden in de groep. Ze kan nog steeds fantastisch markeren en dirigeren vindt ze het allerleukste spelletje wat er is. 

Een ontroerende foto van ons tweetjes (dankjewel Arista fotografie)

Samen hebben we heel wat bereikt. Op vierjarige leeftijd haalde ze een prachtig KNJV A diploma en daarna meerdere KNJV-MAP-A diploma's. Ook tijdens de jacht laat zij zich nog steeds van haar beste kant zien. Ze werkt niet alleen super op post, maar is ook een kei in het werken voor de voet en stoot dan heel wat wild op.

Met haar moeder Pip heb ik op de Nimrod gestaan. Dat was geweldig. Met Harley is dat niet gelukt, maar dat maakt haar voor mij absoluut niet minder. Het is een genot om met haar samen te werken. Wij zijn samen zo vergroeid en weten precies wat we aan elkaar hebben. Als je ons samen aan het werk ziet lijkt alles heel gemakkelijk.

Vut voor 8+

Maar goed, even terug naar 19 september. De wekker was vroeg gegaan en Harley was helemaal verbaasd dat zij deze keer met mij mee mocht. In Bergschenhoek aangekomen was het geweldig om al die oudjes bij elkaar te zien. Wat worden honden toch aandoenlijk als ze ouder worden met hun grijze bekkies. De bruine labrador van Jeanette Boots met haar grijze kop, buik, staart en poten had eigenlijk de beker moeten krijgen voor de aantrekkelijkste oude dame.

Ik zat in een gezellige groep met mijn oud trainingsmaatje Ninette Haitsma. Die samen met haar Phoebe en drie nakomelingen van haar meedeed. De organisatie van de NLV had vijf mooie proeven uitgezet. Er was duidelijk rekening gehouden met onze veteranen. De markeers waren niet te ver, de afstanden niet te groot, maar de proeven waren uitdagend en het was fijn dat er bij meerdere proeven eigen initiatief van de honden werd gevraagd. Dat is tenslotte één van de specialiteiten van de Flatcoated Retriever.

Bij de eerste proef werd eerst een drijfjacht door een bosje gehouden. Er schoot een springkonijn weg en op die plek begon een sleep. Harley liep keurig de sleep en had de dummy in het bos snel gevonden.

Door naar de tweede proef. Je liep samen met de keurmeester op en tijdens het volgen viel er een markeer in de dekking. Daarna moest je verder lopen en werd er op een bramenstruik geschoten. De volgorde van apporteren was vrij. Eerst haalde Harley de hazendummy uit de bramen en daarna bleek dat ze markeer perfect had onthouden.

Toen proef drie. Je stond bij het water en er klonk een schot aan de overkant van het water. Vervolgens werd er aan de kant van de inzetplek geschoten en viel er een dummy in het water. De hond moest eerst overzwemmen. De dummy bleek dicht tegen de kant in het riet te liggen. Toen Harley bijna aan de overkant was gaf ik het commando: “zoek, zoek, zoek” en Harley begreep direct wat de bedoeling was, vond de dummy en zwom terug. De verleidingsdummy had ze goed onthouden en ook die kwam snel binnen.

De vierde proef was een markeer met de zingerwinger. In de lijn van de markeer lagen nog vier blinds. De opdracht was om zoveel mogelijk dummy’s binnen te brengen. Eerst kwam de markeer binnen en daarna heeft Harley de andere vier dummy’s netjes binnen gebracht. Mijn meisje vond het geweldig en luisterde perfect naar de fluit. Ik was zo trots en helemaal toen keurmeester Marinus Roosenboom mij zei dat ze nog makkelijk een A diploma kon halen.

De laatste proef was een grappige proef waarbij twee honden samen op post zaten. Een helper gooide vlak voor de honden een dummy op en liet zijn hond de dummy apporteren. Op het moment dat de hond van de helper op de terugweg was viel er een markeer tussen de lokduiven. De eerste hond op post mocht aan het werk. Zodra de hond de dummy had opgepakt viel er nog een markeer, die de andere hond mocht apporteren. Hierna wisselden de honden van beurt. Harley had niet helemaal goed gemarkeerd, maar bleef in het valgebied zoeken en met een beetje hulp kwamen ook deze laatste twee dummy’s van de dag binnen.

Harley helemaal in haar element

Genieten tot en met de prijsuitreiking

Wat hebben wij samen genoten! Ik wil de NLV, de keurmeesters en helpers een groot compliment geven. De VUT wedstrijd is een geweldig initiatief en het is een enorme stimulans voor voorjagers om met hun oudjes te blijven werken. Het houdt ze niet alleen fysiek maar ook mentaal in topconditie.

Bij de prijsuitreiking bleken Harley en ik eerste te zijn geworden! Echt fantastisch! Mijn meisje welverdiend nogmaals in de schijnwerpers, het is en blijft een kanjer!

Ik wil Willy Walbeek bedanken voor alle jaren dat wij samen hebben getraind. Door haar uitstekende trainingen is het Harley en mij gelukt om op topniveau te kunnen werken. Verder vind ik het super dat Willy Harley nog steeds de gelegenheid geeft om op deze leeftijd bij haar te kunnen trainen.

Tot slot wil ik Arista fotografie bedanken voor de prachtige foto’s die ze van Harley en mij hebben gemaakt. Voor mij een dierbare herinnering aan een prachtige dag!

We gaan lekker door met trainen en binnenkort weer een jacht in Duitsland. Dat wordt ook weer genieten met mijn oude meisje. Het is geweldig om een ervaren hond mee op jacht te hebben, je weet dan zeker dat het wild binnenkomt.

Volgend jaar hopen Harley en ik weer van de partij te zijn.

 

31 oktober 2016

Workshop Paul de Vos

Op zondag 30 oktober jl. hebben de Flynnders deelgenomen aan een workshop van Paul de Vos, met de titel: "Denken als een hond, om hem te laten werken als een hond". Anita Lauwers van Arista fotografie was er ook bij en heeft een fotoverslag gemaakt. Alvast een voorproefje van dit verslag met deze geweldige foto van de vijf deelnemende Flynnders en hun baasjes.

Hans met Nero, Jeanette met Nura, Birgitte met Rumi, Lenk met Phoenix en Frans met Deroy

Ik wil iedereen heel erg bedanken voor de fantastische dag. Natuurlijk in de eerste plaats veel dank aan Paul voor zijn interessante en leerzame workshop. Gaaf om ook eens op een andere manier naar onze honden te kijken tijdens het werk. Verder veel dank aan Jeanette de Vos, Hans en Anja Verdel, Birgitte en Dennis van Vondelen, Frans, Yvonne en Dylan de Vries, Marjoleine van Doorn en Anita Lauwers. Zodra ik alle foto's heb ontvangen volgt meer over deze geweldig leuke dag.

 

24 oktober 2016

Veel Flynnder nieuws

Het heeft even geduurd, maar sinds vandaag heeft ook Phoenix een eigen pagina (zie Phoenix) op mijn site. Voorlopig staan onderstaande portretfoto's op haar pagina. Zo zie je hoe mijn meisje de laatste maanden is veranderd van een mollig puppy in een slungelige puber. Een standfoto zal ik binnenkort van haar maken. Op haar pagina kun je ook haar karakterbeschrijving en stamboom vinden.

Phoenix baby, Phoenix pup en Phoenix puber

Een week geleden ben ik met mijn "kleintje" naar de dierenarts geweest voor de laatste controle na de operatie. Een week lang hadden we ochtend urine van haar opgevangen om het soortelijk gewicht te laten controleren. Gelukkig was de uitslag goed en functioneren haar nieren uitstekend. Nu kan ik volop gaan genieten van mijn lieve, ondeugende maar vooral gezonde Phoen!

Vorige week zijn Willy en ik naar Hoek van Holland gereden om Doortje en Teuntje te bezoeken. Doortje is een dochter van Saszu en een geweldig Flatcoat meisje. Doortje wordt professioneel ingezet als S(earch)A(nd)R(escue)-hond en is hier een kanjer in. Teuntje, dochter van Flynn, wordt ook opgeleid en Marjoleine is erg te spreken over haar werkkwaliteiten. We hebben een wandeling gemaakt op het strand en Flynn heeft samen met haar dochters geposeerd in de duinen. Dat was nog niet zo eenvoudig met deze twee temperamentvolle dametjes. Terwijl Marjoleine en ik aan het stoeien waren om de twee pubers netjes neer te zetten heeft Willy foto's gemaakt. Marjoleine dankjewel dat Doortje en Teuntje zo'n geweldig leven bij jou hebben.

Phoenix, Flynn en Teuntje

De komende maanden krijgen de Flynnders het druk, want er staan een aantal workshops (zie onderstaand schema) in hun agenda. Het wordt een afwisselend programma. Op 30 oktober a.s. starten wij met een workshop van Paul de Vos met de titel: "Denken als een hond, om hem te laten werken als een hond".

Workshop Datum Trainer
Workshop Jachttraining 30 oktober 2016 Paul de Vos
Workshop Reddingshondenwerk nog te bepalen Marjoleine van Doorn
Workshop Jachttraining nog te bepalen Anke Wolf
Workshop Ringtraining 15 januari 2017 Wies Boermans
Workshop Jachttraining rond 8 maart 2017 Willy Walbeek
Workshop Jachttraining voorjaar 2017 Annika Christianssen

 

8 oktober 2016

Nieuw ontwerp website

In 2010 had mijn broer Paul een nieuw ontwerp voor mijn website gemaakt. Na zes jaar wilde ik heel graag een nieuw ontwerp voor de banner en de homepage. Mijn vraag aan Paul was om mijn passie voor het werken met de dames tot zijn recht te laten komen. Hiervoor had ik een verzameling foto's naar hem gezonden. Hij is aan de slag gegaan en ik ben super blij met het resultaat. De banner en homepage spatten van het beeldscherm, echt tof! Dankjewel Paulus!! Heb je interesse in het werk van mijn broer als vormgever kijk dan op zijn FB pagina "Paul Krispijn".

Nog niet alles werkt optimaal en er moeten nog wat puntjes op de "i" worden gezet. Phoenix heeft nu een eigen pagina maar die moet ik nog vullen. Ik wil Serge bedanken voor zijn hulp bij het plaatsen van het ontwerp op mijn site.

 

2 oktober 2015

Strandwandeling

Samen met Willy en alle honden heb ik genoten van de laatste zomerdag van dit jaar. Het was heerlijk op het strand in Noordwijk. Phoenix was voor de eerste keer op het strand en ze vond het geweldig. Na een heerlijke wandeling hebben we een lekker plekje gezocht bij een strandtent en ons zelf verwend met een glaasje wijn en een paar borrelhapjes. We zijn meerdere keren aangesproken en er zijn zelfs foto's gemaakt van het achttal, dat zich keurig gedragen heeft. Komende week gaan we weer naar het strand, maar dan naar Hoek van Holland om Phoenix's zusje Teuntje te bezoeken.

Dolce, Jorja, Truffel, Saszu, Tarszy, Harley, Flynn en Phoenix

 

24 september 2016

MAP's Flynn geannuleerd

Al een paar weken vind ik Flynn niet helemaal in goede doen. Thuis is ze een beetje stilletjes, maar vooral tijdens de training merk ik dat ze niet super in haar vel zit. Donderdag tijdens de training werd het echt duidelijk. Flynn wilde wel werken, maar het lukte gewoon niet. Ook mijn trainingsmaatjes en Willy zagen nu niet de Flynn zoals wij haar kennen. Ik heb meteen een afspraak bij de dierenarts gemaakt. Gondje, mijn eigen dierenarts, is op vakantie dus ben ik naar de dierenkliniek in Nunspeet gegaan. Bij onderzoek bleek er vuiligheid uit haar baarmoeder te komen en bloedonderzoek toonde een verlaagde schildklierwaarde. Op de echo was geen vergrote baarmoeder te zien. Gelukkig alles bij elkaar niets dramatisch, maar het verklaart wel waarom Flynn zich niet goed voelt.

Harley (11), Jorja (9), Flynn (5) en Phoenix (een half jaar)

Dit weekend stonden twee MAP's in mijn agenda. De MAP van gewest Flevoland en de MAP van de FRC. Maar met de klachten van Flynn is het niet realistisch om met mijn meisje op top niveau te werken. Als ik aan een wedstrijd mee doe wil ik er helemaal voor gaan en ik vind het heel moeilijk om dit los te laten. Dat is naar Flynn niet eerlijk en dat kan ik nu niet van haar vragen. Natuurlijk wel erg jammer, maar de gezondheid van mijn meisje gaat voor alles. Morgen rij ik naar Oldenzaal om Willy en haar bruintje aan te moedigen. Kleine Tarszy gaat op de training echt super, dus ik heb hoge verwachtingen.

Door het afzeggen van de MAP had ik vandaag eindelijk de tijd om een foto van mijn viertal te maken. Het was prachtig weer en de meisjes weten precies wat er van hun verwacht wordt. Ook kleine Phoenix ging al keurig op de picknick tafel zitten, alsof ze dit al jaren doet.

Maandag heb ik een afspraak bij Gondje. Ik hoop in ieder geval dat mijn meisje zich snel weer beter voelt.

 

20 september 2016

Flow of Spirits in vogelvlucht

Eindelijk heb ik tijd kunnen vinden om mijn Fotoalbum (zie Fotoalbum) op mijn site weer eens bij te werken. Na 2012 had ik niets meer in het album geplaatst. Het was een hele klus en ik heb veel foto's voorbij zien komen. Mooie, leuke, grappige, ontroerende en stoere foto's passeerden de revue. Het Fotoalbum is naar mijn idee een mooi dagboek geworden van 2002 tot nu. Veel Flow of Spirits belevenissen komen in dit dagboek in vogelvlucht voorbij. Neem een kijkje, ik hoop dat je er veel plezier aan beleeft.

 

19 september 2016

VUT wedstrijd NLV

Vandaag hebben Harley en ik meegedaan aan de VUT wedstrijd van de NLV in Bergschenhoek. De proeven waren leuk en afwisselend en alle elementen van het apporteren kwamen aan de orde. Harley heeft de hele dag met een glimlach rond haar smoeltje gewerkt. Ze geniet nog steeds intens van het werken en een dagje samen op stap vindt ze helemaal het einde. Ik denk echt dat onze oudjes zowel fysiek als mentaal in goede conditie blijven als je zo lang mogelijk met ze blijft trainen. Met haar elf jaar is Harley de oudste cursist ooit bij de Apporteur van Willy Walbeek.

De foto rechts is gemaakt door Arista fotografie

Harley heeft prachtig werk laten zien. Met veel overgave heeft ze de dertien apporten binnengehaald. Veel keurmeesters gaven complimenten over haar manier van werken. Eén keurmeester gaf zelfs het compliment dat ze met gemak nog en A diploma kan halen. De dag kon al niet meer stuk. Bij de prijsuitreiking bleek Harley met 97/100 ook nog eens een eerste prijs te hebben. Nog trotser dan trots ben ik met mijn kleine oogappeltje weer naar huis gereden. Lieve Har, wat ben je toch een kanjer!

 

9 september 2016

Training Phoenix: vooruit sturen met verleiding

Samen met Phoenix was ik naar een veldje in het bos gereden om "het vooruit" sturen te trainen. Bij twee vlaggetjes had ik twee bumpers neergelegd. Toen ik Phoen uit de auto haalde, reed er een auto het veld op. Een man stapte uit en pakte een stoel uit de auto. Ik liep met Phoenix naar het inzetpunt en toen ik haar richting de vlaggetjes stuurde, sprong er een klein hondje uit de auto van de man. Het hondje rende richting Phoenix, nam een duik en begon op haar te rijden. Snel liep ik richting de twee honden, greep de reu in zijn nekvel en trok hem van mijn meisje af.

Kijk mijn kleintje daar eens gaan!

De eigenaar van de hond keek verveeld om en zei: "Ach, hij moet zich toch ook een beetje uit kunnen leven". Ik antwoordde: "Dat is prima, maar niet op deze manier en zéker niet bovenop mijn teefje". In de tussentijd had Phoen haar bumper gehaald en kwam deze netjes bij mij brengen. Ik deed het lijntje van Phoenix om de nek van de reu en liep met de twee honden terug naar het inzetpunt. Ik stuurde Phoenix nogmaals naar de vlaggetjes. Mijn meisje ging vol overtuiging naar de bumper en kwam ook deze weer keurig afgeven, erg knap! Aan haar koppie kon ik zien dat ze het wel een beetje vreemd vond dat het reutje nog steeds naast mij zat. Ik deed het lijntje van de reu af en tevreden ging ik richting huis.

 

8 september 2016

Flynndertjes een half jaar

Vandaag is het al weer een half jaar geleden dat de Flynndertjes werden geboren. Het gaat goed met de kleintjes van Flynn. Gefeliciteerd lieve Nura, Deroy, Nero, Murphy, Rumi en Teuntje. We hopen dat jullie lekker worden verwend. Een dikke knuffel van mama Flynn en zusje Phoenix.

Phoenix, wordt al een echt dametje

Met Phoenix gaat het super goed. Eerder had ik mij er over verbaasd dat ik zo'n brave pup had gehouden. Maar nu merk ik pas hoe rot Phoenix zich moet hebben gevoeld. Nu ze is opgeknapt komt haar ware aard naar boven en ik kan vertellen dat ze best wel ondeugend is .........

 

6 september 2016

Harley en bezoek aan Rumi

Gisteravond heb ik bij mijn oudje een nare bult op haar rug gevonden. Zo dadelijk ga ik naar mijn dierenarts om dit aan te laten prikken voor onderzoek. Ik hoop zo dat het een vetbult is en niet iets ernstigs. Nog lang bij mij blijven hoor Harretje!
Op 18 september a.s. doe ik met Harley mee aan de VUT wedstrijd van de LKN in Bergschenhoek. De jachttraining is ondanks haar leeftijd nog steeds haar lust en haar leven. Dus gaan wij er volgende week een mooie dag van maken.

Harley 11 jaar, maar deze joekel van een gans is voor haar geen enkel probleem

De afgelopen weken breng ik bij alle baasjes van de Flynnders een bezoek om de stambomen af te geven. Tot nu toe ben ik bij Deroy, Murphy, Nura en Nero geweest. Gisteren was Rumi aan de beurt. Ik wil Birgitte en Deniis bedanken voor hun gastvrijheid. Birgitte had een heerlijke high tea gemaakt en samen hebben we genoten van al het lekkers en natuurlijk de twee vrolijke, uitbundige Flynnders. Rumi en Phoenix hebben zich prima vermaakt. Jeetje, wat zijn deze twee dametjes snel, het was hierdoor bijna onmogelijk een foto van het tweetal te maken. Onderstaande foto van Birgitte zegt alles .....

Rumi en Phoenix

 

29 augustus 2016

Wasser Seminar Carsten Schröder

Op 20 en 21 augustus jl. hebben Willy en ik voor de vierde keer deelgenomen aan een Wasser Seminar van Carsten Schröder in Winsen Duitsland. Carsten maakt gebruik van een geweldig terrein met veel water. Breed, smal, steigers, dikke rietkragen, eilanden, dichte dekking en nog veel meer. Hier kunnen heel wat mooie proeven worden uitgezet en Carsten wist ons ook dit jaar weer te verrassen met een aantal prachtige proeven.

Alle deelnemers met hun honden

Het seminar van Carsten is een jaarlijkse reünie met onze Duitse vrienden. Anke Wolf heeft ook dit jaar weer alles tot in de puntjes georganiseerd. Rainer, haar echtgenoot, was dit jaar weer verantwoordelijk voor de prachtige foto's. Verder deden Elena, Chris, Anabel, Katrin, Stephan, Sandra, Reto, Jenny, Claudia, Sylvia en Mike met hun Flatjes mee.

Carsten vraagt elk jaar voor we met de workshop beginnen tegen welke problemen de voorjagers aanlopen tijdens hun training. Ik vertelde dat Flynn een nestje heeft gehad en dat ik nog niet het eerdere niveau en contact met haar heb teruggevonden.

's Ochtends gingen eerst de deelnemers met de jonge honden aan het werk. De andere groep kon gebruik maken van het terrein voor een eigen training. Maar Willy en ik vonden het ook erg leuk om de jonkies aan het werk te zien en de tijd te nemen om weer eens bij te praten.

's Middags waren wij aan de beurt. We begonnen met een spannende proef. Je stond met twee andere voorjagers op een eiland. Elke hond moest twee blinds en een markeer binnen brengen. Als de ene hond op de terugweg was kon de volgende hond worden ingezet. Zoals je op de linker foto kunt zien had je weinig zicht. Ik vond het een super gave oefening. Mijn Flynndertje deed het goed en kwam al snel met de eerste blind binnen.

Kleine Tarszy ging als een speer en de eerste dag heeft ze prachtig werk laten zien. De tweede dag zat zij niet echt super in haar vel en deed ze de oefeningen best braaf maar niet met de passie zoals we die van haar kennen. Flynn was de eerste dag wat ondeugend, maar de tweede dag werkte ze super. Jeetje wat was ik trots op haar en Carsten zei bij de laatste oefening: "Volgens mij is ze het hele nest vergeten!" :-) :-)

Jeetje, wat heb ik genoten van mijn meisjes. Flynn heeft top gewerkt en was natuurlijk ook een beetje ondeugend. Maar ja, zo is mijn Flynn nou eenmaal, een echte Flatcoat. Ik ben ook erg trots op kleine Phoen. Zij heeft zich keurig gedragen. Braaf heeft ze aan een pin gelegen, zonder een piepje te geven. Ze is heerlijk open en blij naar mens en hond, dat vind ik zo mooi om te zien. Willy heeft voor haar een markeer over een dubbel water opgegooid. Mijn kleintje heeft de oefening heel goed uitgevoerd en de dummy zelfs model afgegeven. Nog maar vijf en halve maand oud, echt ik loop nog steeds naast mijn schoenen. Phoenix is net als mama Flynn een echt toppertje!

Ik wil mijn lieve vriendin Willy bedanken voor het heerlijke weekend. Wat was het weer super gezellig en wat hebben we veel gelachen. We reden nog maar net Nunspeet uit of we hadden al de slappe lach. Veel dank aan mijn kleine mini Brownie Tarszy. Wat ben je toch een lekker schatje!

 

16 augustus 2016

Phoenix's eerste ervaring met warm wild

Vandaag heeft Phoenix, nog maar 5 en halve maand oud, haar eerste ervaring met warm wild gehad toen zij haar favoriete konijntje schoon en wel uit de nog warme droger trok :-) :-). Ze rende meteen de tuin in om met haar konijn te spelen, maar wilde gelukkig ook nog even voor de camera poseren. Wel handig dat ze de oefening 'los-vast' al aardig beheerst want ze heeft keurig vast gehouden tot ik klaar was met fotograferen.

Phoentje met haar favoriete speeltje

Komend weekend gaan Willy en ik voor de vierde keer naar Duitsland om een Wasser Seminar van Carsten Schröder te volgen. Fijn om al onze Duitse vrienden weer te spreken. Dit jaar neem ik Flynn en Phoenix mee en Harley en George blijven bij Ton.

 

8 augustus 2016

Noora en Harley

Mijn nichtje Noora woont in Finland, eens per jaar komt zij bij ons logeren. Noora en Harley zijn dikke vriendinnen. Elk jaar zijn ze niet bij elkaar weg te denken en samen genieten ze van elkaars gezelschap. Noora is een natural in de omgang met honden. Mijn meisjes kijken in volle adoratie naar haar op. Ze wandelen keurig met haar mee en doen de leukste spelletjes samen met haar. Als ik aan Noora vraag wie haar lieveling is dan zegt ze met volle overtuiging: "Harley". Dat snap ik helemaal, tenslotte is Harley ook mijn oogappeltje!

Harley en Noora, twee vriendinnen

 

5 augustus 2016

Controle Phoenix

Van de week was de eerste controle na de buikoperatie van Phoenix. Best spannend want een week voor de controle moest ik stoppen met de antibiotica. Bij het onderzoek van de urine werden nog enkele ontstekingscellen gevonden. Dat is goed nieuws, over twee weken de volgende controle.

Helaas werd Phoenix een paar dagen later erg ziek. Haar ontlasting spoot uit haar lijfje en na drie dagen spuugde ze er ook alles uit. Dus weer naar de dierenarts. Met een verpakking Imodium en medicijnen voor de misselijkheid ging ik weer naar huis. Maar niets bleef zitten en het was duidelijk dat mijn kleintje steeds zieker werd. Dus gisterenavond ben ik weer met haar naar de kliniek gereden. Mijn meisje heeft een injectie tegen de misselijkheid en een infuus gekregen. Na een onrustig nachtje gaat het nu gelukkig ietsje beter. Ze heeft vanochtend wat gegeten en gedronken en is weer wat levendiger. Nu moet de ontlasting nog verbeteren, maar het lijkt de goede kant op te gaan. Alles bij elkaar waarschijnlijk een combinatie van de darmflora die door wekenlange behandeling met antibiotica weer moet herstellen en een rottig virus. Ik hoop dat Phoentje weer snel haar oude stoute, vrolijke zelf is.

Phoenix bij de gehoorzaamheidstraining

Samen met Ton volgt Phoenix elke zaterdag een gehoorzaamheidscursus in Nunspeet. Ze doet het erg goed, niet omdat Ton zoveel oefent (ha,ha), maar omdat ze de meeste dingen al samen met mij heeft gedaan. Maar het is vooral belangrijk voor de band met Ton, ze is namelijk nogal op mij gericht. Vanochtend wilde ze zelfs niet mee met Ton op het ochtendwandelingetje, het moet niet gekker worden!!!

 

8 juli 2016

Ziekenboeg

Phoenix is geopereerd aan haar blaas. Samen met Willy ben ik bij haar gebleven tot ze in slaap was en klaar voor de operatie. Ik moest toch echt wel een traantje weg pinken toen ik mijn kleintje moest achterlaten. Willy en ik zijn met de honden gaan wandelen in Baarn en om 13.30 uur belde Gondje dat de operatie goed was verlopen. De persisterende uraches (een uitstulping aan de blaas) werd al snel zichtbaar en kon makkelijk verwijderd worden. Mijn meisje was nog niet helemaal wakker, maar aan het eind van de middag konden we haar halen.

Links ligt Phoentje klaar voor de operatie en rechts houdt Gondje de uitstulping tussen haar vingers

Gondje heeft bij de Faculteit diergeneeskunde in Utrecht nog even nagevraagd of deze aandoening erfelijk is, maar gelukkig is dat niet het geval. Nu moet mijn kleintje herstellen van de operatie. Voorlopig krijgt ze nog zeker drie weken antibiotica en dan gaan we eens kijken hoe het zonder medicijnen gaat. Dan zal pas blijken of de operatie succesvol is geweest. Het blijft voorlopig dus nog even spannend.

Links een foto van Phoenix de dag na de operatie en de rechter foto is van gisteren

Op de linker foto kijkt ze nog een beetje beduusd , maar op de rechter foto kun je zien dat mijn mooie meisje 'not amused' is met de rust die is voorgeschreven. De laatste twee dagen is het een steeds groter wordende uitdaging om mijn temperamentvolle kleuter rustig te houden. Helaas kreeg ik zelf op de dag van de operatie een heftige buikgriep, niet echt een handige samenloop van omstandigheden. Ik heb het grote lounge kussen van de meiden in de ren gelegd en samen kruipen we zo nu en dan lekker tegen elkaar aan om uit te zieken.

 

29 juni 2016

Duim je ook?

Gisteren is duidelijk geworden waarom Phoenix elke keer weer een blaasontsteking krijgt. Bij onderzoek bleek zij een persisterende urachus, dit is een uitstulping van de blaas, te hebben. In deze uitstulping blijven steeds bacteriën achter. De enige manier om dit te verhelpen is opereren. A.s. dinsdag gaat mijn kleintje onder het mes. Arme Phoenix. Duimen jullie dat alles voorspoedig verloopt?

Phoentje

Vandaag heeft Phoenix lekker getraind. Eerst een apport met een kraai, dat was geen enkel probleem. Daarna moest ik haar vooruit sturen op een vlaggetje. Ze ging keurig vooruit maar was na de kraai zeer teleurgesteld dat er een bumper lag. Ze draaide om en wilde leeg terugkomen. Met wat hulp van Gondje heeft ze toch de bumper geapporteerd. Toen werd het vlaggetje weggehaald en mocht ze nog een keer gestuurd worden. Geen enkel probleen, ze wist precies waar ze naar toe moest. Hierna hebben we het over water geoefend. Een lastige situatie met een dikke rietkraag. Tot slot had Willy een sleep met een kraai getrokken. Phoen vertrok als een speer en kwam net zo snel weer terug ........ met kraai uiteraard!

 

25 juni 2016

Harley 11 jaar

Vandaag is mijn grote kleine vriendinnetje Harley jarig. Mijn eerste zelf gefokte teefje toen nog onder de kennelnaam Of the Love of Liberty. Een grotere lieverd kun je je niet wensen. Naast haar lieve karakter geniet ik ook elke week van haar werktalent. Ze is in topconditie en traint nog steeds op A niveau. Van de week had ik mijn camera gepakt om een foto voor dit berichtje te maken en toen ik de foto's zat te bekijken zag ik plots dat ze een oud koppie begint te krijgen. Dat was wel even slikken. Omdat ze nog zo fit is, vergeet je bijna dat ze al een respectable leeftijd heeft.

Het heerlijke smoeltje van Harley

Lief Harretje, je bent mijn wereldhondje, mijn oogappeltje, mijn über prinses ik hoop dat je nog lang bij mij blijft. Natuurlijk ook voor Harleys broertjes Murhpy, Perro en Kenai en zusje Bretta een dikke verjaardagsknuffel vanuit Nunspeet.

 

17 juni 2016

Flynnder training

Sinds een paar weken hebben vier Flynnders en hun gouden vriendinnetje April jachttraining bij Hondenclub de Apporteur van Willy Walbeek. Deze week hadden ze hun eerste zwemles. Eerst zijn ze overgezwommen bij een smal water. Dat ging zo goed en Willy besloot meteen een breder water op te zoeken. Ook daar gingen ze over alsof ze dit al jaren doen. De steile en hoge glibberige kantjes waren voor de kleintjes geen enkel probleem. Tot slot mochten ze nog een markeer apport in het hoge gras ophalen. De neusjes werkten uitstekend en allemaal kwamen ze blij de dummy terugbrengen. Wat ben ik trots op deze kanjers en en wat zijn ze stoer!

Frans met Déroy, Birgitte met Rumi, Jacqueline met April, Lenk met Phoenix en Hans met Nero

Arme Phoenix heeft voor de derde keer een blaasontsteking. Ze had al twee keer eerder een antibiotica kuur gekregen, maar sinds gisteren merkte ik dat ze weer meer begon te plassen. Urine onderzoek toonde veel ontstekingscellen en bacteriën aan. Er is nu een echo gemaakt en een punctie gedaan om steriele urine op te vangen. Ach, mijn arme meisje. Ze heeft het onderzoek braaf en dapper doorstaan. Gelukkig zagen haar nieren er prima uit. In afwachting van de uitslag van het bacterieel onderzoek krijgt ze nu weer een antibiotica kuur.

 

8 juni 2016

Een jaar geleden

Lieve Pip, het is nu een jaar geleden dat jij, op bijna viertienjarige leeftijd, in mijn armen stierf. Mijn lekkere wijfie, mijn Dappertje. Altijd blij, enthousiast en tot op het laatst gepassioneerd. Ook die fatale dag dat jij in Sauerland in hoge snelheid achter de bosjes verdween en even later als een schim van je zelf terug kwam, bijna niet meer in staat om te lopen. De dagen die volgden zal ik nooit meer vergeten. De overtuiging waarmee je ons probeerde duidelijk te maken dat het genoeg was. Zo moedig en dapper. Er is nog geen dag voorbij gegaan dat ik niet aan je heb gedacht. Natuurlijk realiseer ik mij dat veertien voor een Flatcoat een prachtige leeftijd is, maar dat neemt niet weg dat ik je heel erg mis. Je hebt mij zoveel gegeven. Ik ben je heel dankbaar. Samen met Flow, Fidesz en Piusz heb je een heel speciaal plekje in mijn hart ..........

Ik denk aan je liefje ........

 

5 juni 2016

Teuntje op bezoek

Van de week was Marjoleine met Teuntje op bezoek. Ik was zo blij om kleine Violet weer te zien en het was geweldig dat Teuntje ook helemaal blij was om mij te zien. Ze maakte zulke schattige geluidjes. Ze wist precies waar ze was en liep parmantig naar de voordeur. Teun en Phoen hebben in de tuin heerlijk met elkaar gespeeld. Daarna even verplichte rust in de bench, zodat Marjoleine en ik een broodje konden eten. Van rust kwam natuurlijk niet veel, maar oké de ruimte was in ieder geval beperkt. Daarna zijn we naar de Zandbak in de Nunspeetse bossen gereden.

Samen spelen in het bos

Het was heerlijk om de twee Flynnders eens op ons gemak te observeren. Zo vrij en vrolijk als ze omgeving verkenden. Ze zijn goed aan elkaar gewaagd en speelden heel lief samen. De ene keer droeg Teuntje de "prooi" en de andere keer ging Phoenix ermee van door. Maar saampjes vasthouden en spelen vonden ze ook heel leuk. Ze renden over de heuveltjes en door de dichte dekking met varens en bramen.

Links Phoenix en Teuntje rechts

Marjoleine en ik bedachten dat het misschien leuk zou zijn om de twee nog "eventjes" naast elkaar te zetten voor de foto. Ondanks al ons geduld, is het niet gelukt deze twee enthousiaste dametjes braaf naast elkaar te krijgen. En als ze net een seconde stil zaten trokken ze de meest vreemde bekkies. Ach, laat ze nog maar lekker puppy zijn, de volgende keer gaat het ons zeker lukken. Deze twee foto's zijn eigenlijk nog wel zo leuk!

 

30 mei 2016

Berichten van de Flynnders

De Flynnders zijn morgen al weer 12 weken oud. Ik geniet van kleine Phoenix. Ze ontdekt de wereld zo vrij en blij. Ze vindt het leuk om samen met mij wat te doen en leert snel. Maar ze heeft ook een eigen willetje, net als mama Flynn. Harley en Jorja vindt ze geweldig en ze heeft ze al helemaal voor zich gewonnen met haar charme. Elke week ga ik met haar naar de jachttraining van Willy Walbeek en volgende week gaat Ton met haar naar de gehoorzaamheidstraining in Nunspeet. Phoenix krijgt een drukke agenda.

Kleine meisjes worden groot

Van de andere Flynnders krijg ik leuke, lieve en grappige berichten. We houden elkaar via de groepsapp op de hoogte van het wel en wee van de kleintjes. Hieronder laat ik de andere baasjes van de Flynnders aan het woord:

Frans de Vries vertelt over zijn Flow of Spirits Red Admiral: "Wij zijn de trotse eigenaren geworden van mr. Red. Bandje rood. Wij noemen hem Déroy. De naam Déroy is ontstaan uit het vernoemen van het rode bandje, die rooie naar Déroy. Wij zijn heel benieuwd hoe onze Déroy zich gaat ontwikkelen. Wij zijn ontzettend blij met ons ventje".

Yvonne Dirks vertelt over haar Flow of Spirits Common Green: "Met Murphy gaat het goed. Op de jachttraining doet hij het goed. Het was een mooie trainingslocatie met kort en lang gras. Er deden vier puppies mee van verschillende rassen".

Hans Verdel stuurde mij het volgende berichtje: "Reutje geel (Clouded Yellow) viel tijdens de puppy uitjes in de smaak door zijn eigenzinnige manier van ontdekkingsreizen. Hij heeft oog, oor en neus voor alles in zijn omgeving, zoals ook door de puppytest is bevestigd. Wij zijn blij dat hij degene is die bij ons is gekomen, al houdt hij ons nu nog 's morgens al vroeg bezig. We noemen hem "Nero" (it: zwart) en zullen er zeker een lieve huisgenoot en enthousiaste werker in vinden".

Paul de Vos over zijn Flow of Spirits Mazarine Blue "Nura": Nura heeft een stevig karaktertje. Ze weet wat ze wilt. Ze weet al heel goed hoe ze iets moet apporteren en terug moet brengen behalve als er een vachtje om heen zit. Dat vindt ze zo leuk dat ze het wilt houden. Op de foto lijkt ze het terug te willen brengen maar in werkelijkheid rent ze langs ons heen om ergens achter ons heerlijk in haar eentje te gaan spelen met haar lievelingsdummy.

Marjoleine van Doorn beschrijft haar Flow of Spirits Violet Copper: "Flow of Spirits Violet Copper ofwel Teuntje is een heerlijk, vrolijk, mensgericht, stoer meisje. Wat een pretletter. Het hele leven is een groot feest voor haar. Ze gaat opgeleid worden tot reddingshond en speurhond in de havens. Ik ben erg blij met haar!"

Tot slot Birgitte van Vondelen over Flow of Spirits Silver Skipper "Keep calm & obey Mrs. Grey". Als grijze muis was "Mrs Grey" alle puppybezoeken uit het vizier gebleven. Bandje grijs, genaamd Flow of Spirits Silver Skipper is daarentegen alles behalve een grijze muis. Ze is een uitgesproken levensgenieter - een zonnetje in huis, die ons elke dag doet herinneren om in het nu te zijn - een volle zijn! En met name vol zijn van plezier. Alles is leuk en ze ontmoet de wereld fearlessly. Toch blijft ze een meisje, verfijnd en bijzonder oplettend. Dank Lenk & Ton voor deze prachtige dame. We zullen ons best doen om haar te "gehoorzamen" en omdat ze al zo'n wijsneus is hebben we haar Rumi genoemd".


24 mei 2016

Flynn jarig

Vandaag is Flynnder jarig. Afgelopen weken heb ik de training weer voorzichtig opgepakt. Ik kan haar niet gelukkiger maken. Langzaam wil ik de puntjes weer op de i gaan zetten, maar we hebben geen haast. Ik wil haar alle tijd geven om goed te herstellen na het nestje. Lieve Flynn, nog heel wat jaartjes bij ons blijven hoor ........

Flynn vindt waterwerk het allerleukst

 

17 mei 2016

Dag ventje

Gisteren kreeg ik een telefoontje dat Stern, het broertje van Harley, is overleden. Stern, zoon van Pip, is bij mij thuis geboren. Toen nog onder de kennelnaam Of the Love of Liberty. Het was een heerlijke hond. Ik zal nooit zijn puppytest vergeten, wat een talent. In volle vaart ging hij over het veld om alle apportjes bij de tester te brengen. Daarna keek hij de tester vol verwachting aan alsof hij wilde zeggen: "En wat gaan we nu doen?"

Dat hij getalenteerd was heeft Stern bewezen want in 2012 werd hij uitgenodigd voor de Nimrod. Hij is bijna elf jaar geworden.

Dag lieve Stern ........

Stern trots met gans

Ik wil Jules van Harsel, Marja de Mey-van Iterson en Esther en Simone Geerlings heel veel sterkte wensen met het verlies van deze topper!

 

9 mei 2016

Het Flynnder avontuur

Wat is de tijd omgevlogen. Begin januari reden Willy en ik naar Oostenrijk om Flynn te laten dekken door Dustin. Het had in Eidenberg gesneeuwd en het zag er prachtig uit. Zo begon het Flynnder avontuur.

De dekkingen verliepen soepel en na een paar heerlijke dagen Oostenrijk reden we naar huis. Op de 28ste dag heb ik een echo laten maken en daar zagen Willy en ik voor het eerst de Flynnders in haar buik. Toen moesten we nog vijf lange weken wachten op de komst van de puppies ........

Op 8 en 9 maart werden de Flynnders geboren. Zeven lieve kleine molletjes waarvan drie reutjes en vier teefjes. Ze pasten samen in een klein mandje zo groot als een schoenendoos. De bijkeuken was ingericht om alle ontwikkelingen van de pups bij te kunnen houden.

Ook de toekomstige puppy eigenaren waren heel blij en wat werden Flynn, de pups en ik verwend. Frans had wat eenden op de jacht geschoten en Birgitte had heerlijke cupcakes gebakken. Ze zagen er niet alleen fantastisch uit, ze waren ook nog eens erg lekker.

Marjoleine had voor de pups deze activity box gemaakt. Wat een super idee, de Flynnders hebben er van genoten. Inmiddels groeiden de kleintjes goed en al snel aten ze dagelijks uit deze voerstandaard. Ik noem het de stemhokjes, maar ik weet niet of iedereen dat begreep .........

We hadden bijna elke dag bezoek. De Flynnders zijn goed gesocialieerd door oud en jong. Met zes weken werd het uiterlijk van de pups bekeken. Mama Flynn hield het natuurlijk allemaal goed in de gaten. Of zou ze interesse in de kaastube hebben gehad???

De taart van Birgitte bij één van de puppy uitjes kan natuurlijk niet ontbreken. Flynn met haar zeven Flynnders. En daar liggen ze dan, op het paarse lounge kussen in de woonkamer, Flynn met haar dochter Phoenix. Daar heb ik het allemaal voor gedaan ........

Ik ben Flynn zo dankbaar, maar daar vertel ik een volgende keer over.

 

3 mei 2016

De Flynnders zijn uitgevlogen

De laatste Flynnder is uitgevlogen. Het is stil in huize Krispijn ........ Alle nieuwe eigenaren zijn erg blij met hun puppies en ik krijg enthousiaste, hartverwarmende en grappige verhalen over de Flynnders. Hieronder een overzicht van alle pups, wie hun nieuwe baasjes zijn, hun roepnamen en een korte karakter omschrijving:

Flow of Spirits Red Admiral "Déroy"

Het nieuwe baasje van dit leuke reutje heet Frans de Vries. Déroy is een vrolijk, mensgericht mannetje met een heerlijke kwispel. Hij vindt werken met de baas geweldig. Hij werkt in hoog tempo en heeft een super neus.

Flow of Spirits Clouded Yellow "Nero"

Dit mannetje woont nu in Steenbergen en zijn nieuwe baasje heet Hans Verdel. Nero is een pittig ventje en weet precies wat hij wel en niet wil. Hij werkt in hoog tempo, met een hele goede lange neus.

Flow of Spirits Common Green "Murphy"

Dit leuke en ook mooie ventje woont nu in Grootebroek bij Yvonne Dirks. Murphy is een zelfstandig mannetje net als zijn moeder Flynn. Ook het werken met een lange neus heeft hij van zijn moeder meegekregen.

Flow of Spirits Mazerine Blue "Nura"

Nura woont nu in Slochteren bij Paul de Vos. Ze is qua zelfstandigheid een echte dochter van haar moeder Flynn. Dit mooie dametje weet precies wat ze wel en niet wil. Ze heeft een super neus en het is een slim wijfie.

Flow of Spirits Silver Skipper "Rumi"

Rumi is het nieuwe werkmaatje van Birgitte Jorgenson. Het is een vrolijk meisje. Ze vindt het heerlijk om samen te werken maar ook om haar eigen gang te gaan. Ze heeft een goede neus en een goed geheugen.

Flow of Spirits Violet Copper "Teuntje"

Dit vrolijke meisje met haar pretsnoet woont nu bij Marjoleine van Doorn, waar ze zal worden opgeleid voor het reddingshondenwerk. Teuntje vindt het leven één groot feest. Ze werkt snel en met een uitstekende neus.

Flow of Spirits Holly Blue "Phoenix"

Phoenix is mijn nieuwe werkmaatje. Phoen is een lief en mooi meisje met een vrolijke kwispel. Ze vindt het geweldig om samen met de baas te werken. Phoenix leert snel en heeft een super (vooral lange) neus.

Natuurlijk mis ik de Flynnders, maar het is zo fijn dat alle pups liefdevol zijn ontvangen door hun nieuwe baasjes. Vijf van de hondjes gaan trainen bij Hondenschool de Apporteur van Willy Walbeek. Samen met Wil ga ik deze puppies training geven. Teuntje wordt opgeleid door Marjoleine tot reddingshond en Paul de Vos gaat Nura natuurlijk zelf trainen.

Gisteren voor de jaarlijkse controle mammografie geweest en vandaag voor de uitslag. Het went nooit. Elk jaar weer ontzettend spannend. Gelukkig zijn er geen kwaadaardige cellen gevonden en hoef ik pas over een jaar terug te komen voor controle.

Nu durf ik pas echt volop van mijn kleintje Phoenix te genieten.

 

30 april 2016

Mag ik voorstellen .......

Graag wil ik mijn nieuwe Flatcoat dametje aan jullie voorstellen. Dit lieve Flynndertje blijft bij ons wonen en wordt mijn werkmaatje. Haar naam is:

Flow of Spirits Holly Blue "Phoenix"

Teefje lichtblauw

Alle Flynnder teefjes vond ik leuk, maar al snel had Holly Bolly mijn hart gestolen. Willy en ik hebben naast de test van de FRC ook een puppytest afgenomen en omschrijven haar als volgt: "Een lief en sociaal meisje. Ze heeft de tijd nodig om te wennen aan nieuwe dingen, maar éénmaal gewend vindt ze het enig om samen met de baas wat te ondernemen. Ze leert snel en heeft een super (vooral lange) neus. Apporteren vindt ze het einde en ze heeft alles in zich om een super werkhondje te worden". Phoenix ziet er ook nog eens erg goed uit.

Phoenix in stand

Lieve Phoenix, dochter van Flynn. Je bent voor mij een bijzonder meisje. Toen wij het niet meer hadden verwacht werd jij als laatste om 5.00 uur 's ochtends geboren. We gaan van elkaar genieten en mooie avonturen beleven. Ik hou nu al ziels veel van je.

 

24 april 2016

Met de Flynnders op pad

Gisteren zijn we weer met de nieuwe baasjes van de Flynnders op pad geweest. Deze keer hadden we afgesproken in het Zandenbos in Nunspeet. Wat was het een feestje om te zien hoe vrij, vrolijk en ondernemend de puppy's van Flynn de wereld ontdekken.

Deze keer een fotoverslag gemaakt door Paul de Vos. Het zijn prachtige foto's Paul, waarvoor mijn dank!

Twee Flynnders samen met Mille op onderzoek en Holly Blue had eigenlijk iets lekkers in de mand verwacht

Puppy Clouded Yellow schut zich uit en Red Admiral apporteert een waterbakje

Links Common Green op onderzoek en rechts 'de firma list en bedrog'

Het waterbakje is erg populiar en teefje Silver Skipper knuffelt met Rachel

Dylan speelt met reutje geel en rechts speelt Red Admiral met Clouded Yellow

Violet Copper ligt even uit te rusten van al haar kattenkwaad en Mazerine Blue op onderzoek

Clouded Yellow en Mazerine Blue saampjes op pad en Holly Blue maakt kennis met Tibbe

Teefje Grijs trekt aan een sjaal en de grote dames vermaken zich met Dylan

Nu begint het aftellen. A.s. dinsdag de puppytest van de FRC, woensdag een dagje 'quality time' met de Flynnders, donderdag de puppytest van Willy en ik en dan gaan de Flynnders naar hun nieuwe baasjes.

En wie wordt nu mijn meisje: Mazerine Blue, Silver Skipper, Violet Copper of Holly Blue???

 

20 april 2016

Puppyuitje

We zijn met de toekomstige baasjes van de Flynnders op pad geweest. Bij ons om de hoek is een bosveldje en daar hadden we afgesproken. Ik stelde voor eerst een kopje koffie te drinken, maar niemand kon wachten om de puppy's weer te zien. Ik had onze vrienden Rob en Beatrice uitgenodigd met hun Golden Retrievers, die altijd super lief zijn voor pups. Teunie en Ruud had ik gevraagd foto's te maken van dit uitje.

Frans met Red Admiral en Ruud met Violet Copper

De Flynnders genieten van het uitje en rechts maakt reutje rood kennis met Golden Retriever Yonick

Mazerine Blue begroet Saszu en Common Green bijt in mijn fluit

Silver Skipper doet een poging om bij Flynn te drinken en haar broertjes zijn moe

De voorgaande weken had ik portretfoto's van het zevental gemaakt. Maar nu leek het mij leuk om wat andere foto's te publiceren. Allemaal gemaakt tijdens het uitje. Ruud en Teunie wil ik bedanken; jullie hebben mijn Flynnders echt heel goed getroffen.

Flow of Spirits Red Admiral (reu)

Flow of Spirits Clouded Yellow (reu)

Flow of Spirits Common Green (reu)

Flow of Spirits Mazerine Blue (teef)

Flow of Spirits Silver Skipper (teef)

Flow of Spirits Violet Copper (teef)

Flow of Spirits Holly Blue (teef)

Gisteren zijn de puppy's geënt. A.s. vrijdag wordt hun exterieur bekeken en volgende week de puppytest van de FRC en de puppytest van Willy en mij. Daarna moet ik besluiten naar wie welke pup gaat en welk teefje bij ons blijft wonen. Ik weet het nog niet ........

 

13 april 2016

Fotomodelletjes

Vandaag heb ik samen met Marjoleine foto's van de zeven puppies gemaakt. Het was eigenlijk zo gebeurd want hoe ondeugend en ondernemend ze ook zijn, voor een foto trekken ze hun liefste koppies. Ik ben erg trots op het resultaat. Deze keer de foto's in volgorde van geboorte.

Flow of Spirits Mazerine Blue (teefje) en Flow of Spirits Red Admiral (reu)

Flow of Spirits Clouded Yellow (reu) en Flow of Spirits Common Green (reu)

Flow of Spirits Silver Skipper (teef) en Flow of Spirits Violet Copper (teef)

Flow of Spirits Holly Blue (teef)

Ik geniet enorm van de Flynnders. Het is geweldig om te kijken hoe ze met elkaar spelen en hoe ze door de tunnel rennen en met speeltjes aan komen zetten. Ik ga graag in de ren of in de tuin op een krukje zitten om ze te observeren. Binnen no time zitten ze rond het krukje en willen ze geknuffeld worden. Morgen komt de Raad van Beheer voor het chippen en het afnemen van DNA materiaal. Zaterdag het eerste pupuitje, samen met de pupmensen. Volgende week dinsdag komt Gondje (mijn dierenarts) om ze de eerste entingen te geven. Het gaat hard, voor ik het weet vliegen de Flynnders uit .....

 

8 april 2016

Flynnder namen

De namen voor de zeven Flow op Spirits pups zijn goedgekeurd door de Raad van Beheer. Jullie hadden het misschien al geraden maar de pups krijgen namen van vlindersoorten. De namen die ik heb gekozen komen overeen met de kleur bandjes die de puppies dragen.

Flow of Spirits Red Admiral (reutje bandje rood)
Flow of Spirits Clouded Yellow (reutje bandje geel)
Flow of Spirits Common Green (reutje bandje groen)
Flow of Spirits Mazerine Blue (teefje bandje donkerblauw)
Flow of Spirits Silver Skipper (teefje bandje grijs)
Flow of Spirits Violet Copper (teefje bandje paars)
Flow of Spirits Holly Blue (teefje bandje lichtblauw)

 

30 maart 2016

De Flynnders 3 weken

De Flynnders zijn nu drie weken oud. Het was tijd om hun leefruimte uit te breiden dus hebben Ton en ik afgelopen weekend aan de werpkist een ren gemaakt. De pups verlaten nu de werkpkist voor de kleine en grote boodschap. Nog niet alles komt op de juiste plek, maar ze doen hun best. Gisteren hebben Willy en ik weer samen een middag genoten van de kleintjes en onderstaande portretfoto's gemaakt van de zeven mini Flatjes.

Portretfoto van reutje Geel en reutje Rood geeft een knipoog

Reutje Groen

Teefje Lichtblauw en zusje Paars

Links teefje Grijs en teefje Donkerblauw geeft ook een knipoog

 

27 maart 2016

Vrolijk Pasen

Na de afgelopen week kan ik weer even rustig adem halen. Wat een toestand hier in Nunspeet. Alle pups maar ook Harley, Jorja en Flynn hebben een heel heftig buikgriep virus opgelopen. Wat waren ze ziek. Om de volwassen meisjes maakte ik mij zorgen, maar natuurlijk helemaal om de kleine Flynnders. Ze zijn nog zo kwetsbaar en wat voel je je dan onvoorstelbaar machteloos. Na een paar bezoeken aan de dierenkliniek voor infuus en medicijnen, gaat het nu gelukkig stukken beter. Ik wil Gondje, mijn dierenarts, bedanken voor haar goede zorgen en adviezen. Maar ook mijn lieve vriendinnen Willy en Ditmar. Ditmar heeft zelfs een nacht mijn pups verzorgd, zodat ik een weer een beetje kon bijslapen. Dank je wel, lieve Dit, dat was super!

De Flynnders wensen jullie een vrolijk Pasen!

Aan de uitspraak van Johan Cruijf: "Elk nadeel heb z'n voordeel", moest ik vandaag even denken. Want hoe ziek de kleintjes ook waren, wat een band heb ik de afgelopen dagen met ze opgebouwd. Als ik ze optil om te verzorgen, merk ik dat ze mij meteen herkennen en zich ontspannen in mijn armen. Ik kan ze troosten en vol vertrouwen laten ze zich verzorgen. Nu krijg ik likjes als ik ze optil en kwispelen ze als ze mijn stem horen. Echt heel aandoenlijk.

Nu ze zich beter voelen zie je dat de ontwikkelen van het zevental weer razend snel gaat. Ze kruipen nu niet meer door de werpkist, maar lopen nu parmantig door de bak. Verder spelen ze nu ook met elkaar, dat is erg grappig om te zien. De wormenkuur moest ik even uitstellen in verband met het virus, maar vandaag zijn de kleintjes voor de eerste keer ontwormd. Ik hoop dat ze nu niet weer ernstig aan de diarree gaan. Vandaag zijn Ton en ik de leefruimte van de pups aan het uitbreiden. Ze zijn er aan toe en ik ben benieuwd hoe ze dit gaan ervaren.

 

21 maart 2016

Ze groeien als kool

De puppies zijn morgen twee weken oud en hun gewicht is sinds hun geboorte al verdrievoudigd. Sinds vandaag zijn bij alle puppies de oogjes open. Ze gaan al behoorlijk op onderzoek in de werpkist. Flynn vindt het maar niets als de Flynnders aan de "wandel" gaan. Ze volgt ze bij elk stapje en als het haar te gortig wordt, duwt ze de pup met haar neus terug. Je kunt uren naast de werpkist zitten en genieten van dit zevental.

Zo lief!

Uit het boek "Een honden leven lang fysiek en mentaal in balans", doe ik nu dagelijks de beschreven optimalisatie oefeningen. Het is zelfs wetenschappelijk onderzocht dat deze oefeningen echt werken. Pups gaan meer zogenaamde oxytocine receptoren ontwikkelen in de huid. Dit maakt ze socialer en ze genieten meer van knuffelen. Het is super leuk om te doen en je ziet en voelt de pup onder je aanraking ontspannen.

Wat een leven!

De tijd vliegt voorbij. Nu nog maar vijf weken genieten van deze schatjes. Ik moet er niet aan denken om dadelijk afscheid van ze te moeten nemen. Ze zijn stuk voor stuk zo leuk. Maar ik weet van het nestje van Pip dat je hier na zeven weken heel anders over denkt. Ze zijn dan echt aan opvoeding toe en zeven puppies opvoeden; nee, dat gaat het echt niet worden.

 

16 maart 2016

Portretjes

Het gaat goed met Flynn en de kleintjes. De koorts van Flynn is gedaald en ze heeft alleen nog een beetje verhoging, maar dat is normaal een week na de bevalling. Ze verzorgt haar puppy's liefdevol. Ze ligt sinds gisteren ook wel eventjes naast de werpkist, maar bij het geringste geluidje staat ze op om te controleren of alles goed gaat met haar pups.

De puppies groeien goed. Hun geboortegewicht is al ruim verdubbeld. Gisteren hebben Willy en ik de nageltjes van het zevental geknipt. Verder hebben we voor de eerste keer portretfoto's gemaakt van de moppies. Er zitten een paar mooie plaatjes bij, niet alle foto's zijn helemaal scherp, maar het is best lastig om zulke beweeglijke hondjes op het juiste moment te fotograferen. Toch zijn Wil en ik erg blij met het resultaat.

Hierbij willen wij de zeven Flynnders aan jullie voorstellen

Links reutje rood en rechts reutje groen

Reutje Geel

Links teefje donker Blauw en rechts teefje Grijs

Links teefje Paars en rechts teefje licht Blauw

Ik kan echt uren kijken naar deze kleintjes en luisteren naar alle lieve geluidjes ze maken. Als ze honger hebben en Flynn ruiken kunnen ze behoorlijk lawaai maken. De neusjes doen het goed want ze ruiken Mutti Flynn al van ver. Hoe klein ze ook zijn de verschllen in karakter kun je ook al een beetje zien. Ik weet dat de puppies nog veel kunnen veranderen de komende weken, maar wat mij betreft zijn het allemaal toppertjes!

 

10 maart 2016

De Flynnders zijn geboren

In de nacht van 8 op 9 maart jl. zijn de puppies van Dustin en Flynn geboren. Flynn heeft het zwaar gehad, maar wat heeft ze het fantastisch gedaan. Ze heeft drie reutjes en vier teefjes op de wereld gezet. Het gaat goed met de kleintjes, maar dat kan ook niet anders met zo'n lieve zorgzame moeder. Alle puppies hebben inmiddels een baasje.

Flynn met haar Flynnders

Vandaag is onze Jorja jarig. Ze is 9 jaar geworden. Het was een beetje ongezellige verjaardag voor ons Deentje, met alle drukte rond de puppies. Lieve George, je bent ons heerlijke wijfie en hopen dat je nog heel wat jaartjes bij ons blijft.

 

4 maart 2016

We zijn er klaar voor

Samen met Flynn liep ik gisteren de wachtruimte binnen van de dierenkliniek in Nunspeet. Flynn had meteen door waar we voor kwamen, liep naar de weegschaal en ging zitten. Ik schrok mij een hoedje toen de weegschaal 39,7 kilo aangaf. Ik haalde mijn meisje van de weegschaal om nog eens opnieuw te wegen. Ook nu gaf het apparaat hetzelfde gewicht aan. Hemeltje lief, drie kilo in één week tijd. In totaal is ze nu dus al ruim 10 kilo aangekomen en we hebben nog wat dagen te gaan.

We zijn er klaar voor!

De laatste loodjes zijn zwaar voor mijn meisje, dat kun je goed merken. Ze slaapt veel. Tijdens de wandeling rent ze de eerste minuten vrolijk met mijn andere meisjes mee, maar na een minuut of vijf past zij haar tempo aan. 's Avonds heb ik heerlijk samen met Flynn in de werkpkist gelegen en lekker over haar dikke buik geaaid. Het wordt nu aftellen ........

Gisteren middag heb ik met Harley en Jorja getraind. Wat waren mijn meisjes blij en wat waren ze goed. Die gekke Harley die op haar leeftijd nog fulll speed werkt. Ze sprong zelfs van een steiger op de kant. Niet echt een handige actie van mijn oogappeltje. Willy en ik hielden ons hart vast, maar het liep gelukkig goed af. In volle galop kwam ze daarna de dummy bij mij brengen die ze net van de steiger had geapporteerd. George en ik kregen aan het eind van de training complimenten van de juf. Nadat Ton was gestopt met George had ik zelf wel eens wat met haar getraind. Maar donderdag was les twee bij de Apporteur. Het ging goed met mijn Deentje. Ik sta er zelf ook van te kijken. Jorja is een geweldig werktalentje en het is een genot en erg leerzaam om met mijn Georgie te werken.

 

27 februari 2016

Het gaat hard

Flynn is nu zeven weken drachtig. Haar buikje wordt steeds ronder en gaat al een beetje zakken. De haren rond haar tepels verdwijnen langzaam. De weegschaal gaf deze week twee kilo meer aan dan vorige week en ze weegt nu 36,8 kilo. Als ik de boekjes er op na lees groeien de puppies deze laatste twee weken nog flink. Vandaag hebben we de werpkist neergezet. Harley en George hebber er al heerlijk in gelegen, alleen Flynn nog niet.

Flynn;'s lekkere zwangere buikje

 

23 februari 2016

Dromerige blik

Het gaat goed met mijn drachtige wijfie. Ze heeft een paar nieuwe bijnamen zoals "Dikzakje" en "Hangbuikzwijntje". Er is niets van mijn "Arabian Horse" over. Ze heeft haar tempo aangepast en scheurt nu niet meer door de Veluwse bossen. Ook wel eens rustig! Vandaag mijn camera tevoorschijn gehaald om te proberen haar dromerige blik vast te leggen. Het is gelukt!

Flynn 6,5 week drachtig (dat lipje zo lief!)

Van de week zal ik een foto van haar buik maken want die is al behoorlijk dik. De voorbereidingen verlopen prima. Bijna alle spullen heb ik in huis en dit weekend zetten we de werpkist in elkaar. Nog zo'n kleine drie weken te gaan. Ik verheug mij erg op de komst van de Flynnders!

 

13 februari 2016

Vijf weken drachtig

Flynn is nu vijf weken drachtig. Ik ben net bij de dierenartsenpraktijk in Nunspeet geweest om haar te wegen. Ze is 4,5 kilo aangekomen en je kunt nu goed zien dat ze drachtig is. Nog maar vier weken, wat vliegt de tijd ........

Ik hoop op net zulke vrolijke, lieve en snel werkende puppy's als Dustin. Het zou fijn zijn als we deze mooie eigenschappen terug zien in zijn pups.

Dit vind ik zo'n lieve foto van Dustin samen met het kleinkind van Renate

Natuurlijk moeten ze de puppy's ook op Flynn lijken. Haar humor, zelfstandigheid en super neus zijn toch kwaliteiten die echt bij een Flatcoat passen. Maar goed, eerst de komende weken genieten van mijn drachtige meisje en langzaam toeleven naar een voorspoedige bevalling.

Met zo'n neus moet je toch goed kunnen ruiken

Gisteren heb ik met Harley getraind. Er was een sleep getrokken en als laatste was Harley aan de beurt. Samen met Ditmar stond ik te wachten op de terugkomst van Harley. Maar het duurde en het duurde. Op gegeven moment werd ik toch wel wat nerveus met de snelweg op de achtergrond. Ditmar stelde voor naar de valplek te lopen. Daar aangekomen zag ze dat Harley nog steeds op de valplek aan het zoeken was, maar dat de eend er niet meer lag. Gelukkig had Ditmar een balletje bij zich en gaf Harley haar beloning. Ditmar had inmddels via de telefoon laten weten dat ik niet vreemd moest opkijken als ik Harley met haar alternatieve troffee zag aankomen. Harretje was dolgelukkig met haar bal. Net toen Harley terug was, kwam er een wandelaar met hond aan, zijn hond had de eend gevonden!

Mijn kleine bruine vriendinnetje Saszu

Mijn kleine bruine vriendinnetje Soesje is echt een pechvogel. Eerst heeft ze tijden gesukkeld met een teenblessure en nu is er een ontsteking bij haar schouder ontdekt. Naast de ontsteking werd bij toeval op de MRI ook nog eens een rughernia ontdekt. Arm Soesje. Voorlopig moet Saszu het rustig aan doen en wordt ze behandeld. Ik hoop zo dat dit kleintje zich snel beter voelt.

 

4 februari 2016

Flynnders

Vandaag heeft de echo aangetoond dat Flynn drachtig is. Op de echo hebben we de vier weken oude puppy's gezien met kloppende hartjes. Wat is het toch een wonder! De laatste dagen begon het steeds duidelijker te worden dat Flynn drachtig is. Ze is wat rustiger en heeft vooral heel veel honger. Toen ik dit weekend zag dat het gebied rond haar tepeltjes aan het zwellen is, durfde ik al stiekem te hopen. Vandaag dan het bewijs. Omdat ze een volle blaas en maag had was het lastig tellen. Maar de echo is voor mij de bevestiging dat ze drachtig is en dat ze meerdere pups krijgt. Hoeveel Flynnders ze in haar buik heeft blijft dus nog even een verrassing.

Een puppy van Flynn

Op mijn verzoek is de echo zonder scheren en staand gedaan. Ik had begrepen dat dit ook mogelijk is. Het leek mij veel comfortabeler voor de Flynn. Toen het echo apparaat op haar buik werd gezet zag je meteen de eerste pup. Een echte aanrader voor iedereen die puppy's verwacht!

 

18 januari 2016

Wat een mooi meisje

Het is al weer even geleden dat ik van Flynn een standfoto heb gemaakt. Het is niet eenvoudig om zo'n foto zelf te maken. Daarom heb ik Ditmar gevraagd of zij een keer haar camera mee wilde nemen naar de training. Gisteren tijdens de pauze heb ik Flynn neergezet en binnen een vloek en zucht had ze onderstaande foto van mijn meisje geschoten. Ditmar, een dikke knuffel voor de prachtige foto, je hebt mijn meisje goed getroffen.

Wat een mooi meisje (foto Ditmar Duinkerken)

 

11 januari 2016

Dekking Flynn

Sinds gisteren zijn we weer terug uit Oostenrijk. Het was een prachtig avontuur. Flynn is drie keer gedekt door Dustin. De dekkingen verliepen vlekkeloos, echt zo uit het boekje. Ik vond het best wel spannend toen we aankwamen. Het was tenslotte al weer een even geleden dat ik Dustin voor het laatst had gezien. Maar wat is het een leuke, vrolijke en stabiele hond. Hij was erg lief voor Flynn.

Nog even poseren na de dekking

Ik wil mijn lieve vriendin Willy bedanken dat ze mee is geweest. We hebben Flynn als puppy opgehaald uit Duitsland en nu hebben wij ook deze bijzondere dagen met elkaar gedeeld. Willy's twee lieve bruintjes wil ik ook bedanken dat ze erbij waren. Een dikke knuffel voor jullie alle drie!

Het wordt spannend de komende weken. Flynn ligt nu heerlijk in haar mandje te slapen, wie weet heeft ze wel Flynnders in haar buik .......

 

1 december 2016

Workshops 2016

Ook dit jaar geven Willy Walbeek en ik een aantal workshops. Naast onze succesvolle workshop "Workingtest training" hebben we gekozen voor een aantal thema's waar de afgelopen jaren enthousiast op is gereageerd. Op verzoek van velen dit jaar weer een Workshop "Dirigeren".


Vrijdag 25 maart a.s. Workshop Workingtest Training
Dinsdag 12 april a.s. Workshop Workingtest Training
Maandag 25 april a.s. Workshop Apporteren en de wind
Donderdag 12 mei a.s. Workshop Lijnen lopen
Dinsdag 24 mei a.s. Workshop Apporteren en communicatie
Vrijdag 10 juni a.s. Workshop Dirigeren
Dinsdag 21 juni a.s. Workshop Appèl versus eigen initiatief

De meeste workshops vinden plaats in de omgeving van Almere. Een workshop neemt een hele dag in beslag. Inschrijven is mogelijk door mij een mailtje te zenden (zie de knop Email rechts boven). Geef in je mail de volgende informatie door: Naam, roepnaam hond, leeftijd hond, trainingsniveau, trainingservaring en uiteraard aan welke workshop je wilt deelnemen.

We hanteren per workshop een maximaal aantal deelnemers. Wij hebben weer veel zin in het komende workshop seizoen en hopen jullie ook! Voor meer informatie kijk op de pagina Workshops.

 

27 december 2015

Kerstcadeautje

Gisteren kreeg ik een mooi kerstcadeautje, want Flynn is loops. Spannend hoor! A.s. maandag neem ik contact op met de kliniek in Sleeuwijk om een afspraak te maken voor het controleren van haar progesteronwaarde. Het is een reis van 10 uur en ik wil op het juiste moment vertrekken. Hoogstwaarschijnlijk zullen Willy en ik rond 5 januari a.s. naar Oostenrijk rijden. Dustin, here we come!

Flynn doet Dustin de groetjes

Informatie over het nestje van Dustin en Flynn vind je op de pagina Nesten. Uit deze combinatie verwacht ik puppy's met een vrolijk en vriendelijk karakter, prima gezondheidsuitslagen, uitstekende werkkwaliteiten en een leuk rastypisch Flatcoat uiterlijk.

 

22 december 2015

Fijne feestdagen

Ook dit jaar ontbreken onze Flatcoat dametjes niet op onze nieuwjaarskaart. Ook Pip hoort er nog bij. Volgend jaar hopelijk een foto met onze nieuwe aanwinst, een dochter van Flynn. Dat zou geweldig zijn!

Harley, Jorja, Flynn en Pip

Flynn is nog steeds niet loops, ze neemt de tijd. Ik heb haar net even ingefluisterd dat ze nu een paar dagen moet wachten, dan kunnen we na de feestdagen richting Oostenrijk. Meer informatie over het nestje van Flynn vind je op de pagina Nesten.

 

13 december 2015

Jacht in Goch

Gisteren samen met Willy op jacht geweest in Goch Duitsland. Het was een mooie dag. Onze hondjes hebben weer super gewerkt. Deze keer had ik alleen Harley bij me. Ik vond het belangrijk om eens wat extra quality time aan met mijn oudje te geven. Ze is nu 10,5, maar dat geef je haar echt niet als je haar over de akkers ziet rennen. Dank je wel lief Harretje, ik heb van je genoten!

Harley met fazant

Willy wil ik ook bedanken voor deze fantastische dag. Het was weer mega gezellig. Bedankt lieve vriendin!

 

10 december 2015

Een half jaar geleden

Het is nu een half jaar geleden dat ik mijn lieve Pip moest laten gaan. Er gaat nog geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk. Regelmatig zie ik haar op de laatste dag achter de stoel in de erker liggen. Ze had het zo benauwd en wilde met rust gelaten worden. Ik voel nog die machteloosheid dat ik niets voor haar kon doen. Maar gelukkig speelt niet alleen deze verdrietige herinnering door mijn hoofd, ook haar altijd vrolijke koppie en haar enorme levenslust zie ik voor me. Tot de laatste week voor haar dood kon ik haar niet gelukkiger maken dan met het halen van een dummy. Dat was haar lust en haar leven. En dan kijk ik naar haar dochter Harley, die mij zo dierbaar is met haar lieve karakter en haar hoge knuffelgehalte. Dank je wel lieve Pip, voor alles wat je hebt gegeven .......

Mijn lieverd met haar altijd vrolijke koppie

Flynn ruikt erg aantrekkelijk, maar ik heb nog geen druppeltje bloed gevonden. De kans dat wij tijdens de feestdagen in Oostenrijk zitten behoort nu tot de mogelijkheden. Spannend hoor!

 

27 november 2015

Spannend

Op de training was de enige reu in het gezelschap erg geïnteresseerd in Flynn en deze reu kan het weten, want hij heeft al een paar keer gedekt. De loopsheid van Flynn zit er nu dus echt aan te komen. Vorige week is Ton in Stockholm geweest en bracht een eland knuffel voor de toekomstige puppy's mee. Flynn heeft hier andere ideeën over en is ervan overtuigd dat de eland voor haar is bedoeld. Ach, voorlopig laten wij haar in die waan.

Flynn met "haar" knuffel

 

21 november 2015

Op mijn netvlies

Van de week zijn Willy en ik weer op jacht geweest in Duitsland. Ook deze keer stonden we met onze dametjes op post. Eén apport van Flynn staat op mijn netvlies gebrand. Vanuit de drift kwam een fazant op en werd ziek geschoten. Toen de fazant op grote afstand naar beneden kwam zeilen gaf ik Flynn het commando "apport", om te voorkomen dat de fazant op de akker aan de loop zou gaan. Flynn "vloog" over de geploegde akker en pakte de fazant in de run op. Echt spectaculair, wat een tempo en werklust. Aan het eind van de drift kreeg mijn meisje veel complimenten voor dit geweldige apport.

Flynn met haar fazant

De dag na de jacht stond een training met Flynn op het programma. Willy had een ingewikkelde proef uitgezet met ZEVEN lijnen. Na het vrije werk op de jacht was ik wel heel benieuwd hoe mijn "Juf Langneus" het op deze proef zou doen. Het is haast niet te geloven, maar alle apporten kwamen met één commando binnen. Ik loop naast mijn schoenen ........

 

19 november 2015

Ben Koolen Bokaal

Zondag 22 november a.s. is de Ben Koolen Bokaal (BKB) van de Flatcoated Retriever Club (FRC). Langs deze weg wil ik alle deelnemers heel veel succes wensen en ik hoop op een mooie en sportieve dag. Geniet vooral van jullie Flatjes want dat is toch het allerbelangrijkst!

Sinds de deelnemers bekend zijn wordt mij regelmatig gevraagd waarom Flynn en ik niet zijn uitgenodigd. Daarom even een korte uitleg. Op de site van de FRC staat: “De BKB is dé jaarlijkse wedstrijd tussen de beste dual purpose Flatcoated Retrievers van het afgelopen seizoen.” Dit zet mensen waarschijnlijk op het verkeerde been. Deze omschrijving van de BKB wekt namelijk de verwachting dat alle honden, die op A niveau hebben gepresteerd, in aanmerking komen voor deelname. In het reglement van de FRC JC staat echter dat Flatcoats worden geselecteerd “op basis van behaalde werkresultaten op door de JC georganiseerde evenementen in het voorafgaande seizoen”. De 8 combinaties die zijn uitgenodigd hebben dan ook op een proef van de FRC een A kwalificatie gehaald. Combinaties, die bij een KNJV proef een A of een MAP-A hebben gehaald, zoals Flynn en ik, hebben geen uitnodiging ontvangen.

Ik vind dat heel erg jammer, want naar mijn idee zou de BKB een evenement moeten zijn waar alle dual purpose Flatcoats, die afgelopen seizoen een A-kwalificatie hebben gehaald, aan deel kunnen nemen. Dit des te meer omdat ons ras nou eenmaal niet - zoals bij de Labradors en Goldens het geval is - over heel veel combinaties beschikt die op dit allerhoogste niveau mee kunnen komen. Doel van de BKB is toch ook het werkbestand van ons fantastische ras zichtbaar te maken en te verbeteren?

Ik hoop dan ook dat de FRC /JC zal gaan overwegen de reglementen van de BKB in dit opzicht aan te passen, zodat ook echt alle A gekwalificeerde Flatcoats kunnen laten zien wat ze in huis hebben.

 

13 november 2015

Mijn drie zwarte meisjes

Vandaag heb ik heerlijk met mijn drietal getraind. Harley kun je niet gelukkiger maken. Als ik haar uit de auto haal, rent ze tegenwoordig standaard naar het inzet paaltje en bekijkt het hele terrein. Als ze het eerste apport heeft gehaald, weet ze zeker waar de volgende dummy ligt en gaat alvast in die richting zitten. Voor mij is het een uitdaging om haar toch elke keer weer te verrassen. Jorja heeft echt super goed gewerkt. Het gaat erg lekker met mijn Deentje, we begrijpen elkaar steeds beter. Bij één verleidingsapport deed ze een stapje naar voren, maar bedacht meteen dat dit niet de bedoeling was en zonder dat ik ook maar iets heb gezegd, kwam ze weer keurig naast me zitten. Flynn was de boef van de dag. Ze is zo slim en dacht vandaag het wel zonder mij te kunnen. Stiekem moet ik erg om haar lachen, maar natuurlijk heb ik haar wel duidelijk gemaakt dat wij dit spelletje vooral samen doen. Na de training heb ik mijn drie toppertjes weer eens op de foto gezet.

Flynn, Jorja en Harley

De reuen hebben nog geen interesse in Flynn, dus ons reisje Oostenrijk laat nog even op zich wachten. Ondertussen ben ik druk bezig met het invullen van de details, zoals het verzinnen van de stamboomnamen voor de pups. Mocht je belangstelling hebben voor een puppy van Dustin en Flynn (zie de pagina Nesten) stuur mij dan een mailtje of een persoonlijk bericht via Faceboek.

 

31 oktober 2015

Jacht in Duitsland

Gisteren heb ik samen met Willy, Harley, Saszu en Flynn genoten van een prachtige Jachtdag in Duitsland. Deze keer hebben we op post gestaan en een paar nazoeken gedaan. Harley als ervaringsdeskundige was weer fantastisch en wat een uithoudingsvermogen heeft mijn tienjarige meisje. Na de eerste drift mocht zij een nazoek doen op een fazant in de bramen. Ze verdween in de heftige dekking en ik hoorde haar ploeteren. Maar de fazant kwam binnen. Ook Flynn weet precies wat er van haar verwacht wordt. Ze heeft van zichzelf een lange elegante nek maar op post werd haar nek nog twee keer zo lang. Zo grappig. Bij één van de markeers stonden we aan de rand van een weiland. Een fazant viel op zeker 150 meter in het mosterdzaad. Om bij dit apport te komen moest Flynn het weiland door en een brede sloot overzwemmen om bij het mosterdzaad te komen. Flynn heeft bewezen wat een doorzetter ze is want de fazant was super snel binnen.

Lief Soesje

Saszu was voor de eerste keer mee op jacht. Jammer genoeg heb ik mijn kleine brownie niet aan het werk gezien. Maar Willy vertelde dat ze super trots was. Soesje is gewoon een natural en heeft prachtig werk laten zien. Toppertje!

Het begint spannend te worden. Vanaf volgende week kan ik de loopsheid van Flynn verwachten. Ik kijk erg naar het nestje van Flynn uit!

 

13 oktober 2015

MAP Denekamp en puppy's

Flynn en ik hebben meegedaan aan de MAP in Denekamp. De ochtend proeven gingen goed, maar de middag A proef was voor ons nog te moeilijk. Ik kijk terug op een super goed seizoen. Flynn heeft haar tweede KNJV-A diploma gehaald en een prachtig MAP-A diploma.

Vandaag ben ik bij mijn dierenarts Gondje van Zinnicq Bergmann geweest. Flynn heeft haar jaarlijkse entingen gekregen, is helemaal onderzocht en goed gekeurd. Samen nog een paar vragen besproken ter voorbereiding op het nestje van Flynn. Morgenochtend krijgen mijn drie meisjes een wormenkuur. Deze voorbereidingen kan k alvast van mijn checklist strepen.

Links Dustin en rechts Flynn als pup

Ik heb enorm veel zin in dit eerste Flow of Spirits nest. Wil je meer weten, kijk dan op de pagina Nesten.

 

5 oktober 2015

Nestje Flynn

Begin volgend jaar verwacht ik puppy's van Flynn. De reu van mijn keuze komt uit Oostenrijk en heet Dustin Flat-XP. Zijn karakter, gezondheid, showuitslagen en en werkeigenschappen sluiten goed aan bij die van mijn zwarte dametje. Natuurlijk hou ik zelf een pup uit deze combinatie. Voor meer informatie kijk op de pagina Nesten. Heb je interesse in een pup stuur mij dan een mail via de Email knop rechts boven aan op de pagina.

Dustin en Flynn

 

2 oktober 2015

Jachttraining met Harley

Elke donderdag rij ik naar Almere om samen met Harley mee te trainen in één van de A-groepen van Willy Walbeek. Harley is ruim 10 jaar, maar gaat nog full speed. Ze vindt het helemaal geweldig en de meest ingewikkelde apporten brengt mijn kleintje binnen alsof het niets is. Wij zijn saampjes inmiddels zo vergroeid en het blijft een feestje om met haar te werken.

Ziet ze er niet uit om op te vreten? (foto Ditmar Duinkerken)

Lief Harretje, was ben je toch een heerlijk Flatcoatje. Lief, sociaal en een super getalenteerde werker. Binnenkort mag je weer mee op jacht!

 

28 september 2015

MAP Oldenzaal

Gisteren hebben Flynn en ik meegedaan aan de MAP in Oldenzaal. Het ging heel goed en ze kreeg erg mooie punten, maar helaas een nul voor de middag A-proef. Ik moest haar dirigeren naar de sleep. Ze luisterde goed, pakte de sleep fantastisch op en nam de haak de dekking in. Op gegeven moment kwam ze uit het bos zonder gans en stond wat gedrukt bij de keurmeester. Helaas moest ik haar toen meteen terug halen. Flynn heeft nog nooit een sleep afgebroken. Er moet iets gebeurd zijn, maar wat ........ Daarna heb ik de laatste twee B proeven gedaan en die gingen weer super.

 

25 september 2015

Verdrietig en ook blij

Na het overlijden van lieve Piusz merk ik dat het verdriet om Pip nog vers is. Het is maar 3 maanden geleden dat Pip is ingeslapen. Elke dag kijk ik naar haar foto in de vensterbank. Dat lieve en altijd vrolijke koppie, ik mis haar ........

De urn van Pip hebben we inmiddels begraven in onze tuin

Vandaag was het een mooie nazomerse dag en de meiden lagen heerlijk in de tuin. Flynn had zin in actie en probeerde met een knuffel Harley en Jorja te verleiden tot een spelletje. Wat heb ik genoten van de film die zich toen voor mijn ogen afspeelde.

Met in de hoofdrollen: Harley als "leading lady", Jorja in de voor haar geknipte rol als "miss ignore" en Flynn zoals altijd "the funniest dog ever". Het was geweldig om dit staaltje van ultieme hondentaal te observeren. Wat heb ik toch een heerlijk stel!

Vanmiddag ben ik met Jorja op pad geweest om te trainen. Pfff, het zweet staat nog op mijn rug, maar wij hebben het ook deze keer goed afgesloten. Ondanks alle verleidingen die bij George om de oren vlogen kon ik haar uiteindelijk overtuigen om eerst de blinds te halen. Daarna mochten de verleidingen worden gehaald. Wat ben ik super trots op mijn Deentje.

 

20 september 2015

Dag grote bruine vriendin

Vandaag heeft Willy de moedige beslissing genomen om haar lieve Piusz te laten gaan. Omringd door iedereen die veel van haar heeft gehouden, is Putje rustig ingeslapen. Het is goed ........ maar wat zullen we haar missen.

Samen met dochter Saszu (links) en kleinedochter Tarszy (rechts)

Mijn lieve grote bruine vriendin is er niet meer. Zachtaardig, sociaal, gepassioneerd, vasthoudend, moedig en sterk zijn de woorden die mij te binnen schieten als ik aan haar denk.

Ook als tweede moeder voor mijn Flynn zal ik haar nooit vergeten. Ze heeft Flynn het eerste apport met eend voorgedaan en haar zwemles gegeven. Gisteren tijdens de MAP in Biddinghuizen is Piusz niet uit mijn gedachten geweest en elke proef met Flynn heb ik aan haar opgedragen.

Piusz en Flynn

Dag onvergetelijke Puty. Geef Pip en Fie een knuffel ........

 

19 september 2015

Flynn MAP-A

Vandaag heeft Flynn in Biddinghuizen voor de eerst keer meegedaan aan een KNJV MAP-A proef. We hebben het MAP-A diploma gehaald met 535 punten en een vijfde plaats. Ik ben sprakeloos!

Flynn met gans

 

18 september 2015

Matchmakers

Vandaag geven Kees de Mey en Marja Van Iterson elkaar het ja-woord. Voor ons een bijzonder huwelijk, want Kees en Mar hebben elkaar leren kennen door Max en Stern, twee zonen van onze Pip. Wij zijn super blij voor dit kersverse echtpaar en ook wel een beetje trots op dit eerste Flow of Spirits huwelijk. Zo dadelijk toasten we samen met familie en vrienden van het bruidspaar op een mooie toekomst, met veel geluk, liefde en gezondheid. Alleen verdrietig dat Max hier niet meer bij kan zijn.

Matchmakers Max en Stern

 

6 september 2015

Training Jorja

Begin dit jaar heeft Ton, na lang wikken en wegen, besloten te stoppen met de jachttraining van Jorja. Ton reist elke dag van Nunspeet naar Den Haag en maakt lange werkdagen. Tijd om met George te trainen was hierdoor schaars. Door de intensieve verzorging van mijn oudje Pip en de trainingen met Harley en Flynn lukte het mij niet om ook met George te trainen.

Joja met haar aandoenlijke koppie

Telkens als ik het koppie van Jorja zag, wanneer ik met Harley of Flynn aan het trainen was, voelde ik mij schuldig. Toen Pip er niet meer was, kreeg ik meer tijd en vier weken geleden besloot ik met Jorja op pad te gaan. Gewoon eens kijken en voelen. Nu een maand later trainen we elke week. Ze vindt het fantastisch! Ik ook en leer veel van mijn Deentje. Bij mij krijgt ze minder ruimte dan bij Ton en dat vindt ze nog wel vreemd. Mijn trainingsmaatje Jel zei van de week: “Wat is het toch een goed hondje, maar ze moet nog wel even wennen aan de nieuwe spelregels ”. Jorja is blij en vrolijk nu er met haar wordt gewerkt, dat is zo fijn. Lieve, getalenteerde George, je bent een kanjer!

 

4 september 2015

Waterseminar en vakantie

Een waterseminar van Carsten Schröder en een vakantie verder en we zitten al weer in september.

Half augustus heb ik samen met Willy, Anke en nog een aantal Flatcoat vrienden deelgenomen aan een waterseminar van Carsten Schröder. Ook dit jaar had Carsten een aantal mooie uitdagende waterproeven uitgezet. Je kunt rustig stellen dat ik mij niet hoef af te vragen of Flynn watervrij is. Flynn springt namelijk als een idioot in het water. Echt heel blij ben ik hier niet mee en ik hou regelmatig mijn hart vast! Daar staat tegenover dat het dirigeren in water erg goed gaat en zoeken in het riet één van haar specialiteiten is. Natuurlijk is ze ook wel ondeugend. Ze is nou éénmaal niet van het brave type Flatcoat en eerlijk is eerlijk ik moet vaak mijn best doen niet te lachen om deze komiek.

Vriendinnetjes Tarszy en Flynn (foto Reto)

Het was een heerlijk weekend met super goed werkende Flatcoats en Anke was terecht trots op deze nakomelingen uit de Umbra Fida kennel.

Carsten wil ik bedanken voor zijn kennis en inzicht. Anke met Lumi en Nimeuh, Rainer, Katrin met Jaro, Stefan, Manu met Gwindo en Levi, Frank, Sandra met Meo, Reto, Anabel met Mimi, Elena met Phelyna, Chris, Kai met Luan, Kim en Sandra met Cracker wil ik bedanken voor het heerlijke weekend. Volgend jaar weer!

Vriendinnetje Willy wil ik bedanken voor de bijzondere dagen. Het was super fijn en wat hebben we weer gelachen! Een dikke knuffel. 

Flynn aan het werk (foto Reto)

Eind augustus reden Ton en ik richting Frankrijk om nog een week vakantie te vieren. Helaas zijn we op de heenweg in Duitsland gestrand met autopech. Onze caravan is naar een camping gesleept die ik van m’n levensdagen niet zou hebben uitgezocht. Wij zoeken altijd rustige natuurcampings, met veel ruimte en mogelijkheden om vanaf de camping te wandelen. De camping in de Duitse Eifel voldeed aan niet één van bovenstaande wensen en stond vol met woonwagens. Het heeft zes dagen geduurd voordat onze auto was gerepareerd. Na een vette rekening te hebben betaald, zijn wij alsnog naar de Franse Elzas gereden. Daar hebben we vier heerlijke dagen gehad. Het was prachtig weer en we stonden op een leuke camping midden in het bos. We kunnen er weer even tegen!

 

11 augustus 2015

Mijn meisjes en foto's KNJV-proef te Veendam

Ik loop naar de voordeur en roep: “Pip, Harley, Jorja, Flynn"........“shit”! Meteen gaan mijn gedachten naar mijn lieve Pip, die er niet meer is. Het is zo’n vast riedeltje geworden en “Harley, Jorja, Flynn” klinkt nog steeds niet helemaal vertrouwd. Bij het klaar zetten van de voerbakken of  het pakken van het juiste aantal koekjes vergis ik mij ook nog regelmatig. Ik mis Pip en denk nog elke dag aan haar.

Met mijn andere meisjes gaat het goed.

Harley zit super in haar vel. Je zou niet zeggen dat ze tien is. Elke week gaan we naar de donderdagmiddagtraining bij Willy. Van de week had Wil een dirigeerproef uitgezet, omdat een aantal cursisten dit jaar hun A willen halen. Ook Harley en ik konden aan de bak. Het ging fantastisch. We weten zo goed wat we aan elkaar hebben en het is elke week weer een feest om met mijn kruimel te werken.

Harley en ik tijdens een jacht in Duitsland

De data voor de komende jachtdagen zijn bekend en ook dit seizoen neem ik Harley mee. Ze heeft een uitstekende conditie en de praktijkjacht vindt ze helemaal het einde.

Met Jorja gaat het goed. Soms voel ik mij wel een beetje schuldig dat ik geen energie en tijd heb om met haar te trainen, maar ze komt niets te kort. Ze vindt het heerlijk om een balletje of speeltje te dragen. Volgen vindt ze ook enig, dus tijdens de wandeling loop ik regelmatig een parcours met haar. Je ziet mijn Deentje dan genieten.

Jorja met haar speeltje

Flynn gaat lekker. De balans zit er in, nu kijken of we dat vast kunnen houden. Het is een lekker wijfie die Hooligan van mij. Hieronder nog foto’s  gemaakt door Egbert Venema op de KNJV proef in Veendam. Wat werkte mijn meisje lekker vrij en wat ben ik trots op ons KNJV-A-diploma.

Links Flynn en ik zijn er klaar voor en rechts Flynn met de duif

Alle foto's die Egbert Venema tijdens de KNJV-proef in Veendam heeft gemaakt kun je bekijken op zijn website (www.metegbertdoorveendam.nl).
Egbert wil ik hartelijk bedanken voor deze leuke foto's van Flynn en mij.

Links de duif is binnen en bij de sleep poseert Flynn nog even voor de fotograaf

Komende vrijdag vertrekken Willy en ik naar Winsen/Aller in Duitsland om een Water Seminar bij Carsten Schröder te volgen. Samen met onze vriendin Anke en vele andere Duitse hondenvrienden doen we voor de derde keer mee. Dat worden vast en zeker weer een paar gave dagen.


3 augustus 2015

Flynn KNJV-A

Flynn heeft in Veendam haar tweede KNJV-A gehaald. Ze heeft heerlijk vrij en met veel drive gewerkt. Echt een genot om naar te kijken. Op de dirigeerproef luisterde ze goed. De duif lag in hoog gras en verwaaide slecht, je moest de hond hierdoor bijna op de duif dirigeren. De sleep kon je een heel stuk volgen en ik krijg nog kippenvel als ik hieraan denk. Het was prachtig om te zien hoe Flynn op hoge snelheid haar slagen maakte. Maar ja, of het de goede slagen waren, weet je pas later. Aan het eind van de dag bleek dat wij niet alleen een A hadden, maar ook nog een diploma met 93 punten en een eerste prijs. Ik ben echt zo trots op haar.

Mijn lieve vriendin en trainster Willy Walbeek wil ik bedanken voor haar super gave trainingen. Een hele dikke knuffel.

 

28 juli 2015

Never a dull moment

We zijn net terug van een heerlijke vakantie in de Franse Haute Marne. We hebben met onze drie meiden prachtige wandelingen gemaakt in dit glooiende landschap waar bossen worden afgewisseld met uitgestrekte goudkleurige graanvelden.

Harley, Jorja en Flynn in de Haute Marne

Elke avond maakten wij het laatste rondje over een groot veld naast de camping. Een gedeelte was afgezet voor drie grote onvriendelijke geiten. Op een avond zag ik Flynn heerlijk rondjes zwemmen in de vijver van dit afgezette stuk terrein. Ik had geen flauw idee hoe het haar was gelukt om binnen het hek te komen. Terwijl ik nog van mijn verbazing stond bij te komen, zag ik dat de geiten Flynn inmiddels ook hadden ontdekt. De manier waarop ze richting mijn zwartje liepen, stelde mij niet erg gerust. Ik floot en gelukkig kwam Flynnder, zonder zich ook maar enigszins bewust te zijn van de paniek die bij mij had toegeslagen, richting hek. Ze maakte zich plat, kroop op atletische wijze onder het hek door en kwam vrolijk naar mij toe om haar brokje in ontvangst te nemen. Gelukkig hoef ik mij met Flynn nooit te vervelen!

Flynn in Bourg St. Marie

Deze vakantie was de eerste keer zonder Pip. Als je bedenkt dat wij minimaal drie keer per jaar op vakantie gaan en dat veertien jaar lang, kun je wel uitrekenen hoe vaak wij samen op reis zijn geweest. Pipper was dol op kamperen. Zodra de deur van de caravan open was, sprong ze meteen op bed. Want alleen Pip had het privilege om op bed te mogen slapen en dat vond ze heerlijk! Soms lag zij helemaal languit en bleef er weinig ruimte voor ons over. Al mopperend duwden we haar dan terug naar het voeteneinde om later wakker te worden van een tevreden snurkende Pip.

Pip op bed in de caravan

Ook overdag zat Pip graag op bed, om vanaf dit plekje de hele camping te kunnen overzien. Het zag er zo komisch uit en andere campinggasten kwamen vaak lachend even met haar knuffelen. Het zou mij niet verbaasd hebben als Pip uit puur enthousiasme uit het raam was gesprongen. Maar hoe onbesuisd zij soms ook kon zijn, op dit idee is ze gelukkig nooit gekomen. Lieve Pip, er gaat nog geen dag voorbij dat ik niet aan je denk.

 

25 juni 2015

Laatste nieuws

Vandaag is Harley jarig. Ze is tien jaar geworden! Dochter van Pip en niet alleen daarom voor mij zo speciaal. Met mijn Harretje heb ik een heel bijzondere klik. Ik kan het niet precies uitleggen maar Har is gewoon mijn oogappeltje. Ze vindt het heerlijk om te knuffelen en kan behoorlijk aandringen wanneer ze hier behoefte aan heeft. Ze vindt het heerlijk om samen te werken. Elke dag als ik het Veluwse zand in mijn kamer opveeg, komt zij naar mij toegerend om even de stoffer te mogen dragen. Dat vindt ze fijn en ze knort dan van genot.

Harley met haar stoffer

Op donderdag train ik met haar bij Hondenschool de Apporteur van Willy Walbeek. Zodra ze uit de auto komt, rent ze naar Willy om haar met veel enthousiasme te begroeten. Wil roept dan meteen: "Laag, laag, laag!", maar vaak lukt het Harley toch nèt om een dikke kus op haar neus te geven. Dirigeren vindt ze het allerleukst. Vol overgave stort zij zich op de oefening en denkt vaak al te weten hoe de volgende opdracht is. Meestal heeft ze gelijk........ Na al die jaren zijn we zo vergroeid en blijft het fantastisch om met mijn kleine kruimel te werken. Ze is in topconditie en gaat wekelijks met Ton mee hardlopen. Ze passeert Ton regelmatig in volle vaart. Een uur hardlopen is voor haar geen enkel probleem.
Lieve Har, nog een tijd bij mij blijven hoor!

Ook Pips andere nakomelingen Bretta, Kenai, Perro, Murphy en Stern wens ik een mooie dag en een dikke knuffel vanuit Nunspeet. Lieve Max, je bent en blijft in mijn gedachten. Geef je moeder een dikke knuffel.

Van de week hebben we samen met Willy de urn van Pip begraven op het bosheuveltje in onze tuin. Ze heeft een mooi plekje naast Flow gekregen. Het was een bijzonder moment en weer een stap in de verwerking van ons verdriet.

Nog één keer met z'n viertjes

Op 13 juni jl. gaven Willy en ik de laatste workshop van dit seizoen met de titel 'Communiceren en apporteren'. Het was weer een super dag. Communicatie is natuurlijk essentieel tijdens de jachthondentraining. Aan de hand van een aantal proeven hebben wij de deelnemers bewust gemaakt hoe ze met hun hond communiceren of juist niet. Bij elke proef hebben wij een aantal manieren van communicatie aangeboden, zowel in het strakke als in het vrije werk. Het was zo leuk om te zien dat de combinaties hierdoor steeds sterker werden. Echt gaaf!

Bedankt voor jullie enthousiaste deelname: Elly met Raggae, Elly met Mojo, Daphne met Dolce, Jet met Mica, Anneke met Tika, Tineke met Noortje, Linda met Luna, Ruud met Luca, Helene met Kiki, Monique met Whoopy, Luitgard met Pepe en Mieke met Zoey.

Van Rainer Wolf kreeg ik nog een paar mooie foto's uit Willingen in Duitsland. Ondanks de toestanden met Pip hebben wij toch een leuk trainingsweekend gehad. De eerste dag zijn we gestart met de jongere honden en daarna waren de gevorderde honden aan de beurt. Behalve arme Fendi, zij had bij de eerste wandeling een flinke snee in haar pootje opgelopen. Gelukkig had Helene Usha mee en heeft Danny met haar kunnen trainen.

Flynn en ik aan het werk

Voor de gevorderde honden stond een Mock Trail op het programma. Ik was benieuwd want linie lopen heb ik met Flynn niet echt eerder getraind. Het ging eigenlijk verrassend goed. Pas op het laatst liep ze wat voor, maar toen ik haar even had verteld dat dit niet de bedoeling was ging het weer prima. Ze is één keer houdbaar ingesprongen. Op post was ze rustig, stil en lekker alert. De markeers en ook de blinds gingen haar goed af. Dit klinkt allemaal wel geweldig, maar ik weet zeker dat ze een volgende keer haar bijnaam 'de Hooligan' weer eer aan doet.

De tweede dag hebben wij ook weer lekker getraind. Aan beiden kanten van het terrein hadden we een proef uitgezet, waarbij aan de ene kant appèl en aan de andere kant eigen initiatief van de hond verlangd werd. Wat mij betreft een goed gebalanceerde training, echt top!

Harley aan het werk in Willingen

Freek, Serge en Ton wil ik bedanken voor hun hulp bij de trainingen. Top mannen! Rainer wil ik bedanken voor de prachtige foto's. Het was een bijzonder weekend de liefde vóór en het werken mèt onze Flatcoats stond centraal.

Dank jullie wel Anke en Rainer met Eowyn, Hila, Runa, Lumi en Nimeuh, Anabel met Mimi, Ditmar en Freek met Rhona, Fleurie en Touch, Danny en Serge met Fendi en Indy en Heleen en Rob met Usha en Kiki. Marga en Robin wil ik super bedanken voor hun enorme gastvrijheid!

Van links achter naar rechts voor: Indy, Fendi, Eowyn, Lumi, Runa, Nimeuh, Mimi, Hila, Kiki, Usha Wichie, Fleuri, Rhona, Touch, Harley, Flynn, Pip en Jorja

 

17 juni 2015

Zo stil ........

 

Het is zo stil nu jij er niet meer bent
Ik weet niet of dit ooit nog went
In mijn gedachten zie ik je weer liggen die laatste uren
Wij wisten saampjes dat dit echt niet langer meer mocht duren
Mijn Pipje; dat tikje arrogant en heel zelfbewust
Dagelijks vies worden was voor jou ‘een must’
Lief, vrolijk en ongecompliceerd
Het liefst had je elke dag een dummy geapporteerd
Jouw ogen omlijst door wimpers zo lang
Dit alles te moeten missen maakt mij bang
Ik ben je heel dankbaar voor alles wat je hebt gegeven
En weet lieverd, dat jij in mijn hart voor altijd verder zult leven

 

8 juni 2015

Dag lief meisje

Op de eerste dag van onze vakantie in Willingen heeft Pip twee tenen gekneusd. We zijn met haar naar de dierenarts geweest. Behalve het intapen van haar pootje was niets meer mogelijk. Ze zat al op een hoge dosering Tramadol en van een hogere dosis werd ze vreselijk misselijk. Een andere pijnstiller was geen optie omdat deze nog meer schade zou aanrichten aan haar lever. Voor Pip was dit de druppel en zij besloot dat het genoeg was. Het heeft ons twee dagen gekost om dit een plekje te geven en te snappen wat zij ons duidelijk probeerde te maken. Vandaag hebben wij haar laten gaan.

Lieve Pip, mijn Dappertje, je hebt op mij een onuitwisbare indruk gemaakt met je innemende en lieve persoonlijkheid. Jouw zelfbewuste karakter is iets wat mij altijd zal bij blijven. Op werkgebied hoef ik alleen de woorden van Willy te herhalen toen ze jou voor het eerst zag werken: "Wat een dijk van een hond!". Het moment dat je eerste pup Harley werd geboren zal ik nooit vergeten. Je deed de bevalling en de verzorging van de pups zo puur natuur. Jouw onvoorstelbare wilskracht, veerkracht en opgewektheid heb je mij zelfs de laatste maanden nog kunnen laten zien. Wijfie, je was groots!

Ik ben je voor zoveel dankbaar en mis je nu al. Dag lief meisje ........ geef Flow en Fie een knuffel.

Dag Pip!

 

4 juni 2014

Bijna veertien

Nog twee maandjes en dan wordt mijn Pip alweer veertien jaar. De laatste weken gaat het eigenlijk best goed. Ze eet in ieder geval en dat is een hele opluchting. Het nierdieet vindt ze walgelijk en dat geef ik dan ook niet meer. Ze krijgt nu alles wat ze lekker vindt en dat varieert van vers vlees tot pasta en boterhammen met beenham. Natuurlijk besef ik dat haar lichaam zich langzaam aan het vergiftigen is. Mijn Dappertje zie je hierdoor steeds magerder worden. Maar zolang ze geniet van haar maaltje en de dagelijkse wandelingen, is het prima. Gelukkig is ze ook niet meer zo onrustig. Ze slaapt veel en heel diep. Zo diep dat ik haar nu zelfs wakker moet maken voor een wandeling.

Pipper valt bijna in slaap

Laatst waren mijn neefjes Mick en Otis op bezoek. Het was prachtig weer en samen met Pip hebben zij zich uitstekend vermaakt met het beregeningssysteem in onze tuin. Mijn oudje deed vrolijk mee en was net als de jongens drijfnat.

Natuurlijk heb je als oudje privileges. Samen op de bank met Ton is hier één van. Op onderstaande foto kun je zien hoe ze hier van genieten.

Elke avond voor het slapen gaan loop ik naar haar toe en zeg: "Dag lief meisje". Stiekem hoop ik dat Pip zelf het moment kiest waarop het genoeg is, dit past zo bij haar karakter. Elke morgen zie ik haar tevreden liggen op haar vaste plekje naast de bank en weet dat het nog goed is.

Links Mick, Otis en Pip en rechts heerlijk met Ton op de bank

Morgen vertrekken we naar Willingen in Sauerland. Samen met een leuke groep Flatcoat liefhebbers gaan we heerlijk trainen en wandelen in deze prachtige omgeving. Voor Pip zorgen we natuurlijk voor een aangepast programma, dat komt vast helemaal goed!

 

27 mei 2015

Workshop 'Apporteren en de wind'

Gisteren was de workshop 'Apporteren en de wind'. Er deden deze keer 9 Flatcoated Retrievers en 1 Weimaraner mee. We hadden een aantal proeven bedacht waarbij het werken met de wind werd behandeld, maar elementen zoals markeervermogen, steadiness, lijnen lopen en eigen initiatief kwamen ook aan de orde. Tijdens en na afloop van de workshop hebben we een paar interessante discussies gehad. Super, als deelnemers meedenken en hun overdenkingen bespreekbaar maken. Het was weer een sportieve, leuke en gezellig dag waar Willy en ik met veel plezier aan terugdenken.

Annette met Fellow, Daphne met Dolce, Helene met Kiki en Ditmar met Fleurie in de wachtkamer

Veel dank voor jullie deelname: Elian met Lotje, Ditmar met Fleurie, Daphne met Dolce, Elly met Reggae, Mathilde met Floor, Christel met Jay Jay, Saskia met Jillisz, Annette met Fellow, Helene met Kiki en Tinka met Peertje.

Ook deze keer hadden we wij twee top helpers! Bedankt Xandra en Jacques!

 

24 mei 2015

Flynn jarig

Het is al weer vier jaar geleden dat mijn Flynn in Duitsland werd geboren. Toen ik haar voor het eerst zag, was het meteen duidelijk; het was liefde op het eerste gezicht. Ze ziet er prachtig uit en wat een ongelooflijk lekker koppie heeft mijn "kleintje". Ik geniet van haar lieve, vrolijke maar ook zelfbewuste karakter. Ze vindt zich zelf heel leuk en steelt met haar uitstraling menig hart!

Tijdens de training laat ze zien dat ze geen gebrek aan eigen initiatief heeft en het is fantastisch om haar een sleepspoor op te zien pakken. Zo nu en dan denkt Flynn het allemaal beter te weten. Een echte Flatcoat dus! Hierdoor ligt de focus van de training vooral op het contact. Als ze bijvoorbeeld een verleiding ruikt, voorafgaand aan een blind, moet ik haar echt overtuigen niet haar neus achterna te gaan. Het is zo gaaf als je dan bij haar het kwartje ziet vallen. Vol zelfvertrouwen werkt ze hierna verder en komt helemaal enthousiast het apport brengen.

Flynn, een lekker wijfie!

Ik realiseer mij regelmatig dat ik aan Flynn een gouden hondje heb, ze heeft echt alles in zich wat ik maar wens. Ik heb nog steeds de intentie om van haar een nestje te krijgen, maar helaas kan ik door mijn gezondheid nog steeds niets definitiefs plannen. Ik hoop dat over niet al te lange tijd de onderzoeken naar de oorzaak van mijn klachten zijn afgerond en de behandeling kan starten.

Tot slot wens ik Flynns broertjes en zusjes Kiro, Kentil, Kantu, Korbinian, Kiran-Filou, Kleyo en Klarissa-Kara een mooie verjaardag.

 

12 mei 2015

Bloeddonatie Harley en workshop 'Lijnen lopen in het bos'

Vandaag heeft Harley, net als haar moeder Pip destijds, bloed gedoneerd voor het onderzoek naar maligne Histiocytose. Dit is een kwaadaardige tumorziekte die veel bij Flatcoated Retrievers voorkomt. In de Flatcoat Koerier nr. 2 van 2015 staat op bladzijde 12, een oproep aan Flatcoat eigenaren om hun gezonde hond, ouder dan 9 jaar, deel te laten nemen aan dit onderzoek. Het is belangrijk voor ons ras, dus doe mee! Van mij een dikke knuffel voor mijn Harretje, die zo braaf bleef zitten toen mijn dierenarts het bloed afnam.

Harley even in de bloemetjes gezet

Op 11 mei jl. hebben Willy en ik de workshop 'Lijnen lopen in het bos' gegeven. Het was mooi weer en we hadden een prachtige locatie in de bossen van Nunspeet gekozen. 's Ochtends zijn we begonnen met het technische gedeelte van de workshop. Aan de hand van een paar pittige proeven hebben we de deelnemers diverse manieren aangeboden om het lijnen lopen te trainen. Na het ochtendprogramma was het ons opgevallen dat de koppies van de jonge honden al behoorlijk vol zaten. In overleg met de deelnemende combinaties hebben we daarom het middagprogramma aangepast. De gevorderde honden zijn met Willy verder op het lijnen lopen ingegaan en ik heb met de jonge honden een paar spannende workingtest oefeningen gedaan. Mede door deze beslissing zagen wij aan het eind van de dag alleen maar tevreden gezichten. Echt super!

Willy en ik willen alle deelnemers bedanken voor jullie inzet, enthousiasme en de goede sfeer. Bedankt: Angelique met James, Daphne met Dolce, Yvette met Rowan, Astrid met Ollie, Adri met House, Jet met Mica, Ineke met Schimanski, Yvonne met Yames, Ditmar met Rhona, Helene met Kiki, Cor met Elmo en Roos met Sara.

Onze helper Jeltje kunnen we natuurlijk niet vergeten. Jel je was weer onmisbaar!

 

2 mei 2015

Pip gaat achteruit

Mijn oudje Pip gaat nu echt achteruit. Haar achterhand wordt zwakker waardoor het lopen steeds moeilijker wordt. Ze is wat kortademig en eet niet meer van harte. Bij controle van haar bloed bleek dat de leverwaarden, ondanks de Prednison, waren gestegen. Qua medicijnen kan mijn dierenarts niets meer voor Pip betekenen. Wat resteert is een bezoek aan de Universiteitskliniek in Utrecht voor een punctie van haar lever. Ze moet hiervoor onder narcose en wat ik hier wijzer van word is duidelijkheid of het gaat om een chronische leverontsteking of misschien toch erger ……

Elke week mag ze een dummy dragen. Ze vindt dit helemaal het einde en loopt trots met de dummy rond. Dat moest toch een keer op de foto!

Pip geniet van het dragen van een dummy

Gisteren ging het slecht. Ze wilde niet eten en kon geen rust vinden. Ik voelde mij zo machteloos. Toen het uiteindelijk lukte haar wat bouillon te laten drinken werd ze rustiger. We leven bij de dag. Pip is nu op twee dagen na 13 jaar en 9 maanden. Ze ligt nu in de tuin terwijl Ton het gras aan het maaien is. Ze ziet er tevreden uit. Daar gaat het om. Lieve Pip, je bent mijn lekkere wijfie en hoop dat ik weet wanneer ik je moet laten gaan.

 

1 mei 2015

Workshop 'Markeren'

Woensdag hebben Willy en ik een workshop 'Markeren' gegeven. Er deden 1 Groot Munsterlander, 1 Weimaraner, 1 Duitse Staande Draadhaar, 2 Labrador Retrievers, 2 Golden Retrievers, 1 Chesapeake Bay Retriever en 5 Flatcoated Retrievers mee aan deze workshop. We hadden vier proeven uitgezet waarbij markeren in en over water, meervoudige markeers, markeren op schot en nog andere markeerapporten aan de orde kwamen.

Het was een leuke groep met enthousiaste en serieuze voorjagers. Gedurende de dag zag je de combinaties groeien, echt super om te zien!

Een eerdere workshop (Jet met Mica en Anneke met Tika) Foto Ruud v.d. Bas

Wij willen onze helpers Xandra en Frans bedanken voor hun harde werken en enorme inzet. Wat een toppers, zonder jullie ......

Maar natuurlijk willen wij ook alle deelnemers en hun honden bedanken. Wat hebben jullie lekker gewerkt! Bedankt: Marjoleine met Doortje, Mieke met Zoey, Marian met Meggie, Jan met Tica, Paula met Tuan, Cor met Elmo, Linda met Jamie, Teunie met Starsky, Ingrid met Meadow, Antionet met Happy, Adri met House, Roos met Sara en Daphne met Dolce. Wij vonden het een hele leuke dag.

 

18 april 2015

De bruintjes op bezoek

Vandaag heb ik de drie bruintjes Piusz, Saszu en Tarszy een dagje op bezoek. Het is heel gezellig. Ik heb net een lange wandeling in het bos met het zevental gemaakt. Het was een feestje en wat waren de meisjes blij en uitgelaten, ook de twee oudjes Pip en Piusz. Flynn en Tarszy hebben de hele wandeling met elkaar gespeeld. Jorja had een balletje gevonden en Soesje heeft de meest mooie koppies voor mij getrokken.

Links alle zeven en rechts Flynn en Tarszy

Ze zijn erg braaf geweest en hebben super goed geluisterd. Nu liggen ze tevreden te slapen in de kamer. Vanavond gaan ze weer naar huis, ik weet zeker dat ik ze ga missen!

Links Piusz lekker ontspannen en rechts ook Tarszy heeft een plekje gevonden

 

17 april 2015

Avontuur, grijs, zwart en workshop 'Appel versus eigen initiatief'

Vanochtend stond ik de vloer van de bijkeuken te dweilen. Flynn had net gedronken en zoals gebruikelijk stond hierdoor de hele bijkeuken blank. Heel even raakte ik geïrriteerd over het drinkgedrag van mijn benjamin, maar al snel verscheen er een glimlach rond mijn lippen en gingen mijn gedachten naar afgelopen weekend. Zaterdag aan het eind van de middag nam Ton onze vier dames mee voor een wandeling in het bos rond ons huis. Op de terugweg zag hij Flynn richting camping rennen. Hij greep onmiddellijk naar zijn fluit, maar kwam tot de ontdekking dat hij deze was vergeten. Hij besloot Pip, Harley en Jorja eerst naar huis te brengen. Bij thuiskomst vertelde Ton wat er was gebeurd en samen zijn we op zoek gegaan naar Flynn, die inmiddels spoorloos was verdwenen. We hebben gezocht en gezocht. Na een paar uur hebben we alle belangrijke instanties gebeld, een bericht op Facebook geplaatst en ons aangemeld bij ‘Waar is mijn Angel’. De meest vreselijke scenario’s spookten door ons hoofd. De uren kropen voorbij, maar nog steeds geen Flynn.

Flynn, met haar lieve hoofd

Uiteindelijk om twee uur ’s nachts, acht uur na haar verdwijning, stond ze godzijdank voor de deur. Wat waren wij blij en opgelucht en Flynn, die was helemaal door het dolle en bleef maar bokkensprongen door de kamer maken. Wat er is gebeurd zullen wij nooit weten. Onze Flynnder is terug en ach, wat maakt zo'n waterballet in de bijkeuken dan nog uit.

We willen iedereen bedanken die met ons heeft meegeleefd en -gedacht. Dit heeft ons heel erg gesteund en er voor gezorgd dat wij moed konden houden. Grote dank ook aan ‘Waar is mijn Angel’. Wat een fantastische en professionele organisatie. Echt top!

Op 23 februari jl. hebben Willy en ik de Weimaraner Langhaar pups van de ‘Of Sabel's of Grey Passion’ kennel getest. Astrid Sabel, de fokster van deze leuke werklustige grijsjes, had ons gevraagd om twee puppyworkshops te geven. Op 29 maart en 10 april jl. was het zo ver. We hebben aandacht besteed aan de sleep, het vooruit sturen, apporteren van een konijn, het komen op bevel, volgen en het over water zwemmen. Het zwemmen ging ondanks de barre weersomstandigheden echt super. Wat een stoere puppy's en wat hebben wij van ze genoten. 

Links Cooper begeleiden bij het overzwemmen en rechts zwemt Moon over

Heel veel dank voor jullie enthousiaste deelname: Marco met Luna, Karin met Cooper, Stef met Sky, Taufiq en Eric met Mischa, Thea met Lizzy, Peter met Beau, Robbert met Fleur en Astrid met Moon.

Op 10 april jl. hebben Willy en ik bij de Quail’s kennel van Ditmar Duinkerken twaalf Flatcoated Retriever pups getest. Wat een super leuke en zeer getalenteerde puppers. Ditmar, we hadden het je al gezegd, maar wat kun je trots zijn op dit nest!

Puppytest Quail's kennel (foto's Ditmar Duinkerken)

De workshop ‘Appel versus eigen initiatief’ stond voor 16 april jl. in onze agenda. Er deden deden twee Labradors, één Golden en negen Flatcoats mee. Bij alle combinaties hebben we naast de talenten van de honden ook gekeken naar de aandachtspunten. We denken dat iedereen met een goed gevoel naar huis is gegaan. Wij hebben super genoten en kijken met veel plezier terug op deze mooie dag.

Bedankt voor jullie deelname: Jet met Mica, Teunie met Starsky, Alies met Oban, Anneke met Tika, Elly met Mojo, Ria met Chelsea, Astrid met Ollie, Roos met Sara, Helene met Kiki, Yvette met Rowan, Danny met Fendi en Ineke met Schimanski.

Onze helpers Daphne en Ruud waren helemaal top, super bedankt allebei!

 

9 april 2015

Mijn bruine vriendin

Mijn lieve grote bruine vriendin Piusz is jarig. Ze is twaalf jaar geworden, wat een prachtige leeftijd. Wie had een paar maanden geleden kunnen denken dat ze deze mooie leeftijd zou halen? Ondanks de kanker gaat het wonderbaarlijk goed met haar. Ze ziet er prachtig uit en haar vacht glimt tegen je op. Lieve Puty, ik hoop dat we nog een tijd van je mogen genieten.

Van links naar rechts Flynn, Tarszy, Jorja, Saszu, Harley, Piusz en Pip

Van de week samen met Willy deze foto van ons zevental gemaakt. Wat is het toch een heerlijk stel samen en zijn die twee oudjes rechts op de foto niet ontzettend aandoenlijk!

 

4 april 2015

Sweet memories

Vandaag is Pip 13 jaar en 8 maanden. Wat een super leeftijd! Gisteren heb ik nog even overleg gehad met mijn dierenarts. De Prednison was verhoogd naar twee maal daags 10 mg, maar daar doet ze het niet goed op. Ze drinkt veel en is erg onrustig. We hebben daarom besloten de dosering op twee maal daags 7,5 mg te houden. Daar voelt zij zich veel beter bij. Eten blijft een probleem. Het nierdieet vindt ze niet lekker en ik moet nu creatief zijn om haar maaltjes op te leuken. Toch is Pip happy en komt blij uit haar mandje als we gaan wandelen. Ik geniet van elke dag dat ze bij ons is.

Van boven naar beneden: Flow, Pip en Harley (2005)

Bovenstaande foto is niet super van kwaliteit, maar er komen veel herinneringen boven. De foto is gemaakt tijdens een vakantie in de Franse Dordogne. Pip met haar armoedige staartje door de hormoonveranderingen na het nest, spelend met haar vijf maanden oude dochter Harley. Op de achtergrond ligt onze Flow, de rust zelve, lekker te kauwen op haar bot. Ja, zo kunnen wij het ons herinneren …… een heerlijke vakantie met drie lekkere wijfies.

 

1 april 2015

Workshops workingtest training van 27 en 31 maart jl.

Willy en ik hebben twee workshops met het thema 'Workingtest training' gegeven. Alle deelnemers waren super gemotiveerd, enthousiast en stonden open voor tips en aanwijzingen. Bij alle voorjagers zijn we aandachtpunten tegengekomen waar we op in zijn gegaan. Het was heel fijn om iedereen aan het eind van de dag met een tevreden gezicht te zien.

Linda met Luna en Cathrin met Diego aan het werk (bedankt voor de foto's)

Wij willen alle deelnemers bedanken: Emile met Woozle, Angelito met Quinto, Ruud met Luca, Tinka met Peertje, Kim met Lisa, Barbara met Indy, Cathrin met Diego, Tamara met Misthy, Linda met Luna, Roos met Sara, Daphne met Dolce, Eva met Birdy, Miranda met Naelle, Renette met Dali, Helene met Kiki, Linda met Jamie, Anneke met Koos, Teunie met Starsky, Cor met Elmo en Marian met Meggie.

Natuurlijk kunnen we onze helpers niet vergeten. Zij waren echt goud waard: Xandra, Petra, Johan, Joep Frida en Jel super bedankt.

Er zijn nog enkele plekken vrij voor onze workshop 'Apporteren en de wind" op 26 mei a.s. Heb je interesse geef je op door een mail te sturen naar flowofspirits@upcmail.nl.

Pip heeft gisteren en vanochtend gegeten en het bleef erin. Ik denk toch dat het een virusje is geweest. Nu hopen dat ze snel opknapt!

 

30 maart 2015

Bericht over Pip

We zijn nu een paar dagen verder. In overleg met mijn dierenarts krijgt Pip nu twee maal daags 5 mg Prednison. Ze drinkt en plast nu gelukkig niet meer zo veel. Maar sinds zaterdagavond gaat het niet goed met mijn lieve oudje. Ze is stilletjes en geeft veel over. Eten wil ze ook niet echt. Ik hoop dat ze een virus heeft en snel weer is opgeknapt. Soms zou je willen dat ze konden praten ........

Mijn lieve oudje Pip in stand

 

26 maart 2015

Vervolg uitslag echo

Vanochtend heeft Pip voor de eerste keer Prednison gekregen. Ik heb haar inmiddels acht keer uitgelaten. Maar toch ligt de één na de andere plas in huis. Haar broek is drijfnat en ze is erg onrustig. Ik weet dat een hond meer gaat drinken en plassen door de Prednison, maar dit kan toch niet de bedoeling zijn! Zo maar even bellen en overleggen met mijn dierenarts.

Kijk die schat nou zitten (foto Ties van Dalen)

Ik kan het niet laten, maar deze foto van Pip op de Nimrod is ook zo gaaf. Typisch Pip, zoals ze daar zit, vol aandacht en natuurlijk met haar tong uit haar bek. Vandaag mocht ze een dummy dragen toen ik samen met haar wat dummies heb weggelegd voor Harley en Flynn. Ze was helemaal trots en happy met haar dummy, zo aandoenlijk. Ik hoop dat mijn dierenarts een oplossing heeft voor haar klachten.

 

26 maart 2015

Uitslag echo

De echo van de buik van Pip heeft gelukkig geen tumoren laten zien. Wel werd duidelijk dat ze een chronisch ontstoken lever heeft. Ze krijgt nu drie weken Prednison. Ik hoop dat dit medicijn aanslaat en mijn oudje zich weer snel beter voelt.

Links uitleg bij de proef en rechts Pio met gans (foto's Ties van Dalen en Ria van Middelaar)

Laatst kwam ik deze foto’s tegen van Pip op de Nimrod. Wat hebben we allebei genoten van deze dag. Pip heeft op de Nimrod laten zien wat een heerlijk getalenteerd en gepassioneerde werkhondje ze is. Met deze passie word ik nog dagelijks geconfronteerd en dat op een leeftijd van bijna 13 jaar en acht maanden, is het niet geweldig!

 

20 maart 2015

Mijn oudje Pip

Vandaag ben ik met Pip bij de dierenarts geweest. Het gaat de laatste tijd niet echt goed met haar. De laatste weken drinkt ze veel en moet ook vaker plassen. Ze is onrustig, hijgt en smakt veel. Die laatste verschijnselen kunnen door pijn veroorzaakt worden en ik maak mij dan ook zorgen.

Bloedonderzoek toont aan dat haar nieren goed functioneren. Maar de leverwaarden zijn te hoog en gestegen in verhouding met het vorige onderzoek. Het advies is om een echo van haar buik te maken.

Mijn lekkere wijfie op 20 maart 2015

Verder loopt Pip echt slecht. Links voor loopt ze behoorlijk kreupel en haar achterhand wordt hoe langer hoe zwakker. Ze sleept met haar achterpoten en haar staartje komt niet meer omhoog. Op de wandeling rent ze voorop, maar Pip kent haar grens niet. Ze gaat volgens mij door tot zij er bij neervalt. Ik moet nu haar geweten worden en bepalen wat haar grenzen zijn. Dat vind ik best moeilijk. Als ik haar thuis laat en ik zie haar teleurgestelde koppie dan vraag ik mij af wat wijsheid is. Ik ga in ieder geval voor kwaliteit, dat vind ik het belangrijkst. Voor de pijn krijgt ze nu één maal daags een Rimadyl en drie maal daags Tramadol.

Haar lijfje functioneert dan niet meer optimaal, maar haar karakter is nog als van ouds. Dat bleek vanmiddag wel weer. Ze vindt het niets om op de onderzoekstafel te staan en als je niet oppast springt ze er zo vanaf met haar kreupele lijf. Haar verontwaardigde koppie is onbetaalbaar. Mijn oudje, nog steeds een heerlijk temperamentvol wijfie!

Komende week de echo, spannend!

 

10 maart 2015

Jorja jarig

Vandaag is onze lieve Flathounds Sweet Sugar "Jorja" jarig. Ze is al weer acht jaar. Haar kin wordt al wat grijs en na het hardlooprondje met Ton is ze de laatste tijd toch wel een beetje stijf. We genieten van ons Deentje en hopen dat ze nog heel wat jaartjes bij ons mag zijn.

Onze lieve George!

 

15 februari 2014

Zondagochtend

Het is een heerlijke zondagochtend in februari. Het zonnetje schijnt. Mijn zwarte meisjes zijn vanochtend vroeg in het bos geweest. Tevreden liggen ze nu met z'n viertjes in de biabedden. Wat een leven ........

Van links naar rechts Harley, Jorja, Flynn en Pip

 

4 februari 2015

Pip 13,5 jaar

Vandaag vieren wij dat onze Pip 13,5 jaar is geworden. Als je haar ziet tijdens de wandeling zou je niet geloven dat ze deze respectabele leeftijd heeft bereikt. Ze rent vrolijk voorop en geniet van elke wandeling. Zonder pijnstillers zou ze niet meer kunnen en krijgt nu dagelijks Rimadyl en Tramadol. Natuurlijk realiseer ik mij dat deze medicijnen niet echt goed voor haar zijn, maar wat is nu belangrijker.....

Mijn oudje Pip

Een aantal weken geleden dronk ze heel veel en moest om de haverklap plassen. Aan de hand van bloedonderzoek bleek dat haar nieren niet meer goed functioneren. Ze krijgt nu een nierdieet en de klachten zijn zo goed als verdwenen. Heerlijk voor ons “Oudje”. Wel is ze de laatste tijd erg onrustig en loopt de hele dag achter mij aan. Eerst dacht ik dat dit kwam door pijnklachten, maar na een paar dagen de dosis Tramadol te hebben verhoogd, zag ik geen enkele verbetering. Nu stuur ik haar naar haar plaats en geef de opdracht om te blijven. Dit werkt uitstekend. Zou ik in de maling zijn genomen door mijn slimme wijfie of is ze misschien een beetje aan het dementeren?

 

26 januari 2015

Workshops 2015

De agenda met workshops voor de eerste helft van 2015 is gereed. Ook dit jaar verzorgen Willy Walbeek en ik workshops in binnen- en buitenland. Naast onze succesvolle workshop "Workingtest training" (inmiddels vol!) hebben we dit jaar vijf nieuwe onderwerpen gekozen. Nieuw is ook dat wij dit jaar een informatieavond verzorgen. De titel van deze avond is "Apporteren en de wind". We gaan op deze avond interactief in op de theorie rond dit thema.

Agenda workshops 2015

Datum Workshop
Vrijdag 27 maart a.s. Workshop Workingtest training VOL!
Zondag 5 april en maandag 6 april a.s. Workshop Coburg Duitsland
Donderdag 16 april a.s. Workshop Appel versus eigen initiatief
Woensdag 29 april a.s. Workshop markeren
Maandag 11 mei a.s. Workshop Lijnen lopen in het bos
Dinsdag 19 mei a.s. Informatieavond Apporteren en de wind
Dinsdag 26 mei a.s. Workshop Apporteren en de wind
Zaterdag 13 juni a.s. Workshop Communicatie en apporteren

De meeste workshops vinden plaats in de omgeving van Almere. Een workshop neemt een hele dag in beslag. Inschrijven is mogelijk door mij een mailtje te zenden (zie de knop Email rechts boven). Geef in je mail de volgende informatie door: Naam, roepnaam hond, leeftijd hond, trainingsniveau, trainingservaring en uiteraard aan welke workshop je wilt deelnemen.

We hanteren per workshop een maximaal aantal deelnemers. Wij hebben weer veel zin in het komende workshop seizoen en hopen jullie ook! Voor meer informatie kijk op de pagina Workshops.

 

20 januari 2015

Update Flynn

Flynn is de afgelopen dagen goed ziek geweest. Maar vanochtend, toen ik naar beneden kwam, stond ze mij al kwispelend te begroeten aan de trap. Dat gaf mij een goed gevoel. Snel rende mijn bijdehandje naar de keuken en duwde met haar neus tegen de keukenla waar haar brokken in zitten. Ze heeft bijna al haar brokjes opgegeten en is weer helemaal vrolijk. Wat een opluchting!

Mijn mooie meisje Flynn

 

17 januari 2015

Arme Flynn

Sinds gisteren voelt Flynn zich niet lekker. Na haar ontbijt werd ze misselijk, ging in haar mandje liggen en gaf over. Verder viel mij op dat haar ontlasting maar niet wilde komen. Vreemd voor Flynn, want die moet wel zo’n zes keer per dag. In de loop van de dag werd ze steeds stiller. Ze kwam zelfs haar mandje niet meer uit toen Ton ’s avonds thuis kwam. Ze at haar avondmaal met lange tanden en ook nu kwam het er al snel weer uit. Toen ze vanochtend nog steeds niet had gepoept en nu helemaal niet meer wilde eten begon ik mij ongerust te maken. Iedereen die Flynn kent weet hoe food obsessed mijn grote meisje is, dus als die niet wil eten ........

Ik besloot mijn dierenarts te bellen en even te overleggen. Gelukkig hebben ze zaterdagochtend spreekuur en kon ik even langs komen.

Dat was nog een heel gedoe, want Ton was met onze (enige) auto naar de Commissievergadering van de Flatcoated Retriever Club in Woudenberg. Ton moest eerst naar huis komen en samen zijn we naar de praktijk in Baarn gereden.

Flynn is uitvoerig onderzocht door Gondje van Zinnicq Bergmann van de Trompkliniek. Gelukkig was er geen afsluiting van de darm. Voorlopig wordt mijn zwarte dametje symptomatisch behandeld. Ze heeft een injectie gekregen tegen de misselijkheid en licht verteerbare brokken.

Ik zie nog geen verbetering. Flynn is stilletjes en wil nog steeds niet eten. Laten we duimen dat ze zich morgen weer wat beter voelt.

 

3 januari 2015

Groetjes uit Coburg

We zijn weer terug na een weekje vakantie in Coburg. Het was heerlijk! Elke dag hebben we prachtige wandelingen in de sneeuw gemaakt. Pip met haar 13 jaar en 5 maanden kan een wandeling van ruim een uur nog makkelijk aan. Maar verder begint ze nu toch echt een dame op leeftijd te worden. Omdat ze veel dronk en haar plas 's nachts niet meer kon ophouden ben ik bij mijn dierenarts geweest. Na onderzoek van haar urine en bloed bleek dat haar nieren niet optimaal meer functioneren. Ze krijgt nu een speciaal dieet en ik moet zeggen dat het iets beter gaat.

Flynn, Harley, Pip en Jorja

Elke dag geniet ik van mijn oudje en hoop dat ze nog een tijd bij ons is. Als je haar guitige koppie op de foto (tweede van rechts) bekijkt dan is wel duidelijk dat Pip nog helemaal happy is. Dat is voor mij het aller belangrijkst!

 

26 december 2015

Verdrietig nieuws

Totaal onverwachts hebben Marja en Kees vandaag hun Max moeten laten inslapen. Max, zoon van onze Pip en broertje van Harley is er niet meer. Gelukkig heb ik hem laatst nog kunnen knuffelen. Als ik aan Max denk dat zie ik een kleine, stoer ventje met een super leuk karakter. Lieve Kees en Mar, ik ben jullie heel dankbaar voor alle liefde en het fantastische leven dat hij bij jullie heeft gehad. Dag lieve Max, rust zacht mannetje!

Max

Max is 9,5 jaar geworden en is overleden aan een kwaadaardige tumor aan zijn milt. Ik wens Marja en Kees heel veel sterkte!

 

23 december 2014

Kerst- en Nieuwjaarwens

De Flow of Spirits kennel wenst jullie allemaal mooie kerstdagen en een liefdevol, gelukkig en gezond 2015.

 

15 november 2014

Nieuws van de afgelopen maand

Harley en ik zijn weer op jacht geweest in Duitsland. Ik heb echt genoten van mijn kleine zwartje. Je zou niet zeggen dat ze ruim negen jaar is. Ze werkt de hele dag op full power. Deze keer mocht ze weer eens meedrijven door het mosterdzaad. Binnen een paar seconden stootte ze al de eerste fazant op. Ze heeft niet in alle driften een apport kunnen halen, maar voor haar was het opstoten van het wild al voldoende motivatie.

Harley aan het werk

Over mijn grote bruine vriendin Piusz heb ik verdrietig nieuws. Piusz is ernstig ziek, ze heeft kanker. Helaas zitten er al uitzaaiingen op haar longen en het is afwachten hoe lang het voor Puty nog te doen is. Ze krijgt dagelijks pijnstillers. Toch is ze nog best happy vooral om dat ze nu elke dag met een balletje mag rondlopen. Zolang ze hier nog van kan genieten is het goed. Lief Petutje, ik hoop dat we nog even van je mogen genieten!

Mijn lieve grote bruine vriendin

Na lang wikken en wegen heb ik besloten om het nest van Dustin x Flynn uit te stellen. Het was een moeilijke beslissing, maar een nest fokken doe ik met hart en ziel en op dit moment staat mijn gezondheid mij in de weg. Het zou niet eerlijk zijn naar Flynn en haar toekomstige pups. Mijn intentie om een nestje te fokken met deze super leuke Flatcoat is er nog steeds en gelukkig is Flynn een jonge hond. Wanneer de mogelijkheid zich wel voordoet kan ik nu niet overzien. Uiteraard hou ik jullie hiervan via mijn site op de hoogte.

Op 30 november jl. heeft Saszu meegedaan aan de BKB en mijn kleine "Wonderhondje" heeft de BKB gewonnen. Echt fantastisch en wat waren Willy en Saszu weer sterk samen. Het was een genot om naar te kijken. Bij de laatste proef maakten ze het nog even spannend, want het duurde best lang voordat het laatste apport binnenkwam. Toen Saszu tevoorschijn kwam met dummy klonk een luid gejuich. Wat een kippenvel moment!

Willy en Saszu op BKB (foto Pernilla Koers)

Na de kerst vertrekken Ton en ik voor een weekje naar Coburg voor een bezoek aan onze Duitse vrienden. Heerlijk een paar dagen van elkaars gezelschap genieten, wandelen en trainen. De jaarwisseling vieren wij samen en op Nieuwjaarsdag rijden we weer richting Nederland.

 

12 november 2014

Nimrod 2014

Zeven jaar geleden leerde ik Saszu kennen. Ze was toen nog maar een klein pupje. Samen met Willy gingen we elke week op pad om te trainen en al snel werd duidelijk dat Saszu een mega getalenteerd hondje is. Ik kan mij nog zo goed herinneren dat wij op een middag in Ewijk aan het trainen waren. Saszu, nog geen half jaar oud, ging op ruim honderd meter zitten op de zitfluit en nam  in één streep de lijn naar rechts aan. Vol bewondering zag ik die kleine bruine vol overtuiging richting dummy gaan en vanaf dat moment kreeg ze van mij de bijnaam “Wonderhondje”.

Samen met Willy heeft mijn “Wonderhondje” op 10 november jl. op de Nimrod gestaan en wat hebben ze mooi werk laten zien. Willy heeft zoals altijd strak, scherp en duidelijk voorgejaagd, echt klasse. Soesje was in bloedvorm, ze luisterde goed, ging vol passie en had op de juiste momenten eigen initiatief. Helaas hebben ze het laatste apport niet binnengebracht, ze waren zo dichtbij…….

Met een vijfde plaats hebben ze werkelijk een super prestatie geleverd! Lieve vriendin en lief “Wonderhondje” ik ben echt mega trots op jullie.

De Nimrod was dit jaar een belevenis. Mooie proeven, goed georganiseerd, gezellige mensen en heerlijk weer, wat wil je nog meer. Mijn felicitaties gaan uit naar alle deelnemers en in het bijzonder de winnaar Willem van Loenen. Echt top gedaan man!

 

31 oktober 2014

Weer op jacht

Harley en Flynn zijn weer mee op jacht geweest in Goch Duitsland. Harley heeft heel wat apporten binnengebracht. Wat is het toch heerlijk werken met mijn ervaren Harretje. Ook deze keer heeft Willy met Flynn gewerkt. In de ochtend heb ik Flynn bij één drift aan het werk gezien. Ik zag dat ze de geschoten fazant super markeerde en de nog levende vogel zonder enige twijfel oppakte. Ik was zo trots! 's Middags mochten we met één van de driften mee drijven. Harley stootte binnen een paar seconde een fazant op, echt geweldig! Ook Flynn begreep dit spelletje meteen en binnen no-time vloog ook haar eerste fazant op. Hierna hebben we nog een paar driften op post gezeten en meerdere fazanten mogen binnenbrengen.

Flynn met fazant

Wat was het weer een heerlijke dag. Mooi weer, leuke mensen en veel gelachen. Willy, bedankt voor het voorjagen van mijn Flynnder en voor de gezelligheid, het was super!

 

25 oktober 2014

Nimrod en hondenopvang

Willy en Saszu hebben deze week de uitnodiging voor de Nimrod gekregen, echt helemaal geweldig!!! Na 8 MAP's op rij te hebben gehaald staan ze op 10 november a.s. terecht in het rijtje van de 18 toppers in de jachthondensport. Wat een prestatie.

Willy en Saszu

Natuurlijk ga ik Willy en Soesje aanmoedigen, maar om met mijn vier meiden naar Friesland te rijden, waar ze vervolgens de hele dag in de auto moeten zitten, leek mij niet zo'n goed plan. Ik kom net terug van een hondenopvang in de buurt om even proef te draaien. Mijn meiden hebben heerlijk op de speelwei rondgelopen en hadden het enorm naar hun zin. Voor mij is het nog wel even slikken om de zorg voor mijn viertal aan een ander over te laten, maar we gaan er voor.

 

19 oktober 2014

Mee op jacht

Gisteren zijn Harley en Flynn mee op jacht geweest. Harley was in topvorm. Het was duidelijk dat haar ogen achteruit zijn gegaan, maar haar neus werkte beter dan ooit. Net alsof dit zintuig nu sterker is ontwikkeld. Met meerdere honden was zij tijdens een nazoek aan het werk. Alle andere honden hadden een stuk dekking helemaal uitgewerkt, maar kregen de fazant niet gevonden. Harley bleef doorzoeken en was prachtig met haar neus aan het werk. Ze vond de fazant en kwam deze vol trots bij mij brengen, echt genieten.

Flynn had ik ook bij mij. Omdat Willy even niet met haar eigen honden aan de slag kan tijdens de jacht heeft zij in de ochtend met Flynn gewerkt. Het was wel heel erg jammer dat ik de eerste apporten van mijn 'kleintje' niet heb kunnen meemaken, maar volgens Willy heeft zij zich van haar beste kant laten zien. Rustig op post en ze heeft de drie eenden, waarvan twee levend, keurig geapporteerd. Ze vond het levende wild in het begin wel even spannend, maar is nu een ervaring rijker. Op naar de volgende jacht!

Flynn en vriendinnetje Dolce

 

25 september 2014

Harley en Flynn

De laatste tijd was het mij, vooral tijdens de training, opgevallen dat Harley minder ziet. Op gegeven moment was het niet alleen met markeren duidelijk, maar merkte ik het ook tijdens het dirigeren. Zodra de afstand tussen ons te groot is, wordt ze onzeker en blijft zitten waar ze is afgestopt. Als ik een stuk inloop gaat ze weer als een speer. Ik wilde voor de MAP's toch even bij mijn dierenarts langs om de schildklierwaarden van Harley te laten controleren. Ik heb meteen haar ogen na laten kijken. Het goede nieuws is dat de schilklierwaarden eindelijk normaal zijn, het minder goede nieuws is dat Harley beginnend staar heeft. Ik heb net alle MAP's afgezegd, ik vind het niet eerlijk om nu nog van Harley te vragen op MAP A niveau te presteren. We gaan lekker door met trainen en binnenkort weer heerlijk op jacht.

Harretje

Met Flynn heb ik op 20 september jl. meegedaan aan de KNJV proef in Leek. De C- en B-onderdelen gingen netjes. Met een B van 79 punten mochten we door naar de dirigeer. Daar was Flynn heel ondeugend. Ze was alleen maar met haar neus bezig. We kwamen nog wel op het zitpunt, maar toen ze op de lijn naar de duif weer haar neus op de grond zette, lagen wij er terecht uit.

 

14 september 2014

Zo dichtbij

Gisteren heb ik met Flynn meegedaan aan de KNJV-proef in Doornspijk. Tijdens de C- en B-proeven deed ze braaf haar best maar ze werkte wat trager dan ik van haar gewend ben. Toch haalden we een stabiele B met 73 punten en mochten door naar de dirigeerproef. Die was niet eenvoudig. Flynn heeft echt mooi werk laten zien. De eerste lijn was prachtig, maar ook deze liep ze niet in het voor haar gebruikelijke tempo. Binnen een paar zetten zat ze op het zitpunt en mochten we door naar de duif. De wind op de valplek was lastig. Ik heb haar een paar keer onder de wind gebracht, maar toen ze voor de tweede keer in de dekking verdween lagen we er terecht uit. De keurmeesters begrepen ook niet dat ze geen verwaaiing had gekregen van de duif. Na de proef heb ik met Willy (mijn trainster) gesproken en samen hebben we het idee dat bij Flynn de balans tussen dirigeerbaarheid en eigen initiatief even wat minder is. Ze is nu net iets te braaf. Ik ga er deze week over nadenken of ik nog met haar aan de proef in Leek zal deelnemen. Mijn doelstelling één KNJV A-diploma heb ik dit jaar gehaald en ik wil mijn hondje graag heel houden.

 

8 september 2014

KNJV A-diploma

Echt mega trots ben ik op mijn wijfie Flynn. Met 89 punten en een derde prijs heeft Flynn vandaag in Markvelde haar KNJV A-diploma gehaald. Haar eerste lijn was geweldig en met een paar zetten zat ze op het zitpunt en mochten wij door naar de duif. Na even puzzelen kwamen wij bij de valplek. De eend van de sleep was zo binnen!

Flynn op de terugweg met duif (foto's Henk Eggink)

Het blijft een fantastisch gevoel als je hondje terug komt met duif en eend. Ik wil iedereen bedanken voor de mooie complimenten over ons werk!

 

30 augustus 2014

Eerste dirigeerproef

Gisteren hebben Flynn en ik voor de eerste keer op een dirigeerproef, bij de KNJV-proef in Hardenberg, gestaan. Er gingen in totaal 35 honden op voor de A. Wij hadden nummer 62 en na ruim twee uur wachten waren wij aan de beurt. Net voor mij kwam de eerste hond door de dirigeerproef. Flynn nam een super lijn aan en met een aantal zetten zat ze op het zitpunt en mocht ik haar naar de duif sturen. Er stond een harde wind en ik had geen idee wat de wind op de valplek rond de duif deed. Samen hebben we gezocht maar kregen de duif net niet gevonden. Ik ben erg trots op mijn wijffie ze heeft echt super gewerkt. Van zowel keurmeesters en collega-voorjagers kregen we complimenten voor ons werk.

Flynn tijdens de training

Overigens ben ik met ons KNJV-B diploma met 75 punten ook erg tevreden. Op naar de volgende proef!

 

14 augustus 2014

Alle vier

Deze keer een berichtje over alle vier mijn meisjes. Te beginnen met ons oudje. Pip staat sinds vorige week op de site van de Flatcoated Retriever Club onder het kopje "De oudste Flatcoats van Nederland". Wat ben ik trots en wat kan ik mij gelukkig prijzen dat Pip in dit rijtje thuis hoort. Het gaat goed met haar. We hebben net de medicijnen voor haar incontinentie iets verhoogd omdat ze 's nachts wat meer moeite heeft haar plas op te houden. Maar verder is ze helemaal happy, gaat mee op de wandeling en mag zo nu en dan een dummy dragen.

Jorja, Harley, Flynn en Pip vooraan (foto Rainer Wolf)

Bij Harley is vorige week haar bloed onderzocht om te controleren of de schildklierwaarden omhoog zijn gegaan. Dat is gelukkig wel het geval, maar ze zijn nog steeds niet hoog genoeg. De dosis medicijnen is nu opgehoogd en hopelijk zet de stijgende lijn zich nu voort. Ze is helaas nog steeds niet de oude. Ik heb mij voor een paar KNJV MAP's ingeschreven, maar weet nog niet of ik wel met haar mee kan doen. Mijn Harretje heeft nogal wat te verduren gehad. Eerst een flinke baarmoederonsteking en nu heel vervelende klachten door een veel te traag werkende schildklier. Ik hoop dat ze snel weer lekker in haar velletje zit want dat is tenslotte het allerbelangrijkste.

Jorja is in huis en tijdens de wandeling erg lief. Ze is altijd bij mij in de buurt. Het lijkt wel of andere honden haar niet meer zoveel angst aanjagen en zij negeert ze nu veel meer. Sinds kort train ik samen met Ton en George op de zondagochtend en zie ons Deentje nu ook weer eens aan het werk. Met verleiding werken blijft voor Jorja erg moeilijk, als de proeven worden aangepast kunnen Ton en George nog lekker van elkaar genieten.

Flynn is loops. Eindelijk, want ze heeft deze keer lang op zich laten wachten. Mijn fokplannen zijn hierdoor wat opgeschoven en we verwachten haar volgende loopsheid nu in maart 2015. Flynn geniet volop van haar leventje en is helemaal gelukkig als er met haar gewerkt wordt. Op de training laat ze fantastische dingen zien, maar zo nu en dan denkt ze het allemaal zelf te weten. Ik moet haar dan echt even overtuigen dat we vooral samen moeten werken. Deze fase past helemaal bij haar leeftijd en ik zie het als een super leuk avontuur.

In het weekend van 2 en 3 augustus jl. hebben Willy met Tarszy en Flynn en ik deelgenomen aan een Water Seminar van Carsten Schröder in Duitsland. Een verslag met foto's volgt, maar hier alvast een voorproefje.

Flynn in actie (foto's Frank Steller)

 

7 augustus 2014

Dustin Flat-XP X Khila-Flynn Umbra Fida

De Begeleidingscommissie van de Flatcoated Retriever Club heeft mijn fokplan goedgekeurd. Voor Flynn (zie Flynn) was ik al sinds haar geboorte op zoek naar "mr. Right". Ik heb vele stambomen nageplozen en op papier zag de combinatie Dustin X Flynn er al veelbelovend uit. Toen ik deze Oostenrijkse reu van de zomer een bezoekje bracht, had ik niet durven dromen dat hij mij zo goed zou bevallen. Ik was op zoek naar reu met een outcross stamboom omdat ik de overtuiging heb dat we hiermee de gezondheid van ons ras kunnen verbeteren. Naast een vrolijk Flatcoat karakter, zijn goede gezondheidsuitslagen, uiterlijk en uitstekende werkkwaliteiten voor mij ook heel belangrijk. Mr. Perfect bestaat niet, maar deze leuke reu heeft naar mijn idee veel kwaliteiten om samen met mijn Flynn voor enthousiaste, mooie en goed werkende nakomelingen te zorgen. We verwachten uit deze combinatie alleen zwarte puppies.

Dustin X Flynn

In Oostenrijk hebben we Dustin meegemaakt tijdens de wandeling. Het is een sociale hond die de hondentaal goed begrijpt. Natuurlijk wilde ik hem ook aan het werk zien. Dustin werkt op hoge snelheid en wil graag samenwerken met de baas. Hij heeft een fantastische neus en is prima in staat zelfstandig problemen op te lossen. Deze eigenschappen vind ik heel belangrijk omdat ze goed aansluiten bij het karakter en de werkkwaliteiten van mijn Flynn. Qua uiterlijk wordt hij met een Uitmuntend beoordeeld. Kijk voor meer informatie op http://www.flatxp.at/drdustin.html.

Op de pagina Nesten kun je de stamboom van de toekomstige puppy's bekijken. Het nestje verwachten wij volgend voorjaar. Wil je meer weten over deze combinatie of heb je interesse in een pup, stuur mij dan een bericht naar bovenstaand Email adres (zie Email knop in de banner).

 

4 augustus 2014

Pip 13 jaar

Voor Pip: "Het is vandaag 13 jaar geleden dat je werd geboren. Ik had de eer om hierbij aanwezig te zijn. Omdat bij je moeder de bevalling niet meer op gang bleef, reden we met spoed naar de dierenarts. Onderweg was je daar ineens. Toen ik zeven weken later te horen kreeg dat jij mijn hondje zou worden, was ik zo blij. Je had toen namelijk al mijn hart gestolen.

Pip 13 jaar, al denkt ze zelf van niet!

Je groeide uit tot een lief, vrolijk en zeer getalenteerd dametje. Het eerste gedeelte van je carrière heb je bij Joke de Zanger doorgebracht. Daar heb ik nog mooie herinneringen aan en wat hebben we samen veel geleerd. Tijdens een KNJV-proef in Loevestein stond ik samen met Joke naar de dirigeerproef te kijken. Ik was onder de indruk wat je samen met je hond kunt bereiken en zei dit tegen Joke. Ze zei: “Jij komt hier samen met Pip zeker ook nog eens te staan”. Wie had kunnen vermoeden dat Joke gelijk kreeg.

Rond je vierde verjaardag kreeg je een nestje van zeven geweldige puppy's. Vlak voor de bevalling was er niets aan je te merken en voordat ik er erg in had werd je eerste pup geboren. De geboorte en verzorging van de puppy's deed je puur natuur, maar eigenlijk had ik niet anders van je verwacht. Drie dagen na de geboorte kreeg je helaas een melkklierontsteking en hierna wilde je de werpkist niet meer in. En als jij eenmaal iets in je koppie hebt, dan ……. Daarom legde ik elke twee uur jouw puppy's bij je op een kleed in de kamer. Dat vond je prima.

Pip met haar zeven puppy's

Na het nest heb je de pees van je linker schouder gescheurd. Je bent twee keer geopereerd en hierna begon een langdurige revalidatie. Ruim twee jaar later was je pas helemaal hersteld en konden we de jachttraining weer oppakken. We kwamen bij Jachthondenschool De Apporteur van Willy Walbeek terecht. Van Willy hebben wij saampjes zoveel geleerd. Al na een half jaar training haalde je bij de onderlinge van de Apporteur je A diploma en na een jaar het KNJV A-diploma. Toen vier KNJV MAP-A’s op rij en werd je uitgenodigd voor de Nimrod. Het was een genot om met je samen te werken, je sterkste kant was je eigen initiatief, zoals een echte Flatcoat betaamt. Na de Nimrod heb ik nog een tijdje met je kunnen trainen en zijn we heel wat keren op jacht geweest. Maar helaas kreeg je toch weer klachten van je schouder en langzaam heb ik het trainen afgebouwd, omdat het gewoon niet meer ging. Maar wat ben je blij als ik zo nu en dan een dummy tevoorschijn haal. Zelfs het dragen van een dummy vind je helemaal geweldig en dan maakt je staartje overuren.

Samen op de Nimrod

Lieve Pip, je charmante uiterlijk met dat tikje arrogantie, maakt je tot een aantrekkelijk dametje. Er gaat geen dag voorbij zonder dat je mij je pretsnoet toont. Je bent en blijft altijd compleet jezelf, onder welke omstandigheid dan ook. Deze eigenschappen maken je tot een bijzonder wijffie. Je bent nu een dame van zeer respectabele leeftijd, maar zelf denk je hier regelmatig anders over. Dat ontroert mij telkens weer. Met behulp van dagelijkse pijnstilling, kom je nog steeds happy de dagen door. Ik hoop nog een tijd van je te mogen genieten.

 

23 juli 2014

Avontuur op de Veluwe

Bijna dagelijks maak ik een wandeling in het mooie Zandenbos hier in Nunspeet. Je kunt in dit bos heerlijk vrij wandelen met de honden. Er zijn twee prachtig uitgezette wandelingen, maar ik heb een voorkeur voor de kleine paadjes tussendoor. Zo ook vandaag. Het was heerlijk stil en door de vele schaduwplekken in het bos was het niet te heet. Opeens zie ik in een flits van links naar rechts een zwijn over het pad rennen, met Harley en Flynn er achteraan. Ik blies op mijn fluit en gelukkig kwamen de dames meteen, maar nu tot mijn grote schik met het zwijn achter hun aan. Toen het zwijn mij zag stopte ze gelukkig meteen en verdween de dekking in. Ik denk dat het een vrouwtje was met jongen en realiseer mij dat het heel anders had kunnen aflopen. Gelukkig waren Harley en Flynn ook geschrokken, want ze bleven de rest van de wandeling bij mij in de buurt.

De mooiste paadjes en een zwijn met jongen

 

15 juli 2014

Zorgen om Harley en workshop Dirigeren en sleep

Al tijden heb ik het gevoel dat Harley zich niet lekker voelt. Na haar baarmoederontsteking dacht ik dat we de boosdoener hadden gevonden. Maar nu een paar maanden verder, merk ik eigenlijk nog geen verbetering. Vooral tijdens de trainingen is goed te merken dat Harley niet goed in haar vel steekt en doet ze dingen die ik niet van haar gewend ben. Elke keer zocht ik de oorzaak bij mijzelf en ik realiseer mij goed dat geduld niet mijn sterkste kant is. Maar afgelopen zondag was Harley zelfs heel onzeker op de sleep, terwijl dit de laatste jaren één van haar specialiteiten is. Willy adviseerde mij om naar de dierenarts te gaan en verder te zoeken naar een mogelijke oorzaak. Gisteren heb ik een bezoek aan mijn dierenarts gebracht en is Harley uitvoerig onderzocht. Uiteindelijk heeft bloedonderzoek duidelijkheid gegeven. Haar schildklierwaarden zijn veel te laag. Ze krijgt nu ze twee maal daags Thyroxal en ik hoop dat mijn oogappeltje zich snel weer beter voelt. Natuurlijk wil ik Willy heel erg bedanken voor haar oplettendheid en advies. Bedankt Wil, een super dikke knuffel ook namens mijn Harretje!

Mijn lieverdje Harley!

Op 4 juli jl. gaven Willy en ik de workshop Dirigeren en Sleep. Het was een warme dag en gelukkig hadden we een locatie met water. Bij alle combinaties zijn we verbeterpunten tegengekomen en hebben we hard gewerkt om iedereen weer een stapje verder te krijgen. We danken alle deelnemers voor hun komst en vertrouwen. Bedankt Helene met Usha, Hans met Ruby, Marian met Floyd, Marja met Sobat, Mariska met Luna, Daphne met Dolce, Jel met Ivy, Mendy met Senna, Yvette met Rowan en Daphne met Flo. Jel willen we extra bedanken voor het begeleiden van de extra proef in de ochtend.

 

25 juni 2014

Kaprun en meer nieuws

We zijn net terug van vakantie en hebben vandaag de verjaardag van Harley gevierd. Als verjaardagscadeau heeft ze niet alleen op de voor haar gebruikelijke woensdagochtend getraind, maar mocht ze ook in het middaggroepje meedoen. Mijn kleintje heeft genoten en ligt nu tevreden te knorren in haar mandje. Natuurlijk ook een dikke knuffel voor broertjes Max, Perro, Murhpy, Kenai, Stern en zusje Bretta.

Onze vakantie ging op 3 juni jl. van start op een camping in Zuid Duitsland. Heerlijk even bijkomen van de afgelopen drukke maanden.

Ons viertal; Pip, Harley, Jorja en Flynn

Daarna zijn we voor een trainingsweek doorgereden naar Kaprun in Oostenrijk. Met 28 Flatcoats en 2 Goldens hadden we heel Haus Tirol afgehuurd! Samen met Anke Wolf, Mimi Kolner en Ditmar Duinkerken heb ik de trainingsdagen verzorgd. De omgeving was werkelijk schitterend en erg inspirerend om elke keer weer een spannende training uit te zetten. Ik heb genoten van alle honden en hoop iedereen wat tips te hebben meegegeven om weer een stap verder te komen in de training.

Training geven

Ton was erg tevreden over onze George. Op de dagdelen dat ik geen training gaf heb ik met Harley en Flynn mee kunnen trainen. De dametjes gingen lekker. Harley zit na haar sterilisatie steeds beter in haar vel en ook qua conditie kan zij weer veel meer aan. Ik vond het ook heel leuk om de mening van een andere trainer eens te horen. Bedankt Anke, Mimi en Ditmar.

Ton en George in actie

Ik wil Danny, Helene en Ditmar bedanken voor de organisatie, ik realiseer mij goed dat het een hele klus was om deze week te organiseren. Alice en Hilbert Kok wil ik bedanken voor hun gastvrijheid. Haus Tirol een echte aanrader voor een heerlijke vakantie met je hond!

Lenk en Flynn in actie

Er zijn heel veel foto's gemaakt in Kaprun, echt super! Bovenstaande foto's zijn gemaakt door Wil van Spaandonk. Bedankt, ze zijn echt geweldig!

Na Kaprun heb ik in Oostenrijk een reu bezocht voor Flynn. Op papier zag alles er al veelbelovend uit, maar dat de reu bij mij zo goed in de smaak is gevallen, had ik niet durven hopen. Natuurlijk wacht ik het advies van de Begeleidingscommissie van de FRC nog even af. Wordt vervolgd .....

Na ons bezoek aan de reu zijn we naar Beieren in Zuid Duitsland gereden om nog een week vakantie te vieren. De omgeving was prachtig, het weer heerlijk, we hebben mooie wandelingen gemaakt, gelezen en lekker gegeten, wat wil je nog meer. Voor Pip hebben we de wandelingen aangepast. Een hele lange wandeling, is ondanks de pijnstillers, niet meer mogelijk. Maar Pip is nog helemaal happy en daar gaat het tenslotte om.


Ons Oudje nog helemaal happy!

 

2 juni 2014

Zo trots

Gisteren heeft Flynn meegedaan aan de Clubmatch van de Flatcoated Retriever Club. Ze heeft hier een 2 Uitmuntend gehaald in de Open Klasse. Wat een geweldig resultaat, met heel veel dank en knuffels aan Ditmar Duinkerken, die mijn Flynn op voortreffelijke wijze heeft voorgebracht.

Keurrapport Flynn: Excellent type. Very nice feminine head. Would prefer bit more stop. Super topline. Excellent neck and shoulders. Deep ribcage. Excellent forechest and body. Excellent hindquaters with low hocks. Not in full coat today. Very nice effective movement. Well handeled, nice temperement.

Flynn met rozet!

Met Pip gaat het goed sinds ze de nieuwe pijnstillers krijgt. Ze is gelukkig weer helemaal vrolijk. Nu snel ons sleurhutje inpakken want morgen rijden we richting Kaprun in Oostenrijk. Heerlijk een week training geven en genieten van de prachtige omgeving. Zelf kan ik ook een paar dagen meetrainen met Harley en Flynn en Ton doet natuurlijk mee met Jorja. We hebben er veel zin in! Na Kaprun trekken we nog een week of twee door Oostenrijk en Duitsland om lekker bij te komen van de drukte van afgelopen maanden.

 

29 mei 2014

Update Pip

Jeetje, wat loopt Pip de laatste dagen slecht. Gisteren ben ik toch nog maar even met haar bij mijn dierenarts geweest. Ze is uitvoerig onderzocht en gelukkig was er niets te vinden waar we ons ongerust over moeten maken. Haar klachten zijn een combinatie van het feit dat zij een hele oude hond is met spier en pees problemen. De conclusie is dat wij haar vanaf nu tegen haar zelf moeten beschermen. Dus niet meer mee op de lange wandeling en geen apportjes meer halen. Naast de dagelijkse dosis Rimadyl krijgt ze nu Tramadol, een extra pijnstiller, om de kwaliteit van haar leventje te verhogen. Lieve Pip, daar gaan we voor!

Lieve Pip

Door haar opgewekte karakter en het feit dat ze een rasechte bikkel is, vergeten we het bijna ............ maar Pipje is een hoogbejaarde Flatcoat.

 

27 mei 2014

Workshop steadiness en vakantie

Op zaterdag 24 mei jl. gaven Willy en ik de workshop steadiness. Het was een feestje. Heerlijk weer, een super goede sfeer en leuke honden, wat wil je nog meer. Om de steadiness te testen moesten we bij de ene hond wat meer uit de kast halen dan bij de ander. Maar alle combinaties konden aan de bak en uiteraard hebben we ervoor gezorgd dat ze succes kregen.

Links zie je de dummy voor Jolien in de lucht zweven en rechts zit Tess er klaar voor

We hadden een paar pittige en spannende proeven uitgezet, waarbij de voorjagers met hun honden hard aan het werk moesten. Ik blijf het toch steeds weer ontroerend vinden wat onze honden voor ons willen doen, als je maar duidelijk aangeeft wat je ze verwacht.

Links Charlot en Ice en rechts Yinti, Mexxie en en Duyvke aan het werk

We bedanken alle deelnemers voor hun enthousiasme en inzet: Teunie met Starsky, Mieke met Mexxie, Linda met Dora, Elma met Lizz, Charlot met Ice, Tineke met Amy, Gonne met Duyvke, Desiree met Tess, Astrid met Fay, Daphne met Dolce, Lidy met Yinti en Marijke met Jolien.

We hadden vier helpers tot onze beschikking, wat een luxe! Super bedankt: Helene, Frans, Rob en Armin. Zonder jullie ……..

Flatcoat met dummy op de terug weg en ook in de wachtkamers hing een goede sfeer

Over een week vertrekken Ton en ik naar Oostenrijk, niet alleen om vakantie te vieren, maar ook om een weekje training te geven in de omgeving van Kaprun. Na Kaprun trekken we nog twee weken door Oostenrijk en Duitsland met onze caravan. Ik heb er erg veel zin in. Helaas heeft Pip, ondanks de behandeling van de fysio, steeds meer last van haar linker schouder. Ik denk niet dat Pip elke keer mee kan op de lange wandeling. Maar dat lossen we wel op. We zijn blij dat ze er nog is en we gaan ook deze vakantie weer mega van haar genieten!

 

24 mei 2014

Flynn jarig

Vandaag is Flynn 3 jaar geworden. Onvoorstelbaar hoe de tijd vliegt. Ik noem haar mijn baby en dat komt voornamelijk doordat ze in haar koppie en in haar doen en laten nog steeds heel jeugdig is. Al zou je dat niet zeggen als je haar serieuze smoeltje zo af en toe ziet. Met Flynn heb je "never a dull moment". Ze is een rasechte komiek en dagelijks worden mijn lachspieren door haar getraind. Maar ze is ook heel lief, zo geniet ik als ze tijdens de wandeling regelmatig even naar mij toekomt en contact maakt. Tijdens de training laat ze briljante dingen zien, maar ook hoe jong en onervaren ze nog is. Lieve Flynn, gefeliciteerd lekker wijfie en dat er nog heel veel jaartjes bij mogen komen.

Flynn drie jaar!

Onze felicitaties gaan natuurlijk ook uit naar haar vijf broertjes Kiro, Kantu, Kentil, Korbinian, Kiran-Filou en zusjes Kleyo en Kara.

 

22 mei 2014

Pip en twee workshops

Gisteren heeft Pip bij de training van Harley en Flynn ook een paar dummy's mogen halen. Ze vond het geweldig en haar staartje maakte overuren. Omdat het zo warm was mocht ze ook een waterapport doen. Ze dook als een bommetje te water maar had moeite om de kant op te komen. Ik ben meteen naar de waterkant gelopen en heb haar geholpen. Toch loopt ze vandaag vreselijk kreupel en ik voel mij heel schuldig. Het blijft moeilijk met een oudje die nog zo graag wil, maar eigenlijk niet meer kan. Ik hoop dat ze zich snel weer beter voelt. Arme Pip!

Mijn Pipje, altijd vrolijk!

Op 15 mei jl. hadden Willy en ik de workshop Lijnen lopen en op 18 mei jl. gaven we een workshop Waterwerk voor de Vereniging van de Epagneul Bleu de Picardie. Op beide workshops waren de honden van wisselend niveau en hebben we de proeven elke keer aan het niveau van de combinatie moeten aanpassen. Dit maakte de workshops voor ons heel uitdagend. Wij hebben er voor gezorgd dat de honden alle proeven succesvol hebben afgesloten en mede hierdoor kregen wij enthousiaste reacties van de voorjagers.

Nee, deze foto is echt niet gemaakt bij de workshop Apporteren met Verleiding (foto Daphne Christ)

Wij willen de combinaties bedanken voor hun vertrouwen en inzet, wij hebben van jullie genoten. Wij bedanken de deelnemers van de workshop lijnen lopen: Helene met Usha, Danny met Finn, Yvonne Leezer met Yames, Roos met Sara, Desiree met Tess, Eva met Birdy, Elian met Lotje, Marjan met Floyd, Wilma met Tika, Elma met Lyzz, Lizette met Yazoo, Daphne met Dolce en Linda met Dora.

Natuurlijk willen we de deelnemers aan de Waterwerk workshop ook bedanken: Rebecca met Isa, Auke met Iepe, Piet met Gypsie, Mar met Ayla, Paul met Imme, Peter met Evie, Edwin met Ibe, Anita met Fyra en Roos met Sara. Miranda, Renette en Daphne bedankt voor jullie hulp.

 

13 mei 2014

Dual Purpose Dag en nieuwe computer

Op 10 mei jl. was de Dual Purpose Dag van de Flatcoated Retriever Club te Lelystad. Het is geen momentje droog geweest, maar ondanks deze tegenvaller was het toch een erg geslaagde dag. Er waren vier workshops. De deelnemers waren over vier groepen verdeeld. Wies Boermans gaf een presentatie over de Dual Purpose gedachte en waarom dit zo belangrijk is. Bianca Bravenboer verzorgde de ringtraing en Willy Walbeek en ik gaven beiden een workshop jachthondentraining. Om de 5 kwartier wisselde de groepen en zo kon iedereen aan alle workshops deelnemen. Tussen de middag had de KC Flevoland een uitstekende lunch verzorgd in de vorm van een lopend buffet. Hieronder kun je lezen hoe een aantal deelnemers de Dual Purpose Dag hebben ervaren:

“Mijn vrouw en ik, maar zeker ook Kevin, hebben genoten van de Dual Purpose Dag gisteren!

Links de presentatie van Wies en rechts laat Bianca zien hoe je een hond netjes neerzet in de ring.

Weer interessante en nieuwe dingen gehoord!!

Ik vind het zeker voor herhaling vatbaar en dan met een stralende zon erbij, dan is het helemaal super.

Wil je nogmaals bedanken voor de organisatie van deze dag. Het waren erg leuke workshops, complimenten voor de workshopleiders. Wij hebben genoten, ik spreek ook voor de andere 3 deelnemers met de hondjes uit hetzelfde nest. Voor mezelf vond ik het erg leuk om te zien hoe leuk Pepe het vond en hoe hij zijn best deed. Een goed initiatief.

Links Willy had een spannend proefje met springkonijn en hekje en rechts een foto van de wachtkamer

Ik vond de DPD dag een leerzame, inspirerende en heel gezellige dag die ook nog eens geweldig georganiseerd was. Veel dank aan iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt, mijn hond en ik hebben genoten!

De Dual Purpose dag 2014 is een dag die in de categorie vochtig valt, maar 1 die zeker niet in het water is gevallen! Leerzaam, interessant, fun, gezellige mensen, leuke en actieve honden. Echt een aanrader.

Links uitleg aan de deelnemers en rechts een Flatje aan het werk

Bedankt voor deze leerzame maar zeker ook gezellige dag. Mijn jonge dame heeft veel nieuwe indrukken opgedaan en hebben adviezen gekregen waar we mee aan de slag kunnen. Dank voor deze leuke en goed georganiseerde dag!

Ze zeggen dat het slecht weer is geweest, wij hebben er weinig van gemerkt! Jullie hebben ons een geweldig fijne en boeiende dag bezorgd, nogmaals dank! Ik hoop dat er een vervolg op komt zodat die mensen die nu om wat voor reden dan ook verstek hebben laten gaan alsnog een kans krijgen om van jullie kennis te profiteren (ook geschikt voor de al wat oudere nieuwelingen).

Links een Flatje komt mij de dummy brengen en rechts heeft de hond de dummy tussen de duivenlokkers gevonden

Wat was de Dual Purpose dag leuk! Het heeft de hele dag geregend, maar dat werd onderdeel van de situatie. Totaal onbelangrijk. Al die prachtige, vrolijke flatcoatjes; ik heb er van genoten en geleerd. En Mojo: die is mijn topper. Dankjewel Lenk Krispijn en alle anderen.”

Ik wil nogmaals Wies, Bianca, Willy, Elian en de medewerkers van de KC bedanken. De mooie foto’s zijn van Ditmar Duinkerken. Super bedankt hiervoor!

Tot slot nog een kort berichtje. Ik kreeg regelmatig de vraag of ik mijn website niet meer bijhoud. Maar sinds we een aantal maanden een nieuwe computer hebben, kreeg ik mijn website maar niet aan de praat. Na lang zoeken en hulp is het eindelijk gelukt. Hieronder de nieuwsberichten van de afgelopen tijd.

 

5 mei 2014

Workshop Apporteren met verleiding

Wat een mooie dag, niet alleen het weer speelde een rol, maar we hadden een leuke enthousiaste groep voorjagers met hele leuke werkhonden. We willen jullie allemaal erg bedanken voor jullie deelname: Helene Beumer met Kiki, Elian met Lotje, Ditmar met Rhona, Tineke met Amy, Claudia met Loesje, Monique met Finley, Toesa met Tender, Anneke met Koos, Roos met Sara en Desiree met Tess.

Uiteraard vergeten we onze helpers Pauline en Frans niet. Jullie waren top, bedankt!

 

3 mei 2014

Workingtest Bergschenhoek

Vandaag had Flynn haar debuut in de B2 klasse bij de WT van de FRC in Bergschenhoek. Flynn heeft echt super gewerkt vooral bij de waterproef was ik erg onder de indruk. Maar ook de sleep bij de laatste proef was om door een ringetje te halen. Mijn lekkere wijfie heeft als jongste deelneemster een B2 diploma gehaald met 75 punten. Ben echt mega trots op mijn wijfie!

Flynn in Bergschenhoek (foto's Pernilla Koers)

 

16 april 2014

Coburg en update Jorja

Het waren 5 heerlijke dagen in Coburg. Het was fijn om onze vriendin Anke te zien en te spreken. Flynn voelde zich meteen weer thuis en heeft het gepresteerd om twee keer in de vijver van Rainer en Anke te duiken. De tweede keer kwam ze ons een bad eendje brengen die ze uit de vijver had meegenomen, probeer dan maar eens niet te lachen. Mijn slimme meisje weet heel goed hoe ze iedereen kan inpakken. Het mooiste is dat ze hierbij haar meest serieuze smoeltje trekt. Het is een clown, die Flynn van mij!

Flynn met haar serieze smoeltje!

Bij Jorrja is haar oor leeggezogen en hierna is er een antibiotica in het oor gespoten. Het voelt nu hard en dik en helaas is haar geblesseerde oor hierdoor wat korter geworden. Ze moet nog getrimd worden, ik ga eens kijken of ik het zo kan knippen dat je bijna geen verschil ziet.

 

16 april 2014

Coburg en bloedoor

Zo, mijn koffer is gepakt. Vandaag rijden Willy en ik naar Coburg om een nestreünie en een workshop te geven. We hebben er zin in!! Harley en Flynn gaan mee en Pip en Jorja blijven bij Ton. Snel heb ik de meisjes nog even getrimd en tot mijn grote schrik ontdekte ik bij Jorja een bloedoor. Ik heb direct contact gezocht met mijn dierenarts om te overleggen. Het heeft geen zin om het oor nu al leeg te zuigen, dan zit het over een paar dagen weer vol. Donderdag moet Ton met ons Deentje langskomen voor behandeling.


Jorja kijkt een beetje sip

Ik vond het al moeilijk om mijn oudje Pip achter te laten, maar nu ook nog een sip kijkende George. Ach, het komt wel goed. Ik weet zeker dat de beide dames enorm door Ton worden verwend!


13 april 2014


Working Test te Dongen

Vandaag hebben Flynn en ik meegedaan aan de Working Test van de Golden Retriever Club te Dongen. Ik heb al eens eerder gemerkt dat Flynn, wat klierig en hangerig wordt van het lange wachten. Het was voor mij een uitdaging om uit te zoeken hoe ik haar attitude optimaal kon houden. Dat lukte heel goed en Flynn heeft hele mooie dingen laten zien. Dat vonden de keurmeesters ook, want aan het eind van de dag werden wij naar voren geroepen om een 2e prijs met 90 punten in ontvangst te nemen. Trots op mijn Flynn ben ik naar huis gereden. Ik heb de reglementen er even op nageslagen, maar we moeten nu wel naar de B2 klasse. Ach, we gaan het wel zien op 3 mei a.s. in Bergschenhoek.

Trots op mijn meisje!

Met Harley gaat het heel goed, ze denkt dat ze alles weer kan. Op 22 april a.s. heb ik een afspraak voor de wondcontrole, dus voorlopig hou ik Harretje nog even aan de lijn.

 

11 april 2014

Update Harley

Het was een rustig nachtje. Harretje heeft wel veel gedroomd. Vanochtend een klein plasrondje gemaakt, wat gegeten, gedronken en natuurlijk heb ik haar ook weer een pijnstilling en antibiotica gegeven. Ze is wat stilletjes, maar ja dat kan ook niet anders na zo'n operatie. Toen ik de andere meiden wilden uitlaten, stond ze vrolijk bij de deur. Ze heeft een iets groter rondje gelopen dan gisteren, alleen het laatste stukje was iets te zwaar voor haar en kwam ze naast me lopen. Nu eerst maar weer even lekker slapen.

Harley nog een beetje ziek

 

10 april 2014

Weer thuis

We zijn weer thuis. Harley doet haar naam eer aan ....... wat is het toch een stoer wijfie! We hebben een klein stukje gelopen en ze heeft een handje brokjes op. De operatie was niet voor niets, haar baarmoeder woog 370 gram!!! Dank je wel Gondje Van Zinnicq Bergmann en Renate, van de Sterkliniek in Baarn, jullie hebben mijn oogappeltje goed verzorgd.

 

9 april 2014

Kort nachtje en Piusz

De echo bij Harley is gemaakt. Het goede nieuws is dat alle organen er prima uitzien. Het minder goede nieuws is dat ze een acute baarmoederonsteking heeft. Bij onderzoek kwam nu pus uit haar vulva en ook op de echo was duidelijk te zien dat haar baarmoeder vergroot en ontstoken is. Gondje Van Zinnicq Bergmann, mijn dierenarts en trainingsmaatje, wil dat de antibiotica nog één dag langer zijn werk doet, dus morgen gaat mijn Harretje pas onder het mes. Ik wil jullie allemaal bedanken voor het duimen en hoop dat jullie morgenochtend ook nog even aan ons willen denken. Ik duim voor een voorspoedig herstel.

Harley nog in goede doen

Vandaag ook goed nieuws! Piusz, één van Willy’s bruintjes, is jarig. Zij is alweer 11 jaar geworden. Van harte gefelciteerd lief Petoutje, een dikke knuffel vanuit Nunspeet. Wat heeft ze toch een heerlijk grijs smoeltje.

Piusz met haar grijze lipjes

 

8 april 2014


Harley ziek

Willen jullie voor mij duimen? Gisteren middag tijdens de lange wandeling liep Harley al een beetje langzaam mee. Ik vond het maar vreemd. Thuis was ze stilletjes en begon in de loop van de middag te kreunen, hijgen en trillen. Op gegeven moment gaf ze over en ik hoopte dat ze nu zou opknappen. Helaas werd het erger en erger. Ik heb mijn dierenarts gebeld en ik kon gelukkig meteen komen. Harley kon bijna niet uit haar mandje komen en lopen ging ook heel moeizaam. Ze bleek bij onderzoek koorts te hebben en haar bloedwaarden waren niet goed. Met ontstekingsremmers, een antibioticakuur en pijnstillers ben ik naar huis gegaan. Morgenochtend moet ik terug voor een echo en mogelijk een operatie. Mijn Harretje, mijn oogappeltje, zo ziek ........
Harley heeft vanavond nog vier keer overgeven en steeds kwamen de medicijnen er weer uit. Uiteindelijk bleef de pijnstilling en de ontstekingsremmer gelukkig zitten. Na ruim een half uur zag ik haar lijfje een beetje ontspannen. Ik heb op de bank "geslapen". Ze was wel erg onrustig en veel aan het hijgen en kreunen. Nu de deur uit richting dierenarts.


6 april 2014

Tijd voor een foto

Door het mooie weer van de afgelopen tijd ben ik weer eens met mijn camera op pad geweest om een paar foto’s van mijn meisjes te maken. Ik ging naar de picknicktafel in het bos, altijd weer leuk voor een groepsfoto……..

Klaar voor de foto

Vandaag hebben Willy en ik een workshop voor een nestreünie gegeven. We hadden van dit nest Goldens ook de puppytest gedaan. Zo leuk om ze, nu een jaar verder, weer eens te zien. Allemaal heerlijke honden en goede werkers. De mooie eigenschappen van papa Lachlann zijn duidelijk doorgegeven. Het was een feestje! Antionet, je mag trots zijn op dit nest.

 

4 april 2014

Feestje voor Pip

Op 4 april jl. is Pip 12¾ jaar oud geworden. Een leeftijd om te vieren. Lief en lekker wijfie van mij van harte gefeliciteerd, we hopen dat je nog lang zo fit en gezond blijft en dat we nog een tijd van je mogen genieten.

Mijn oudje Pip!

 

16 maart 2014

Breskens

Anke Wolf, vriendin en fokster van Flynn, had een huis in Breskens, vlak bij het strand, gehuurd. Ton, ik en ons viertal hebben samen met Anke, Rainer en hun zes honden twee heerlijke dagen vakantie gevierd in Breskens. Natuurlijk hebben we elke dag een strandwandeling gemaakt. Flynn heeft van mams Hila geleerd om over de golfen te springen, het was zo’n grappig gezicht om die twee te zien gaan.

Links Flynn en Hila vormen samen een hart en rechts mijn vier zwartjes (foto's Rainer Wolf)

Ton, ik en de meisjes bedanken Anke, Rainer, Alwine, Eowyn, Hila, Runa, Lumi en Nimueh voor deze twee fantastische dagen.

 

10 maart 2014

Jorja jarig

Onze Jorja is vandaag 7 jaar geworden. Wat vliegt de tijd, ik kan mij nog zo goed herinneren dat wij haar uit Denenmarken ophaalden. Om haar verjaardag te vieren heb ik een extra lange wandeling gemaakt en mocht Jorja balletjes uit het water apporteren, één van haar favoriete bezigheden. Natuurlijk had ik een traditionele Flow of Spirits taart voor haar gemaakt, die ging erin als koek. Lieve Jorja, we hopen dat we nog heel lang van je mogen genieten.

Jorja met haar aandoenlijke koppie

 

9 maart 2014

Workshop Working Test training

Op 9 maart jl. gaven Willy en ik onze eerste workshop van dit seizoen met de titel 'Workingtest Training'. Het was een erg geslaagde dag, niet alleen het weer speelde een grote rol. We hebben mooi hondenwerk gezien, maar ook stapjes gemaakt en knelpunten opgelost. Willy en ik kijken met veel plezier terug op deze mooie dag en bedanken alle voorjagers met hun hondjes voor deelname. Bedankt: Helene met Kiki, Line met Lotte, Danny met Fendi, Tineke met Amy, Maaike met Abby, Elian met Lotje, Gonne met Duyvke, Mariska met Luna, Yvonne met Yames en Eva met Birdy.
Natuurlijk willen we onze helpers niet vergeten. Pauline en Daphne super bedankt voor jullie hulp!

 

12 februari 2014

Deugniet en kleurvererving

Mijn hemeltje, ik geloof dat Flynn in een tweede pubertijd is beland, wat een deugniet. De afgelopen trainingen is zij mij echt aan het uittesten. Neem nou vandaag; samen met Harley en Flynn ben ik op pad geweest om te trainen. Flynn mocht beginnen. Ik gooide eerst een markeer met konijn. Toen moest ze volgen naar een paaltje waar ze over water moest. Flynn ging netjes over, maar kwam snel via het land leeg terug. Ik begreep meteen dat het konijn haar meer trok. Prima, haar beurt was voorbij en ik heb Harley ingezet. Die was binnen no time terug met beide apporten. Lekker wijfie. Nu was Flynn weer aan de beurt. Ook de tweede keer presteerde ze het om leeg via het land terug te komen. Ik heb toen wel even duidelijk gemaakt dat ik helemaal niet blij met haar was! Samen zijn we omgelopen en heb ik haar de dummy laten zien en er meteen nog eentje bij gegooid. We liepen terug naar het inzetpunt. Nou, ze had het begrepen hoor. Als een bommetje ging ze te water en kwam heel snel met dummy via het water terug. Daarna mocht ze tot haar grote verrassing nog een keertje over. Ook nu ging het helemaal perfect. Als beloning mocht ze toen natuurlijk het konijn halen. Knappe Flynn! Het was even hard werken maar ik weet zeker dat we vandaag weer veel stappen hebben gezet! De dirigeeroefening daarna deed ze heel knap. Ik ging uiterst tevreden naar huis.

Eindelijk mag mijn puber het konijn halen

Zondag hebben Ton en ik met onze meisjes getraind. Ook Pip heeft wat oefeningen meegedaan. Een lijn van 80 meter doet ze nog gewoon mee en zitten op de fluit is ook geen probleem. Wat is het toch een kanjer. We realiseren ons heel goed dat we elke dag van haar moeten genieten. Harley ging als een speer en ook Jorja heeft zich van haar beste kant laten zien. En Flynn ........ is een heerlijke puber.

Ja, zulke spongen maakt Pip niet meer (zie je die achterpootjes!)

Ik heb bij Flynn een DNA onderzoek laten doen op kleurvererving. De uitslag is Bb/EE. Dit betekent dat ze het lever gen draagt en geen geel vererft. Mijn voorkeur gaat uit naar zwarte Flatcoats. Dus de reu keuze voor Flynn wordt nu beperkt tot een homozygoot zwarte reu (BB/EE). Eigenlijk had ik gehoopt dat ik mijn zoekgebied kon uitbreiden naar een leverkleurige reu, maar het wordt nu alleen maar moeilijker. Ach, ik heb de tijd en weet dat ik mr. Right uiteindelijk zal vinden.

 

4 februari 2014

Pip, fotoalbum en nestje Flynn

Vandaag is Pip precies 12,5 jaar! Het gaat echt super met mijn lekkere wijfie, ze wandelt nog vrolijk mee en geniet volop van haar leventje!

De pagina 'Fotoalbum' op mijn site was al tijden niet meer up-to-date. De laatste foto's waren uit 2011. Flynn was toen nog maar vier maanden, waar blijft de tijd........ Onderstaande foto staat ook in het album. Ton heeft van het weekend een foto van mij en met de vier dametjes gemaakt. Ik vind deze foto zo bijzonder omdat Harley haar koppie op mijn schoot had gelegd. Ik ben trots op mijn viertal, het zijn een stel lekkere meisjes.

Samen met mijn viertal op de foto

Ook de pagina 'Nesten' heb ik aangepast. Na heel lang te hebben nagedacht heb ik besloten het nestje van Flynn uit te stellen. Ik had gehoopt, na alle chemo's van ruim twee jaar geleden, dat ik nu zo langzamerhand een betere conditie zou hebben. Maar helaas is dat nog steeds niet het geval. Een nestje vraagt veel energie. Het zou niet eerlijk zijn voor Flynn, de puppy's, de pup die ik wil houden en tenslotte ook mijzelf. Eén voordeel, ik heb wat meer tijd om de geschikte reu te vinden, want met mijn eisen pakket is het nog niet eenvoudig om de juiste kandidaat te vinden ;-)

 

31 januari 2014

Field Trial in Engeland en workshops

Afgelopen week zijn Ditmar Duinkerken, Frans Groen en ik aan paar dagen in Engeland geweest om de Field Trial (FT) van de Engelse Flatcoated Retriever Club te bekijken. De organisatie vond het erg leuk dat wij kwamen en wij werden dan ook hartelijk ontvangen. Dit was de eerste keer dat ik een Field Trial zag. Ik wilde graag weten welke opdrachten de honden krijgen en wat er van ze wordt verlangd. Voor diegene die niet weten wat een FT is, even een korte omschrijving. Een FT is een jacht. Na elke drift krijgen de voorjagers opdrachten om het wild binnen te brengen. De keurmeesters beoordelen het werk van de combinaties. Er deden in totaal 10 Flatcoated Retrievers mee. Deze FT was voor honden in de Open Klasse (vergelijkbaar met ons A niveau).

Het was super; wat een sfeer, wat een prachtige omgeving en wat een enorme hoeveelheid fazanten. Bij de eerste drift ging er al één hond uit, bij onze post, omdat hij insprong. Ik heb de hele dag geen piepje gehoord, gelukkig maar want dat is ook niet toegestaan. Bij de finale mochten we op 5 meter afstand van de voorjagers en honden meekijken. Er deden drie leuke reuen mee in deze finale en zij hebben mooi hondenwerk laten zien.

Gowran Indio Extra 'Ripley' en een mooie sfeer foto van de FT gemaakt door Ditmar

Het waren fantastische dagen in het mooie Engeland. Op de heenweg zijn we even bij de opa van Flynn langs geweest. Ook hier werden we hartelijk ontvangen. Gowran Indigo Extra 'Ripley' is een hele leuke hond. Hij ziet er goed uit, heeft een mooie uitstraling en een super lief karakter. Ik ben blij dat ik van zo'n leuke hond een nakomeling heb. Ik wil Ditmar en Frans bedanken voor deze drie mooie dagen, het was top!!!

De inschrijvingen voor de workshops lopen prima. De workshops Workingtest Training en Apporteren met verleiding zitten vol. We moesten onverwacht een nieuwe datum plannen voor de workshop Dirigeren en sleep. Deze workshop staat nu op vrijdag 4 juli a.s. Wil je nog meedoen aan één van onze workshops dan adviseer ik om snel in te schrijven. Kijk hiervoor op de pagina Workshops.

 

7 januari 2014

Agenda workshops en Dual Purpose Dag

De agenda met workshops voor de eerste helft van 2014 is gereed. Ook dit jaar verzorgen Willy Walbeek en ik een aantal workshops in zowel binnen- en buitenland. Voor meer informatie over de workshops en hoe je kunt inschrijven kijk, op de pagina Workshops.

Nieuw is de Dual Purpose Dag (DPD) voor de Flatcoated Retriever Club. Ik had al paar jaar het idee om een werk en show dag voor mijn geliefde ras te organiseren en dit jaar gaat het er dus van komen. Ik ben heel blij dat het bestuur van de FRC mij akkoord heeft gegeven voor deze dag en hoop dat er veel belangstelling voor is. Meer informatie over de DPD kun je vinden onder het agendaschema op deze pagina.

Workshops 2014

Datum Workshop
Zondag 9 maart a.s. Workshop Workingtest training VOL!
Zondag 6 april a.s. Nestreünie Nederland
Zaterdag 19 april a.s. Nestreünie Coburg Duitsland
Zondag 20 april a.s. Workshop Coburg Duitsland
Maandag 5 mei a.s. Workshop Apporteren met verleiding VOL
Zaterdag 10 mei a.s. Dual Purpose Dag FRC (zie onder)
Donderdag 15 mei a.s. Workshop Lijnen lopen
Zondag 18 mei a.s. Workshop voor de NVEBP (zie *)
Zaterdag 24 mei a.s. Workshop Steadiness
Zaterdag 7 t/m 14 juni a.s. Workshop Kaprun Oostenrijk VOL!
Vrijdag 4 juli Workshop Dirigeren en sleep
Maandag 14 juli a.s. Workshop Dirigeren

Dual Purpose Dag van de Flatcoated Retriever Club

Enige tijd geleden zond ik dit bericht naar het bestuur van de Flatoated Retriever Club (FRC): “Graag wil ik voor de FRC in het voorjaar van 2014 een Dual Purpose Dag (DPD) organiseren. Ik weet dat het voor het bestuur en vele Flatcoat Retriever liefhebbers heel belangrijk is dat zowel de werklust en het uiterlijk van ons ras behouden blijft. Sterker nog, op de website van de FRC staat: “De Club stelt zich ten doel om dit apporterende jachthondenras op een verantwoorde wijze in stand te houden en waar mogelijk te verbeteren. Hierbij is aandacht voor zowel de gezondheid als voor exterieur en werkeigenschappen (de dual purpose gedachte)”.

Juist om het behouden van de werklust en het uiterlijk van onze Flatjes kracht bij te zetten zou een Dual Purpose Dag leden van de FRC kunnen stimuleren om mee te werken aan deze dual purpose gedachte. Het doel van de dag is om alle deelnemers met hun Flatcoats iets mee geven op zowel het terrein van de tentoonstelling als op het terrein van de jachttraining.

De DPD zal op 10 mei a.s. plaatsvinden in Lelystad. Je krijgt de gelegenheid om aan twee workshops deel te nemen, de ene met de titel 'tentoonstelling' en de ander is een workshop 'jachttraining'. Bij de workshop tentoonstelling krijg je als deelnemer niet alleen uitleg waarom het uiterlijk van de hond zo belangrijk is, maar je krijg je ook de gelengheid het één en ander in de praktijk te oefenden. Deze workshop is in handen van Wies Boermans en Bianca Bravenboer.
Bij de workshop jachttraining bieden we alle deelnemers een paar leuke jachtproeven aan. Bij deze proeven geven wij persoonlijke aandacht en is ons doel dat alle voorjagers met een tevreden gevoel naar huis gaan. Willy Walbeek en ik zijn verantwoordelijk voor deze workshop. Ik weet zeker dat je op de DPD zult zien hoe leuk jouw Flatcoat zowel het show- als het jachtgedeelte vindt. En als je hond geniet, geniet je zelf toch ook!

De kosten voor deze dag bedragen euro 35 (inclusief lunch) per deelnemende combinatie. Neem je iemand mee, dan is het ook mogelijk dat deze persoon, aan de lunch kan deelnemen. De extra kosten hiervoor zijn euro 8,50. Er kunnen maximaal 30 deelnemers meedoen, dus geef je snel op.

Wies, Bianca, Willy en ik hebben erg veel zin in en zien jullie graag verschijnen op 10 mei a.s. Je kunt je inschrijven, door de volgende gegevens te mailen naar flowofspirits@upcmail.nl.
Mailadres:
Roepnaam hond:
Ik neem ... personen extra mee voor de lunch.
Voor de jachthonden training is het van belang aan te geven of wij je kunnen indelen bij de beginnende of gevorderde groep.

* Workshop voor de Vereniging van de Epagneul Bleu de Picardie

Op 18 mei a.s. geven Willy en ik een workshop Waterwerk voor de Vereniging van de Epagneul Bleu de Picardie. Wil je meedoen aan deze workshop stuur dan een mail naar evenementen@epagneulbleudepicardie.nl. Schrijf je snel in er kunnen in totaal maar 10 honden deelnemen.

 

27 december 2014

Hazenjacht en Bretta

Van de week met Harley op een hazenjacht geweest. Bij twee driften hebben we meegelopen en bij de andere driften stonden we op post. Harley heeft echt fantastisch gewerkt. Op post mega alert maar wel steady. Ze snapt 'dit spelletje' inmiddels zo goed en het is echt een genot om met haar samen te werken. Veel hazen hadden schot en moesten zo snel mogelijk binnen komen. Nou daar heeft mijn kleine zwartje geen enkel probleem mee, wow wat een power heeft mijn Harretje. Op één drift liep ik met vier zware hazen te slepen en was blij dat één van de drijvers mij te hulp schoot. Het was alweer de laatste jachtdag van het jaar, maar in april gaan we mee op de ganzen, leuk weer een heel nieuw avontuur!

Links een haas drukt zich in de akker en rechts Harley helemaal trots!

Van de baasjes van Bretta, het zusje van Harley, keeg ik onderstaande portretfoto toegezonden. Ik zie toch wel heel veel van Pip in dit koppie, dat arrogante blikje, met één werkbrauw om hoog, heeft ze echt van mams Pip. Dat grijze smoeltje is wel heel aandoenlijk, zo grijs is onze Harley nog niet. Fijn om een berichtje te krijgen en dat het zo goed gaat met Pips andere dochter!

Bretta al zo lief grijs!

 

20 december 2013

Fijne feestdagen

DE FLOW OF SPIRITS KENNEL WENST JULLIE FIJNE KERSTDAGEN EN EEN GELUKKIG, LIEFDEVOL EN GEZOND 2014!

TON, LENK, PIP, HARLEY, JORJA EN FLYNN

 

12 december 2013

Heerlijk genieten en veel poseren

Onderstaand familieportret van oma Acacia, moeder Hila, dochter Flynn en halfzusje Mimi kregen wij toegezonden vanuit Coburg. Deze foto is een mooie herinnering aan onze fantastische vakantie in Duitsland. Deze week in Coburg heeft mij weer zoveel nieuwe energie gegeven, echt super!

Cacia, Hila, Flynn en Mimi poseren voor het familieportret

Met Pip gaat het prima. Ze loopt weer vrolijk mee tijdens de wandeling en geniet van haar leventje. Elke avond mag ze lekker bij ons op de bank, ze vindt zo langzamerhand dat ze hier recht op heeft, en wie geeft haar ongelijk. We weten niet hoe lang Dipper nog bij ons is en ik probeer hier elke dag eventjes bij stil te staan. Zeker toen ik van de week het bericht kreeg dat één van haar broertjes Moos is ingeslapen. Wat zullen Bram en Petra hun mannetje vreselijk missen. Rust zacht lieve Moos .....

De laatste blaadjes zitten nog net aan de bomen bij ons op de Veluwe. Van de week scheen er zo'n heerlijk zonnetje en daarom besloot ik mijn fototoestel mee te nemen. Mijn meisjes hebben weer braaf geposeerd in de beukenblaadjes. Wat wonen wij toch prachtig!

Harley, Pip, Jorja en Flynn

Zaterdag mocht Harley met Willy mee op de hazenjacht in Duitsland. Piusz is nu ruim 10 jaar en een hele dag op jacht is nu toch wel te zwaar voor haar. Maar gelukkig was haar maatje Harley mee en die heeft met zo'n lange jachtdag nog geen enkel probleem. Ze was volgens Willy in het begin wel een erg ondeugend, maar nadat Wil haar duidelijk had gemaakt dat ze zich moest gedragen, heeft ze prima gewerkt. Bedankt Wil, mijn Harretje heeft genoten!

Ton en ik zijn de trotse eigenaren van een 'nieuwe' Land Rover Freelander. Dit is niet onze eerste Freelander; wij vinden het een heerlijke auto en uitermate geschikt voor ons viertal. Natuurlijk moesten de zwartjes weer op de foto, deze keer naast onze nieuwe aanwinst!

Flynn, Jorja, Harley, Pip en de nieuwe Land Rover

Het zijn vaak maar kleine dingen in het leven waar het allemaal om draait. Zoals je honden, die vrolijk voor je uitrennen tijdens de wandeling. Of de zon die in je woonkamer schijnt of een mooie vriendschap waar je heel dankbaar voor bent. Ja, daar gaat het om en dat maakt je gelukkig ........

 

5 december 2013

Een heerlijke week in Coburg

Vorige week hebben we een weekje vakantie gevierd in Coburg bij mijn Duitse vriendin Anke en haar gezin. Het was hartverwarmend hoe gastvrij we zijn ontvangen. Naast wandelingen met onze honden en een training met Flynn en Lumi hebben we ook een beetje aan de Beierse cultuur gesnoven. We hebben een rondleiding door de steden Coburg en Bamberg gekregen en zijn naar een balletvoorstelling geweest.

Flynn tijdens de training (foto Rainer Wolf)

Op zaterdag heb ik training gegeven aan twee hondjes uit het Umbra Fida M-nest. Wat een super leuk werkende puppy’s van inmiddels alweer 7 maanden. Ik wil Anabel met Mimi en Sandra met Meo bedanken, wat hebben jullie mooi werk laten zien, ik ben trots op jullie!

Anke en Rainer hebben twee keer een zweetspoor voor Flynn getrokken. Zo’n bloedspoor dat al uren ligt, is natuurlijk heel iets anders dan een sleepspoor. Maar nadat Flynn mij een paar keer verbaasd aan had gekeken, pakte ze het spoor keurig op. Ook de tweede keer was er eerst even twijfel, maar toen het kwartje weer viel, liep ze het spoor uit als een speer, dwars door het bos en de bramenstruiken heen. Ik was zo super trots op mijn Flynnder. Echt heel knap gedaan en snel geleerd!

Lieve Anke, Rainer, Anabel, Elena, Chris, Alwine, Cacia, Eowyn, Hila, Runa, Lumi en Mimi bedankt voor deze fantastische week en jullie warme vriendschap. Het was geweldig!

Met Pip gaat het gelukkig veel beter. In overleg met mijn dierenarts hebben we de dosis epilepsie medicijnen gehalveerd en hierdoor voelt Pip zich prima. Ze is weer helemaal haar vrolijke zelf en heeft geen aanval meer gehad.

 

23 november 2013

Jachtdag, herfst en Pip

Dinsdag hadden Harley en ik een jachtdag in Duitsland. We waren uitgenodigd als picker-up. Harley heeft super gewerkt en er vielen heel wat fazanten op onze post. Er waren een paar lopers bij en die heeft mijn kleine zwartje heel mooi uitgewerkt. Haar eerste levende gans kwam ze bij mij brengen alsof het de normaalste zaak van de wereld is, om zo'n zware klapwiekende vogel te apporteren. Aan het eind van de jacht had ik nog een warme fazant in mijn wildzak en heb ik Flynn even uit de auto gehaald. Zonder enige twijfel pakte ze de fazant op en bracht hem bij mij.

Onze boom in de voortuin tijdens de vier seizoenen

Het is prachtig bij ons op de Veluwe. Veel bomen staan nog steeds in hun soms spectaculaire herfstkleuren. Ook de boom in onze voortuin ziet er geweldig uit, maar dat zal niet lang meer duren. Ik verheug mij niet echt op de komende kou van de winter. Natuurlijk is de natuur schitterend als het gesneeuwd heeft, maar om bij een training in de kou te staan, daar kijk ik niet naar uit. Ik verlang nu al naar de lente :-)

Met Pip gaat het maar matig. Ze is een beetje afwezig en loopt heel langzaam mee op de wandeling. De medicijnen zijn hier waarschijnlijk de oorzaak van. Van de week heeft ze een plas in haar mandje laten lopen, ze was zelf helemaal ontdaan en keek beteuterd naar haar natte broek. Ik heb met mijn dierenarts gesproken, maar ook dit kan met een kortsluiting in haar hersenen te maken hebben. Ach gossie, mijn Pipje wordt nu echt snel een oud dametje. Alhoewel ze zo heel af en toe weer helemaal de oude vrolijke Pip is. Toch maak ik me best wel een beetje zorgen om haar.

 

17 november 2013

Tentoonstelling in Kassel

Dit weekend heb ik met Flynn meegedaan aan de jaarlijkse tentoonstelling van de Duitse Retriever Club in de stad Kassel. Flynn deed, voor de eerste keer, mee in de Open Klasse. Het was een lange dag, maar erg gezellig want Anke, vriendin en fokster van Flynn, was er ook met drie van haar Flatjes. Ik heb gemerkt dat Flynn het wachten nog erg moeilijk vindt. Vooral als er veel eetbaars voorbij komt, van hondenbrokjes, boterhammen en maaltijden met worst en friet. Pas aan het eind van de middag waren wij aan de beurt en het was hard werken om Flynn bij de les te houden want ook in de ring lag inmiddels allerlei lekkers. Maar toch kregen we een Uitmuntend en een mooi keurrapport.

Mijn Flynn vind ik zelf een mooie Flatcoat dame met veel uitstraling. Maar het is een hele kunst om dit zelfbewust dametje op een tentoonstelling goed voor te brengen. Voor mij een uitdaging om er het beste uit te kunnen halen. Tegelijker tijd realiseer ik mij heel goed dat Flynn wel veel kwaliteiten heeft. Ze is een zeer getalenteerd werkhondje, met een heerlijk karakter en krijgt daarnaast ook nog eens een uitmuntend op een show. Wat wil je nog meer ...............

Lekker wijfie die Flynn

 

14 november 2013

Pippedipper

Vandaag ben ik met Pip weer bij mijn dierenarts geweest. Er is bloed afgenomen om suikerziekte of eventueel andere stofwisselingsziektes uit te sluiten. Uit dit onderzoek kwam niets bijzonders naar voren. Ook haar hart klopt rustig en regelmatig. De kortsluitingen in haar hersenen kunnen veroorzaakt worden door ouderdomsepilepsie. In overleg hebben mijn dierenarts en ik daarom besloten haar hiervoor medicijnen te geven. Eerst eens afwachten wat deze medicijnen doen. Werken ze niet dan moeten we verder zoeken. Mijn arme Dipper, mijn lieve wijfie. Het klinkt misschien een beetje vreemd maar ik hoop dat het epilepsie is en dat de medicijnen aanslaan.

Wat is toch een lekker wijfie!

Vorige week had ik tijdens de wandeling mijn camera, met nieuwe lens, meegenomen en een paar leuke portretfoto's van Pip gemaakt. Dat is niet eenvoudig want ze zit namelijk geen seconde stil. Ze vindt het, net als haar dochter Harley, helemaal niets die camera. Ze trekken dan vaak de meest vreemd smoeltjes. Jorja en Flynn, die gaan er voor zitten en zijn veel betere fotomodellen. Maar deze foto is Pip zoals ze is, lief, zacht, attent, vrolijk en ongecompliceerd!

 

10 november 2013

Update van de vier zwartjes

Op zich gaat het goed met mijn Pippertje. Ze eet goed en komt regelmatig naare mij toe om lekker geknuffeld te worden. Bij de dagelijks lange wandeling loopt ze vrolijk mee, maar op gegeven moment kiest zij er zelf voor, om naast mij te komen lopen en een wat rustiger tempo aan te nemen. Om haar schouders en rug soepel te houden wordt ze elke maand behandeld door een fysiotherapeut.
Toch maak ik mij de laatste twee weken wat zorgen om haar. Zo af en toe valt ze van het ene op het andere moment om, zo vreemd. Ze staat hierna meteen zelf op, loopt een paar pasjes wat zwalkend, maar vervolgt hierna weer vrolijk haar weg. Toen ze van de week gezwommen had viel ze bij het schudden wel drie keer om. Ik heb voor dinsdag een afspraak gemaakt bij mijn dierenarts. Misschien heeft het gewoon met ouderdom of spierzwakte te maken, maar toch ........

Mijn lieve oudje (ik vind die witte wenkbrauw sprietjes zo schattig)

Harley is van de week voor controle geweest bij de arts in orthomanuele diergeneeskunde. Harley is helemaal goedgekeurd! Haar rug was recht en soepel. Dat het goed gaat met haar is aan alles te merken. Ze is vrolijk en helemaal door het dolle als ze mij de trainingsspullen bij elkaar ziet pakken. Ze springt dan met vier poten in de lucht. Afgelopen woensdag was ze bij de training echt super goed!

Harley, Jorja, Lenk, Flynn en Pip

Jorja is ook door het dolle, maar dat heeft een wat ander effect bij de training. Jorja doet de laatste weken echt alles 'wat god verboden heeft'. Ze is heel erg stout en probeert bij elke oefening zelf te bepalen hoe de proef moet worden uitgevoerd. Ton wordt er terecht hopeloos van en het is hard werken om in dat koppie van Jorja te komen en haar te overtuigen. Ik hoop dat ze elkaar snel weer vinden, want zo is het echt niet leuk!

Flynn geniet van haar leventje, altijd vrolijk, altijd in voor een geintje en net zo blij als Harley als ze ziet dat ik de spullen voor een training pak. Ik zag op de site van de FRC dat we in Oldenzaal 4de zijn geworden bij de Working Test. Ik vind het echt heel knap van haar. Als je bedenkt waar wij vandaan komen....... Het eerste jaar hebben we tenslotte weinig kunnen doen door al mijn chemo's. Dat maakt mij extra trots op 'mijn kleintje'!

 

4 november 2013

Working Test Oldenzaal

Tijdens het afgelopen KNJV seizoen met Harley kwam ik tot de conclusie, dat het belangrijk is om samen met mijn hond in een wedstrijd ritme te komen. Door meerdere proeven te lopen werd ik mij steeds meer bewust van de sterke en zwakke kanten van ons tweetjes. Met Harretje heb ik de mij de laatste jaren alleen op de KNJV proeven gericht. Met mijn benjamin Flynn heb ik besloten dit anders aan te pakken.

Om die reden wil ik met Flynn ook aan Working Testen deelnemen. Op de valreep heb ik haar nog ingeschreven voor de Working Test van de Flatcoated Retriever Club in Oldenzaal. Omdat ze vorig jaar haar KNJV B heeft gehaald deden wij mee in de B1 klasse. Ik heb nog snel een springkonijn gekocht en haar een dummy uit een hekje laten apporteren en verder zouden we het wel zien.........

Flynn komt terug met dummy

Flynn heeft mij in Oldenzaal laten zien wie zij is. Een vrolijke sociale hond, met een prachtige stijl van werken. Ze is snel, alert en heeft echt een super neus. Ze vindt het heel leuk om samen met mij te werken, maar heeft ook eigen initiatief en werkt met zoveel power dat ze met gemak grote afstand van mij neemt (bij sommige proeven was dat nou niet direct in ons voordeel ;-). Flynn heeft alle apporten binnengebracht en met 87 punten als eindresultaat kan ik niets anders zeggen dan: “Wow!”.

 

25 okktober 2013

Mijn Harley

Vandaag heb ik bij Henk Eggink nog twee mooie foto's besteld, die hij tijdens de MAP in Neede van mijn Harretje heeft gemaakt. Ik denk nog steeds met onvoorstelbaar veel plezier terug aan de fantastische manier waarop Harley heeft gewerkt die dag. De behandeling aan haar rug door de orthomanueeltherapeut is echt heel goed aangeslagen. Ze loopt als een kievit en zit super in haar vel.

Harley aan het werk in Neede

Ik ben erg blij met deze mooie actiefoto's van mijn wijfie. Als je goed kijkt zie je op de linkerfoto nog het zand op haar neus zitten van de vele kuilen, die zij vanwege haar schijndracht, heeft gegraven. Nu heeft ze gelukkig nergens last meer van. Op dinsdag 5 november a.s. moeten we naar de orthomanueeltherapeut voor controle. Ik hou jullie op de hoogte.

 

21 oktober 2013

Mijn Harretje

Vandaag ben ik met Harley naar de MAP in Neede geweest. Nadat ze behandeld was voor haar rugklachten, heb ik zoals jullie kunnen begrijpen wel getwijfeld of het verstandig was om te gaan. De orthomanueeltherapeut vond het geen enkel probleem, dus vanochtend vroeg heb ik Harley uitvoerig gecontroleerd. Maar ze was vrolijk en liep als een zonnetje. Ik had mij voorgenomen te kijken aan welke proeven ik kon deelnemen. Mocht ik merken dat ze weer last van haar rug kreeg, dan zou ik mij meteen afmelden en naar huis gaan. Ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest op een MAP, maar daar heeft Harley zich niets van aangetrokken. Wat moet ze een pijn hebben gehad want na lange tijd heeft ze vandaag bij elke proef weer laten zien wie zij is, een super goed werkhondje......

Harley met eend

We hebben ons MAP A diploma gehaald. Ze had zoveel power en was zo enthousiast dat ze bij sommige proeven zelfs is ingesprongen (wel houdbaar gelukkig :-)). Bij de laatste A proef kregen we applaus, ze heeft zo geweldig geluisterd en werkte op super hoge snelheid. Harretje en ik sluiten dit KNJV seizoen geweldig af, we hebben elkaar weer gevonden, is dat niet bijzonder! Ik ben zo blij dat ik heb vastgehouden aan mijn gevoel dat er meer aan de hand moest zijn met Harley. Vandaag is het bewijs geleverd. Dank je wel, lieve Harley, je bent een top wijfie!!!

Enne ......... ook vanavond liep Harley als een zonnetje. Komende weken een paar jachtdagen, we kunnen niet wachten.

 

19 oktober 2013

Wat een drukke week

Van de week heb ik weer heel wat kilometers met mijn viertal afgelegd. Maandag de MAP in Leidschendam, woensdag ochtend weer naar Leidschendam voor een training. Die middag doorgereden naar de andere kant van het land om pups te bekijken en te trainen. Donderdag naar Nieuwegein voor een wandelafspraak. Gisteren hadden we een afspraak in Baarn waar onze dierenarts praktijk heeft en daarna zijn we doorgereden naar Noorden waar we een orthomanueeltherapeut hebben bezocht. Kunnen jullie mij nog volgen?

Gisteren hebben we dus met Pip en Harley een bezoek aan onze dierenarts gebracht. Pip had een knobbeltje bij haar rechter schouder, die plotseling groter werd en van structuur veranderde. De dierenarts heeft twee puncties van het weefsel afgenomen en onderzocht. Gelukkig gaat het om een lipoom, een goedaardige tumor van vetweefselcellen. Van Pip heb ik na lange tijd weer eens een foto in stand gemaakt. Ziet mijn oudje er niet super uit voor haar twaalf jaar. Verder is ze helemaal happy en geniet nog volop van de dagelijkse wandelingen. Ze is helemaal gelukkig als ze mee mag om een proef voor Harley of Flynn uit te zetten en dan zelf ook nog een paar dummy's mag halen.

Pip, wat is het toch een lekker wijfie!

Over Harley maakte ik mij al een paar weken ongerust, ze heeft vage klachten. Ze is stilletjes, wil niet elke ochtend eten en staat regelmatig met een bolle rug. De dierenarts constateerde dat Harley mega schijndrachtig is. Dit verbaasde mij niets want bij de MAP in Leidschendam werd de ene na de andere kuil gegraven. Maar ik had toch het idee dat er meer aan de hand moest zijn. Dit werd bevestigd door de orthomanueeltherapeut in Noorden waar Harley verder werd onderzocht. Harley bleek niet alleen een blokkade in haar ruggenwervel te hebben maar ook in haar rechterheup en één nekwervel staat niet goed. De rug en heup van Harley zijn behandeld. Over twee weken moet ik terug voor controle en behandeling van haar nek. Wat een bikkel is mijn Harretje toch, ondanks al deze klachten heeft ze super mooie dingen laten zien op de MAP’s. Ik moet even aankijken hoe zij op de medicijnen voor de schijndracht reageert, maar verder mag ik alles weer met haar doen. Ik twijfel of ik maandag naar de MAP in Neede ga. De gezondheid van Harley is mij vele malen belangrijker dan het meedoen aan een MAP. Ik heb nog twee dagen bedenktijd.

Harley schijndrachtig en ondanks dat super gewerkt!

Woensdag heb ik de twee Quails (zie http://www.quails.nl/) puppy's mogen bewonderen. Wat  een lieve en innemende mannetjes. Ze lopen al stoer door de kennel en het zijn al echte hondjes aan het worden. Hierna zijn Ditmar en ik samen met Fleurie en Flynn op pad gegaan in de prachtige natuur van Enschede om te trainen. Fleur en Flynn zijn twee grote vriendinnen en hebben zich tijdens de training van hun beste kant laten zien. Wowww, wat gingen ze allebei fantastisch! Super gezocht, gemarkeerd, lijnen gelopen, zitten op de fluit en ook nog eens een moeilijke sleep uitgewerkt, die op het laatst een stromend beekje over ging. Dit hebben ze allebei helemaal zelfstandig opgelost, wat een toppertjes! Wat was ik trots op deze twee talentjes! We waren allebei vergeten ons fototoestel mee te nemen, maar onderstaande foto illustreert met wat voor passie de twee dametjes werken. Zowel Fleurie als Flynn gaan dus zo te water ……..

Fleurie (foto Ditmar Duinkerken)

De wandeling donderdag in Nieuwegein was ook erg leuk. Wat een heerlijk vrij en initiatiefrijk hondje is Doortje. Het was zo gaaf toen ze uit de auto kwam en mijn stem hoorde, ze kwam als een dolle naar mij toe en was zo blij om mij te zien. Volgens Marjoleine heeft ze niets met vreemden, maar mij herkende ze dus blijkbaar nog steeds. Ik was hierdoor best wel een beetje ontroerd. Samen met mijn roedel van vier hebben we lekker gewandeld in het IJssel Bos, we vonden het allebei wel veel en veel te druk. Marjoleine is de rust van de duinen in Hoek van Holland gewend en ik de uitgestrekte bossen van Nunspeet, waar je niemand tegenkomt. De volgende keer spreken we ergens anders af!

Doortje

Zo en nu dit weekend gebruiken om even bij te komen van alle drukte........

 

15 oktober 2013

Overpeinzingen

Met vooral een glimlach kijk ik terug op de afgelopen KNJV MAP’s waar Harley en ik aan hebben deelgenomen. Voor mijn ziekte waren wij tweetjes een echt team, helaas hebben wij dat gevoel nog steeds niet teruggevonden. Ze heeft bij de MAP's mooie dingen laten zien, waar ik oprecht van heb genoten. Maar er waren ook momenten die voor mij teleurstellend of onbegrijpelijk waren. Meestal dacht ik dat dit werd veroorzaakt omdat ik niet lekker in mijn vel zit en mijn gevoelige Harley, die mijn stemming feilloos aanvoelt, hierdoor geen effort toont. Of zou het kunnen dat zij lichamelijk iets mankeert? Ze heeft van die vage klachten die ik maar niet thuis kan brengen en die mij zo langzamerhand ongerust maken.

Ik weet dat het bij Harley (en eigenlijk geldt dit natuurlijk voor elke hond, maar zeker voor een Flatcoat) heel belangrijk is om te kunnen schakelen. Met schakelen bedoel ik het volgende; stel dat je hond weigert om vooruit te gaan. Het is dan de kunst om te zoeken naar de juiste manier om de hond duidelijk te maken wat je niet wilt en je hond daarna te overtuigen te doen wat je wél van hem of haar verwacht. Tijdens de trainingen van de laatste jaren kan ik hier bij Harley maar niet de vinger op leggen.

Van links naar rechts Harley van happy tot .....

Zoals ik al schreef is Harley een gevoelig hondje. Bij elke training of wedstrijd moet ik hier heel goed op letten. Het gaat bij haar echt om het ultieme ‘fingerspitzengefühl’. Dat gaat mij de ene keer beter af dan de andere keer. Natuurlijk is het super interessant om te zoeken naar een oplossing, maar ik raak af en toe compleet gefrustreerd en onzeker. Dat de afgelopen jaren voor mij heel moeilijk en zwaar zijn geweest, en helaas nog steeds zijn, maakt het er allemaal niet makkelijker op. Harley zal dit zeker merken.

Met Pip en Flynn werkt dit heel anders. Hoe ik mij voel of wat de omstandigheden mogen zijn, deze twee dametjes zijn niet snel onder de indruk. Zij zijn, zoals wij dat zo mooi noemen, geestelijk stabieler. Natuurlijk hebben ook zij hun gevoelige kantjes, het zijn tenslotte echte Flatcoats. Maar door bij Pip en Flynn op de juiste ‘knopjes te drukken’ zijn zij veel makkelijker te bereiken en te overtuigen.

Ik realiseer mij dat Harley mij veel heeft geleerd en ben haar hiervoor heel dankbaar. Ze heeft mij geleerd geduldig te blijven en geduld is zeker niet mijn sterkste kant. Ook ben ik door Harley mij nog meer gaan verdiepen in het analyseren van een probleem en het bedenken en creëren van een oplossing. Al deze wijze lessen neem ik mee in de opleiding van Flynn en pluk hier hopelijk de vruchten van. Ik ben mij ervan bewust dat ik ook met Flynn momenten zal hebben waarvan ik denk, wat nu …….. Maar dat hoort nou eenmaal bij de sport die wij met onze honden beoefenen.

Natuurlijk kan en mag ik Willy niet vergeten in dit hele verhaal. Wij hebben samen heel wat uurtjes nagedacht en gewerkt aan mijn Harretje.

De eerste stap is om er achter te komen of Harley lichamelijk niets mankeert. Daarom heb ik voor a.s. vrijdag een afspraak gemaakt met mijn dierenarts. Alleen als zij niets bijzonders aan Harley kan ontdekken, ga ik a.s. maandag nog naar de MAP in Neede. Ik hou jullie op de hoogte.

 

  13 oktober 2013

Fun Working Test Luxemburg en Harley MAP A

Een kort verslag van de Fun Workingtest in Luxemburg. Om het voor de deelnemers leesbaar te maken deze keer in het Engels.

"On the 6th of October we went to Luxemburg to the “Fun-Workingtest Drailännerecke”. Martin Kuse, Willy Walbeek and I were invited to judge this Workingtest. On the 5th we arrived and checked the area. All judges could pick out two stations for their tests.

All kind of retrievers could enter this working Test. There were Labrador, Golden and Flatcoat Retrievers. Some of them were beginners and the other ones were advanced. The youngest dog was 6th month and the oldest was 11 years of age.

The purpose of this Fun-Working test was to go for success! We judged the combinations as usual on a Workingtest. Because our main goal was to give training advice if something went wrong, we made sure that with tips and help the dogs did the test successfully. I was really impressed about the quality of the dogs and saw a lot of talented Labradors, Goldens, Flatcoats and handlers.

The ultimate steadiness test

First, I would like to thank all dogs, they always want to work for their owners, this moves me time and time again …….. I want to thank the handlers for their commitment, I have enjoyed you very much. There was a relaxed atmosphere and everyone showed interest in fellow handlers. Really super thanks for the organization for their effort to make this day successful and inviting me. You did a wonderful job!

Hope to see you and your dogs again,
Lenk"

]

Harley met eend van de sleep

Gisteren heeft Harley in Denekamp een MAP-A diploma gehaald. Ik ben mega trots op mijn kleine zwartje. Ze heeft mooie dingen en minder mooie dingen laten zien. We hebben samen genoten en dat is het belangrijkste! Dank je wel, lief krulstaartje van me!

 

4 oktober 2013

Halfzusjes en hoornvlies beschadiging

Eergisteren had ik afgesproken met mijn vriendin Amber en haar Umbra Fidaatje Casey. Het was een heerlijke ontspannen middag. Samen gelunchd, gewandeld en getraind. Casey is zoals jullie misschien weten een halfzusje van Flynn. Qua uiterlijk zie ik zo af en toe een gelijkenis. Ze trekken allebei een heel serieus hoofd wanneer het fototoestel te voorschijn komt :-). In de stijl van werken zie ik ook overeenkomsten. Ze hebben bijvoorbeeld allebei een super goede neus. Alleen werkt Casey met korte neus en Flynn met lange neus. Am, super bedankt voor je bezoekje het was echt heel fijn om je te zien en te spreken. Casey is een heerlijk wijfie en een echt talentje! Een dikke knuffel voor jullie allebei vanuit Nunspeet.

Links Casey bijna een half jaar en rechts Flynn

Jorja had al een paar dagen last van haar rechter oog. Ik gebruik altijd eerst Optosan om te kijken of dit de klachten kan verbeteren. Maat toen Amber en ik net de deur uit gingen voor de wandeling attendeerde Amber mij erop dat het oog van George er wel erg heftig uit zag. Haar rechter oog had opeens een hele blauw/witte gloed. Brrrr, dit zag er echt niet goed uit. Dus meteen de dierenarts gebeld en 's avonds konden we gelukkig nog terecht. Het blijkt een een beschadiging van het hoornvlies te zijn. De komende vier dagen moeten we zalven met Cavasan en hopen dat het helemaal goed komt. Arme Georgie ze ziet er echt zo zielig uit en is ook best een beetje stilletjes.

Ahhhh, ziet ze er niet zielig uit?

Morgen vertrekken Willy en ik naar Luxemburg om een daar een workingtest te keuren. Kijk op http://workingtest-luxemburg.jimdo.com/voor meer informatie. Het wordt vast een fantastisch weekend. Luxemburg here we come!!!

 

17 september 2013

"All in the game" en avontuur Flynn

In Kerkwijk hebben Harley en ik een MAP A diploma gehaald. Maar wat was Harley ondeugend en wel heel errug vrij. Het was hierdoor echt keihard werken om alle twaalf de apporten binnen te krijgen. Bij de middag A proef viel eerst een verleidingsmarkeer van een duif en daarna moest ik haar naar een konijnensleep sturen. Normaal gesproken kan ze heel goed verleidingen weerstaan, maar nu was ze ervan overtuigd dat de duif als eerste binnen moest komen. Toen ik haar eindelijk bij de sleep had gekregen, liep ze deze een paar passen, maar kreeg verwaaiing van de duif en was toen met geen mogelijkheid meer te houden. Ik heb mezelf de opdracht gegeven om Harley happy te houden, nou dat is gelukt ..........

Zaterdag heeft Ton met Jorja meegedaan aan de KNJV proef in Emmen. Ze kwamen door de B onderdelen en mochten dus weer op voor het dirigeren. Via de app werd ik op de hoogte gehouden. Jorja had even wat moeite bij de start maar toen ze éénmaal vertrok hadden Ton en George prima contact. De duif kwam met een keurige 7 binnen en ze mochten dus door naar de sleep. Toen Ton richting het water liep, werd hij nerveus en wist niet zeker of Jorja dit brede water over zou zwemmen. Helaas voelde Jorja dit haarfijn aan en ging ook niet over. Balen hoor, maar "it's all in the game" Zoals ik al eerder schreef, die A zit eraan te komen. Bij de KNJV proef in Kampen krijgen ze nog een kans!

Links Harley is er klaar voor, rechts: "Ik zie niets!"

Afgelopen maandag deed ik met Harley mee aan de MAP in Arnemuiden. Harley was nu niet ondeugend en bij de ochtend proeven kwam al het wild binnen, maar ik had er geen goed gevoel bij. Normaal gesproken gaat ze als een raket weg en nu vertrok ze heel traag. Zwemmen kan ze ook mega snel, maar maandag kwam ze nauwelijks vooruit. Bij de tweede proef op land ging het ietsje beter, maar bij de A proef herkende ik het werken van mijn hondje echt helemaal niet meer. Ik heb Willy even gebeld om te overleggen en zij adviseerde mij om te stoppen. Toch wel heel erg balen; om vier uur ging mijn wekker om de lange reis naar Arnemuiden te maken. Maar goed, ook dit is "all in the game".

Mijn Flynn

Gisteren heb ik een vreselijk avontuur met Flynn beleefd. 's Ochtends vertrok ik met de auto richting bos om een lange wandeling met mijn meiden te maken. Na ongeveer een uur wandelen was Flynn van het ene op het andere moment weg. Ik blies op de fluit en riep haar naam, geen Flynn. Na een tijdje werd ik onrustig, maar bleef roepen en fluiten. Ik besloot naar de auto te lopen, want die stond vlakbij. Toen ik haar niet zag ben ik terug gelopen naar de plek waar ik haar voor het laatst had gezien. Ondertussen bleef ik haar naam roepen en op de fluit blazen. Na een half uur werd ik echt vreselijk ongerust en na een uur brak het zweet mij uit. De wandeling heb ik nog drie keer opnieuw gemaakt en nu was ik echt helemaal in paniek, er spookten allerlei vreselijke gedachten door hoofd. Mijn Flynn zou toch niet ergens op de rondweg onder een auto zijn gekomen?

Na bijna drie uur zoeken en echt helemaal over mijn toeren, zag ik in de verte een hond lopen in een hele lage lichaamshouding. Ik floot en riep vrolijk: "Flynn". Godzijdank, het was Flynn. Ik ben op de grond gaan zitten en lied mijn tranen de vrije loop en Flynn heeft ze allemaal van mijn gezicht gelikt, zij was ook zo ontzettend blij om mij te zien. Ik ben onvoorstelbaar dankbaar dat dit avontuur zo is afgelopen en dat mijn lieve, stoute, grappige Flynn nu weer heerlijk aan mijn voeten ligt te slapen, ik moet er niet aan denken wat er allemaal had kunnen gebeuren ........

 

1 september 2013

Ton en Jorja in Hardenberg

Op vrijdag 30 augustus jl. heeft Ton met Jorja meegedaan aan de KNJV proef te Hardenberg. Wie Ton en Jorja een beetje kent, weet dat de training van ons Deentje niet altijd vlekkeloos is verlopen. Het is echt niet eenvoudig om met onze over-gepassioneerde George te werken. Het heeft heel wat jaartjes doorzettingsmogen van Ton en creativiteit van juf Willy gekost om stapje bij beetje verder te komen. Zo langzamerhand ontstaan er tijdens de training wat rustpunten en dan zie je ook Jorja's andere kantje. Als Ton en George op één lijn zitten dan weet je niet wat je ziet, want werken kan ons Deentje en dan ziet het er flitsend en stijlvol uit. Ze loopt de meest prachtige lijnen in één streep, in een tempo om van te kwijlen. Verder heb ik nog nooit een hond zo geweldig zien markeren. Maar o jee, als Ton en George elkaar niet kunnen vinden ........

In Hardenberg hebben ze super goed samengewerkt en met een mooie B van 74 punten kunnen ze dik tevreden zijn. Het was dan ook niet meer dan logisch dat ze opgingen voor de dirigeerproef. Via de app werd ik op de hoogte gehouden, wat was dat ontzettend spannend!

Ton en Jorja trots met hun diploma!

Toen Ton mij belde vertelde hij het volgende verhaal: "Bij de eerste inzet had Jorja een no-go en bleef dus zitten. Toen ik haar voor de tweede keer stuurde ging ze ongeveer 15 meter van mij weg, plaste en begon daarna haar geur te verspreiden door met haar achterpoten te trappen. Het was niet meer dan begrijpelijk dat onze eerste poging voor de A toen klaar was en moest ik van de keurmeesters ons Deentje terughalen".

Lieve George, ondanks je twee gezichtjes houden wij intens veel van je. Natuurlijk zien we dat ene kantje liever niet te vaak, maar van jou en dat andere kantje kunnen wij ongelooflijk genieten. Jij bent en blijft ons lekkere Deense wijfie!

Lieve mannie, ik bewonder je geduld, relativeringsvermogen en doorzettingskracht. Je bent al zo ver met Jorja gekomen. En dat A-diploma zit er, wat mij betreft, nog steeds voor jullie in.

 

18 augustus 2013

Even uitrusten en MAP-trainingen

Vandaag een lekker relaxte dag. Ik heb alle tijd om uit te rusten en te genieten van mijn zwartjes. Na een mooie wandeling in het prachtige Belvédère Bos in Nunspeet, heb ik net heerlijk in de tuin gewerkt. Iets waar ik de afgelopen tijd niet echt veel aan toe kwam. Mijn meisjes lagen er zo heerlijk bij en ik heb meteen de kans gegrepen om de nieuwe lens van mijn camera eens uit te proberen.

Links Pip en rechts Jorja, Flynn en Harley

De MAP-trainingen zitten erop. Het waren geweldige dagen. Voor alle trainingen hadden zich super gemotiveerde deelnemers met getalenteerde honden ingeschreven. Natuurlijk speelde het mooie weer ook een grote rol. Aan de hand van de door ons uitgezette proeven en adviezen hopen we dat jullie allemaal mooie resultaten boeken in het komende MAP-seizoen. Wij zouden het heel leuk vinden als jullie ons op de hoogte houden.

We willen onze helpers Wendy, Daphne en Sjerk heel hartelijk bedanken voor hun hulp bij de MAP-trainingen. Bedankt, jullie waren geweldig.

Op 11 augustus deden mee: Astrid met Sam, Daphne met Dolce, Rob met Truffel, Daphne met Flo, Marjo met Larchann, Gonne met Duyvke, Helene met Usha en Marja met Sobat.
Op 16 augustus deden mee: Jel met Ivy, Tineke met Amy, Astrid met Fay, Daphne met Flo, Lynn met Ike, Anja met Myla, Pita met Pickle, Jos met Emma en Marie-Louise met Amy. We willen jullie allemaal heel hartelijk bedanken voor jullie deelname en inzet.

 

12 augustus 2013

Water Seminar

Op 3 en 4 augustus hebben Willy met Tarszy en Flynn en ik meegedaan aan een Water Seminar Van Carsten Schröder in Duitsland. Samen met onze Duitse vrienden hebben we deelgenomen aan deze tweedaagse training in dorpje Winsen/Aller. Het was een geweldig weekend!

Manu, Gwindo, Stephan, Erin, Eowyn, Anke, Lumi, Runa, Kathrin, Jaro, Lenk, Flynn, Tarszy en Willy

Eerst werd gevraagd naar het niveau van onze honden en wat wij verwachten van de training. Daarna mochten de jonkies Tarszy, Lumi, Levi en Flynn aan het werk. De proeven werden aangepast aan het niveau van elke hond. Lukte een oefening niet dan werd er naar een oplossing gezocht, dat vond ik echt super! 's Middags waren de gevorderden honden Gwindo, Erin, Runa en Jaro aan de beurt.

Flynn gaat als een bommetje te water en geeft de dummy netjes af

Het bleek al snel dat ik aan het volgen met Flynn de laatste tijd niet veel aandacht had besteed. Daar moest ik weer mee aan de slag. Flynns talenten kwamen vooral naar voren bij het markeren en zoeken in de rietkragen. Ook de blinds over water gingen helemaal super. Ze deed deze oefeningen met overgave en ongelooflijk veel doorzettingsvermogen. Alle andere Umbra Fida honden werkten ook erg goed. Vooral Anke met Runa had grote stappen gemaakt nadat wij haar de laatste keer aan het werk hadden gezien, echt geweldig!

Op de linker foto zie je (helemaal links) Flynn met dummy terugkomen

Tijdens de training werd er ook veel aandacht aan steadiness besteed. Er waren oefeningen waarbij twee of vier honden op post werden gezet en bij één oefening maakte Carsten gebruik van de dummylauncher. Erg fijn, want met de dummylauncher had ik met Flynn nog niet eerder gewerkt.

Met z'n vieren op post

Het hoogtepunt van de training was toch wel het apporteren vanuit een roeiboot. Alle honden mochten samen met hun baasjes in de boot. Vanuit de boot werden de apporten gegooid en de honden moesten de dummy's bij de boot afgeven. Willy en ik zijn natuurlijk ook met onze meisjes het bootje ingestapt. Onze twee kanjers hebben geen seconde getwijfeld en sprongen stoer uit de boot om bij de dummy te komen, echt gaaf!

Flynn komt met dummy bij het bootje en wordt in de boot getrokken

We hebben vreselijk gelachen en het was erg gezellig. Ik wil Anke met Rune en Lumi, Manu met Gwindo en Levi, Willy met Tarszy, Kathrin met Jaro en Stephan met Erin bedanken voor het geweldige weekend. Frank bedankt voor al je hulp en Rainer voor de prachtige foto's.

Ook kleine Tarszy vindt het geen probleem

Tot slot wil ik Carsten Schröder hartelijk bedanken voor de geweldige training. Bedankt voor de mooie proeven, je inzicht en creativiteit. Een Water Seminar in Winsen, wat mij betreft een echte aanrader en zeker voor herhaling vatbaar!

 

8 augustus 2013

MAP-training en Flynn's half zusje Casey

Op dinsdag 6 augustus jl. gaven Willy en ik de eerste MAP-training van dit seizoen. Er deden 10 enthousiaste combinaties aan de training mee. We hebben genoten van alle honden en voorjagers. Bedankt voor jullie inzet: Jel met Ivy, Marie-Louise met Amy, Christine met Evi, Willy met Carmen, Ria met Lanka, Miranda met Naelle, Renette met Dali, Daphne met Flo, Ditmar met Rhona en Yvette met Rowan.

We hadden weer drie fantastisch helpers die wij ook heel hartelijk willen bedanken. Jullie waren super. Bedankt: Sjerk, Daphne en Wendy!

Voor de MAP-training van a.s. zondag 11 augustus zijn twee plekjes vrij gekomen. Wil je meer informatie over deze MAP-training kijk dan op de pagina Workshops.

Gisteren heb ik een bezoek gebracht aan Flynn's halfzusje Casey in Pijnacker. Casey is het nieuwe werkmaatje van Amber en een dochter uit het tweede nestje van Hilaria Umbra Fida. Samen met Willy heb ik in het voorjaar de puppytest gedaan van dit nestje en ik was erg benieuwd hoe Casey zich heeft ontwikkeld. Het is een heerlijk wijfie en samen met Flynn ging ze tijdens de wandeling op avontuur.

Lekker samen op avontuur met Flynn voorop en Casey volgt

Leuk om te zien dat Amber en Casey, precies zoals Willy en ik al tijdens de puppytest dachten, goed bij elkaar passen. Hé die Am, Ik hoop dat je heel wat mooie momenten met jouw kleine dametje zult beleven, het is een lekker ding!

De twee halfzusjes Casey en Flynn

 

5 augustus 2013

Pip 12 jaar

Gisteren was mijn Pip jarig, ze is 12 jaar geworden. Ik ben trots op mijn oudje. Op haar allerliefste grijze bekkie na, merk je eigenljk niet veel van haar hoogbejaarde leeftijd. Afgelopen weekend heb ik aan een Water Seminar van Carsten Schröder, in het Duitse plaatsje Winden, deelgenomen. Pip mocht ook een paar dummy's halen. Ze gaat nog steeds als een bommetje te water en markeert geweldig. Pip was helemaal in haar nopjes en had zich volgens mij geen beter verjaarscadeau kunnen wensen. Lieve Pip, lekker wijffie, ik hoop nog een hele tijd van je ongelooflijk bruisende, lieve en ongecompliceerde karakter te mogen genieten. Je bent en blijft mijn toppertje!

Pip 12 jaar!

Binnenkort volgt meer over het Water Seminar in Duitsland. Samen met Anke, Rainer, Willy, Manu, Frank, Kathrin en Stephan heb ik een super weekend gehad. We hebben heerlijk getraind en enorm veel gelachen. Het was echt een feestje!

 

14 juli 2013

Drie weken vakantie in Duitsland

Wat impressies van onze wandelingen in Sauerland

We zijn terug na een heerlijke vakantie in Duitsland. De eerste week hadden we met onze vrienden Rob en Beatrice en hun twee gouden mannen Yonick en Lachlann in Sauerland afgesproken. Rob en Be hadden een huisje gehuurd en wij stonden met onze nieuwe sleurhut op een camping in de buurt. Het was koud, op sommige dagen slechts 9 graden. Maar ondanks deze barre omstandigheden hebben we elke dag lekker gewandeld, met de honden getraind, heerlijk gegeten en genoten van elkaars gezelschap. Rob, Be, Yonick en Lachlann super bedankt voor deze fijne week!

Het jaarlijks statieportret en jarige Harley

Harley was in Sauerland jarig. We hebben dit gevierd met een extra lange wandeling en een lekkere kluif. Ik had voor haar een mooie shawl gemaakt van servetten. Ze was zo blij met haar nieuwe sieraad en liep trots rond. Een dikke knuffel voor Harleys zusje Bretta en broertjes Stern, Max, Perro, Murphy en Kenai. Het is al weer acht jaar geleden dat jullie bij ons in Delft werden geboren, het lijkt nog maar zo kort geleden.

Na deze eerste vakantieweek zijn Ton en ik doorgetrokken naar de Schwäbische Alb. Deze streek ligt in het Zuidwesten van Duitsland. Onze camping lag aan de Donau. We hadden een prachtige plek voor onze caravan, direct aan een groot veld waar we de honden konden uitlaten.

Onze Flatcoat vriendin Moni woont ook in de Swäbische Alb en wij hadden een dagje met haar afgesproken. Eerst hebben we samen getraind en daarna lekker gegeten bij Moni thuis. Het was fijn om elkaar weer te zien en spreken. Bedankt Moni, Hanni en Luuk, het was een mooie dag!

Gelukkig was het weer helemaal opgeknapt en de rest van de week hebben we echt vakantie gevierd en genoten van de natuur. Langs de Donau wandelen was niet echt een succes want dit is een heel bekende fietsroute, niet echt handig met vier honden. Maar hoger in de bergen kwamen we niemand tegen en werden we elke keer weer verrast door de meest fantastische uitzichten. Echt super mooi!

Mooi uitzicht en lekker wandelen met de meiden

Na een week in de Schwäbische Alb te hebben doorgebracht, hebben we onze caravan weer achter onze auto gehangen en zijn naar Frankenland gereden. Ook nu hadden we een mooi plekje op de camping, waar we helemaal vrij zaten. Deze week hebben we naast een aantal prachtige wandelingen ook wat aan de Duitse cultuur gesnoven. We hebben een bezoek gebracht aan het stadje Rothenburg ob der Tauber, een klooster bekeken, een toeristische route langs een aantal mooie dorpjes gereden en door de uitgestrekte wijnvelden van Frankenland gewandeld.

We hebben getraind, gewandeld en van de omgeving genoten

Naast onze camping was een veld waar ruiters met hun springpaarden konden oefenden. Flynn rende elke dag naar dit veld en nam de ene hindernis na de ander, wat is het toch een enorme komiek! Op de laatste dag vonden we dat alle meiden in ieder geval de drie lage balken moesten beheersen. Zoals jullie op onderstaande foto's kunnen zien ging ze dat prima af. Zelfs oudje Pip deed fanatiek mee, zo ontroerend!

Van links naar rechts Harley, Pip, Jorja en Flynn

Deze vakantie realiseerde ik mij, voor het eerst na mijn ziekte, dat ik niet alleen maar bezig ben met de dingen die ik niet meer kan, maar oprecht heb genoten van dat wat ik nog wél kan. Met Rob en Beatrice hebben we bijvoorbeeld wandelingen gemaakt van ruim drie uur, waar we behoorlijk bij moesten klimmen en dalen. Ik was best wel moe na zo'n wandeling, maar eigenlijk ook heel snel weer hersteld. Ik ben zo dankbaar!

 

22 juni 2013

Agenda MAP-trainingen 2013

De agenda voor de MAP-trainingen die Willy Walbeek en ik dit jaar geven is bekend, zie onderstaand schema voor de data. Deze training zijn uiterst geschikt voor combinaties die aan het komende KNJV MAP-seizoen willen deelnemen. Maar alle apporterende jachthonden, op zowel B- en op A-niveau, kunnen deelnemen. Wij bieden de mogelijkheid om met diverse soorten wild te trainen, het is daarom wel belangrijk dat de hond bekend is met het apporteren van wild. Gedurende de hele dag is het mogelijk om zowel bij Willy als bij mij te trainen, je krijgt hierdoor de gelegenheid om meerdere proeven op één dag te doen. Bij een officiële MAP heb je een maximale tijd om de twee stukken wild binnen te krijgen. Bij onze MAP-trainingen gaat het erom dat we de proeven met succes afsluiten. Wij hebben er in ieder geval weer veel zin in! Voor meer informatie over kosten, inschrijven e.d. kijk op de pagina Workshops.

MAP-training 2013

Datum MAP-training
Maandag 29 juli MAP-training (B en A
Zaterdag 3 augustus MAP-training (B en A) VERVALLEN!
Dinsdag 6 augustus MAP-training (B en A)
Zondag 11 augustus MAP-training (B en A)
Vrijdag 16 augustus MAP-training (B en A)

Let op: De komende drie weken ben ik op vakantie, dus bij vragen kan ik niet eerder dan 15 juli a.s reageren. Mocht je een dringende vraag hebben, dan kun je contact opnemen met Willy. Haar mailadres is Apporteur@upc.nl.

 

17 juni 2013

Dondersteentje Flynn en Workshop 'Dirigeren en sleep'

Soms heb je van die trainingen ............ zoals afgelopen vrijdag met Flynn. Alles wat Flynn aan ondeugende streken kon bedenken, heeft ze uitgeprobeerd. Het begon bij de eerste proef. Een driedubbele markeer over water. In het water zwom een familie gans; pa, ma en vier kleintjes. Flynn was ervan overtuigd dat zij één van deze ganzen moest apporteren. In haar karakterprofiel van de puppytest staat: "Stevig dametje, dat precies weet wat ze wel en niet wil". Het kostte mij daarom ook heel wat overredingskracht om mijn dondersteentje te overtuigen dat ze de dummies moest apporteren. Al was de verleiding misschien wel heel erg groot ........

Markeers met verleidelijk, maar de dummies kwamen binnen (foto's Leonor Honing)

Na het avontuur met de familie gans moest ik Flynn over water sturen om een sleep op te kunnen pakken. Bij de inzet schoot zij onmiddellijk naar links en wilde om het water heen lopen. Ik heb haar laten weten dat ik niet van zulke fratsen gediend ben. Maar op de terugweg bedacht ze dat omlopen via het land haar nu ook véél handiger leek. Met het wild in haar bek heb ik haar aan de overkant van het water gezet en met hulp van Willy en een paar trainingsmaatjes kwam zij uiteindelijk via het water terug gezwommen. Goed zo, weer wat geleerd!

Flynn wordt weer aan de overkant van het water gezet (foto Leonor Honing)

Wat ze verder aan ondeugende streken heeft uitgehaald zal ik jullie besparen. Natuurlijk weet ik dat je niets leert bij een training waar alles goed gaat, maar als ik eerlijk ben vergeet ik deze training liever zo snel mogelijk :-). Wel ben ik er heilig van overtuigd dat Flynn een volgende keer weer laat zien hoe getalenteerd ze is. Tsja, en dat ze een stevige dametje is met haar eigen willetje, vind ik eerlijk gezegd ook heel erg gaaf! Ik hou wel van dit type, maar ........ het is niet altijd even makkelijk. Leonor, super bedankt voor deze geweldig grappige fotoreportage van mijn boefje!

Ik weet van niks, ik ben onschuldig!

Afgelopen zondag gaven Willy en ik weer een workshop 'Dirigeren en sleep'. Deze keer deden vier Flatcoats, twee Weimaraners, drie Labradors en één Golden mee. 's Ochtends hebben we aan de hand van een paar oefeningen het dirigeerniveau van de deelnemers kunnen beoordelen. Tijdens de oefeningen bespraken we de punten die we tegen kwamen en gaven tips, zodat de voorjagers de communicatie met hun honden konden verbeteren. Naast onze twee proeven was het mogelijk om bij Jel en Daphne de honden op een sleep over water sturen. Het middagprogramma bestond uit een 'echte' dirigeerproef, aangepast aan het niveau van de combinaties. De middag sleep, deze keer over een ruig stuk land, was voor veel honden best moeilijk, maar we hebben er uiteraard voor gezorgd dat alle honden succes kregen.

Onze twee helpers wil ik heel hartelijk bedanken. Jullie waren echt super en hebben mega hard gewerkt. Bedankt: Jel en Daphne!

Natuurlijk wil ik ook alle voorjagers en hun honden bedanken voor hun deelname aan deze workshop. Ik hoop dat wij jullie een stapje dichter richting het A-diploma hebben gebracht. Bedankt: Regine met Wodka, Johan met Rose, Leonor met Diva, Roos met Sara, Tineke met Amy, Christine met Branske, Mariska met Luna, Maaike met Abby, Lidy met Chap en Allard met Yara.

Binnenkort plaats ik op mijn site de agenda voor de MAP-trainingen, die Willy en ik zullen plannen voor deze zomer. Deze trainingen zijn bedoeld voor combinaties die dit jaar aan het KNJV MAP-seizoen willen deelnemen. De trainingen zijn voor zowel honden op B- als op A-niveau. Tijdens deze dagen bieden wij de combinaties de gelegenheid om met diverse soorten wild te werken. Mocht je mee willen doen aan zo'n MAP-training hou dan op mijn site de pagina http://www.flowofspirits.nl/workshops.html in de gaten. Ook op Facebook zal ik een aankondiging doen.

Komende vrijdag hebben we een puppytest en in het weekend vertrekken Ton en ik voor een drieweekse vakantie met onze nieuwe sleurhut. De eerste week hebben we afgesproken met onze vrienden Rob en Beatrice en hun twee Goldens in Sauerland. Daarna trekken Ton en ik verder, we hebben nog geen concrete plannen en zien wel. Heerlijk even lekker uitrusten en genieten, samen met onze vier meisjes!

 

11 juni 2013

Coburg, workshop´Dirigeren´en Max

Sinds gisteren zijn wij weer thuis na een heerlijk weekje Coburg. We hebben de puppies van het Umbra Fida M-nest getest. Het waren stuk voor stuk leuke mensgerichte en lekker werkende puppies. Een nest waar Anke weer trots op mag zijn! Het was een feest om bij onze lieve Duitse vrienden op bezoek te zijn. Na de puppytest hebben we nog vier dagen kunnen genieten van elkaars gezelschap. We hebben heerlijk gegeten, gewinkeld in Bamberg, gewandeld met de honden en hebben drie middagen met onze eigen honden getraind. Ik wil Anke en Rainer bedanken voor de bijzondere vriendschap en hun hartverwarmende gastvrijheid. Ook Willy, Piusz, Saszu en Tarszy wil ik bedanken voor deze heerlijke week!

Harley, Tarszy, Flynn, Piusz, Jorja, Saszu en Pip in een nat Coburg

Maandag 3 juni jl. was de workshop 'Dirigeren en sleep'. Wat een gave dag. Vaak gaat het bij een training, en zeker bij het dirigeren, om kleine aanwijzigen waarmee een combinatie verder kan komen. Tips om het sturen of bijvoorbeeld de zitfluit te verbeteren. Sommige deelnemers waren nog maar net begonnen met het dirigeren, maar voor een aantal andere waren deze aanwijzingen net de puntjes op de letterlijke en figuurlijke 'i'. Aan het eind van de dag hadden we een dirigeerproef uitgezet. De proef was zo bedacht dat zowel de beginnende, maar ook de gevorderde combinaties konden ruiken aan het 'echte' werk. Ik moet zeggen dat er heel wat kippenvel momenten zijn geweest, echt super!

Links zet Helene Usha goed in voor de lijn, rechts geef ik Wilma een tip om Ghibli beter in lijn te krijgen

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen maar een succesvolle workshop valt of staat met een aantal goede helpers. We willen onze drie top helpers nogmaals heel hartelijk bedanken voor hun inzet, kennis en timing. Jullie waren super; Miranda, Renette en Robert.

Ook deze keer hebben Leonor en Robert Honing weer een aantal prachtige foto's gemaakt tijdens de workshop. Bedankt allebei!

Links gaat Diva vooruit en rechts komt Maud terug van de sleep op land

De deelnemers wil ik ook graag bedanken. Het was fijn om te merken dat jullie open stonden voor onze aanwijzingen. Dirigeren is, wat mij betreft, het mooiste 'spelletje' wat je samen met je hond kunt doen, ik hoop dat jullie dit allemaal ook zo hebben ervaren. Bedankt: Helene met Usha, Immie met Djuna, Wilma met Ghibli, Martin met Ida, Bernadette met Yoran, Leonor met Diva, Anja met Myla, Pauline met Maud, Lynn met Ike en Marieke met Roza.

Djuna komt terug na de sleep over water en rechts brengt Diva de duif binnen van de dirigeerproef

Ton en ik hebben in het weekend voor Coburg een bezoek gebracht aan Max, één van de zonen van Pip. Max was een paar weken eerder geopereerd aan een gescheurde knieband. Max was zo blij om mij te zien .......... of zou hij, net als moeder Pip, blij zijn met iedereen die hem aandacht geeft:-) Het gaat in ieder geval steeds beter met hem. Het moeilijkste voor Kees en Marja is om hem rustig te houden. Ook dat komt mij niet vreemd voor. Max, qua uiterlijk precies zijn vader Bob, maar qua karakter een kloontje van mams Pip.

 

28 mei 2013

Workshop 'Lijnen lopen', oproep en wandelen in Nunspeet

Op zaterdag 25 mei jl. was onze negende workshop, deze keer met het thema 'Lijnen lopen'. Ondanks de voorspelling dat er veel regen zou vallen is het gelukkig de hele dag droog gebleven. Willy en ik hadden een paar pittige lijnen uitgezet voor deze workshop. De deelnemende combinaties konden hierdoor aan de bak. Maar natuurlijk hebben wij er voor gezorgd dat alle honden de proeven met succes hebben afgesloten.

Onze twee helpers hebben super hard gewerkt. Robert en Otto heel erg bedankt voor jullie inzet.

We willen ook alle combinaties bedanken, voor deze gave dag: Tineke met Amy, Leonor met Diva, Jacqueline met Djuulz, Pauline met Maud, Daphne met Dolce, Rob met Truffel, Elian met Lotje, Ditmar met Fleurie, Danny met Fendi, Helene met Kiki, Peter met Chico en Steffie met Wapper.

Pip is Dapper

Vandaag ben ik met Pip bij mijn dierenarts geweest. Er is bloed van mijn Dapper afgenomen ter donatie aan het kankeronderzoek van dr. Rutteman. Voor dit onderzoek is het belangrijk om bloed te onderzoeken van gezonde veteranen (vanaf 8 jaar). Daarom de volgende oproep. Mocht je binnenkort een bezoek aan jouw dierenarts brengen, voor bijvoorbeeld een enting, denk er eens over na om ook aan dit onderzoek deel te nemen. Voor meer informatie, kijk op www.kankeronderzoekbijdieren.nl. Ook de Stichting Ficca (http://www.ficca.nl) strijdt tegen kanker bij honden.

Ik hoop dat het bloed van mijn Pip een kleine bijdrage kan leveren aan de verbetering van de gezondheid van ons geliefde ras.

Prachtig die zonnestralen op het jonge blad

Sinds ruim twee jaar wonen Ton en ik in het dorp Nunspeet gelegen in het noordelijke deel van de Veluwe. Toen wij besloten de drukke Randstad te verlaten, vond ik na een lange zoektocht op internet ons huis in Nunspeet. Voordat wij het huis bezochten had ik op een site waar losloopgebieden zijn te vinden (zie www.hondenwandelclub.nl/losloopgebieden) ontdekt dat de bosrijke omgeving van Nunspeet erg geschikt is voor mooie lange boswandelingen. Maar je kunt ook een bezoek brengen aan de zandverstuiving of de eindeloze heidevelden. Zeker nu in het voorjaar, met de zonnestralen op de jonge beukenbladeren, de vogels die zingen en de wind die zachtjes door de bomen ruist, is het hier waanzinnig mooi.

Niet alleen bos maar ook een prachtige zandverstuiving

Wil je een keer naar Nunspeet ga dan naar het Buitencentrum Veluwe Noord van Staatsbosbeheer, hier vind je informatie over de mogelijkheden om samen met je hond(en) te genieten van deze prachtige omgeving.

A.s. maandag de voorlopig één na laatste workshop 'Dirigeren en sleep'. Daarna vertrekken Willy en ik richting Coburg Duitsland voor een week.

 

24 mei 2013

Kleine meisjes worden groot; Flynn twee jaar

Vandaag vieren wij de verjaardag van Flynn. Het is al weer twee jaar geleden dat ze in Duitsland werd geboren, how time flies........
Het was een zware tijd toen ze als puppy bij ons kwam. Ik heb mij vaak zorgen gemaakt of ik Flynn dat kon geven waar zij, als opgroeiende Flatcoat, recht op had. Als ik nu kijk hoe zij in het leven staat ben ik ervan overtuigd dat mijn benjamin heeft kunnen worden wie zij is. Daar ben ik erg dankbaar voor. Maar onze, niet altijd even makkelijke start, heeft nog iets anders opgeleverd. Door haar realiseer ik mij elke dag weer, dat moeilijke periodes in je leven, ook iets moois kunnen opleveren. De bijzondere band die ik samen met Flynn heb staat hiervoor symbool.

Flynn kan ongelooflijk lief maar ook heel erg ondeugend zijn. Ze haalt soms de één na de andere streek uit, maar ze doet dit met overtuigend veel charme. Zodra ze in de gaten heeft dat ze te ver is gegaan komt ze snel met een schoen, een speeltje of iets anders aan, gaat voor mij zitten en trekt haar meest onschuldige hoofdje. Ik trap hier keer op keer in, maar ze is dan ook werkelijk onweerstaanbaar!

Flynn mei 2013

Samen genieten we van de jachttraining. Het is bij Flynn erg belangrijk om duidelijk te zijn, maar niet te streng. Ze lijkt wel een stoer dametje, maar ze is net als (bijna) iedere Flatcoats een tikje gevoelig. Het is zo'n geweldige ervaring om je hondje in je vingers te krijgen. Natuurlijk realiseer ik mij dat ons nog lastige periodes staan te wachten. Zeker zo rond drie jaar wanneer een Flatcoat de onnozele fase voorbij is en denkt het zelf beter te weten. Het maakt mij niets uit, we zien wel wat er op ons pad komt. Ik geniet van haar in alle opzichten. Haar onvoorstelbaar lieve karakter, haar levensvreugde, personality, humor, prachtige uiterlijk, maar zeker ook al haar ondeugende boevenstreken. Flynn, een Flatcoat naar mijn hart.

De verjaardagstaart!

Natuurlijk willen wij haar broertjes Kentil, Kiran-Filou, Kiro, Korbinian en Kantu en zusjes Klejo en Klarissa Kara ook feliciteren met hun tweede verjaardag. Flynn en ik wensen jullie allemaal een mooie verjaardag en een extra dikke knuffel vanuit Holland.

 

19 mei 2013

Een weekje Duitsland

Op 11 mei jl. hebben Willy en ik een workshop gegeven in de omgeving van het Duitse plaatsje Koberg. Het was een super leuke dag en we hebben weer een aantal getalenteerde voorjagers en honden aan het werk gezien. Dana Geithner (zie www.danagrafie.de) heeft de hele dag foto's gemaakt. Zodra ik een aantal foto's van haar heb ontvangen plaats ik deze met een wat uitgebreider verslag op deze nieuwspagina.

De dag na de workshop hebben we een heerlijke wandeling gemaakt in het plaatsje Trittau. De wandeling was uitgezet door prachtige oude bossen. De afwisseling van oude dennen met het frisse jonge groen van de velen beuken maakte dit bos sprookjesachtig mooi.

Van links naar rechts Flynn, Piusz, Jorja, Tarszy, Pip, Saszu en Harley

Na Koberg zijn Ton en ik een paar dagen richting Lünerburger Heide in Duitsland vertrokken. We hebben onze nieuwe sleurhut uitgeprobeerd en deze is ons prima bevallen. We hadden een mooi plekje, direct aan het bos, op een charmante camping waar we welkom waren met onze vier Flatjes. We hebben heerlijk geluierd, het stadje Lünerberg bezocht en naast een paar mooie wandelingen ook heerlijk getraind met ons viertal.

Pip (alweer bijna 12 jaar) heeft natuurlijk ook meegetraind. Het is ontroerend om haar nog steeds met zo veel enthousiasme aan het werk te zien. Onderstaande foto heb ik daar van Dipper gemaakt. Ik ben zo blij met dit 'lucky shot'. Dit is mijn Pip, zo happy en zo helemaal zichzelf!

Mijn topwijfie Pip

De Lünerburger Heide is een prachtig uitgestrekt natuurgebied dat hoofdzakelijk bestaat uit bos- en heidelandschap. De omgeving was zeer inspirerend om dagelijks een gave training uit te zetten. Ik had drie dametjes voor te jagen, één bejaarde Nimrod deelneemster, haar dochter op MAP-A en mijn benjamin op beginners-A niveau. Ton kon zich helemaal richten op zijn ondeugende Jorja, die werkt op gevorderd-A niveau.

Links Pip en rechts geeft Harley de dummy af

Pip kan hooguit een dubbel apport aan, meer kan ze nu echt niet meer onthouden. Maar het maakt haar niet uit, als ze maar een dummy kan halen, dan is ze helemaal gelukkig. Voor Harley en Jorja heb ik grenzen opgezocht en Flynn heeft in 'ihrer Heimat' laten zien hoe ongelooflijk getalenteerd zij is. Natuurlijk ging niet alles vlekkeloos, maar anders leer je samen ook niets. Helaas geen actiefoto's van de trainingen, de sportstand van mijn camera werkt helaas niet meer optimaal.

Links Ton en George en rechts Flynn

Na de training konden de dames weer heerlijk uitrusten op de camping. Harley heerlijk op haar favoriete plekje, de stretcher. Flynn was wat minder gelukkig. Onze Hooligan, ook wel bijgenaamd 'Gevalletje Food Obsessed' was de eerste dag al ontsnapt op zoek naar ........
Ik was er meteen klaar mee en vanaf dat moment lag Flynn aan de pin.

Links het lekkere koppie van Harley en rechts een beledigde Flynn

A.s. zaterdag 25 mei a.s. hebben we de workshop 'Lijnen lopen'. Wegens een blessure heeft één van de deelnemers afgezegd, we hebben dus onverwachts nog één plekje over. Wil je meedoen stuur mij dan door gebruik te maken van de knop rechtsboven (Email) een berichtje.

 

7 mei 2013

Workshop 'Steadiness', Gouden Vriend en MAP-trainingen

Eindelijk is het voorjaar, wat hebben we hier lang op gewacht. Elke dag als ik in de tuin loop zie ik dat er weer wat nieuws bloeit. Echt heerlijk!

Zondag gaven Willy en ik al weer onze zesde workshop van dit seizoen. Deze keer met het thema 'Steadiness'. Het was een super leuke dag. We hadden een aantal spannende proeven uitgezet, waarbij de steadiness van de honden behoorlijk op de proef werd gesteld. Bij één proef zaten zelfs zes (!!!) honden op post, terwijl een springkonijn voorbij kwam, het ene schot na het andere volgde, de voorjagers zelf dummy's moesten rapen en de honden om beurten dummy's moesten apporteren. In de loop van de dag zag je de honden groeien en de voorjagers kregen hierdoor steeds meer zelfvertrouwen. Willy en ik kijken vol trots terug op de prestaties van alle voorjagers en hun honden. Echt top!

Allemaal moe aan het eind van de dag links Fay en rechts Dolce (foto's Leonor)

Bedankt voor jullie deelname: Astrid met Fay, Daphne met Dolce, Rob met Truffel, Daphne met Flootje, Paulien met Maud, Leonor met Diva, Helene met Kiki, Yvonne met Yames, Lodewijk met Ceibo, Jet met Mica, Ditmar met Fleurie en Elian met Lotje.

Zoals altijd valt of staat een succesvolle workshop met een paar goede helpers. Grote dank daarom aan Miranda, Renette en Robert!

Ditmar bedankt voor de foto van de afsluitende borrel, wel jammer dat je er zelf niet opstaat :-)

Onze lieve vrienden Beatrice en Rob hebben op 29 april jl. hun Golden Retriever Ailigean laten inslapen. Onze Grote Gouden Vakantie Vriend is 11,5 jaar geworden. Ailigean, een dijk van een Golden Retriever, met een gouden karakter. Een super werker niet alleen tijdens de praktijkjacht, maar ook op de wedstrijden heeft hij prachtig werk laten zien. Hij heeft meerdere KNJV-A diploma's en een KNJV MAP-A gehaald. We wensen Rob en Be heel veel sterkte, want wat zullen ze hem missen. Dag lieve Ailigean .........

Ailigean, rechts vooraan met grijze snuit

A.s. donderdag rijden Willy en ik naar Koberg in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, want daar geven wij op zaterdag 11 mei a.s. een workshop. Op vrijdag gaan wij het terrein verkennen en de puntjes op de 'i' zetten qua voorbereiding. Zondag hebben we een rustdag en daarna rijden Ton en ik heerlijk richting Lünerburger Heide om onze nieuwe sleurhut uit te proberen. We hebben er nu één met vast bed en toilet, wat een luxe!

Als ik terug ben uit Duitsland zal ik zo spoedig mogelijk de data van de M(eervoudige)A(pporteer)P(roef)-trainingen die Willy en ik deze zomer zullen geven op de site plaatsen. Bij een MAP krijg je per proef acht minuten de tijd om twee stukken wild binnen te krijgen. Bij onze workshops MAP-training is dat anders, want succes staat voorop. Lukt het een combinatie niet het wild binnen te brengen, dan zullen wij aan de hand van tips en eventuele aanpassingen zorgen dat de proef toch succesvol wordt afgesloten. De trainingen zullen voor zowel honden op B als op A niveau zijn.

 

1 mei 2013

Workshop 'Hoe presenteer ik mijn hond' en nog veel meer

Op zondag 28 april jl. vond de workshop 'Hoe presenteer ik mijn hond' van Wies Boermans plaats. Sinds lange tijd had ik een workshop van Wies op mijn wensenlijst staan. Want naast een uitstekende gezondheid, een goed karakter en prima werkkwaliteiten vind ik het uiterlijk van mijn Flats ook erg belangrijk. Naast Flynn deden nog dertien Flatcoats, een Epagneul Picard, een Weimaraner en een Hollandse Herder Ruwhaar mee.

Flo blijft keurig staan bij het betasten, Ivy loopt mooi mee en Tarszy wordt netjes neergezet

Ik had van te voren mijn gedachten laten gaan over mijn verwachtingen van een workshop ringtraining. Zelf dacht ik dat, net als bij de jachttraining, vaak hele subtiele en kleine adviezen enorme resultaten kunnen geven. Maar ook het voelen en behouden van de juiste attitude van je hond speelt een belangrijke rol. Mijn verwachting is zondag helemaal uitgekomen. Wies heeft aan alle deelnemers super handige tips mee kunnen gegeven. In de loop van de workshop stonden de honden met meer zelfvertouwen, liepen mooier met hun baasjes mee en vormden hierdoor de zo gewenste eenheid. Ik was (wederom) onder de indruk van de kennis van Wies en het schijnbare gemak waarmee ze ons toonde hoe je een hond moet voorbrengen. Wat mij betreft een zeer geslaagde en leerzame dag, die zeker voor herhaling vatbaar is. Dank je wel Wies!

Dolce is een beetje verlegen, theorie is ook belangrijk en Mica keurig in stand

Ook namens Wies wil ik iedereen bedanken voor deelname aan de workshop: Marian met Maxi, Patricia met Toby, Wily met Tarszy, Bernadette met Yoran, Marjoleine met Doortje, Marleen met Liva, Iet met Jussie, Yvonne met Yames, Daphne met Flo, Daphne met Dolce, Frederique met Amie, Jet met Mica, Jenny met Ceibo, Ria met Ivy en Monique met Lizzy. We hopen dat jullie, met de adviezen van Wies, bij de komende tentoonstellingen mooie resultaten behalen. We zouden het heel leuk vinden als jullie ons hiervan op de hoogte willen houden.

Pup Liva was de jongste deelneemster, Amie loopt netjes mee en Wies laat mijn Flynn mooi staan

Nog even wat ander nieuws. Ten eerste een update over Max, één van Harleys broertjes. Op 25 april jl. is hij geopereerd omdat hij één van zijn kniebanden heeft gescheurd. Een heftige operatie, maar gelukkig gaat het nu elke dag ietsje beter. Na de operatie volgt een langdurige revalidatie en duurt het nog een tijd voor Max weer helemaal de oude is. Een dikke knuffel vanuit Nunspeet. Snel beter worden Max!!!

Het is nu ruim zes jaar geleden dat onze eerste Flatcoated Retriever Flow is overleden aan kanker, ze was nog net geen zeven jaar oud. Ik denk nog vaak aan haar en mis haar nog steeds. Lieve lieve Flow, je blijft in mijn hart en vergeten doe ik je nooit!
De dag na haar overlijden hebben wij haar naar Utrecht gebracht om mee te doen aan het kankeronderzoek van dr. Rutteman. Misschien heeft Flow hiermee een kleine bijdrage kunnen leveren aan de toekomst van ons geliefde ras. Steun aan dit onderzoek is nog steeds heel hard nodig. Op de Clubmatch van de Flatcoated Retriever Club op 12 mei a.s. is het mogelijk om bloed van je gezonde veteraan te doneren voor het onderzoek. Ga je niet naar de Clubmatch, dan kun je bij je eigen dierenarts bloed laten prikken. Voor meer informatie, kijk op www.kankeronderzoekbijdieren.nl.
Neem ook een kijkje op de site van de Stichting Ficca, zie http://www.ficca.nl. Ook zij strijden sinds 2011 tegen kanker bij honden.

Omdat wij al meerdere keren zijn benaderd of het mogelijk is een workshop 'Dirigeren' in het weekend te geven, hebben Willy en ik besloten een extra workshop 'Dirigeren' in te lassen op zondag 16 juni a.s. in de omgeving van Almere. Ben je geïnteresseerd stuur dan zo snel mogelijk een mail door gebruik te maken van de knop rechts bovenaan deze pagina. Voor meer informatie kijk op de pagina Workshops.

Tot slot voor mij persoonlijk het allermooiste nieuws van deze week. Ik ben vandaag in het ziekenhuis geweest voor de uitslag van het onderzoek. Ik ben helemaal kankervrij en de volgende controle is nu pas over een jaar! Ik ben zo opgelucht, blij en dankbaar!!!

 

23 april 2013

Workshop 'Dirigeren' en foto's van mijn meisjes

Op maandag 22 april jl. was onze eerste workshop 'Dirigeren'. We hadden een aantal dirigeeroefeningen uitgezet waarmee we de knelpunten van de deelnemende combinaties konden opzoeken. Met deze punten gingen we aan de slag en zorgden ervoor dat iedereen de oefening succesvol kon afsluiten. Naast het strakke werk dat bij ons werd verlangd, hadden wij twee van onze helpers gevraagd de deelnemers te begeleiden bij een sleep op A-niveau. Door deze variatie in proeven kregen de deelnemers de gelegenheid om te werken aan de uiterst belangrijke balans tussen dressuur (dirigeren) en eigen initiatief (bijv. slepen). Deze balans is, vinden wij, essentieel om een A-diploma te halen. Aan het eind van de middag hebben wij een "echte" dirigeerproef uitgezet. Het was een feest om de voorjagers met hun honden aan het werk te zien. Het was echt top!

Links geeft Willy uitleg over sommige techniek aspecten van het dirigeren, rechts de perfecte starthouding van Diva

Ook namens Willy wil ik jullie hartelijk bedanken. Alle voorjagers en honden hebben laten zien dat ze over kwaliteiten beschikken om verder te komen in het, naar mijn idee, mooiste wat je samen met je hond kunt doen: 'dirigeren'. Bedankt: Leonor met Diva, Rudi met Teun, Ingeborg met Noa, Margreet met Purdey, Roos met Sara, Remco met Dazzle, Helene met Usha, Jean Paul met Tjip, Alieke met Amy, Jacqueline met Chinouk en Anneke met Indy.

Ook nu hadden we weer de luxe om over een stel top helpers te beschikken. Bedankt voor jullie inzet: Daphne, Pauline en Robert. Jullie waren super! Robert en Leonor wil ik bedanken voor de mooie foto's! Je kunt het fotoalbum vinden op FB, kijk hiervoor op de pagina Meander Weims.

Thuis heb ik mijn camera te voorschijn gehaald om mijn dametjes weer eens op de gevoelige plaat vast te leggen. Pip en Harley zijn echt hopeloze fotomodellen. Ze blijven geen seconde stil zitten en laten duidelijk merken dat ze fotograferen echt helemaal niets vinden. Ze trekken dan ook de meest vreemde smoeltjes. Ik ben altijd weer erg blij als het lukt om een mooi plaatje van deze twee te schieten. Dat is deze keer niet gelukt. Jorja blijft al veel beter zitten, maar helaas zijn deze keer ook haar foto's niet geworden wat ik er van had verwacht. Maar mijn benjamin Flynn is echt fotogeniek. Zodra ik de camera pak, trekt ze haar serieuze fotogezichtje en je zou hierdoor bijna vergeten wat een komiek ze eigenlijk is :-)

Gekke Harley met haar rare en Flynn met haar serieuze smoeltje

Komende zondag 28 april is de workshop 'Ringtraining, hoe presenteer ik mijn hond' van Wies Boermans. Naast de organisatie van deze dag, doe ik zelf ook mee met mijn Flynn. Ik vind het echt heel spannend om samen met mijn lekkere wijfie deze heel andere tak van sport te beoefenen:-)

Eind van de week moet in naar het ziekenhuis en worden bij mij de jaarlijkse controle foto's gemaakt. Volgende week heb ik een afspraak voor de uitslag. Er staat Ton en mij weer een spannende week te wachten. Ik hoop en duim dat ik ook nu weer kanker vrij ben.

 

17 april 2013

Kenneldag en update Max

Samen met Willy was ik afgelopen zaterdag uitgenodigd om voor de Meander Kenneldag een workshop 'jachthondentraining' te geven. Er deden 16 combinaties mee. Het trainingsniveau was heel divers; van vijf maanden oude pups tot twee Weimpjes die op de Nimrod hebben gestaan. Voor ons een leuke uitdaging om de proeven voor iedereen interessant genoeg te maken. Voor het middagprogramma hadden wij voor de twee Nimrod deelnemers een pittige sleep en dirigeerproef uitgezet. Aan de hand van deze proeven konden de twee heren, samen met hun toppertjes Yoentje en Tessa, een demonstratie geven. Terwijl zij aan het werk waren, gaf Willy uitleg aan alle andere deelnemers, die net als wij stonden te genieten van het mooie hondenwerk. We hopen dat wij met onze workshop iedereen (nog) enthousiast(er) voor de jachthondentraining hebben gemaakt.

Leuke Weimpjes aan het werk!

Al meerdere jaren testen wij de pups van de Meander kennel. Het was daarom extra leuk om de 'pups' eens aan het werk te zien. Net als bij de puppytesten waren wij ook nu onder de indruk van de werkkwaliteiten van deze Grijsjes. Veel van de Meander nakomelingen beschikken over goede werkeigenschappen en héél veel power.

Wij bedanken Leonor en Robert heel hartelijk voor de uitnodiging. Het was een gave dag en volgens mij heeft iedereen erg genoten. Natuurlijk willen wij ook onze twee helpers Tineke en Robert bedanken. Echt super, jullie waren top!

Veel dank aan alle deelnemers en honden voor hun inzet en enthousiasme: Joop en Petra met Mojo, Xenia met Mollie, Jan met Shadow, George met Prince, Anne-Lena met Hera en King, Hubert met Yoentje en Ootje, Femke met Aagje, Loes met Frieda, Daphne met Truffel en Dolce, Remco met Dazzle, Annita met Clair en Fred met Belle en Tessa.

Helemaal happy en met power aan het werk

De fotografen van deze dag wil ik zeker niet vergeten. De prachtige foto's zijn gemaakt door Robert, Leonor en Remco. Heel erg bedankt hiervoor!

Tot slot wil ik nog even aandacht besteden aan het geweldige concept van deze dag. Want naast de workshop jachthondentraining was het ook mogelijk om aan een workshop ringtraining deel te nemen. Leonor en Robert, echt een super initiatief en een echte aanrader voor andere fokkers!

Links ook tijd voor gezelligheid en rechts de trotse fokkers

Nog even een update van Max, het broertje van Harley. Vandaag heeft hij een kijkoperatie ondergaan. Het blijkt dat Max de kruisbanden van z'n knie heeft gescheurd. In overleg met de orthopeed wordt binnenkort besloten welke operatie hij moet ondergaan om van deze heftige blessure te kunnen genezen. In ieder geval staat hem een zware operatie en langdurige revalidatie te wachten. Binnenkort hoor ik van zijn baasjes Marja en Kees wanneer Max wordt geopereerd. Ton en ik laten weten dat we aan jullie denken en sturen per internet een dikke knuffel voor Max!

 

12 april 2013

Piusz en Max

Op 9 april was mijn grote bruine vriendin Piusz jarig, ze is 10 jaar geworden. Haar grijze smoeltje verraadt dat ze niet de allerjongste meer is. Maar tijdens een training of de jacht merk je hier niets van. We hebben ter ere van haar verjaardag een extra lange wandeling gemaakt en een speciale verjaardagstraining voor haar ingelast. Harley, Flynn en Tarszy mochten ook meedoen. Piusz heeft weer aangetoond dat ze nog steeds in topconditie verkeert. Alle apporten kwamen razend snel binnen en het blijft echt elke keer weer geweldig om haar aan het werk te zien.

Piusz met haar mooie grijze koppie

Harley was ook van de partij. De laatste weken was mijn kleine zwartje erg ondeugend. Als ik haar het commando 'naast' gaf, ging ze een meter of drie voor mij zitten. Het kostte mij flink wat overredingskracht om mijn eerder zo brave Harley te overtuigen dat dit niet de bedoeling was. Maar toen we dit hadden opgelost kwam mijn kleine boef met iets nieuws en sprong bij de verleidingmarkeers in........ Ik wist niet wat ik meemaakte en nog steeds vol verbazing heb ik haar duidelijk gemaakt dat ik van zulk soort fratsen niet ben gediend. Toen ik tevreden kon vaststellen dat zij de verleidingsapporten weer netjes respecteerde, had ze weer iets nieuws voor mij in petto. Bij het lijnen lopen was zij er opeens heilig van overtuigd dat zij precies wist waar de blinds lagen. Ook nu kostte het mij weer even moeite, maar uiteindelijk liep Harley een paar mooie strakke lijnen. Hoe raar het misschien ook klinkt, ik ben blij met deze ontwikkeling. Mijn braafje Harley is veranderd in een zelfverzekerd dametje, dat precies weet wat ze wil. Op de training ter ere van Piusz's verjaardag heeft Harley mij weer laten zien wat ze kan, ik was er stil van …………

Harley met de koet van de sleep en helemaal happy

Mijn Flynn deed ook mee aan het verjaardagspartijtje. Soms vergeet ik dat ze nog maar een jonge hond is, want ze kan al zoveel. Natuurlijk heeft zij ook haar ondeugendheden, maar daar moet ik stiekem wel erg om lachen. Zelfs haar streken doet ze vol overgave en met onvoorstelbare charme. De moeilijke markeerproef die op grote afstand achter een heuvel in het water viel, liep ze in één streep. Ik was zo trots!

Knappe Flynn poseert trots met de koet

En dan kleine Tarszy bijna negen maanden oud en net als al Willy’s andere Flatjes een “wonderhond”. Wil heeft weinig tijd om met haar te trainen, maar op de momenten dat ze traint, laat Tarszy zien dat zij van prachtige werklijnen afstamt en hoe geweldig getalenteerd dit kleine bruintje is. Zowel Flynn en Tarszy hebben de mega moeilijke sleep op een meerkoet super gelopen, echt fantastisch knap van deze twee benjamins!

Wonderhondje Tarszy

Het ging de laatste week gelukkig iets beter met mijn rugklachten. Maar na de verjaardagswandeling en –training, was het weer helemaal mis. Niet zo vreemd want we waren een paar uur heel actief bezig geweest. Aan de ene kant verschrikkelijk balen, maar aan de andere kant pakt niemand mij deze mooie middag meer af. Voorlopig kan ik dus nog steeds niet meer dan één keer per week trainen. Dit is de enige manier om energie op te doen voor de workshops. Van de workshops geniet ik enorm, maar ik blijf het gevoel houden dat ik mijn eigen meisjes te kort doe........

Tot slot nog een berichtje over Max, één van Harley's broertjes. Arme Max heeft zijn knieband gescheurd. Volgende week wordt hij in Amsterdam door een orthopeed geopereerd. We duimen heel hard dat de revalidatie spoedig verloopt en dat Max binnenkort weer helemaal de oude is.

Arme Max!

 

6 april 2013

Bezoek aan Coburg

Willy en ik zijn net terug na een heerlijke week in Coburg te hebben doorgebracht. Het was fijn om Anke, vriendin en fokster van mijn Flynn, weer te ontmoeten. We hebben uiteraard veel over Flatcoats gesproken en ook nu weer moesten wij constateren dat wij op hetzelfde type Flatcoat vallen. We willen Anke en Rainer hartelijk bedanken voor hun ongelooflijke gastvrijheid. Het was echt hartverwarmend.

Anke had Flynn, sinds de DRC show in Kassel, niet meer gezien. Maar toen mijn Flynnder de stem van Anke hoorde was ze helemaal door het dolle en sprong als een veulentje in het rond. Zo schattig!

We waren uitgenodigd om een workshop en een training ter ere van de eerste verjaardag van de pups van het Umbra Fida L-nest te geven.

Alle deelnemers aan de workshop

Een kort verslag van deze twee dagen heb ik in het Engels geschreven, zodat het ook voor de deelnemers leesbaar is:

“Willy and I enjoyed the seminar on Friday the 29th of March very much. There were eight participants; seven Flatcoated Retrievers and one Nova Scottia Duck Tolling Retriever. During this seminar we especially concentrated on blinds and markings on sight and hearing. The markings on hearing were quite new for the most. We really enjoyed the enthusiasm and the commitment of all participants. All dogs and handlers did achieve a lot and we are so proud of them. We hope we gave you all some tips for training. In the evening we had dinner together and had a lot of fun.

Thank you so much for your wonderful effort: Stefan with Erin, Katrin with Jaro, Anke with Runa, Manuella with Gwindo, Dine with Kentil, Sandra with Barko, Wiebke with Tinka and Sophia with Aras.

Deelnemers L-nest training

On Saturday we had the Umbra Fida L-litter training. The whole litter was present, even Steen from Denmark! Willy and I loved the litter. All five of them are very friendly Flatcoats with perfect working qualities. Anke must be so proud!

Thank you all: Anke with Lumi, Manu with Levi, Carl with Luan, Steen with Fenris, Wiebke with Lorre, Claudia with Lana and Alfred with Fil.

We want to give a special thanks for helping us so much on both days, you were the best: Anke, Manu, Sophia, Frank and Carl.”

Steen had ook Balto, één van de broertjes van onze Jorja meegenomen en Kentil het broertje van Flynn (Kentil) heb ik ook aan het werk gezien. Balto en George lijken qua karakter en werkstijl veel op elkaar en kunnen werkelijk super markeren. Kentil en Flynn zijn ook duidelijk broer en zus. Ze werken allebei met veel passie en enthousiasme. Mijn dondersteentje Flynn is alleen een tikje eigenzinniger dan haar broertje.

Rainer heeft onderstaande familieportretten gemaakt. Links een foto van broertje Kentil en zus Flynn en rechts een foto van drie generaties. Oma Acacia, moeder Hila en (klein)dochter Flynn. Vandaag is Cacia jarig en heeft de prachtige leeftijd van 12 jaar bereikt. Moeder Hila is drachtig van haar tweede nestje. Dit zal het Umbra Fida M-nest worden. Nog zo'n twee weken en dan worden pups geboren.

Van links naar rechts Kentil, Flynn, nogmaals Flynn, Hila en Acacia

Rainer, super bedankt voor de prachtige foto's. Ze zijn een mooie herinnering aan een heerlijke weekje Coburg. Onderstaande foto's zijn wat mij betreft favoriet. Links broertje Kentil, die vol aandacht voor Dine zijn dummy afgeeft. En rechts de zusjes Lorre en Lumi, need I say more?

Kentil, Lorre en Lumi Umbra Fida

Pip, Harley, Jorja, Flynn en ik willen Willy en haar lieve bruintjes Piusz, Saszu en Tarszy bedanken voor de geweldige en bijzondere week. Het was weer een feestje! Voor komend weekend staat de tweede kenneldag van dit seizoen op onze agenda. Deze keer geven wij een training aan een aantal grijsjes uit de Meander kennel van Leonor en Robert Honing. We kijken er nu al naar uit!

Tot slot nog een berichtje van één van de Brownies van Willy. Marjoleine heeft samen met Doortje een 1ste prijs, met een prachtig keurrapport, gehaald bij het examen van de GH (Gehoorzame Hond). Marjoleine, super gefeliciteerd, jullie zijn samen een geweldig team!

Doortje trots met haar beker

 

25 maart 2013

Jarige George en meer

Ter ere van de zesde verjaardag van Jorja heb ik Ton gevraagd weer eens een stukje over ons Deentje te schrijven en dit is het resultaat:
“Op 10 maart werd Jorja alweer 6 jaar. Time flies. Ik kan me nog goed herinneren dat we haar gingen halen in Denemarken. Het was prachtig voorjaarsweer en we lagen in de tuin van Annika en Jes te genieten van onze kleine boef, die daar de tijd van haar leven had. 

Time flies when you’re having fun. En plezier heb ik nog steeds met haar. Het is geweldig om een hond zo blij te zien als je thuiskomt en het is heerlijk als ze tijdens het eten lekker tegen je benen aankruipt. Ze vindt het fantastisch als ik samen met haar ga hardlopen. Maar ze is ook erg jaloers als ik de andere honden aandacht geef, dan komt ze ertussen met een air van “wegwezen deze is van mij”.

Een portret- en standfoto van onze George (ze wordt al een beetje grijs)

Al een tijd hadden Lenk en ik het idee dat George een beetje onregelmatig en stijf liep. Dus maakten wij een afspraak met onze dierenarts. Zij schreef rust en pijnstilling voor. Toen dit geen verbetering gaf werden foto’s van de rug gemaakt en dit leverde gelukkig geen bijzonderheden op. We werden toen doorverwezen naar een orthomanueel therapeut. Met een paar bewegingen heeft de therapeut Jorja's ruggenwervels weer “recht” gezet. Het is ongelooflijk dat een paar subtiele handelingen zoveel resultaat kunnen geven, want Jorja loopt weer als een kievit.

Werken vindt ze nog steeds het allerleukste. Tijdens de training laat Jorja een andere kant van haar persoonlijkheid zien. Ze kan dan eigenwijs zijn, zeg maar rustig erg eigenwijs. Als ze iets in haar hoofd heeft, is het moeilijk dat er weer uit te krijgen. Jorja is een “ogenhond”, als ze iets gezien heeft dan focust ze zich daar volledig op en kan dit niet meer uit haar koppie krijgen. Een geweldige eigenschap bij een markeerapport. Maar bij verleidingen voorafgaand aan een dirigeer of sleep is het niet zo handig. Ze blijft er dan van overtuigd dat ze de verleiding als eerste moet halen, die heeft ze tenslotte gezien! Mijn ongeduld helpt dan ook niet bepaald om haar te overtuigen mijn aanwijzingen op te volgen. Hoewel we elkaar steeds beter gaan begrijpen, komen we toch nog vaak in een impasse terecht. Ik word dan boos om haar eigenwijsheid en zij wordt onzeker van mijn ongeduld en boosheid. Toch weten we stapje voor stapje verder te komen in de training."

Links George eens flink in de bloemetjes gezet en rechts samen met Ton

Ton en ik willen ook alle broertjes en zusjes van Jorja in Denemarken feliciteren. Haar zusje Cassie is op de dag van haar zesde verjaardag bevallen van haar derde nestje. Ze heeft negen puppy's gekregen (zie meer over het nest van Cassie op http://www.flatcoat-labrador.dk).

Op 16 maart jl. hebben Willy en ik de acht pups van de Golden Retriever kennel 'Rocksett' van Petra Haarmans getest. Dit achttal was niet alleen erg aandoenlijk, bij de puppytest bleken deze schatjes ook nog eens over hele leuke werkeigenschappen te beschikken. Vooral het markeervermogen en het neusgebruik was opvallend goed. Petra, je kunt super trots zijn op dit leuke nestje!

Toppertjes!

Helaas heb ik nog steeds last van mijn rug. Dit beperkt mij in veel bezigheden en ik heb regelmatig het gevoel dat ik mijn zwarte meisjes te kort doe. Het lukt mij nog redelijk om met ze te wandelen, maar naar een training gaan blijft moeilijk. Sinds een paar weken heb ik hier een oplossing voor gevonden en train met mijn meisjes voor de deur. Voor ons huis ligt een stuk bos, niet heel erg groot maar interessant genoeg, om elke keer weer een paar leuke oefeningen uit te zetten. Ik vind het verrassend dat het mogelijk blijkt om op zo’n beperkt stukje terrein toch wekelijks leuke afwisselende proeven te bedenken en ik merk dat mijn creativiteit hierdoor behoorlijk wordt gestimuleerd. Pip mag iedere zondag als eerste een paar dummy's halen. Ze is dan zo blij en werkt nog steeds met de voor haar zo bekende volle overgave. Daarna ga ik met Harley en Flynn aan de slag. In een uurtje heb je al snel wat nuttige oefeningen gedaan en dan ………. loop ik zo mijn warme huis in om weer bij te komen van de kou.

Mijn rugpijn maakt mij zo af en toe best angstig. Dan word ik gespannen en daar wordt de pijn zeker niet minder van. Veel mensen die de diagnose kanker hebben gekregen, hebben last van deze klachten. Dit blijkt bij het verwerkingsproces te horen. Het duurt een tijd om weer vertrouwen in je lichaam te krijgen. Al klinkt het als een cliché ik ben ervan overtuigd dat het heel belangrijk is om mij te richten op de mooie dingen in het leven, hoe klein die ook zijn. Alle hondenactiviteiten, die ik nog wel kan ondernemen, spelen hierbij een hele belangrijke rol. Neem nou onderstaand nieuws!

Willy en ik zijn namelijk uitgenodigd om in het najaar de Fun-Workingtest "Dreilännereck" in Luxemburg te keuren. Deze workingtest wordt voor de eerste keer georganiseerd en is voor beginnende jachthonden. Echt gaaf! Meer informatie vind je op http://workingtest-luxemburg.jimdo.com/.

Het inspirerend landschap voor de workingtest in Luxemburg

Morgen vertrekken Willy en ik richting Coburg. We zijn uitgenodigd om op vrijdag 29 maart a.s. een workshops te geven. Op zaterdag de 30ste geven wij een jachttraining aan de "pups" van het Umbra Fida L-nest. We hebben er super veel zin in en kijken er naar uit om weer heel wat oude bekenden te ontmoeten. Maar ik verheug mij helemaal op het weerzien met mijn lieve vriendin Anke, haar familie en honden. Coburg here we come!

 

8 maart 2013

Zo moeder, zo dochter en meer

Deze week spelen drie Walbeek bruintjes de hoofdrol op de Flow of Spirits site. Saszu was na haar nestje wat stilletjes en down. Waarschijnlijk waren de hormonen de boosdoener. Maar dat ze niet alleen met moeder Piusz de aandacht moet delen, maar nu ook met dochter Tarszy, speelde zeker ook een rol. Gelukkig vergeet Saszu al haar zorgen tijdens de jachttraining. Na een tijd uit de running te zijn geweest, niet alleen door het nest maar ook door een teenblessure, werkt ze als nooit tevoren. De laatste weken zie ik zo af en toe weer een pretlichtje (zie foto) in haar bruine ogen en speelt ze weer volop met dochter Tarszy en 'stiefdochter' Flynn. Het lijkt het erop dat zij weer helemaal het oude Soesje is.

Tarszy is al weer zeven maanden en een heerlijk ongecompliceerd, vrolijk en ondernemend hondje. De jachttraining is, net zoals voor haar moeder Saszu, haar lust en haar leven. Tarsz is erg getalenteerd en heeft een opvallend goede neus. Thuis is het een lieverd en een grote knuffel. Ik weet zeker dat Willy en dit bruintje samen nog heel wat avonturen gaan beleven. Ik vond het tijd om moeder en dochter eens op de foto te zetten.

Moeder Saszu en dochter Tarszy

Tarszy's zusje Doortje is in Oostenrijk op lawine-training geweest. Van Marjoleine ontving ik het volgende verslag van dit spannende avontuur.

" We waren door het Oostenrijkse Rode Kruis uitgenodigd om een weekje mee te trainen. Het was een super leuke leerzame week, waarbij Doortje het uitstekend heeft gedaan. De hele week hebben we getraind op zoekwerk en verwijzen, wat appèl en de transportoefening.

Links klaar om een dagje te werken en rechts op transport

Mat haar 7 maanden weet ze ontzettend goed wat ze moet doen en graaft zeer krachtig richting oefenslachtoffer, die onder de sneeuw ligt. We kregen als opmerking dat ze enorm geconcentreerd en doelgericht aan het werk is met …….. heel veel lol :-)".

Doortje is een echte dochter van Saszu, ook zij vindt het heerlijk om samen met haar baasje te werken. Marjoleine bedankt voor het verslag, het plezier dat jullie samen in Oostenrijk hebben gehad spat van de foto's af. Geef je kleine Brownie een dikke knuffel!

Heel hard graven om bij het slachtoffer te komen en dan krijgt ze haar beloning

Op zaterdag 2 maart jl. gaven Willy en ik de eerste workshop van dit jaar met de titel 'Workingtest Training'. Ons doel was de deelnemers zoveel mogelijk voor te bereiden op het komende workingtest seizoen. We hadden hiervoor een aantal uitdagende proeven uitgezet waarbij meerdere onderdelen, die je tijdens een workingtest kan verwachten, werden behandeld. Willy en ik hebben genoten van alle voorjagers en hun hondjes. Bedankt voor alle enthousiaste reacties die we, niet alleen op de dag zelf, maar ook later nog via mail of facebook hebben ontvangen.

Weimaraner Diva aan het werk en Flatcoat Amy na het werk

Veel dank aan onze helpers. Amber, Paulien, Robert en Ties jullie waren super. Mede door jullie hulp was het voor iedereen een succesvolle dag.

Tot slot willen wij alle combinaties bedanken voor hun deelname: Leonor met Diva, Alieke met Amy, Elian met Lotje, Gonne met Duyfke, Daphne met Dolce, Rob met Truffel, Emile met Woozzle, Astrid met Sam, Maaike met Abby, Tineke met Amy, Iet met Jussie en Jacques met Per.

 

28 februari 2013

Net dat beetje meer

Vandaag las ik op Facebook: “Soms kom je zo'n hondje tegen waar je net even meer mee hebt dan met andere Flatjes. Dat kan zijn door een bepaalde blik, een bepaald gedrag of gewoon door het uiterlijk van de hond. Vandaag kwam ik haar weer tegen, het hondje met -voor mij- net dat beetje meer :-) Eigenlijk is ze maar "gewoon" een klein ding, maar ze is zooooo leuk! Ze is attent, super snel, zeer gedreven maar toch beheerst en daarbij ook zo knuffelbaar!" (met dank aan Maaike Kort voor het citaat).

Zo lief en zo trouw

Toen ik dit stukje las moest in meteen aan Harley denken. Klein, leuk, attent, super snel, gedreven maar toch beheerst en knuffelbaar zouden ook de woorden van mijn keuze zijn als ik mijn krulstaartje zou moeten omschrijven.

Mijn Harley is een Flatcoat met vele gezichtjes. Al haar emoties zijn zichtbaar in haar ogen. Uiteenlopend van aandoenlijk, lief, trouw, stout, komisch, gepassioneerd en een enkel keertje geïrriteerd. Zo in de loop van de tijd heb ik wat van deze 'blikken' vastgelegd, zoals de foto's laten zien.
Met haar vele uitdrukkingen en haar intens lieve karakter ontroert Harley mij dagelijks en juist dat maakt haar 'net dat beetje meer'.

Heel ondeugend maar ook erg grappig

Sinds enkele maanden heb ik veel last van mijn rug. Ik kan soms niet opstaan van de pijn. Het zijn klachten veroorzaakt door de chemo’s en na de zware jachtdagen en de kou van de laatste tijd is het er niet beter op geworden. Drie maal per week trainen met mijn meisjes was hierdoor niet meer mogelijk. Ik moest een keuze maken. Na lang wikken en wegen heb ik besloten voorlopig alleen met Flynn te trainen op de vrijdagmiddag.
Willy heeft heel lief aangeboden Harley mee te nemen naar de training, want met haar schijndracht is het heel belangrijk om haar koppie bezig te houden. Hoe moeilijk ik het ook vindt, het gezichtje van Harley bij thuiskomst maakt alles weer goed. Met een glimlach om haar lippen komt ze blij kwispelend binnen en kruipt tevreden knorrend in haar mandje. Wil, echt super lief van je, een dikke knuffel, ook namens Harley!
Naast pijnstilling, bezoek in nu wekelijks een fysiotherapeut. Ik hoop dat Harley en ik weer snel samen aan het werk kunnen.

Geïrriteerd en .......

Willy en ik hebben vorige week donderdag een puppytest gedaan bij Antoinet van Adrichem. Haar Gundogs Choice Bravo 'Flow' was door ons vakantiemaatje Jacklain's Braylach Lachlann 'Lachlann' gedekt en we waren dan ook razend benieuwd naar hun 10 gouden nakomelingen. We kunnen niet anders zeggen; allemaal super leuke Golden Retrievers, met veel will to please, werkkwaliteiten en opvallend goede neuzen. Een nest om heel trots op te zijn!

Vandaag kreeg ik het verdrietige nieuws dat Pips zusje Yentl is overleden. Ze is 11,5 jaar oud geworden. Dag lieve Yentl ........

 

12 februari 2013

Sneeuw

Het was weer prachtig afgelopen weekend in Nunspeet. Het dikke pak sneeuw had mijn tuin in een sprookjeswereld omgetoverd. Dagelijks geniet ik van de vele vogels, eekhoorns en hazen die mijn tuin bezoeken. Met de sneeuw en kou kunnen ze wel wat extra’s gebruiken. Warm blijven kost veel energie. Dus nu moet ik de voerplekken in mijn tuin wat vaker bijvullen en hier wordt dankbaar gebruik van gemaakt.

Echt genieten van de tuin!

Ton en ik hebben zondags een extra lange wandeling gemaakt met onze meisjes. Wat een ongelooflijke rust, we kwamen geen mens tegen! Ons oudje Pip, nu 11,5 jaar, loopt vrolijk mee en maakt de ene sneeuwengel na de ander. Op gegeven moment zagen we op een meter of twintig voor ons een grote roedel edelherten het pad oversteken. Het was echt fantastisch. Vooral de bok met zijn imposante gewei vond ik erg indrukwekkend. Wat is het toch een genot om op de Veluwe te wonen, het is voor ons elke dag vakantie!

Het sprookjes bos, Pip maakt weer een sneeuwengel en twee edelherten

 

30 januari 2013

Brownies, loops en workshops

Tarszy, één van Willy's Brownies, heeft bezoek gehad van haar zusje Doortje. De Brownies zijn nu zes maanden. Het was erg leuk om ze samen te zien spelen in de sneeuw. Het is wel duidelijk dat ze zusjes zijn, want wat lijken ze op elkaar. Niet alleen qua uiterlijk maar zeker ook qua karakter herken ik veel van overgrootoma Fidesz en papa Jasper. Marjoleine, ook namens Willy, super bedankt voor je komst en voor de geweldige foto's.

Links Tarszy en rechts Doortje (foto Marjoleine van Doorn)

We hebben een aantal vermoeiende dagen achter de rug. Harley, Jorja en Flynn waren alledrie tegelijk loops geworden. Pip is gesteriliseerd, maar was er van overtuigd ook loops te zijn. Praktisch gezien is het uiteraard ideaal dat ze samen loops worden; je kunt het maar beter in één keer gehad hebben. Maar onze nachtrust werd behoorlijk verstoord door de vele liefdesdansjes van ons viertal. De oplossing was simpel; de dames werden elke nacht gescheiden. Maar helaas had dit weer tot gevolg dat er overdag héél veel in te halen was. Op de dag van hun hoogtepunt was de chaos compleet en stonden ze met z'n viertjes in een treintje. Ik zal het jullie besparen te beschrijven hoe het eraan toeging toen de Bruintjes een dagje op bezoek waren. Gelukkig zijn ze nu loops af en is het weer rustig in huize Krispijn.

De workshops 'workingtest training' van 2 maart a.s. en 'lijnen lopen' van 25 mei a.s. zitten vol. Voor de andere workshops zijn nog enkele plekjes beschikbaar. Mocht je nog willen inschrijven voor de workshop 'dirigeren', 'steadiness' en 'dirigeren en sleep', dan adviseer ik snel een mail te sturen. Zie voor meer informatie en hoe je kunt inschrijven op de pagina Workshops.
De workshop Ringtraining 'Hoe presenteer ik mijn hond' van zondagochtend 28 april a.s. zit ook vol. Omdat er zoveel belangstelling is voor deze workshop, is het vanaf nu mogelijk je in te schrijven voor de tweede workshop ringtraining. Deze zal ook op zondag de 28ste april a.s. plaatsvinden, maar dan in de middag. Lees meer over deze workshops in onderstaand Nieuws bericht en op de pagina Workshops.

 

13 januari 2013

Workshop Ringtraining 'Hoe presenteer ik mijn hond'

De workshop agenda 2013 is aangevuld met een workshop Ringtraining 'Hoe presenteer ik mijn hond' (zie ook pagina Workshops). Het uiterlijk van de hond is namelijk ook erg belangrijk. Om goed met een hond te kunnen werken is het essentieel dat hij qua bouw goed in elkaar zit. Daarom moet je, als je wilt fokken volgens de richtlijnen van de Flatcoated Retriever Club, naast de vereiste gezondheidsuitslagen, een werkkwalificatie en 2x ten minste een Zeer Goed hebben behaald op een door de Raad van Beheer en/of FCI gereglementeerde expositie.

Met Flynn heb ik de laatste tijd een paar shows bezocht. Bij de Ijsselshow in Zwolle sprak ik Wies Boermans en samen kwamen wij op het idee een workshop ringtraining te organiseren. Wies is keurmeester exterieur en heeft met haar (en door haar zelf gefokte) Flatcoated Retrievers al heel wat kampioenstitels in de wacht gesleept.

Wies Boermans

De workshop 'Ringtraining, hoe presenteer ik mijn hond' vindt plaats op zondagochtend én - middag 28 april a.s. in de omgeving van Delft. Tijdens de workshop zal Wies uitleggen dat het bij een show niet alleen belangrijk is dat de hond netjes kan staan en lopen in de ring, maar vooral hoe hij staat en gaat. Dit kan net het verschil maken tussen een Zeer Goed of Uitmuntend, of wél of geen plaatsing. Verder zal zij tips en tricks geven hoe je de goede punten van de hond het beste naar voren kan laten komen. Niet alleen Flatcoated Retrievers kunnen deelnemen, ook alle andere rashonden zijn van harte welkom. De kosten bedragen 35 euro per deelnemer.

Je kunt je opgeven door boven aan deze pagina op de knop Email te drukken. Geef in je mail aan dat je wilt deelnemen aan de workshop 'Ringtraining' en vermeldt je naam, roepnaam en ras van de hond. Na inschrijving ontvang je informatie over tijd, locatie en een routebeschrijving.

 

7 januari 2013

Bijnamen

Vanochtend luisterde ik naar het nieuws op de radio en hoorde het ene vreselijke bericht naar het andere. Ik keek naar buiten en van het grijze wolkendek werd ik ook niet echt vrolijk. Toen viel mijn blik op mijn vier zwarte meisjes, die tevreden in hun mandjes lagen te knorren en mijn stemming veranderde op slag. Wat heerlijk dat deze vierpotige ras oppertunisten elke minuut van de dag pakken om te genieten van hun leventje.

Kijk naar Pip. Ze loopt ondanks de Rimadyl en maandelijkse behandeling door een fysiotherapeute niet echt soepeltjes. Maar zij zorgt er toch elke keer voor, dat ze de dag van haar leven heeft. Vorige week, na afloop van een training, liepen mijn dames even om de auto te scharrelen, terwijl wij zaten na te genieten met een glaasje wijn. Op gegeven moment komt Pipperdipper met haar pretsnoet, onder een dikke laag klei, om het hoekje kijken. Het zag er heel komisch uit en wat was heerlijk om Pip zo in haar element te zien!

Of Harley, die compleet uit haar dak gaat als ik een lijntje voor de wandeling of spullen voor een training tevoorschijn haal. Die lieve, hoopvolle blik van Geharrewar doet mij meteen smelten. Zij geniet ook zo ontzettend van haar leventje en werken ....... dat is haar alles. Haar bijnaam Geharrewar moet ik misschien even toelichten. Harleys vacht is namelijk niet echt 'flat' te noemen, ze heeft meer een soort van warrig vachtje.

Kleine Georgina Ballerina (ach ja, what's in a name?) vindt het heerlijk om samen met Ton op stap te gaan. Of het nu om een training of samen hard lopen gaat, ze vindt het geweldig. Helaas loopt Jorja nu verplicht aan de lijn en mag niet naar de training in verband met een blessure. Het is onvoorstelbaar hoe snel zij zich heeft neergelegd bij deze situatie en loopt toch vrolijk met ons mee.

Flynn ligt heerlijk in 'haar' twee mandjes

Tot slot mijn jongste dametje Flynn, bijgenaamd S'ghetti (van spaghetti; lang, dun en lekker). Flynn is op dit moment aan het puberen en daar geniet ze volop van. Het onnozele stadium is ze voorbij. Dit merk ik duidelijk tijdens de training. Ze is ervan overtuigd dat het vooral om eigen inbreng gaat en test mij voortdurend hoever ze kan gaan. We zitten hierdoor echt in zo'n fase waar veel fout kan gaan in de opleiding van een jonge hond. Het is dus hard werken. Maar ik vind het super leuk en spannend om haar elke keer toch net weer te slim af te zijn.
Ook in de roedel zoekt Flynn haar grenzen op. Pip en Jorja vinden het ogenschijnlijk prima. Maar Harley, onze roedelleidster, laat op subtiele wijze aan mijn 'kleintje' merken waar de grenzen liggen. Op één punt heeft ook Harley geen invloed ........ Flynn neemt, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, twee biabedden in beslag :-)

Mijn honden zijn niet alleen mijn bron van levensvreugde. Ik hoop dat zij in 2013 ook een bron van inspiratie kunnen zijn door de manier waarop zij van het leven genieten. Vorig jaar was voor mij een zwaar jaar. Een jaar waarin ik heb moeten accepteren dat ik nooit meer de oude Lenk word. Maar ik weet zeker dat er een gelukkigere Lenk in mij zit, ik wil en zal haar vinden!

 

31 december 2012

FlOW OF SPIRITS


WENST JE EEN MOOI 2013

MET VEEL GELUK EN LIEFDE

EEN GOEDE GEZONDHEID EN VEEL HUMOR

 

22 december 2012

Workshop agenda 2013

Na het succes van de afgelopen twee jaar geven Willy Walbeek en ik ook in 2013 een aantal workshops in binnen- en buitenland. Hieronder zie je de planning voor de eerste helft van dit jaar. In het voorjaar volgt nog een aanvulling op deze planning met de data voor de MAP- trainingen.

Datum Workshop
Zaterdag 2 maart Workingtest Training
Vrijdag 29 maart Nestreünie Coburg (Duitsland)
Zaterdag 30 maart Workshop Coburg (Duitsland)
Zaterdag 13 april Kenneldag Meander Weimaraners
Maandag 22 april Workshop Dirigeren
Zondag 5 mei Workshop Steadiness
Zaterdag 11 mei Workshop Koberg (Duitsland)
Zaterdag 25 mei Workshop Lijnen lopen
Maandag 3 juni Workshop Dirigeren en sleep

De workshops in Nederland vinden plaats in de omgeving van Almere. Een workshop neemt een hele dag in beslag en de kosten bedragen 65 Euro per combinatie. Inschrijven is mogelijk door mij een mailtje te zenden (zie de knop Email rechts boven). Geef in je mail de volgende informatie door: Naam, roepnaam hond, leeftijd hond, trainingsniveau, trainingservaring en uiteraard aan welke workshop je wilt deelnemen.

We hanteren per workshop een maximaal aantal deelnemers. Voor meer informatie kijk op de pagina Workshops. Wij hebben erg veel zin in het komende workshop seizoen, wij hopen jullie ook!

 

11 december 2012

Pip en Midwinter-Workingtest

Gister heb ik door mijn dierenarts het knobbeltje op Pips rechterschouder laten onderzoeken. Mijn dierenarts heeft vier maal een biopt genomen. Het bleek dat het knobbeltje uit goedaardig vetweefsel bestaat. Officieel noemt men dit een lipoom. Heerlijk wat ben ik opgelucht. Het is wel erg belangrijk om dit lipoom goed in de gaten te houden en regelmatig te onderzoeken of het niet groter wordt.

Pip ook weer helemaal happy!

Harley en ik zijn uitgenodigd voor de Midwinter-Working test die op 2 februari a.s. zal plaatsvinden in Loon op zand. Deze workingtest wordt jaarlijks georganiseerd door Ton en Susan van der Bruggen. In de uitnodiging staat dat deze proef wordt gehouden voor alle toppers en uitblinkers op A++ niveau van het afgelopen seizoen. Vier jaar geleden heb ik met Pip aan deze workingtest meegedaan. We hebben toen genoten van de organisatie en de proeven. Helaas ben ik er de afgelopen weken achter gekomen dat mijn lichaam nog onvoldoende hersteld is van de chemo's om in winterse temperaturen goed te kunnen functioneren. Mijn lijf is binnen no time afgekoeld en het duurt heel lang voordat ik weer een beetje opgewarmd ben. Ik heb ons daarom helaas moeten afmelden. Harley en ik bedanken Ton en Susan hartelijk voor de uitnodiging en wensen de organisatie en deelnemers een fijne en sportieve dag toe!

 

9 december 2012

Pip en demonstratie

Toen ik vanochtend uit het slaapkamerraam keek zag ik dat in één nacht tijd alle sneeuw was verdwenen. Jammer, want het was de afgelopen dagen zo betoverend mooi in Nunspeet. Ik dacht aan gisteren toen Ton en ik, samen met onze vier meiden, een mooie lange wandeling hebben gemaakt. De zon stond aan een strak blauwe hemel en tot grote vreugde van mijn viertal lag er volop sneeuw. Pip, Harley en Jorja vinden sneeuw geweldig en waren helemaal door het dolle. Flynn lijkt het de gewoonste zaak van de wereld te vinden en is net zo vrolijk als altijd.

Pip is echt stapel gek op sneeuw. Ze rent gedurende de hele wandeling met de andere drie in een razend tempo mee. Tussendoor ploft ze in de sneeuw om een spoor van sneeuwengelen achter zich te laten. Je houdt je hart vast, want Pip denkt nog steeds dat zij een jonge godin is. Het is zo aandoenlijk om mijn oudje, ze is tenslotte al elf jaar, zo te zien genieten.

Wat is het toch een lekker ding mijn Pip

Een paar weken geleden liep Pip erg slecht. Na overleg met mijn dierenarts krijgt Pip, naast de dagelijkse dosis Rimadyl, nu ook fysiotherapie. Van de eerste behandeling is Pip zichtbaar opgeknapt. Zelfs na haar sprintjes door de sneeuw loopt ze nog steeds als een zonnetje!

Regelmatig masseer ik haar schouders en tot mijn grote schrik zit er, van de één op de andere dag, een knobbeltje op haar rechter schouder. Ik heb het even aangezien, maar het zit mij toch niet lekker. Morgen maak ik een afspraak met mijn dierenarts om het knobbeltje te laten onderzoeken. Ik hoop en duim dat het een onschuldig vetknobbeltje is en niet iets kwaadaardigs.

Donderdag waren Willy en ik gevraagd door Ticho, een zoon van een cursist, een demonstratie jachthondentraining te geven op een basisschool in Nunspeet. Helaas kon ik er niet bij zijn, ik had die dag zo weinig energie en kon mij nergens toe zetten. Willy besloot toch Flynn op te halen. Naast Piusz, Saszu en Tarszy heeft Flynn geschitterd op het schoolplein. Ze vond het enig met al die (dertig!) kinderen, maar begreep niet waarom ze iedere keer zo lang moest wachten voor ze de dummy mocht halen. Op onderstaande linker foto zie je ook de verbazing in haar koppie.

Flynn weet al lang waar de dummy is en laat zien dat ze netjes is opgevoed; ze geeft beleefd een pootje bij het afgeven van de dummy:-)

 

27 november 2012

Veel nieuws!

Willy en ik hebben er net een paar heerlijke dagen Duitsland op zitten. Vorige week donderdag zijn we op jacht geweest in de omgeving van het Duitse dorp Goch. In de ochtend hebben Piusz en Harley voor de voet mogen jagen en ’s middag stonden we op post. Onze Flatcoat meisjes hebben voortreffelijk gewerkt en heel wat wild kunnen apporteren. Wat zijn die twee toch een kanjers!

Links op post en rechts even uitrusten tussen de driften door

Vrijdags zijn we naar Kassel gereden. Flynn had ik ingeschreven voor de jaarlijkse club show van de Duitse Retriever Club (DRC). Deze show is te vergelijken met onze Club Match, alleen zijn alle retriever rassen aanwezig. Het was erg gezellig want er waren veel bekenden. Ook Anke Wolf, vriendin en fokster van Flynn. Het was fijn om weer even met haar bij te praten. Op de shows brengt Willy mijn Flynn voor. Door mijn ziekte is Flynnder als puppy vaak te logeren geweest bij Wil en hierdoor hebben deze twee een bijzondere band. Dat kun je goed zien in de ring. Samen met Anke heb ik genoten van Wil en Flynn en wat was het spannend! De keurmeester was duidelijk erg gecharmeerd van mijn 'kleintje'. Flynn mocht samen met drie andere teefjes in de ring blijven. Het duurde erg lang voordat de keurmeester zijn beslissing nam. Uiteindelijk maakte hij zijn keus. Flynn kreeg de derde plaats met een prachtig keurrapport. We zijn heel trots op dit mooie resultaat.  

Flynn met haar rozet

In Kassel was het mogelijk Flynns ogen te laten onderzoeken op gonio. Ik was best gespannen, je hoort toch regelmatig dat er Flatcoats zijn die één of andere vorm van gonio hebben. Maar gelukkig bleken de ogen van Flynn prima in orde!

Na de Nimrod zijn traditie getrouw de trainingen bij de Apporteur Willy Walbeek weer gestart. Dat was wel nodig want mijn 'Arabische paard' Flynn zat boordevol energie en was hard aan wat geestelijke uitdaging toe. Ook Harley was helemaal happy bij de eerste training. Ik ben erg onder de indruk dat zij, midden in het jachtseizoen, het strakke werk tijdens de trainingen moeiteloos oppakt. Ton en Jorja zijn natuurlijk ook weer met de training begonnen. Bij de eerste les kon Jorja de verleiding voorafgaand aan de sleep maar niet los laten. Maar de andere proeven heeft ze netjes gedaan. Met Pip train ik al een tijd niet meer in een groep, maar af en toe mag ze nog een dummy apporteren. Ze is dan zo blij en haar staart draait van plezier als een propeller in het rond. Ze vergeet dan even dat ze elf jaar is en werkt nog net zo gepassioneerd als vroeger.

Op 12 november jl. was de Nimrod. De locatie in de omgeving van het dorp De Glind was prachtig. De proeven vond ik eerlijk en uitdagend. Ik heb Stern (het broertje van Harley) bij twee proeven aan het werk gezien. Helaas is het Stern niet gelukt om alle apporten binnen te krijgen.

Willy en ik zijn dit seizoen al een paar keer mee op jacht geweest. Tijdens één van deze dagen maakte een collega voorjagers de volgende opmerking: “Meisjes, meisjes, wat doen jullie toch met jullie Flatcoats op een jachtdag als deze? “ Waarop ik hem de vraag stelde wat er dan mankeerde aan onze Flatcoats en wat zijn jachthondenras nou zoveel beter maakte. Zijn antwoord was dat zijn hond (en ras) zo mooi kan rivieren en dat de Flatcoats volgens hem alleen geschikt zijn voor het apporteerwerk. Ik moest inwendig een beetje lachen maar ging verder niet op zijn bewering in. Hoe toevallig was het niet dat Harley en ik in de volgende drift naast hem werden opgesteld. Toen de jachthoorn de start van de drift aangaf zette ik Harley in. Ze werkte op zo’n dertig meter voor mij en zocht een stukje op links. Als ze mij te ver ging, floot ik eventjes en direct draaide Harley naar rechts en zocht verder. Zo werkten we rustig samen en al snel stootte Harley de eerste fazant op. Mooi werk! De collega voorjager was vanaf het startsein zijn hond kwijt, die vaak voorin de drift of juist helemaal achterin liep. We hebben geen commentaar meer van hem gekregen, maar moesten stiekem wel een beetje lachen. Ik ben zo trots op mijn Harley, rivieren kan ze als de beste, de moeilijkste lopers brengt ze binnen en ondanks de spanning van de jacht luistert ze (bijna :-)) altijd.

Elkaar even bedanken voor weer een mooie jachtdag

Half oktober was Silke Janke op vakantie in Nederland. Wij hadden afgesproken om samen een dag te trainen. Als trainingslocatie hadden wij een mooie plek in Nunspeet gekozen. Merlin, Jasper, Piusz, Saszu en Harley hebben prachtig werk laten zien. Het zonnetje scheen in Nunspeet maar door de harde wind was het goed koud. Het bord warme soep bij mij thuis was daarom een aangename afsluiting van een super leuke dag. Bedankt Silke, Stephan, Merlin en Jasper. Volgend jaar mei zien we elkaar weer, we zijn dan uitgenodigd om een workshop te geven in Koberg.

Silke aan het werk met Merlin en rechts Willy en Saszu

Silke is de eigenaar van Jasper Umbra Fida, de vader van het laatste Xquiszt nestje. Silke heeft de pups gezien toen ze een week of zes oud waren en was heel benieuwd hoe kleine Tarszy zich de afgelopen twee maanden heeft ontwikkeld.

Tarszy

Deze super gave foto heeft Silke van de kleine Tarsz gemaakt, ik vind het echt een wereldfoto. Willy ontvangt regelmatig berichten van de andere Brownies. Onderstaande foto van Doortje heeft Willy van Marjoleine ontvangen, over een wereldfoto gesproken ……..  

Doortje

 

28 oktober 2012

Het KNJV MAP-seizoen

Het MAP-seizoen zit erop. Als ik terugblik op de wedstrijden die Harley en ik hebben gelopen kan ik concluderen dat wij elkaar in de loop van dit seizoen weer helemaal hebben gevonden. Ik ben zo ongelooflijk blij dat dit gelukt is, want daar hebben we heel hard voor moeten werken. We hebben onze weg in de top van de jachthondensport daardoor weer een beetje teruggevonden.

Wil je in een MAP-seizoen goed kunnen presteren, dan moet alles kloppen. Ten eerste is het belangrijk dat zowel de hond als voorjager in topconditie zijn. Verder is het uiterst belangrijk dat de hond in balans is zowel qua eigen initiatief als dressuur. Je moet je inschrijven voor de juiste proeven, die passen bij jou en de werkstijl van de hond. En op de dag zelf kun je als voorjager geen steek laten vallen, maar je hebt niet alles in de hand, er komt tenslotte ook nog eens een geluksfactor bij kijken.

Er staan geweldige momenten op mijn netvlies. Momenten waarop Harley echt topwerk heeft laten zien. Zoals de middag A proef bij de Flatcoats. Ze had maar twee commando’s nodig om een sleep en een ‘blind’ binnen te krijgen. Of bij de middag A proef in Biddinghuizen waar heel wat A honden zijn gesneuveld. Mijn Harretje heeft hier zo geweldig gewerkt en was de beste hond op deze proef. Harley heeft dit seizoen aangetoond dat zij niet alleen onvoorstelbaar getalenteerd is in dirigeren, maar dat ze nu ook een ster is in slepen lopen en eigen initiatief.

Harley in actie

Wij hebben heel wat complimenten gekregen van zowel keurmeesters als collega voorjagers. Complimenten over het talent van mijn Har, maar ook over mijn wijze van voorjagen. Dat geeft mij weer wat zelfvertrouwen.

Willy, mijn trainster en allerbeste vriendin, wil ik heel erg bedanken voor haar enorme steun, support en vertrouwen. Willy heeft mij geleerd te dealen met de minder sterke kanten van Harley en haar sterke kanten extra te benutten. Als personal coach heeft zij mij naar alle proeven gereden. Echt zo lief, want anders was dit seizoen fysiek nog veel te zwaar voor mij geweest. Wil, ik weet niet hoe ik je moet bedanken, het is ongelooflijk dat je dit hebt willen doen. Een mega, super, dikke knuffel hiervoor.

Mijn lieve Harley wil ik bedanken voor haar ongelooflijke veerkracht tijdens de afgelopen maanden. Ze heeft het zwaar gehad met mij. Het is toch heel bijzonder dat wij samen, ondanks dat ik op dit moment niet goed in mijn vel steek, zo fantastisch hebben gepresteerd. Ik heb genoten van haar onvoorstelbare passie, doorzettingsvermogen, eigen initiatief en dirigeerbaarheid. Mijn oogappeltje Harley: een super Flatcoatje!!!

Mijn super Flatje Harley

Wij sluiten dit seizoen af met een 5de plaats in Wijchen, een 7de plaats in Kerkwijk en een 10de plaats in Ommen. Wij hebben ons hierdoor als tweede Flatcoat gekwalificeerd voor de Nimrod. Broertje Stern gaat naar de Nimrod. Ik mag als fokker van deze twee Flatcoats erg trots zijn op deze resultaten en dat ben ik ook!!!

Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik toch ook teleurgesteld ben. Ik was er zo van overtuigd dat Harley en ik zover waren om uitgenodigd te kunnen worden voor de Nimrod. En ik zag dit echt als een beetje troost. Niet alleen voor mijn borstkanker, maar ook voor de andere tegenslagen die ik in mijn leven heb meegemaakt. Ik vond dat ik dit nu eindelijk wel had verdiend. Natuurlijk snap ik tegelijkertijd dat dit geen realistische gedachte is, maar mijn gevoel zegt toch iets anders en dat maakt het best lastig……..

Zo heb ik alle nare ervaringen altijd in een symbolische kast gesmeten, de deur van de kast op slot gedaan en ben vervolgens ‘vrolijk’ verder gegaan met mijn leven, zonder al te veel achterom te kijken. Door de kanker is de kast eindelijk geëxplodeerd.

Nadat alle behandelingen volgens de specialisten succesvol waren afgerond, begon voor mij pas een moeizame en ingrijpende herstelperiode. Ik kwam er gaandeweg achter dat ik niet op de voor mij gebruikelijke manier met deze vreselijke ervaring kon omgaan, maar dat ik daar hulp bij nodig had. Helaas heb ik hier meer dan een half jaar op moeten wachten. Aan de psychosociale gevolgen van kanker wordt helaas nog veel te weinig aandacht besteed. Gelukkig heb ik nu eindelijk passende begeleiding gevonden.

Toch heb ik nog steeds hoop dat er ook weer mooie tijden komen. Samen met mijn meiden en de lieve mensen om mij heen, ga ik voor een betere morgen!!!

Ton heeft ons vandaag tijdens de wandeling twee keer gefotografeerd (bedankt, mannie)

Noot: Ik heb getwijfeld of ik bovenstaand stukje wel op mijn site moest publiceren. Ik realiseer me heel goed dat het best zwaar is, maar bedoel het ook integer. Omdat ik denk dat deze tekst mensen met vergelijkbare ervaring mogelijk tot steun kan zijn, heb ik besloten het toch te plaatsen. Hopelijk voelen die mensen zich hierdoor dan iets minder alleen in hun strijd en kan het op die manier een beetje inspirerend werken.

Onderstaand berichtje over Bob, de vader van Harley heb ik ook vandaag gepubliceerd.

 

28 oktober 2012

Reltub Black Velvet 'Bob'

Bob, de vader van Harley, is op 3 oktober jl. op een leeftijd van 12,5 jaar overleden. Wat onzettend verdrietig dat deze geweldige Flatcoated Retriever er niet meer is. In 2004 zijn wij naar Denemarken gereden om te kijken of hij een geschikte dekreu zou kunnen zijn voor mijn Pip. Het was liefde op het eerste gezicht. Wat een persoonlijkheid, wat een gouden karakter en wat een verbluffend werktalent. Een betere vader voor mijn nest had ik niet kunnen wensen. Ik ben trots dat ik deze geweldige Flatcoat heb gekend. Dag lieve Buba.

Voor Annika Christianssen was Bob een "ones in a lifetime dog", wat zal ze hem missen. Samen met hem heeft ze veel bereikt in de jachthonden wereld (zie www.flatcoat-labrador.dk). Ik wens Annika, maar natuurlijk ook Jes, heel veel sterkte en tijd om dit verdriet een plekje te geven.

Bob aan het werk

 

4 oktober 2012

MAP's en avondwandeling

Vorige week vrijdag hebben Harley en ik meegedaan aan de MAP in Ommen. We hebben hier een MAP A diploma behaald, maar het ging die dag niet helemaal naar mijn tevredenheid. Zondag deden we mee aan de MAP van de Flatcoated Retriever Club in Oldenzaal. Hier is het ons niet gelukt een diploma te halen, maar toch was ik zeer tevreden. Onderstaande actiefoto van Harley is gemaakt in Ommen.

Harley in actie (Foto Henk Eggink)

We wonen nu alweer bijna twee jaar op de Veluwe en een wandeling in de bronsttijd van de edelherten stond nog op ons verlanglijstje. Deze bronsttijd vindt voornamelijk in de tweede helft van september tot begin oktober plaats. In deze tijd zijn de mannelijke edelherten zeer actief om zich voort te kunnen planten. Luid burlend houden ze hun concurrenten op de hoogte van hun aanwezigheid. Hoe sterker en gezonder het mannetje, hoe vaker hij zal burlen. De sterksten mannelijke edelherten claimen op deze manier een zo groot mogelijke roedel vrouwelijke dieren.

Vorige week hebben wij, onder deskundige begeleiding van een gids van Staatsbosbeheer, een avondwandeling gemaakt over “onze Veluwe”. De twee uur durende wandeling door bos en hei was fantastisch. Het prachtig heldere weer speelde een belangrijke rol en we zagen hierdoor wel duizenden sterren in de lucht. De volle maan maakte het geheel helemaal betoverend mooi. Na een half uur lopen hoorden we de eerste herten. Wat een indrukwekkend geluid maken deze dieren. Een geweldige belevenis om niet snel te vergeten en een echte aanrader voor iedereen.

 

24 september 2012

MAP Wijchen, Flynn en Brownies

Op vrijdag 21 september hebben Harley  en ik meegedaan aan de MAP in Wijchen. Ik heb genoten van de locatie, de proeven en natuurlijk mijn lekkere wijfie. Ik zat zelf helaas niet echt lekker in mijn vel en dat was wel een beetje aan onze samenwerking te merken. Bij de laatste A proef vonden wij elkaar weer en die ging dan ook echt super. Alle apporten zijn binnengekomen en daar ben ik echt heel trots op.

Harley en ik bij de A1 proef (foto Henk Eggink)

Onderstaande foto's kreeg ik toegezonden door Ria de Jong. Zij heeft deze foto's gemaakt bij de KNJV proef in Anna Paulowna waaraan ik met Flynn heb deelgenomen. De linker foto is gemaakt toen wij aan het wachten waren op de prijsuitreiking. Flynn en ik waren even lekker met elkaar aan het knuffelen. We kregen die dag de Henk de Nijs trofee, voor beste voorjager/jonge hond combinatie. De rechter foto is van de trofee, ik vind hem heel erg mooi, maar vooral de omstandigheden (zie Nieuws 12 septemberjl.) waren erg bijzonder. Ria, super bedankt dat je deze voor mij hele mooie dag samen met mijn Flynn op de gevoelige plaat hebt vastgelegd.

Links heerlijk knuffelen en rechts de bijzondere trofee

Nog even een berichtje over de Brownies. Het gaat goed met de zeven bruintjes, ze wennen allemaal prima bij hun nieuwe baasjes. Op de pagina Nesten heb ik een paar recente foto's van de Brownies geplaatst. Met Tarszy gaat het ook heel goed, ze vindt het leven één groot feest. In het begin miste ze haar broertjes en zusjes nog, maar nu geniet ze volop van haar leventje samen met oma Piusz en mama Saszu. Naast de zindelijkheids- en benchtraining heeft Willy een start gemaakt met de jachttraining.

Links Tarszy doet keurig een plasje buiten, foto midden aandacht voor Willy en rechts netjes volgen

Aan de hand van een pittige sleep hebben we gekeken of haar neusje het nog doet. Nou die doet het uitstekend want het kleine ding heeft de hele sleep zelfstandig uitgelopen. Komen op de fluit doet ze ook al uitstekend. Ze is een heel enthousiast, lief en lekker wijfie, Wil kan trots op haar zijn.

Links het neusje doet het, ze komt op de fluit en rechts wat een heerlijke snoet en wat een prachtige wimpers

 

16 september 2012

Mooi en verdrietig nieuws

Op 15 september ben ik er in geslaagd om een lichtpuntje te creëeren. Samen met Flynn heb ik meegedaan aan de KNJV-proef in Leek. Ik had mij als doel gesteld om samen met mijn jonge veulentje Flynn te genieten van de dag. En genoten heb ik ........ wat is het toch een heerlijke Flatcoat en wat kan ik vreselijk om haar lachen. Neem nou de overwater proef. Ik stuur haar over en aan de overkant vertrekt ze als een raket op links. Ze verdween voor mij compleet uitzicht, maar ik had wel te horen gekregen dat de eend op rechts lag. Laat maar lekker zoeken dacht ik. Op gegeven moment zie ik Flynn op zeker 150 meter helemaal achterin op links bij de dijk zoeken. Ik moest iets doen wilde ik de eend nog op tijd binnen krijgen. Dus floot ik haar in. Op mijn fluitsignaal draait zij zich om en vlak voor de waterkant krijgt ze verwaaiing en rent in één streep naar de eend. WOW!!! Ik stond te genieten van mijn Arabiertje. Aan het begin van de middag helemaal want de KNJV-B is binnen!! Ik ben echt heel trots op mijn Flynnder; wat een werklust, wat een gaaf karakter en wat een avonturen beleven wij samen. Flynn, één van mijn lichtpuntjes!!!

Flynn met haar KNJV B

Dan het verdrietige nieuws. Deze week kreeg ik vanuit Delft het bericht dat onze grote lieve Flatcoat vriend Yarny er is niet meer ...... In de ochtend van 13 september hebben Luitgard en Ton Yarny moeten laten inslapen, hij was helemaal op. Op twee maanden na is hij 15 jaar oud geworden. Het is stil in huize Van der Heijden en dat kan ik mij heel goed voorstellen.

In maart was hij nog bij ons op bezoek in Nunspeet. We hebben samen met onze vier meisjes nog een lekkere wandeling gemaakt. Hij was misschien wel wat stram, maar net zo vrolijk als anders. Ongelooflijk want hij was al ruim veertien jaar oud. Samen met Luit is hij vrolijk de trein ingestap en heeft hij met zijn charme nog heel wat treinreizigers ingepakt. Dag lieve, gepassioneerde en altijd vrolijke Yarny. Een betere vader voor onze Pip en opa voor Harley hadden wij ons niet kunnen wensen. Ik ben heel blij en trots dat ik jou heb mogen kennen.

Dag lieve Yarny

Vorige keer ben ik vergeten dat Jules van Harssel met Stern, één van de zonen van Pip, zijn eerste MAP A diploma heeft gehaald in Kerkwijk. Super gedaan door allebei. Ik ben zelf ook best trots dat twee nakomelingen van mijn lieve Pip zo goed hebben gepresteerd bij de MAP in Kerkwijk.

 

12 september 2012

Een bijzonder weekend!!!

Zoals ik al eens eerder heb geschreven gaat het trainen met Harley soms moeizaam. Door mijn borstkanker ben ik krampachtig op zoek gegaan naar een lichtpuntje in het zwarte gat waar ik in terecht ben gekomen door deze vreselijke ziekte. Ik had mij onbewust voorgenomen dat het werken met Harley voor dit lichtpuntje moest zorgen. Juist omdat Harley een gevoelig hondje is, werkt deze houding averechts en zijn wij saampjes in een neerwaartse spiraal terecht gekomen. Op het moment dat ik mij hiervan bewust werd, was het te laat. Als Harley iets niet doet zoals ik van haar gewend ben, word ik ongeduldig (sowieso niet mijn sterkste kant), boos en teleurgesteld. Al deze signalen vangt Harley op en ze weet dan niet meer wat er van haar verwacht wordt.

Samen met Willy ben ik op zoek gegaan naar een oplossing voor dit probleem. Willy is echt geweldig in het analyseren van een probleem en komt met de meest creatieve oplossingen. Met haar adviezen zijn we aan de slag gegaan. Helaas gaat dit niet altijd zonder slag of stoot. Niet door Willy’s adviezen, maar omdat het voor mij nog steeds heel moeilijk is om dat krampachtige los te laten.

Harley met kraai MAP Kerkwijk

Vrijdag 7 september hebben Harley en ik meegedaan aan de MAP in Kerkwijk. In overleg met Willy had ik een doel gesteld voor deze dag. Dit doel was om met z’n tweetjes relaxt en happy de dag door te komen. Willy ging mee voor support. In Kerkwijk heeft Harley de hele dag blij en ontspannen gewerkt. Het was zo heerlijk om dat prethoofd van haar weer eens te zien. En het lukte mij best aardig om ontspannen te blijven, tot de laatste proef. Dit was een B proef waar wij heel lang op onze beurt moesten wachten en we zagen de één na de andere combinatie sneuvelen. Toch zijn we er samen in geslaagd om de twee apporten binnen te brengen. Het is echt waanzinnig, want we hebben hierdoor niet alleen ons doel bereikt, maar als slagroom op de taart ook nog eens een MAP A diploma behaald.

Harley komt terug met eend van de A2 proef in Kerkwijk (foto's Henk Eggink)

Zondag was alweer een bijzondere dag. Met Flynn deed ik mee aan de KNJV proef in Anna Paulowna. We hebben een mooi C diploma gehaald met 47 punten. Deze wedstrijd werd al jaren lang georganiseerd door Henk de Nijs. Helaas is Henk kort geleden aan kanker overleden. Zijn vrouw en dochter hebben ter nagedachtenis aan hem een trofee in het leven geroepen voor de “Beste voorjager/jonge hond combinatie”. Het is niet te geloven maar Flynn en ik werden naar voren geroepen om deze prijs in ontvangst te nemen. De vrouw van Henk hoorde na de uitreiking dat ik ook kanker heb gehad. We vonden het allebei zo bijzonder, en hebben samen even gehuild ………
En die B ……. die komt nog wel ……..

Ik realiseer mij goed dat een wedstrijd een momentopname is en dat ik er nog lang niet ben. Zou het maar zo eenvoudig zijn, dat je een knopje om kunt zetten en dan komt alles goed. Maar er komt veel meer bij kijken. Vrijdag zaten we sinds lange tijd weer even in een positieve flow, met veel trots kijk ik terug op deze prestatie. En ik kan eindelijk weer eens zeggen dat ik heb genoten. Zondag was okay, maar werd ik toch ook weer een beetje met mezelf geconfronteerd. De B werd tenslotte niet behaald…….. Al met al ben ik er nu achter gekomen dat ik lichtpuntjes niet van andere mensen of mijn eigen hondjes kan verwachten, maar dat ik ze zelf zal moeten creëren. Je dit realiseren is één, maar het ook daadwerkelijk doen wordt mijn volgende uitdaging……..

 

5 september 2012

Workshop MAP B/A training en puppytest

Zondag 26 augustus jl. hadden Willy en ik onze laatste workshop van dit seizoen. Dit was de vierde workshop MAP B/A training. Het weer was behoorlijk wisselvallig. Het ene moment kwam het met bakken uit de lucht en het andere moment was er een strak blauwe lucht.

Er deden deze keer enkele honden mee die weinig (koud) wild ervaring hadden en ook honden zonder sleepervaring. Omdat wij twee proeven met een sleep hadden bedacht, was het hard werken om alle honden succes te geven. Hierdoor liep het middag programma uit en moesten andere voorjagers langer wachten dan gepland. Voor ons een leerpunt voor onze volgende serie workshops MAP B/A training.

Opdragen in de wachtkamer

Wij zijn erg blij dat toch iedereen enthousiast was over de workshop. We bedanken ook deze keer alle deelnemers voor hun inzet en openheid voor onze leermethodes en aanwijzingen.  

Bedankt: Beactrice met Yonick, Rob met Lachlann, Antoinet met Flow, Jel met Ivy, Gonne met Duyvke, Elian met Lotje, Regine met Wodka, Joke met Gaia en Leonie met Emma. Natuurlijk willen wij ook onze twee helpers Daphne en Robert bedanken.

Hoe apporteer je eigenlijk zo'n grote haas, nou zo!

Beatrice bedankt voor de foto's, ze zijn weer leuk. Maar je zou bijna denken dat er alleen maar Golden Retrievers meededen aan de workshop :-) Ivy is een Field Trail Labrador. Emma is een traditioneel Labje. Duyvke, Lotje en Wodka zijn Flatcoats en Gaia is een Chesapeake Bay Retriever.

Wij krijgen vragen van mensen die willen weten wanneer we met de volgende reeks workshops starten. Zodra onze planning rond is, publliceer ik dit op mijn site.

Links Lachlann met duif en rechts Flow met kraai

De afgelopen dagen waren druk met alle uitjes die we met de Brownies hebben ondernomen en twee puppytesten. Afgelopen vrijdag hebben Willy en ik de zeven Xquisztjes getest en zondag was de test van de Flatcoat Retriever Club. Meer hierover kun je lezen in het Dagboek.

 

25 augustus 2012

Patella onderzoek en Workshop MAP B/A training

Van de week is Flynn op patella onderzocht, een onderzoek naar afwijkingen aan de knieën. Het is voor een juiste diagnose van belang dat de orthopeed het gangwerk kan beoordelen. Hiervoor moest ik buiten een stukje lopen en draven. Flynnder vond het enig en liep bij het draven zo grappig mee, ze leek wel een paradepaardje. De orthopeed genoot zichtbaar van de jeugdige vrolijkheid van mijn benjamin en was helemaal verkocht toen ze op de onderzoek tafel een echt Flynn kusje kreeg. Mijn Duitsertje geeft namelijk geen Flatcoat lebbers maar hele bescheiden voorzichtige likjes. Mijn dametje weet werkelijk iedereen in te pakken met haar charme. Gelukkig was alles dik in orde en is de uitslag Patella vrij.

Gisteren hadden Willy en ik onze derde workshop MAP B/A training. Het was een heerlijke dag, het lekkere weer speelde natuurlijk ook een belangrijke rol. Tijdens de proeven zagen wij bij alle combinaties mooi werk, maar soms ook wat minder sterke punten. Hiermee gingen we aan de slag en bij alle combi's hebben we de proeven, bij de één wat sneller dan bij de ander, goed afgesloten. Het geeft zo'n voldaan gevoel om aan het eind van de dag samen met de deelnemers te kunnen toasten op een succesvolle dag. En dat was het .......

Figo en Yonick brengen de duif binnen

Willy en ik willen alle deelnemers enorm bedanken. Door jullie inzet en gave honden was ook deze workshop weer super. Bedankt: Beatrice met Yonick, Elian met Lotje, Aad met Luna, Mary met Figo, Daphne met Truffel, Marie-Louise met Bibi, Ad met Jilly, Anke met Runa en Annabelle met Hila.

Links Annabelle met Hila en rechts Runa met duif

Natuulijk ook weer veel dank aan onze twee helpers. Piet en Ton, zonder jullie ........

Anke Wolf, de fokster van mijn Flynn, deed ook mee aan onze workshop. Anke werkte met haar Flatcoat teefje Runa. Annabelle, de dochter van Anke deed mee met Hila, de moeder van Flynn. Kunnen jullie het nog volgen???
Toen ik Hila drie jaar geleden voor het eerst zag was het liefde op het eerste gezicht. Gister was ik weer net zo verliefd. Hila is een mooi super getalenteerde Flatcoat met veel passie en werkaanleg, echt zo gaaf. Ik ben heel erg blij dat Flynn het talent van haar moeder heeft geërfd.

Twee talentjes (links Flynn en rechts mama Hila)

Anke en Annabelle waren ook naar Nederland gekomen om een bezoek aan de puppies van Saszu en Jasper te brengen. Anke, is namelijk de fokster van Jasper. Op de pagina Dagboek kun je de avonturen van de 7 Brownies volgen.

Tot slot wil ik jullie onderstaande foto niet onthouden, al is de kwaliteit niet helemaal geweldig. Vorige week brachten wij een bezoek aan onze vrienden Rob en Beatrice in Ridderkerk. Samen met hun drie gouden mannen hebben we een lekkere wandeling gemaakt. Oudjes Pip en Alligean (beide 11 jaar) liepen, al worden ze wat stijf en stram, lekker mee. Rob gaf de twee oudjes de nieuwe bijnaam: "The Benidorm Bastards" :-)

Pip, Alligean, Jorja, Yonick, Harley, Lachlann en Flynn

 

19 augustus 2012

Flynn's ogen en workshop MAP training

Op 14 augustus zijn Flynn's ogen onderzocht. Alles is gelukkig in orde. De oogarts was helemaal verliefd op mijn Flynnder. Hij was weg van haar karakter en temperament. Hij vond haar erg mooi en een echte aanwinst voor het ras. Kijk, dat is nou een geweldig en terecht compliment voor Anke, de fokster van Flynn. Natuurlijk heb ik haar hiervan op de hoogte gebracht.

Op zaterdag 18 augustus hadden Willy en ik weer een workshop MAP B/A training. Ondanks de enorme hitte was het een super geslaagde dag. Er hadden zich acht deelnemers ingeschreven. Wij hadden een paar pittige MAP proeven uitgezet, waarbij het eigen iniatief van de hond voorop stond. Bij iedereen liepen we gedurende de dag tegen verbeterpuntjes aan. Door middel van een stukje theorie of één of meerdere tips hebben we gezorgd dat alle honden op elke proef succes kregen. Het was erg gaaf, om aan het eind van de dag, al die tevreden gezichten te zien. De vaderhond van het nestje van Willy deed ook mee. Silke was samen met Jasper naar Nederland gereden om deel te nemen aan de workshop, maar natuurlijk ook om de pups te bewonderen.

Links Beatrice en Yonick aan het werk en rechts Silke met Jasper

Wij willen alle deelnemers en zeker ook hun honden bedanken voor hun inzet en doorzettingsvermogen tijdens deze tropische temperaturen. Bedankt Beatrice met Yonick, Rob met Lachlann, Silke met Jasper, Wendy met Tyler, Remco met Dazzle, Ingeborg met Noa, Domenica met Bizzy en Nico met Ziva. Pauline willen we bedanken voor haar hulp en Rob en Bea voor de foto's.

Links stuurt Silke Jasper op een blind en op de rechter foto één van de maatregelen tegen de hitte

 

11 augustus 2012

Uitslagen Flynn

De heup- en ellebooguitslagen van Flynn zijn binnen. Ze heeft A heupen en de ellebogen zijn vrij. Dat is goed nieuws!!! Binnenkort heb ik een afspraak voor het oog- en Patella onderzoek. Ik vind het altijd weer erg spannend, die gezondheidsonderzoeken.

Vandaag heeft Flynn in Biddinghuizen een KNJV C diploma gehaald met 46 punten. Ik ben erg trots op mijn kleine Duitsertje. Ze ligt nu doodmoe in haar bench keihard te snurken. De hele dag is ze druk geweest om met elke hond, die we tegenkwamen, te spelen. Het lijkt wel of mijn armen twee keer zo lang zijn geworden. Toch kregen we voor het volgen een tien!!! Wat is het toch een heerlijk sociaal hondje. Ze moet nu alleen nog leren dat niet elke hond háár leuk vindt. Natuurlijk was mijn doel een B diploma, maar dat zat er deze keer nog net niet in.

Flynn met haar diploma

Bij thuiskomst nog even een foto gemaakt van mijn lekkere wijfie met haar KNJV C. Echt schattig, want ze kon haar ogen bijna niet meer open houden. Alle uitslagen heb ik natuurlijk op haar pagina Flynn geplaatst.

8 augustus 2012

Op vakantie in Frankrijk

De afgelopen weken hebben wij met ons sleurhutje door de Franse departementen Haute-Marne, Jura en Saone-et-Loire getrokken. Vooral de Haute-Marne viel bij ons erg in de smaak. Het departement is rijk aan natuurschoon en 40% bestaat uit bos. Mogelijkheden te over om heerlijk te wandelen én uitdagende trainingen uit te zetten. 

Tijdens de vakantie was onze Pip jarig, ze is 11 jaar geworden. Wij zijn echt heel dankbaar dat ons Dappertje deze mooie leeftijd heeft bereikt en hebben haar eens extra verwend. Na een heerlijk wandeling in de ochtend stond voor de middag een training op het programma. Het is indrukwekkend en tegelijker tijd ontroerend om te zien met hoeveel passie mijn Pipper nog steeds werkt. Markeren doet ze als de beste, de zitfluit is ze nog echt niet vergeten en zoeken is haar lust en haar leven. Het was zo fijn om te zien dat Pip genoot!!!
Ook op culinair gebied hadden wij een verrassing. Een Flow of Spirits taart bakken was wat moeilijk en daarom stond een "vol au vent avec ris de veau" op het menu. Pip vond het heerlijk. Lieve, vrolijke, super werkende Pip nogmaals een hele dikke verjaardagsknuffel.

Links Pip met de vol au vent en rechts samen met het vrouwtje op de foto

Pipper heeft bij onze kampeervakanties een privilege, want zij is de enige (naast ons natuurlijk) die op bed mag slapen. Ze maakt hier dankbaar gebruik van en laat ons ’s avonds zo rond een uurtje of tien weten dat het wat haar betreft bedtijd is.

Nee, Pip het is nu nog te vroeg om te slapen, rechts mijn lieve "Gray-lips"

Mijn Harley is zo lieverd, je hebt echt geen kind aan haar. Haar taak als roedelleider neemt zij heel serieus. Ze loopt tijdens de wandelingen altijd voorop om de roedel te kunnen beschermen. We hebben heerlijk getraind en de samenwerking was top.

Links mijn lekker wijfie Harley en rechts staat ze op de uitkijk

Door Jorja, ons Deense schatje, werden wij elke ochtend weer vrolijk en uitgebreid begroet. Op de camping is ze ontzettend braaf en makkelijk, maar tijdens de trainingen was ze wel weer erg ondeugend. Haar markeertalent blijft onvoorstelbaar, maar het liefst doet ze alle andere oefeningen graag op haar eigen manier. Het blijft hard werken voor Ton.

Ons Deentje George, rechts komt de markeer binnen

Voor onze vier dames hadden we speciaal voor op de camping een grote ren van schapengaas geleend. Als we op de camping waren gaven we het commando “plaats ” en gehoorzaam vonden de meisjes hun plek, behalve Flynn……. Eerst werd door haar het gaas aan de bovenkant vakkundig weggeknabbeld, (inclusief staaldraad, sorry Wil). Toen dit niet het gewenste effect gaf, besloot ze dat er een simpelere manier moest zijn om dit obstakel uit de weg te gaan en sprong er in een onbewaakt moment over heen. Voordat wij hier ook maar erg in hadden kwam een boze campingeigenaar ons melden dat Flynn in het restaurant rond liep!!! Je schaamt je dood, maar toch kan ik niet lang boos op haar zijn. Ze steelt mijn hart met haar lieve koppie en haar vrolijk enthousiasme. Ze is nou eenmaal erg slim en een ras opportunistje, die dol op eten is. De eigenaar hebben we onze excuses aangeboden met een grote doos bonbons en Flynn ........ zat vanaf dat moment aan een lang touw.

Links mijn Flynnder en rechts vanaf nu aan de pin

Ik denk dat Flynnder met haar "Houdini-streken" een behoorlijke indruk heeft achtergelaten in Frankrijk. Maar om een straat naar haar te vernoemen, vind ik wat overdreven ........

Wel wat overdreven

 

6 augustus 2012

Workshop MAP B/A training

Op maandag 16 juli jl. hadden Willy en ik onze eerste workshop MAP B/A training, de eerste uit een serie van vier. We hadden uitdagende MAP-proeven uitgezet. Bij een MAP krijg je per proef acht minuten de tijd om twee stukken wild binnen te krijgen. Bij onze MAP workshops is dat anders, want succes staat voorop. Lukt het een combinatie niet het wild binnen te brengen, dan zullen wij aan de hand van tips en eventuele aanpassingen zorgen dat de proef toch succesvol wordt afgesloten.

Onze Duitse vriendin Moni Sahm, was samen met haar Flatcoated Retriever teefje Hanni, speciaal naar Nederland gekomen om aan de workshop deel te nemen. Moni en Hanni zijn een echt team samen en hebben de hele dag fantastisch werk laten zien, geweldig hoor.

Willy en ik bedanken alle deelnemers en hun hondjes voor hun inzet: Leonor met Diva, Daphne met Flo, Tineke met Amy, Leonor met Koa, Renée met Trevor, Annita met Claire, Rob met Truffel, Elian met Lotje, Wilma met Ghibli en Moni met Hanni.

Natuurlijk willen wij ook deze keer onze helpers niet vergeten: Jel, Daphne, Piet en Ton jullie waren top.

Moni en Hanni lopen op naar de proef, krijgen uitleg en rechts komt het eerste stuk wild binnen

We zijn sinds gisteravond terug van onze tweeweekse vakantie in Frankrijk. Nog deze week volgt een verslag van deze heerlijke dagen.

 

20 juli 2012

Twee weken vakantie

Zondag vertrekken Ton en ik, samen met onze vier zwartjes, voor een twee weekse kampeervakantie naar Frankrijk. Ik ben heel benieuwd wat onze benjamin Flynn van kamperen vindt. Ik hoop niet dat ze net zo waaks is als thuis, want dan zet ze de hele camping op z'n kop. We hebben besloten niet meer met z'n allen in de caravan te slapen. We hebben een heel kleine Eriba en daar passen we met z'n zessen echt niet in. Pip mag elke nacht bij ons slapen, maar de andere drie meiden zullen rouleren tussen caravan en auto.

De komende weken kan ik dus geen foto's maken van de zeven brownies van Willy. Maar Willy zal zelf wat plaatsjes schieten en deze op het Dagboek plaatsen. Ik zal de zeven puppies heel erg missen!!! Voor iedereen die nog op vakantie gaat: "Een hele fijne vakantie".

Een fijne vakantie van ons allemaal

 

18 juli 2012

De pups zijn geboren!!!

Vol trots willen Willy en ik laten weten dat afgelopen maandagavond, een paar uur na onze workshop "MAP B/A training" Saszu is bevallen van zeven puppies. Er zijn vier reutjes en drie teefjes geboren. Moeder en pups doen het erg goed. Kijk voor meer nieuws op de pagina Dagboek.

Nog maar een paar uurtjes oud

Het verslag van de workshop van afgelopen maandag volgt binnenkort. Wil je ook meedoen aan een workshop MAP B/A training dan kun je nog inschrijven voor de workshops in augustus (zie pagina Workshops).

 

15 juli 2012

Workshops en KNJV proef

De afgelopen weken hebben Willy en ik twee workshops gegeven. Eéntje in België en de ander in Nederland. In België hebben wij ons op verzoek op het dirigeren geconcentreerd. In Nederland had de workshop de titel "Dirigeren en sleep". Hieronder een kort verslag van beide workshops.

Om de basis van het dirigeren met onze Belgische deelnemers te trainen hadden wij een baseball en een "stop and go" oefening uitgezet. Het was geweldig om te zien dat alle combinaties in de loop van de dag heel wat vorderingen hebben gemaakt. Gezamelijk hebben we deze dag met een etentje in een leuk restaurant afgesloten. Het was erg gezellig.

Links krijgt Julie uitleg van Willy en rechts stuurt Barbara Henna vooruit

We willen alle deelnemers in België bedanken voor hun deelname en inzet. Bedankt: Barbara met Henna, Veerle met Heike, Stefaan met Iggy, Josette met Emma, Marc met Fay, Julie met Faido, Renaat met Thora en Myriam met Elco. Onze helper, de vader van Barbara, willen wij van harte bedanken voor zijn hulp en Barbara voor de organisatie. Barbara, Julie en Veerle bedankt voor de leuke foto's.

Bedankt aan alle deelnemers

Op zondag 8 juli jl. hadden wij een workshop in Almere. Ondanks de vreselijk regenbuien was het een gave dag. 's Ochtends konden de deelnemers zowel bij Willy als bij mij een dirigeeroefening doen. We hebben tijdens deze oefeningen aan alle voorjagers en honden tips gegeven. Op een derde locatie heeft onze trouwe helper Nico zich de hele dag bezig gehouden met de sleep. 's Middags hadden we een echte dirigeerproef uitgezet. Gaaf om te zien dat alle combinaties aan de hand van onze tips en adviezen weer een stap verder waren gekomen en de communicatie met hun honden goed vooruit was gegaan. Goed gedaan!!!

De hele dag regen

Alle deelnemers bedankt voor jullie inzet, echt super. Tineke met Amy, Leonor met Diva, Greet met Fleur, Karin met Ibbel, Danny met Gina, Elian met Lotje, Gonne met Duyfke, Wilma met River en Marie Louise met Robin.

Grote dank weer aan onze helpers Nico, Robert, Paulien en Luitgard. Leonor bedankt voor de foto's. A.s. maandag de 16de juli hebben wij de eerste workshop uit een reeks van 4 MAP A/B trainingen. Mocht je intresse hebben om mee te doen aan zo'n MAP training dan kun je nog inschrijven voor de workshops in augustus. Kijk voor de data en meer informatie op de pagina Workshops.

Amy wordt ingezet op de dirigeerproef en de duif komt binnen!!!

Gisteren hebben Ton en ik meegedaan aan de KNJV proef in Lunteren. We zijn allebei opgegaan voor de B. Jorja lag er bij de eerste proef "over water" uit. Erg jammer, maar geen schande want bij deze proef zijn heel wat deelnemers gestruikeld. Flynn ging echt super: een 8 bij volgen en uitsturen, een 9 bij het overwater en de markeer, een 10 voor het uitwater, het kort apport en zoeken, maar een onvoldoende voor het houden van de aangewezen plaats. Nadat ik Flynn had neergelegd kwam zij na een minuutje met haar staart tussen haar benen naar mij toegerend. Ik heb haar aangelijd en ben naar de keurmeester gelopen om te vragen waar ze van geschrokken was. Hij kon mij geen antwoord geven. Ik heb haar meteen op een andere plaats afgelegd en nadat zij drie minuten als een huis had gelegen, heb ik haar opgehaald en beloond.

 

26 juni 2012

Harley en workshop Dirigeren

Gisteren was mijn grote lieverd Harley jarig. Ze is al weer zeven jaar. 's Middags had Willy ter ere van Harley's verjaardag een paar prachtige proeven uitgezet. Eerst een lange sleep met vette tegenwind. Daarna een dirigeerproef met veel verleidingen. Niet alleen Harley heeft genoten, maar ik ook!!! Ze had er echt zin in, de apporten werden in een ongelooflijk hoog tempo binnengebracht. Na de training heb ik een portretfoto van Harley gemaakt. Op deze foto kun je goed zien dat Harley niet alleen een lieve hond is, maar ook een grootse persoonlijkheid. Ton en ik willen de andere nakomelingen van Pip ook feliciteren. Een dikke knuffel vanuit Nunspeet voor Max, Perro, Murphy, Stern, Kenai en Bretta.

Harley lief en stoer tegelijk

Afgelopen zondag was de workshop "Dirigeren". Er deden zes deelnemers mee. We hadden drie helpers geregeld, zodat iedereen de gelegenheid kreeg de hele dag, lekker aan het werk te zijn. Dirigeertrainingen nemen, zoals jullie misschien weten, veel tijd in beslag. Om te kunnen dirigeren moet je streven naar de ultieme communicatie tussen voorjager en hond. Daar komt nogal wat bij kijken en natuurlijk is het niet mogelijk om in één dag alles te behandelen. Maar aan de hand van een aantal oefeningen hebben wij het niveau van de combinaties getest. Hierdoor konden wij daarna naast theorie ook direct tips geven en waar nodig eventuele knelpunten aanpakken. Aan het eind van de dag hebben alle deelnemers een echte "i-proef" gedaan. Het was erg gaaf om te zien hoe zowel voorjagers én honden waren gegroeid. Onze complimenten.

Links uitleg van de dirigeerproef en rechts de "duif" is binnen

Wij willen alle deelnemers heel erg bedanken, ze hebben super hard gewerkt. Wij hopen dat wij jullie een stapje dichter bij het felbegeerde A-diploma hebben kunnen brengen. Bedankt: Tineke met Amy, Leonor met Diva, Mieke met Ayla, Gonne met Duyfke, Danny met Gina en Wendy met Tyler. Ook willen wij onze trouwe helpers bedanken. Piet, Robert en Pauline jullie waren weer goud. Leonor jij nog bedankt voor de mooie foto's.
A.s. vrijdag vertrekken Willy en ik naar Aalter in België om daar een workshop te geven.

Op het Dagboek van het Xquiszt nestje heb ik vandaag een paar nieuwe foto's van Saszu geplaatst.

 

17 juni 2012

Vakantie in de Corrèze

Kijk eerst in het Dagboek van Saszu en Jasper, er is nieuws!!!!

Ton, de meiden en ik zijn net weer thuis van een weekje vakantie in de Corrèze. Dit departement ligt in de regio Limousin en dankt zijn naam aan de rivier die door dit departement stroomt. De Corrèze ligt aan de noordwestelijke rand van het centraal massief. De omgeving is erg lieflijk met haar glooiende hellingen en vele uitgestrekte weilanden. Deze prachtige streek is één van de dunst bevolkte gebieden in Frankrijk.

Het weer was niet onze beste vriend maar ondanks de vele buien en een dag met alleen maar regen, zijn we helemaal tot rust gekomen. We hebben genoten van elkaar, onze meisjes, de mooie omgeving, het geweldige huis, de prachtige wandelingen en niet te vergeten de houtkachel. Elian en Bram bedankt dat we voor de derde keer van Le Chapitre gebruik mochten maken.

Mijn oudje Pip heeft een super vakantie gehad, al moet ik eerlijkheidshalve bekennen dat Pip alles leuk vindt in het leven. Ze is zo helemaal zichzelf en geniet met volle teugen van het leven, ook nu ze een dagje ouder is. We hebben twee keer met de meisjes getraind en Pip mag dan ook een paar dummy’s halen. Je kunt haar niet gelukkiger maken! Zodra ze bij de dummy komt maakt ze een sprongetje en pakt de dummy op. Met een op volle toeren draaiende staart komt ze vrolijk de dummy brengen. Bij Pip heb ik ondekt dat ook honden kunnen glimlachen. Met een glimlach om haar lippen heeft ze in de tuin gescharreld en de lekkerste plekjes gevonden. Mijn Pipper, nu bijna elf, heeft mij voor de zoveelste keer ontroerd.

Pip, op één van haar favoriete plekjes

De andere meiden hebben deze vakantie ook laten zien wie ze zijn. Harley, die nu op het toppunt van haar schijndracht is, heeft bij de trainingen aangetoond dat ze tijdens het werk niet wordt afgeleid door haar “moedergevoelens”. Maar in de tuin heeft ze vele plekjes voor haar puppy’s gecontroleerd en uitgeprobeerd. Jorja lag iedere keer als Ton ging hard lopen, bij de poort van de tuin om op haar baasje te wachten. Flynn is nu een lekkere puber en heeft zich hier dan ook helemaal naar gedragen. Ze is bijna elk commando vergeten, maar heeft gelukkig niets gesloopt!

Harley in haar "holletje" en Jorja wacht op haar baasje

Met mij gaat het steeds beter, mijn conditie is alweer redelijk op peil. Mijn haar is sinds een week of vier zover gegroeid dat ik zonder pruik durf rond te lopen. Het lijkt wel of mensen nu veel vrijer naar mij toekomen nu ik blijkbaar mijn masker, in de vorm van een pruik, heb afgezet. Bij de Clubmatch bleek dat helemaal, ik wist niet wat mij overkwam. Ik wil jullie hier heel erg voor bedanken, dit geeft weer een beetje zelfvertrouwen.

Na de chemo’s werd mij verteld dat mijn haar na een week of vier à zes weer zou gaan groeien. Ik heb drie maanden moeten wachten tot er een paar stoppeltjes zichtbaar werden. Over “mijn” haar kan ik nog niet spreken, het is onhandelbaar, stug, glansloos en het kroest verschrikkelijk. Elke ochtend heb ik heel wat tijd nodig om er wat fatsoenlijks van te maken. Maar deze vakantie heb ik voor het eerst na lange tijd, mijn haar voelen wapperen door de wind.  Dat was zo bijzonder en ik voelde mij hierdoor zo intens gelukkig. Ik realiseer mij nu nog meer, mede door de kanker, dat het juist de kleine dingen in het leven zijn die je gelukkig maken. Zoals tijdens onze vakantie de zon onder zien gaan samen met ons viertal, lekker voor de kachel zitten met de honden om ons heen, een boek lezen met Flynn aan mijn voeten of een lekker dineetje waar we de restjes van aan onze dametjes geven. Mijn honden spelen een belangrijke rol in mijn leven. Ook nu weer blijkt mijn kennelnaam Flow of Spirits (Bron van levensvreugde) zo ontzettend toepasselijk.

Mijn oogappeltje Harley en mijn nieuwe "kapsel"

Er zijn nog een paar plekken beschikbaar voor onze workshop Dirigeren van zondag 24 juni a.s. Voor meer informatie zie pagina Workshops.

 

8 juni 2012

Nestreünie en Workshop in Coburg

Op 23 mei jl. reden Willy en ik naar Coburg in Zuidoost Duitsland om de verjaardag van Flynn samen met Anke, onze vriendin en fokster van mijn Flynnder te vieren. Helaas kon Ton er niet bij zijn omdat hij het op dit moment erg druk heeft op zijn werk.

Op donderdag 24 mei jl. was Flynn jarig en waren we bij Anke en haar familie uitgenodigd. In het nestje was Flynn teefje roze en werd daarom door de familie Wolf Rosie genoemd. Van Anke kreeg Flynn dan ook heel toepasselijk een roze Wubba Kong en een roze dummy. Flynn is heel erg trots op deze nieuwe aanwinsten en vooral van de Wubba is zij erg gecharmeerd.

Ons fotomodel Rosie

Op zondag was de nestreünie van het Umbra Fida K-nest. We waren met z’n viertjes, maar ook oma Acacia en mama Hila deden mee. Broertjes Kentil, Kiran-Filou en Kiro waren van de partij. Samen hebben we een wandeling gemaakt, over het fantastische jachtterrein van Anke en Rainer. Anke had van te voren een paar hele leuke proefjes uitgezet. Qua eerste indruk leken het ludieke proefjes, maar ze waren stuk voor stuk jacht gerelateerd. Bijvoorbeeld; volgen met een knakworst, je hond op post achter laten en dan voor roepen of hele kleine speelgoedbeestjes zoeken in de dekking. Door de opzet van alle proeven kreeg je een goed beeld van de werkaanleg, zoals neusgebruik, doorzettingsvermogen, steadiness, buit- en brengdrift, markeervermogen en daarnaast ook van de baas-hond-relatie.

Links broertje Kentil en rechts Kiro aan het werk

De grappigste proef was als volgt; er viel een markeer zichtbaar op een bospad. Zodra de hond de dummy had opgepakt werd er een broodje neergelegd op de valplek van de dummy. Als de dummy binnen was, moest je de hond opnieuw vooruit sturen naar de oude valplek, naar het broodje. Toen Flynn het broodje oppakte heb ik echt alles op alles gezet en al luid jubelend mijn vreetzakje Flynnder binnen geloodst, met ……… broodje! Wow!

Links Filou en rechts Flynn in "actie"

Tussen de middag hebben we bij Anke in de tuin geluncht en daarna werd van de vier aanwezige nakomelingen van Hila een mini-Wesentest afgenomen, een Duitse gedrags- c.q. aanlegtest. Erg interessant, te meer omdat Willy en ik de puppytest van het nest hebben gedaan. Net als bij de puppytest bleken de vier wat gevoelig voor geluid, maar ze herstelden allemaal snel. Anke kan heel erg trots zijn op haar nestje, wat een neuzen en wat een doorzetters. Echte werktalentjes zijn deze Umbra Fida's. Het is duidelijk dat Hila haar passie en stijl van werken aan haar kroost heeft doorgegeven. Rosie en ik vonden het echt super en bedanken Anke voor deze geweldige dag!!!

Op maandag hebben Willy en ik een workshop gegeven aan een aantal oud bekenden, maar ook aan een paar nieuwe combinaties. Op verzoek van de deelnemers hebben wij aandacht besteed aan steadiness, de zitfluit en zoeken in een klein gebied. Het was een super dag. Gave honden, leergierige voorjagers, heerlijk weertje en een geweldige sfeer. We zijn nu al uitgenodigd om volgend jaar weer te komen, is dat niet geweldig?!

Ook aan onze workshop deden broertjes Filou (links) en Kentil (rechts) ook mee

Wij willen alle deelnemers bedanken voor hun enthousiasme, gedrevenheid en inzet. Bedankt: Nicole met Filou, Dine met Kentil, Stefan met Erin, Manu met Gwindo, Anke met Runa, Kathrien met Jaro, Carola met Lysben, Britta met Cinou, Ushi met Guinness en Sabine met Berti. Rainer wil ik bedanken voor de prachtige foto’s van de nestreünie en de workshop.

Anke en Runa aan het werk bij Willy

A.s. zaterdag vertrekken Ton en ik naar Frankrijk, heerlijk even op vakantie samen met onze vier zwarte meiden. We hebben er erg veel zin in.

Het loopt inmiddels lekker met onze workshops. Nog even wat aanvullende informatie over onze workshop Dirigeren van 24 juni a.s. We hebben gemerkt dat ook combinaties die nog in de opbouw A zitten, belangstelling hebben om deel te nemen aan deze workshop. Daarom hebben we besloten om ook beginnende A honden uit te nodigen. Voor ons is een beginnende A hond, een hond die al wel kennis heeft gemaakt met de basisprincipes van het dirigeren (zoals de zitfluit, het links/rechts/verder-vooruit sturen en het vanaf de voet vooruit sturen), maar die nog niet alles tot in de puntjes beheerst en er nog niet aan toe is om op te gaan voor het A-diploma. We weten zeker dat we ook voor deze groep voorjagers en honden wat kunnen betekenen. Tevens hebben we besloten, net als voorgaande jaren, de MAP B- en A-training samen te voegen. Er zijn nu dus 4 dagen om bij ons MAP training te volgen. Heb je vragen stuur mij dan een mail, maar in verband met onze vakantie kan ik niet eerder dan maandag 18 juni a.s. antwoorden. Kijk voor meer informatie op de pagina Workshops.

Met Saszu gaat het prima, de revalidatie van haar rechterpootje gaat de goede kant op. De afspraak voor de echo is ook al gemaakt, zo spannend! Kijk voor meer informatie over het nestje van Saszu op de pagina Dagboek.

 

31 mei 2012

Agenda Workshops, Koberg en Jorja

Op maandag 29 mei jl. zijn Willy en ik van start gegaan met een nieuwe reeks workshops. De eerste workshop vond plaats in Coburg Duitsland en was een groot succes, binnenkort meer hierover. In onderstaande agenda tref je een overzicht aan van de workshops die Willy en ik vanaf 24 juni a.s. zullen geven. Wij willen deelnemers tijdens deze workshops de gelegenheid bieden zich voor te bereiden op het komende wedstrijdseizoen.
Voor meer informatie kijk op de pagina "Workshops".

Datum Titel Workshop
Maandag 28 mei Workshop in Duitsland
Zondag 24 juni Workshop Dirigeren
Zaterdag 30 juni Workshop in België
Zondag 8 juli Workshop Dirigeren en sleep
Maandag 16 juli Workshop MAP B/A training
Zaterdag 18 augustus Workshop MAP B/A training
Donderdag 23 augustus Workshop MAP B/A training
Zondag 26 augustus Workshop MAP B/A training

Van woensdag 16 mei tot en met zaterdag 19 mei jl. zijn Willy en ik naar Koberg (echt, dit is geen typefout) Duitsland gereden voor de dekking voor Saszu en sinds gisteren zijn we terug uit Coburg waar wij de eerste verjaardag van Flynn samen met drie broertjes hebben gevierd. Ik geef toe dat het wat verwarrend is Koberg en Coburg. Maar goed, vandaag dus een kort verslag van ons bezoek aan Koberg.

Koberg ligt in de meest noordelijke deelstaat van Duitsland genaamd Sleeswijk-Holstein. We hebben hier een paar fijne dagen gehad. De dekkingen verliepen ontspannen (zie Dagboek voor meer informatie over het te verwachten nestje van Jasper en Saszu). Tussen de dekkingen door hebben we gewandeld en genoten van het voorjaarszonnetje en de prachtige natuur. Tijdens één van de wandelingen heb ik het vijftal op de foto gezet.

Flynn, Pip, Piusz, Harley en Saszu in Koberg

Nee, ook het woordje "vijftal" is geen typefout, want mijn kleine Deentje was niet mee. Ton had een paar dagen vrij genomen en heeft onze George een paar dagen lekker verwend. Hier het verslag van Ton: "Een lekker lang weekend met veel trainen met Jorja, dat had ik me voorgenomen voor het Hemelvaartsweekend. Met Nico en Ziva, onze trainingsmaatjes, waren ook al afspraken gemaakt. Toen werd Saszu loops en moest in dat weekend gedekt werden, in Duitsland. Lenk ging mee en normaal gaan dan ook alle dames mee. Omdat ik vier dagen thuis was, hebben we besloten dat Jorja bij mij zou achterblijven om toch nog lekker te kunnen trainen. Door de week heb ik hier geen tijd voor, want ik ben te laat thuis van mijn werk. Het was heerlijk samen met mijn meisje. Opvallend hoe anders ze is zonder de roedel, veel rustiger. 

Ons Deentje

Nico en ik hebben bijna elke dag afgesproken en heerlijk kunnen trainen. Als je alleen traint, is het repertoire toch wel beperkt. Met zijn tweeën kun je oefeningen als markeren, verleidingen veel makkelijker doen, en dat hebben we ook gedaan. Het ging lekker. Het gaat sowieso heel erg relaxt tussen Jorja en mij. Jorja is een typische flatcoat, je merkt dat ze met de jaren rustiger wordt, en ik begin haar ook beter te begrijpen. Ik probeer ook rustiger te zijn in mijn voorjagen, en dat helpt. Waren we vroeger regelmatig in staat elkaar de put in te werken, nu hebben we de weg naar boven ingeslagen. Inspringen is al bijna geen issue meer, met dank aan Nico die dat tot zijn eigen project had gebombardeerd. Over water gaat nog niet helemaal “zeker en vast” maar dat komt ook, daar ben ikvan overtuigd."

Binnenkort volgt meer over de nestreünie van mijn Flynnder en de workshop in Coburg.

 

20 mei 2012

Mijn Arabiertje en meer

Wikepedia beschrijft het Arabische paard volgt: “Een Arabische volbloed beschikt over een grote intelligentie en een vurig karakter. Dit elegante paard beschikt over een groot uithoudingsvermogen. De Arabier heeft een gevoelig karakter, maar als de gebruiker zijn vertrouwen wint, wil deze volbloed alles voor hem doen”.

Flynn, mijn "Arabiertje"

Kijk, een betere beschrijving van mijn "Arabiertje" Flynn kan ik niet maken, vandaar haar nieuwe bijnaam: “De Arabier”. ’s Ochtends als ik haar uit de bench haal, bruist zij van energie en springt met vier poten in de lucht en kwispelt met haar hele lijf om mij te begroeten. Deze begroeting kan heel lang duren, als ik niet aangeef dat het wel genoeg is geweest.

Haar intelligentie komt vooral tijdens de training tot uiting. Ze is een kei in het oplossen van problemen. Haar vurige karakter blijkt wel doordat Flynn het idee heeft dat alles, maar dan ook echt alles van haar is. Ze kan het niet uitstaan als ik met één van de andere meisjes werk. Als ze haar gang mocht gaan blaft en piept ze totdat zij aan de beurt is. Ze begint gelukkig wel te begrijpen dat dit gedrag niet wordt gewaardeerd.

Echt veel slapen doet ze niet als we thuis zijn. Ze wil mij de hele dag met van alles helpen. Dat is niet altijd even handig. Neem nou van de week toen ik alle meisjes weer eens wilde trimmen. Ze staat er dan bij met haar lange neus en wil van alles bekijken. Ik had hierdoor bijna in haar neus geknipt. Ook vindt ze het enig om mij te helpen bij het schoonmaken van het huis en biedt mij dan onmiddellijk haar diensten aan. Ze draagt dan bij voorkeur het stoffer en blik en de poetsdoekjes. Maar de grote plumeau is en blijft favoriet. Je kunt haar meenemen op een lange wandeling, maar als we thuis komen is zij nog steeds niet moe. Alleen na een training, ligt ze tevreden te knorren in haar mandje.

Mijn hulp in de huishouding

Ze heeft zoveel energie dat ik er van overtuigd ben dat wanneer ze zich verveelt, haar eerder door mij beschreven sloopgedrag ontstaat. De laatste tijd gaat het wel wat beter, al durf ik het nog niet hardop te zeggen.

Natuurlijk heeft Flynn gevoelige kantjes, het is tenslotte een echte Flatcoat. Waar ik dit vooral bij merk is wanneer ik haar bestraf. Ik moet echt niet te veel gas geven want dan kan ze zich voor mij afsluiten en dat wil ik natuurlijk niet. Dus zoeken naar de juiste balans is essentieel.

En elegant, ja dat is ze zeker. Op haar eigen pagina (zie Flynn) heb ik bovenstaande foto’s ook gepubliceerd. Ik vind het een heerlijk wijfie. Op 24 mei a.s. wordt ze al weer één jaar, we gaan dit vieren, samen met haar broertjes en zusjes in Duitsland.

Laatst las ik deze tekst en moest meteen aan mijn Arabiertje denken:
"They might destroy your shoes, your garden, your furniture, but never your heart.
They leave hair on your clothes, but also happiness in your soul!"

De afgelopen dagen zijn Willy en ik in Koberg Duitsland geweest voor de dekking van Saszu. Op 16, 17 en 19 mei is Saszu gedekt door Jasper Umbra Fida. De dekkingen verliepen heel ontspannen en het was duidelijk dat de twee bruintjes elkaar erg lief vonden. Vanaf vandaag heb ik een dagboek geopend om jullie op de hoogte te houden over het te verwachten nestje. Zie pagina Dagboek.

Vandaag was de Clubmatch van de FRC. Ik had Flynn ingeschreven in de jeugdklasse en Willy was zo lief mijn Flynnder voor te brengen. Ik had Flynn al wat getrimd maar Willy heeft nog de laatste puntjes op de "i" gezet.

Zijn de oortjes gelijk???

In Duitsland heeft Willy nog geoefend met het staan en en dat ging heel goed totdat Flynn besloot loops te worden. Ze was hierdoor wat hangerig en vond het showen opeens helemaal niet meer zo leuk. Maar ondanks dat Flynn echt geen zin had om geshowd te worden werd zij, in de zware jeugdklasse, samen met nog 7 andere teefjes uitgekozen tot de acht beste teefjes van de dag. Ze kreeg een Uitmuntend met een prachtig keurrapport. Ik ben echt super trots op Willy en mijn Flynn, jullie hebben het super gedaan!!!

 

7 mei 2012

Saszu loops en workshop Waterwerk

Saszu is vandaag loops geworden. Spannend want nu komt het nestje van Jasper en Saszu wel erg dichtbij. Ik moet nog steeds een beetje wennen aan het idee dat mijn kleine bruine vriendin Soesje moeder wordt, ze lijkt zelf nog zo'n baby. Maar dan kijk ik naar mijn Pip, die al bijna elf jaar is, en zie dat zij met haar ondeugende humor nooit volwassen lijkt te worden. En zo hoort het ook, het zijn tenslotte echte Flatcoated Retrievers!!! Jasper en Saszu zijn er in ieder geval helemaal klaar voor, zoals je kunt zien op onderstaande foto's. Ze hebben zich alvast helemaal opgedoft voor hun romantische date. Meet the happy couple........

De foto van Jasper is gemaakt door www.danagrafie.de

Mocht je interesse hebben in een pup uit deze geweldige combinatie, kijk dan op de pagina Nesten van deze site of op de Nestenlijst van de FRC (zie http://www.frc-nl.com/pagina/nl/fokkerij/lijst-met-nesten.php). Je kunt ook een mailtje sturen naar flowofspirits@upcmail.nl, dan neemt Willy zo spoedig mogelijk contact met je op.

Afgelopen zaterdag 5 mei was onze 5de en tevens voorlopig laatste workshop. De workshop was gericht op het waterwerk. Er deden 12 combinaties mee, bestaande uit 7 Weimaraners, 3 Flatcoated Retrievers, 1 Drentse Patrijs en 1 Épagneul Picards. We hadden een paar uitdagende waterproeven bedacht. Door de gehanteerde opbouw kon de moeilijkheidsgraad van de proeven gedurende de dag worden opgevoerd. Wij zijn echt heel trots op de prestaties van alle voorjagers en hun super gave hondjes.

We bedanken alle deelnemers voor hun geweldige inzet en enthousiasme: Bedankt Elly met Reggae, Elian met Lotje, Daphne met Flo, Paulien met Maud, Annita met Clair, Leonor met Aggie, Diva en Koa, Robert met Homer, Daphne met Truffel, Wendy met Tyler en Gonne met Duyfke.

Ook deze keer hadden we de luxe om over een viertal tophelpers te kunnen beschikken. Bedankt Gondje, Xandra, Daphne en Piet.

Binnenkort publiceer ik een overzicht van clinics en workshops die wij vanaf half juni zullen geven. Wij willen tijdens deze trainingen onder andere aandacht besteden aan de voorbereidingen voor het komend wedstrijdseizoen.

 

1 mei 2012

Workshop Lijnen lopen

Zondag 22 april jl. gaven wij de workshop Lijnen lopen. Er deden 10 combinaties mee, uiteenlopend van beginners- tot A-niveau. Het doel van deze workshop was het aanbieden van verschillende methodes om het lopen van lijnen in te trainen en te bekrachtigen. Wij hebben niet alleen aandacht besteed aan de lijnen vooruit, maar ook aan de zijwaartse lijnen.

Links Tineke met Amy en rechts Marjoleine aan het werk met Loesje

Voor de ochtend hadden we een locatie gekozen met twee grote velden. Op één veld hadden we een lange basis lijn uitgezet. Eén van de deelnemers had een afstandsmeter bij zich. Toen bleek dat deze lijn meer dan 300 meter lang was, werden de deelnemers wel wat zenuwachtig. Maar aan het eind van de ochtend hebben alle honden deze lijn drie maal gelopen, één maal zonder en twee maal met verleidingen. Voor de twee Flatcoats van Marjoleine en Barbara, die nog niet zoveel ervaring hebben, hebben we de lijn ingekort tot 200 meter. En dat ging bij allebei heel goed, zelfs mét verleiding, super gedaan!!!

Links Ziva van Nico loopt de lijn van 300 meter, rechts Leonor en Diva staan klaar

Op het andere veld werden eerst een paar lange lijnen in getraind. Hierna werd een dirigeerproef uitgezet, compleet met een lijn vooruit, een aangewezen zitpunt en een valplek. Alle honden hebben deze pittige oefening gedaan, voor de één uiteraard wat eenvoudiger dan de ander.

Links Karin met Ibbel en rechts Barbara dirigeert Henna

’s Middags zijn wij naar een andere locatie gereden omdat wij hier het lijnen lopen konden trainen met water er tussen. Toen de deelnemers de breedte van het water zagen werden ze weer wat nerveus. Maar door de manier waarop wij de proeven hadden uitgezet, lukten het alle honden al heel snel deze uitdagende lijnen te lopen. Aan het eind van de middag voerden wij de moeilijkheidsgraad nog een beetje op. Bijna alle honden slaagden erin om een lange lijn langs het water te lopen, te gaan zitten op het aangewezen zitpunt en een zijwaartse lijn aan te nemen …….. over water!!! Het was geweldig om al die tevreden gezichten van de deelnemers te zien.

Links Rob krijgt uitleg van Willy en Lachlann zit al klaar, rechts Jel stuurt haar Ivy vooruit

We zijn echt heel erg trots op de inzet en het enthousiasme van alle voorjagers. Maar ook op de bereidheid van alle honden om met hun baasjes te willen samenwerken. Echt helemaal geweldig!!! Bedankt: Jel en Ivy, Nico en Ziva, Marjoleine met Loesje, Beatrice met Yonick, Rob met Lachlann, Barbara met Henna, Wilma met River, Tineke met Amy, Karin met Ibbel en Leonor met Diva.

Beatrice en Yonick zijn er klaar voor en River van Wilma neemt een prachtige lijn naar rechts aan

Natuurlijk valt of staat zo’n dag met goede helpers. Pauline en Robert, jullie waren weer helemaal top, echt super bedankt!!! Marjoleine heeft ook deze keer weer voor de prachtige foto’s gezorgd.

Op zaterdag 5 mei a.s. al weer de laatste workshop van dit seizoen. We hopen dat de workshop Waterwerk net zo succesvol zal zijn als de voorgaande vier workshops. Binnenkort informatie over onze clinics en workshops, die wij vanaf juni zullen geven.

Willy en Lenk

 

23 april 2012

Verjaardagen, Toppers en meer

Op 5 april jl. was Flynns oma Dancing Shadow Acacia "Cacia" jarig. Ze is 11 jaar geworden. Cacia, een dikke knuffel vanuit Nederland. Ook hier een feestje, want op 9 april was Piusz van Willy jarig. Ze is 9 jaar geworden. Het snuitje van mijn grote bruine vriendin is al behoorlijk grijs, dat staat haar zo charmant. Ze werkt nog steeds vol passie en de samenwerking met Willy is een genot om naar te kijken. Piusz is de laatste tijd wel een beetje eigenwijzer geworden. Ik moet echt vreselijk lachen wanneer Piusz meteen in de richting van het (volgens haar) te halen apport gaat zitten. Lieve Petoete, nog van harte gefeliciteerd wijfie!!!

De twee birthday girls

Zaterdag de 14de had Ton met de Toppers (Alieke met Amy, Jan-Willem met Loes en Senna, Ton met Jorja) afgesproken. Hier zijn verslag: "Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover: de Toppers kwamen op bezoek in Nunspeet. En het was alsof ze elkaar pas een week geleden voor het laatst hadden gezien, terwijl dat in werkelijkheid toch gauw anderhalf jaar was. Jorja was door het dolle heen bij het zien van haar oude makkers en sopte iedereen af. “Jak, …….. ik was hier toch van af “ zag je Senna denken. Nadat de baasjes lekker hadden geluncht en anderhalf jaar lief en leed hadden bijgepraat, gingen we lopend op weg om in onze “achtertuin” te trainen. De proeven die ik had verzonnen maakten gebruik van omstandigheden die in Delft niet voorhanden zijn, een verloren zoek achter een heuvel, idem met een markeer, een lekker breed water en veel werken in een bos met onbekende luchtjes. Het ging super, de Toppers zijn gegroeid, goed dirigeerbaar en lopen lange lijnen. Na afloop weer naar ons huis om te borrelen en daarna gingen we weer uit elkaar met de afspraak dat de volgende sessie niet zo lang op zich zal laten wachten."

De Toppers in Nunspeet: Amy, Senna, Loes en Jorja, rechts Jorja aan het werk

Zondag hadden we Marja, Kees en hun twee zwarte mannen Max (één van Harleys broertjes) en Sobat op bezoek. Het was een gezellige drukte met zes kwispelende Flatcoats in huis. Natuurlijk hebben we een lekkere wandeling door de Nunspeetse bossen gemaakt. Marja, Kees, Max en Sobat bedankt voor jullie komst, het was erg gezellig!!! De volgende keer spreken we weer eens in Noordwijkerhout af.

Van links naar rechts Sobat, Pip, Flynn, Harley, Jorja en Max

Gisteren 22 april was onze Workshop Lijnen lopen. Er hadden zich voor deze workshop weer een mooi aantal deelnemers ingeschreven. Dit keer deed er zelfs iemand uit België mee. De jachthondenrassen waren ook nu weer heel divers vertegenwoordigd. Naast drie Flatcoats, deden twee Field Trial Labradors, twee Golden Retrievers, een Weimaraner, een Duitse Staande Draadhaar en een Groot Münsterlander mee. Het was weer een gave dag. Binnenkort volgt een kort verslag met foto's.

Het was een spannende week, want ik had een afspraak in het ziekenhuis voor de eerste controle. Ik bracht een bezoek aan de chirurg, de oncoloog en er werden foto's gemaakt. Een week later zou ik terugkomen voor de uitslag. Op de dag van de uitslag kreeg ik een telefoontje dat op de gemaakte foto's weefsel veranderingen waren te zien. Het was noodzakelijk een aanvullende echo te maken. Die echo is afgelopen vrijdag gemaakt en hierop werd een knobbeltje zichtbaar. De radioloog vond het, gezien mijn voorgeschiedenis, noodzakelijk meteen een stukje weefsel te verwijderen om dit te kunnen onderzoeken. Na een paar vreselijk angstige dagen werd ik vanmiddag gebeld; het weefsel is goedaardig!!! Ik ben echt ongelooflijk opgelucht ........ laat die lente maar komen!!!

 

8 april 2012

Workshop Steadiness

Op zaterdag 7 april was onze derde workshop van dit voorjaar met de titel Steadiness. Voor deze workshop hadden zich 8 enthousiaste combinaties ingeschreven. Willy en ik hebben 's ochtend eerst gekeken hoe het stond met de steadiness van de honden zowel op het land als bij het water. Gedurende de ochtend konden wij alle deelnemers al meerdere tips meegeven om de steadiness te verbeteren.

's Middag hebben wij aan de hand van een paar proeven de steadiness verder getest en bekrachtigd. In de loop van de ochtend werd er al bijna niet meer ingesprongen en hierdoor werd er ook veel meer ontspannen voorgejaagd. Echt geweldig om die tevreden gezichten te zien!!!

Links steadiness bij het water met Annita en Claire en rechts de wachtkamer

Ton en onze George deden ook mee, ik laat Ton nu aan het woord: 'Een workshop Steadiness. Dat klonk vooraf niet als de meest aantrekkelijke van de serie die Wil en Lenk hebben georganiseerd. Ik kreeg visioenen van veel op post staan zonder dat er veel gebeurt. Tegelijkertijd wel de workshop waar we het meest aan hebben, want steady kan ik Jorja niet noemen. Dus wij op naar Almere om daar verrast te worden met een serie fantastische proeven die op geen enkele workingtest zouden hebben misstaan en waarbij werkelijk alle aspecten van steadiness voorbij kwamen, zonder je ook maar een seconde te vervelen. Met twee honden tegelijk op post bij het water en in het veld. Een drijfjacht, het springkonijn, de voorjager uit zicht en een soort kringgesprek waarbij de dummy’s de honden om de oren vlogen en nog veel meer.

Ton en George, rechts op post bij de drijfjacht (als je goed kijkt zie je links de dummy in de lucht)

Stond Jorja ’s morgens nog te trillen van opwinding en had ze nog wel eens de neiging om in te springen, wat toch niet gebeurde, later op de dag begon ze steeds beter te begrijpen dat alleen op commando van mij iets mocht worden ondernomen. Ze heeft me aangenaam verrast. Alleen het springkonijn op de terugweg met een dummy in haar bek, tsja dat was te veel gevraagd. ’s Avonds lag ze volledig uitgeput in haar mandje te dromen van al die dummy’s die ze niet mocht halen omdat ze voor een andere hond waren.

Ton en Jorja op post, Nico onze helper applaudiseert voor het geweldige werk van Jill en rechts Rob met Truffel

Deze workshop heeft me bevestigd dat we op goed op weg zijn. Ik begin haar beter te begrijpen en ze vindt het ook steeds leuker om voor mij iets te doen. Het zorgt voor rust in haar kop en ook in de mijne of andersom maar dat maakt niet zoveel uit. Vandaag nog eens de bevestiging gekregen bij een markeersessie met al onze meiden, ze was heerlijk steady. Volgende week komen de Toppers, we verheugen er ons nu al op."   

Wiilly en ik willen onze drie fantastische helpers bedanken. Daphne, Nico en Robert super bedankt voor jullie geweldige hulp. Marjoleine en Leonor heel erg bedankt voor de prachtige foto's. Gaaf dat van alle deelnemers aan de workshop foto's zijn gemaakt.

Links Marjoleine met Loesje, midden Bernadette met Yoran en rechts Wies met Misty

Tot slot wil ik alle deelnemers bedanken voor hun enthousiasme en inzet, echt helemaal top. Bedankt: Marjoleine met Loesje, Leonor met Diva, Annita met Claire, Bernadette met Yoran, Rob met Truffel, Ad met Jill, Wies met Misty en Susie en natuurlijk Ton en Jorja.

Op zondag 22 april a.s. is de workshop Lijnen lopen. We sluiten deze serie af met de workshop Waterwerk op zaterdag 5 mei a.s. Binnenkort volgt een overzicht op deze site van de clinics die wij vanaf juni geven.

Walk-up van de Weimaraner zusjes Claire en Diva en rechts Ad en Jill aan het werk bij Willy

 

3 april 2012

Ben Koolen Bokaal, workshop en Bob

Zaterdag 31 maart jl. was de Ben Koolen Bokaal (BKB). Toen ik de uitnodiging voor deze wedstrijd ontving, heb ik getwijfeld of ik wel mee zou doen. Ten eerste natuurlijk vanwege mijn fysieke gestel. Maar ook omdat de communicatie tussen Harley en mij nog niet optimaal is. Tijdens de chemo behandelingen verloor ik, wanneer ik met mijn kleine zwartje trainde, snel mijn geduld. Geduld is sowieso al niet mijn sterkste kant. Hierdoor raakte Harley haar zelfvertrouwen kwijt en dat was goed te merken in haar manier van werken. De laatste weken ging het steeds beter en daarom besloot ik toch naar de BKB te gaan. We konden nu eens testen hoe we samen tijdens een wedstrijd uit de verf zouden komen.

Op post bij de drijfjacht

Bij de eerste proef moest Harley een sleep oppakken. Het was voor alle honden, die tot nu toe aan de beurt waren geweest, lastig om deze sleep op te pakken en ook Harley moest hierdoor goed haar best doen om het spoor in haar neus te krijgen. Toen ze terug kwam met de gans merkte ik dat zij toch wat gedrukt was. Ik heb haar meteen vrolijk beloond, dat werkte. Ook bij een andere proef, waar de sleep door alle loopsporen van helpers en honden bijna niet meer te doen was, merkte ik op een gegeven moment dat Harley echt niet meer wist wat er van haar verwacht werd. Ik heb haar ingefloten en haar ingezet op een ander apport. Dit bleek een goede beslissing te zijn want vrijwel direct merkte ik dat Harley met veel passie richting apport ging en dit snel bij mij kwam brengen.

Mooi werk van Harley

Als ik mezelf de vraag stel of ik tijdens de BKB geslaagd ben om te werken aan het zelfvertrouwen van Harley, kan ik niets anders dan volmondig JA zeggen. Harley heeft hele mooie dingen laten zien. Ze heeft geweldig gemarkeerd. Behalve bij één apport, waarbij de dummy tegen de lokkers was gevallen en daardoor geen verwaaiing gaf. Dat was echt vette pech!!! Ze was super dirigeerbaar en luisterde geweldig. Haar werktempo was nog niet helemaal zoals ik van haar gewend ben, maar ik ben mega blij dat Harley op bijna alle proeven vrolijk heeft gewerkt. We zijn er nog niet, maar de vooruitgang is duidelijk te zien.

Of de door ons behaalde één na laatste plaats bij de BKB nu goed  is voor mijn zelfvertrouwen  ………

Niet alleen tijdens de BKB maar ook in mijn dagelijkse leven word ik vaak geconfronteerd met mensen die het blijkbaar erg moeilijk vinden om mij aan te spreken en rechtstreeks te vragen hoe het met mij gaat. Blijkbaar is voor veel mensen de ziekte kanker eng of zelfs bedreigend en kiest men er liever voor om het te negeren. Bij de BKB is er maar één persoon geweest die mij heeft gevraagd hoe het nu gaat. Ik kan me voorstellen dat je pas zelf begrijpt en in kan voelen wat het is om kanker te hebben, wanneer je dit zelf of in je nabije omgeving ervaart. Maar het heeft me toch verbaasd en ook verdriet gedaan. De behandelingen waren geen pretje en de chemobehandelingen zelfs zwaar, erg zwaar. Maar nu dit alles achter de rug is, merk ik dat mensen denken dat het nu dus wel weer goed gaat. Ik heb het tenslotte overleefd en zie er volgens iedereen toch ook weer prima uit?! Wat betreft mijn uiterlijk is er nu eenmaal, behalve mijn pruikje, niets wat anderen nog kan herinneren aan deze klote ziekte. Hoewel ik dat zelf ook niet had verwacht is juist deze tijd daardoor extra zwaar. Nu niet met name in lichamelijk, maar vooral in geestelijk opzicht. Ik heb ontdekt dat het zoeken naar aanknopingspunten om weer vertrouwen te krijgen in het leven en mijn lichaam, dat mij zo in de steek heeft gelaten, mijn zwaarste strijd is tot nu toe..........

Ik ben daarom ook zo ongelooflijk trots op ons tweetjes. Wij hebben ons tijdens mijn ziekte niet alleen gekwalificeerd voor de BKB, maar we hebben er zelfs ondanks alles ook nog gestaan!!! Harley je bent mijn top wijfie en ik ben echt mega super trots op je.

Harley mijn top wijfie

Vrijdag de 30ste maart stond onze workshop Markeren, Geheugen en Verleidingen op het programma. Eén van de A deelnemers had zich ´s ochtends vroeg moeten afmelden. Willy en ik hebben een paar uitdagende en vernieuwende proeven uitgezet en zagen aan het eind van de dag allemaal tevreden gezichten. Kijk, daar doen we het voor!!!
We willen onze vier toppers van helpers nogmaals bedanken, jullie waren geweldig. Bedankt Gondje, Xandra, Piet en Robert. Zonder jullie ……..
Maar ook willen wij de alle combinaties bedanken voor hun deelname en enthousiasme: Bedankt Greetje met Scott, Tineke met Amy, Margreet met Purdey, Greet met Fleur, Eleen met Roos, Wilmy met Cherry, Nico met Ziva, Jel met Ivy, Mildred met Jill, Leonor met Diva en Karin met Sibbel.

Tot slot nieuws over de vader van Harley: Reltbub Black Velvet 'Bob'. Annika schrijft het volgende over hem: “Oude Bob, zoals hij nu door ons wordt genoemd, is op 17 maart jl. 12 jaar geworden. Hij gaat nog steeds elke dag met mij mee de bossen in voor een jacht. Hij heeft geen enkele moeite de geschoten vogels op te halen. Ik hoop dat wij ook in 2013 zijn verjaardag mogen vieren.”

Bob 12 jaar (foto Annika Christiansen)

Hij ziet er nog steeds prima uit voor zijn leeftijd. Er zijn maar een paar grijze haren te ontdekken op zijn kin. Wij hopen samen met Annika dat hij nog een paar jaartjes meegaat.

 

29 maart 2012

Pip, nestje en meer

Pip had een baarmoederontsteking en is hier afgelopen maandag aan geopereerd. Op de dag van de operatie en de dag daarna was ze echt niet lekker. Maar sinds gisteren denkt Pip dat ze weer helemaal de oude is. Het is zo'n lekker stoer ding mijn Pippertje en ze doet haar bijnaam Dapper ook deze keer weer eer aan. De komende dagen is het mijn taak om haar rustig te houden, dat zal niet meevallen.

Willy heeft van de begeleidingscommissie van de Flatcoated Retriever Club de goedkeuring ontvangen voor het nestje van Jasper Umbra Fida en haar Xquiszt Manso's Cariño Saszu. Voor meer informatie over de combinatie Jasper x Saszu kijk op bovenstaande pagina Nesten.

Saszu

Flynn heb ik ingeschreven voor de Club Match van de FRC die op 20 mei a.s. zal plaatsvinden. Ik ben benieuwd wat de Engelse keurmeester van het exterieur van mijn jongste telg vindt. Ze zal door Willy worden voorgebracht. Zo nu en dan maakt Willy even tijd vrij om te oefenen met Flynndertje. Het staan gaat al erg netjes en al is het op onderstaande foto niet te zien, haar staartje kwispelt ook al aardig.

Flynn staat

Morgen is onze tweede workshop van het seizoen met de titel Markeren, Geheugen en Verleidingen. We hebben afgelopen maandag op locatie een paar mooie proeven bedacht om het markeren, het geheugen van de hond en het omgaan met verleidingen te trainen. Ik heb er erg veel zin in en we gaan er een mooie dag van maken.

Omdat we in mei toch naar Duitsland rijden om de eerste verjaardag van Flynn te vieren, hebben we geïnformeerd of er belangstelling was voor een workshop van Willy en mij. Het is echt geweldig, binnen twee dagen was de workshop vol!!!

 

24 maart 2012

Baarmoederontsteking

Pip voelde zich al een paar dagen niet echt lekker. In de nacht van donderdag op vrijdag was zij erg onrustig. Toen ik vrijdagochtend beneden kwam zag Pip er erg beroerd uit. Ik heb meteen mijn dierenarts gebeld en gelukkig kon ik nog diezelfde ochtend langs komen. Pip had hoge koorts en zij bleek een baarmoederontsteking te hebben. De enig juiste therapie bij zo'n onsteking is de baarmoeder en eierstokken operatief te verwijderen. Er werd een afspraak gemaakt voor de operatie en met een antibioticakuur op zak ging ik weer naar huis.

Pipje lekker in de schaduw

Door de kuur voelt Pip zich vandaag al weer iets beter en heeft lekker in de tuin gelegen. Ze had nog niet veel trek. Een paar stukjes gekookte kip en wat bouillon ging er gelukkig nog wel in. Maandagochtend wordt ze geopereerd. Ik zie best tegen de operatie op, het is ook niet niks zo'n grote buikoperatie voor een hond van Pips leeftijd. Gelukkig is mijn Dipper bij Gondje (mijn dierenarts) in goede handen.

Op 18 maart jl. hadden wij onze eerste workshop met de titel Working Test Training. Het was een succesvolle dag en Willy en ik hebben genoten van alle combinaties. Bedankt voor jullie deelname en alle leuke reacties: Jel en Ivy, Elian en Lotje, Wilmy en Cherry, Gonne en Duyvke, Nico en Ziva, Martin en Ida, Adrie en House, Leonor en Diva en Karin en Freya.

Natuurlijk willen wij ook onze helpers bedanken. Paulien, Robert en Ticho, jullie waren geweldig.

 

17 maart 2012

Een weekje Ameland

Wij hebben echt genoten van ons weekje vakantie op Ameland. Dit Waddeneiland blijkt een schatkamer aan natuurschoon te hebben. Het heeft een zeer afwisselend landschap met hoge duintoppen en laaggelegen valleien met prachtige duinmeertjes. Maar ook vind je hier mooie landerijen, bossen, kwelders en brede stranden. Niet alleen wij hebben met volle teugen genoten van dit prachtige eiland, maar ook onze zes Flatcoat meisjes.

Flynn is erg goed is in het opspeuren van kadavers. Ze biedt altijd vol trots haar vondsten aan. In Ameland heeft Flynn deze hobby tot een ware kunst verheven. Er ging geen dag voorbij of ze had wel weer één of meerdere ranzige lijkjes gevonden. De totale score liep uiteindelijk op tot 17 konijnen, 1 grote haas, 1 meeuw en 1 houtsnip. Ach, dit jeugdig enthousiasme zal, net als bij mijn andere meiden, op den duur wel slijten.

Flynn trots op haar konijn

Op Ameland hebben wij Jorja's verjaardag gevierd. Want op zaterdag 10 maart is mijn lieve Deentje al weer vijf jaar geworden. Om haar eens extra te verwennen hebben we een lange wandeling over het Amelandse strand gemaakt. 's Avonds werden alle meiden, ter ere van Georgina's verjaardag, op een heerlijke maaltijd met worst getrakteerd.

Van links naar rechts Pip, Harley, jarige George, Flynn en ik

Ons zestal heeft zich voorbeeldig gedragen. Ze spelen, eten en slapen met elkaar en er valt geen onvertogen woord. Ook tijdens de wandeling gedragen zij zich super. Als Willy of ik het commando "achter" geven gaan ze met z'n zessen achter ons lopen. We hebben de dames dit commando geleerd om te voorkomen dat zij andere wandelaars of fietsers hinderen. Dit wordt zeer op prijs gesteld en regelmatig krijgen we een compliment.

De vriendschap van onze zes meiden

Niet alleen de vriendschap van onze zes meiden is, door dit weekje Ameland, weer eens extra versterkt, maar ook onze vriendschap. Wil, nogmaals super bedankt voor al je steun van de afgelopen maanden en bedankt voor deze heerlijke week, het was geweldig!!!

Onze vriendschap

Bij thuiskomst had ik een volle agenda. Dinsdag en woensdag een puppytest van een nestje Golden Retrievers van de Kennel From the White Home. Het was een bijzondere puppytest. Dit nestje bestond namelijk uit 13 (!!!) pups. Om elke pup goed te kunnen beoordelen vonden wij het belangrijk om de test over twee dagen uit te spreiden. Dinsdag de reutjes en woensdag de teefjes. Het was een nest met hele lieve Goldens, met een paar echte werktalentjes. A.s. zondag 18 maart is onze eerste workshop van dit jaar met het thema Workingtest training. Ik heb er zin in!!!

Op de pagina nesten heb ik een nieuwe portretfoto van Saszu geplaatst. Deze foto van Soesje heb ik op Ameland gemaakt.

 

4 maart 2012

Veel nieuwtjes

Het heeft even geduurd, maar er staat nu ook een foto van Flynn op de homepage. Het is niet de beste foto van onze benjamin, maar in overleg met mijn broer Paul, die het ontwerp van de site heeft gemaakt, hebben wij toch voor deze foto gekozen. De foto past namelijk qua uitsnede, sfeer en kleurtemperatuur het beste bij de rest van het ontwerp.

De deelnemers aan de BKB staan op de site van de FRC. Twee van de A kandidaten zijn door mij gefokt, want niet alleen mijn Harley maar ook broertje Stern is uitgenodigd voor de BKB. Ik ben erg trots op deze twee kanjers!!!

Links broer Stern en zusje Harley rechts

Anke Wolf, de fokster van Flynn, zond ons vorige week een uitnodiging om de 1ste verjaardag van het K-nest in Duitsland te komen vieren. Wij maken graag gebruik van deze leuke uitnodiging. We plakken er meteen een korte vakantie in de omgeving van Coburg aan vast. Het zou leuk zijn als het hele nest aanwezig is, want ik ben erg benieuwd hoe alle broertjes en zusjes van Flynn zich hebben ontwikkeld.

Afgelopen woensdag kreeg ik bezoek van Luitgard en Yarny. Yarny is de vader van Pip en nu al weer ruim 14 jaar oud. Pip, Harley en Jorja waren erg blij om hem te zien. Flynn was nog niet eerder aan Yarny voorgesteld. Ze vond hem erg leuk en dacht er meteen een nieuw speelmaatje bij te hebben. Yarny heeft even met Flynn gespeeld maar op gegeven moment vond hij deze jeugdige belhamel wel iets té druk. 's Middags hebben we een wandeling gemaakt, samen met de meisjes Walbeek, want die waren nu ook van de partij. Yarny was helemaal gelukkig met al die leuke dames om hem heen. Hij heeft de hele wandeling vrolijk met de meiden meegelopen met een op volle toeren draaiende kwispel. Ik vond het echt geweldig, maar ook ontroerend hoe dit oudje nog geniet van zijn leventje. Yarny is een mooie, vriendelijke, vrolijke en nog steeds super gepassioneerde reu. Ik vind het fantastisch dat ik van deze geweldige Flatcoated Retriever een dochter én een kleindochter heb.

Yarny, 14 jaar is het niet geweldig!

Vrijdag was de start van het nieuwe seizoen bij de Apporteur Willy Walbeek. Flynn is nu ingedeeld bij een groep jachthonden op B niveau. Ik ben erg trots op mijn Flynn. Ze heeft alle oefeningen prima gedaan. Natuurlijk zie je aan haar manier van werken dat ze nog een jonge hond is. Maar ondanks dat Willy een paar stevige proeven op het programma had staan, kon mijn Flynnder prima meekomen met de andere honden. Ach, de volgende keer zal zij mij wel weer verrassen met één van haar ondeugende steken.

Ton en Jorja zijn vandaag van start gegaan met het nieuwe trainingsseizoen bij de Apporteur van Willy. Ze zitten in een leuke A groep met allemaal gedreven voorjagers en getalenteerde honden. Ton kwam stralend van oor tot oor thuis. Zijn George heeft heel erg goed gewerkt.

Alle papieren voor het nestje van Willy Walbeek zijn ter goedkeuring voorgelegd aan de begeleidingscommissie van de FRC. Over enkele weken horen we of de commissie akkoord gaat met de voorgestelde combinatie. De reu van Willy's keuze is Jasper Umbra Fida. Een fantastische Flatcoat uit mooie werklijnen. Op de pagina nesten vind je meer informatie over de combinatie Jasper Umbra Fida x Xquiszt Manso's Cariño Saszu. Je kunt hier onder andere de stamboom van de toekomstige nakomelingen van Jasper en Saszu bekijken. Wil je meer informatie over deze combinatie, neem dan contact om met Willy en stuur een mail naar flowofspirits@upcmail.com.

Morgen vertrekken Willy en ik voor en weekje naar Ameland. Even heerlijk uitwaaien op dit Waddeneiland. Willy heeft dit weekje van ons cadeau gekregen, als dank voor al haar steun tijdens de afgelopen zware maanden. We zijn haar erg dankbaar voor al die keren dat zij tijdens mijn chemobehandeling niet alleen voor ons, maar ook voor onze meisjes heeft klaar gestaan. Lieve Wil, we gaan er een super leuke week van maken!!!

Tot slot een foto die ik heb gemaakt tijdens het bezoek van Yarny. Hij is op deze foto omringd door zijn harem. Zoals je aan zijn koppie kan zien bevalt hem dit prima. Van links naar rechts dochter Pip, Piusz, kleindochter Harley, Yarny, Jorja, Saszu en Flynn.

Yarny, helemaal happy met zijn harem

 

25 februari 2012

Kunst und Hund II

In de zomer van 2009 hebben we, samen met onze honden, een wandeling gemaakt langs een kunstroute, die midden in de natuur was uitgezet. Een verslag hiervan kun je lezen bij het Nieuws van 6 december van dat jaar. Vorig jaar zomer toen wij in Duitsland waren om Flynn op te halen, vonden wij in een folder van het toeristenbureau, nog zo'n bijzondere kunstroute. Hier het verslag van de tweede aflevering van Kunst und Hund.

Op de linker foto een kunstwerk van aluminium buizen met hieraan objecten van keramiek in de kleuren zwart, wit, blauw en geel. Het rechter kunstwerk is geïnspireerd op een bushalte. Ton wacht, samen met "zijn stalen vriend" en de vijf meisjes, kansloos op zijn bus naar .........

Links een kunstwerk beplakt met mozaïektegeltjes. De blauwe kleur van het kunstwerk stond echt prachtig in de landelijke omgeving. Rechts zie je Willy achter een kunstwerk staan, dat ons deed denken aan een grote lucifer. Maar misschien heeft de kunstenaar wel iets heel anders bedoeld.

Op de linker foto heb ik het kunstwerk gebruikt als fotolijst. Langs het bospad stonden meer van deze grote "fotolijsten", dit zag er echt super uit. Op het rechter kunstwerk poseren we voor het laatst met zijn 5-en, want de volgende dag mochten we onze Flynn mee naar huis nemen.

De twee bruintjes passen wel heel erg mooi bij dit kunstwerk van beton en staal. Rechts de vijf meiden tussen een kunstwerk van grote houten vogels. Toen wij dit kunstwerk midden in het grote veld zagen staan waren wij al onder de indruk, maar ook van dichtbij zag het er prachtig uit.

Tot slot links de "making off" van de al eerder gepubliceerde rechter foto (Piusz, Harley, Saszu, Pip en Jorja). Persoonlijk vind ik het eindresultaat van Willy's inspanningen veel mooier dan het kunstwerk op zich. Maar dat heb je nou eenmaal met kunst; smaken verschillen.

Wil je deze wandeling ook graag maken, reis dan af naar Thüringen in Oost Duitsland. Bij het stadje Plaue kun je bij het toeristenbureau informatie vragen over de Kunstwanderweg Kleinbreitenbach.

 

16 februari 2012

Nestje en meer

Deze zomer staat een nestje gepland met Willy's jongste spruit Saszu (officieel Xquiszt Manso's Cariño Saszu). Willy en ik hebben een paar weken geleden een bezoek gebracht aan de reu van Willy's keuze. We hebben hem in zijn thuissituatie en tijdens de wandeling meegemaakt en uiteraard ook aan het werk gezien. In één woord: geweldig!!! De papieren worden volgende week ter goedkeuring aan de Begeleidingscommissie van de FRC voorgelegd. Binnenkort meer over deze geweldige combinatie. Maar één ding wil ik toch alvast verklappen: het worden allemaal bruintjes!!!

Xquiszt Manso's Cariño Saszu x ???

Voor meer informatie over dit nestje kijk op de pagina nesten of neem contact op met Willy Walbeek per mail naar flowofspirits@upcmail.nl.

Pip, Harley en Jorja vonden de sneeuw van de afgelopen weken helemaal geweldig. Ze waren compleet door het dolle als ze buiten kwamen. Flynn leek al die sneeuw de gewoonste zaak van de wereld te vinden. Ze keek hoogst verbaasd naar de, voor haar volstrekt onbegrijpelijk, opwinding van de andere drie.

Sneeuw pret: links Flynn en rechts Harley

De afgelopen maanden, tijdens alle chemo behandelingen, heb ik zo nu en dan met Harley getraind. De omstandigheden voor een training waren natuurlijk niet optimaal. Ik voelde me vaak erg ziek en Harley, mijn gevoeligste Flatje, was behoorlijk uit haar doen. Hierdoor ontbrak het fantastische contact, dat het werken met haar nou juist zo bijzonder maakt. Het was zo frustrerend. Het leek alsof ik niet meer in staat was om op de juiste manier met haar te communiceren. Waarschijnlijk dacht Harley er net zo over en dit veroorzaakte een enorme wisselwerking. De laatste twee trainingen merk ik dat wij elkaar weer steeds beter begrijpen. We zijn er nog niet, maar ik zie gelukkig een stijgende lijn.

Vorige week hadden wij een puppytest van een nestje Weimaranertjes van de Meander Kennel. Het was een bijzondere test. Door het koude weer hebben we alleen de sleep buiten gedaan, maar alle overige testonderdelen deden we binnen in de deel van de boerderij. Zo was het niet alleen voor de pupjes goed te doen, maar ook voor ons. Willy en ik vonden het een erg leuk nest. Een zestal Weimpjes met prima werkkwaliteiten. Leonor en Robert, jullie kunnen trots zijn op deze grijsjes!!!

Een bijzondere puppytest

De laatste tijd vragen veel mensen hoe het met mij gaat, daarom een korte update:
Het is nu ruim drie maanden geleden dat ik mijn laatste chemo heb gehad. Twee weken geleden was de eerste controle. Gelukkig zag alles er prima uit. In april worden de eerste controle foto’s gemaakt, het is dan al weer een jaar geleden dat ik te horen kreeg dat ik borstkanker heb.   

Verder gaat het best redelijk. Mijn energieniveau wordt elke dag iets beter en mijn haar begint een al beetje te groeien. Ik heb nog wel allerlei lastige (en soms pijnlijke) klachten. Maar ik ga ervan uit dat deze in de loop van de tijd steeds minder worden.

 

25 januari 2012

Wonderbaarlijke genezing en meer

Met Pip ging het de laatste weken niet echt lekker. Tijdens de wandeling liep ze hele stukken achter mij aan te sjokken. Natuurlijk is ze al weer ruim tien jaar oud, maar toch zat het mij niet lekker. Ik besloot daarom om vorige week weer eens een bezoek te brengen aan orthopeed dr. Krooshof in Hilversum. Zij heeft Pip uitvoerig onderzocht en behalve een beetje artrose aan haar rechter voet, niets bijzonders kunnen vinden. Tijdens het onderzoek heeft ze wat aan Pips pootjes staan trekken en duwen en sindsdien loopt mijn Pipper weer als een zonnetje!?!

Met Harley gaat het lekker. Ze is helemaal door het dolle als ze in de gaten heeft dat zij aan de beurt is voor een training. Ze vindt het nog best moeilijk dat Flynn ook wekelijks met mij mee gaat naar een training en staat dan zachtjes te piepen bij de deur. Verder zijn Harley en ik uitgenodigd voor de Ben Koolen Bokaal op zaterdag 31 maart a.s. te Vilsteren. Ook Willy en haar Saszu hebben een uitnodiging ontvangen.

Met ons Deentje Jorja gaat het ook prima. Ton is fanatiek aan het trainen want op 25 februari a.s. komen de Toppers: Alieke met Flatcoat Amy en Jan Willem met Labjes Loes en Senna, naar Nunspeet om samen te trainen. Ton heeft beloofd een verslag van deze training te schrijven.

Flynn is nu acht maanden en begint een mooi dametje te worden. Zodra het mogelijk is schrijf ik haar in voor de Clubmatch van de FRC. Het heeft een tijd geduurd maar ze heeft nu eindelijk haar eigen pagina op de site (kijk op Flynn).

Flynn met haar mooi koppie!

Willy en ik moeten elke training erg om Flynn lachen. Het is echt een Flatcoat naar mijn hart; eentje met een eigen wil. “Slepen lopen” en “verloren zoeken” doet ze geweldig. Maar bij sommige oefeningen meent ze toch haar eigen inbreng aan mij duidelijk te moeten maken. Ze is dan reuze inventief in het verzinnen van allerlei trucjes om haar zin te krijgen. Het kost dan best wat overredingskracht om haar te overtuigen van mijn gelijk. Maar het moment waarop ze besluit de oefening dan toch maar op mijn manier uit te voeren, is echt geweldig. Ik geniet wanneer ze dan, ondanks ons hieraan voorafgaande strijdje, vol overgave, passie en helemaal happy het apport bij mij komt brengen. Het is een heerlijk ding mijn Flynnder!

Het is al weer vijf jaar geleden dat onze Flow is overleden, wij missen haar nog steeds en denken veel aan haar. Vooral nu met kleine Flynn in huis, die heel wat overeenkomstige karaktertrekjes heeft. Haar onvoorstelbaar gouden karakter naar mens en dier is daar één van.

De inschrijvingen voor de Workshops (zie de agenda op de pagina Workshops) lopen goed. Mocht je nog aan een workshop mee willen doen, dan adviseer ik om niet te lang te wachten met inschrijven.

 

2 januari 2012

Workshops, clinics, trouble shooting en puppytest

Ook in 2012 gaan Willy Walbeek en ik weer workshops geven. Tijdens deze workshops is het mogelijk om kennis te maken met door ons gehanteerde trainingsmethoden.

Onze workshops worden daarom allemaal georganiseerd rondom een bepaald thema en we hebben alvast een aantal data gepland, zie onderstaande agenda. Nieuw is het thema workingtest training, ter voorbereiding op de workingtesten van de diverse rasverenigingen.

Tijdens alle workshops krijgt elke combinatie uiteraard persoonlijke aandacht van ons en is ons doel dat alle voorjagers met een tevreden gevoel naar huis gaan.

In dit nieuwe jaar gaan we ook een aantal clinics organiseren. Een clinic is een training voor een kleine groep combinaties, waarbij technische aspecten rondom een specifiek trainingsonderdeel worden behandeld. Een voorbeeld hiervan is een los-vast clinic of een sleep clinic. Publicatie van de betreffende data op de agenda volgt binnenkort.

Verder is het ook mogelijk om je bij ons aan te melden voor trouble shooting bij bepaalde trainingsproblemen. Heb je een specifiek probleem, zoals bijvoorbeeld met waterwerk of schotangst, dan is het mogelijk je op te geven voor zo’n trouble shooting.

Uiteraard blijft het voor fokkers ook nog steeds mogelijk je aan te melden voor een puppytest of een nestreünie.

Binnenkort volgt meer informatie over workshops, clinics, trouble shooting en puppytesten op de pagina “workshops”.

Agenda 2012

Datum Titel workshop
Zondag 18 maart Workshop Workingtest Training
Vrijdag 30 maart Workshop Markeren, Geheugen en Verleidingen
Zaterdag 7 april Workshop Steadiness
Zondag 22 april Workshop Lijnen lopen
Zaterdag 5 mei Workshop Waterwerk

De kosten van deelname aan een workshop bedragen 65 Euro per combinatie. Inschrijven voor een workshop is mogelijk door ons een mailtje te zenden (zie de knop rechts boven). Geef in je mailtje duidelijk de volgende punten aan: Je naam, roepnaam hond, leeftijd hond, trainingsniveau en trainingservaring en aan welke workshop je wilt deelnemen.

Je kunt je inschrijven tot uiterlijk 2 weken voor de betreffende datum, maar we hanteren wel een maximaal aantal deelnemers.

31 december 2011

Gelukkig nieuwjaar

Alle volgers van mijn website wens ik een geweldig 2012. Veel geluk, vriendschap, liefde en gezondheid. Verder wens ik jullie het komende jaar veel mooie wandelingen, leerzame trainingen en vooral veel "geniet-momentjes" samen met jullie honden.

Flynn, Pip, Jorja en Harley

 

14 december 2011

Elk voordeel heb z'n nadeel

De titel van dit stukje is gebaseerd op een bekende uitspraak van Johan Cruijff. Met een voorbeeld zal ik uitleggen wat Cruijff bedoelt met deze "wijze woorden". Neem nou die uitstekende neus van Flynn. Het is indrukwekkend om te zien hoe zij, nog maar net een half jaar oud, een sleep oppakt. Op ruime afstand van het beginpunt heeft ze de sleep meestal al in haar neus en loopt deze hierna vol zelfvertrouwen uit. Wat ben ik dan trots op mijn kleine Duitsertje.

Maar ook bij een verloren zoek kan ik echt van mijn benjamin genieten, want ook dan is te zien hoe geweldig haar neus werkt. Ze heeft van nature een mooi zoeksysteem en krijgt al van grote afstand verwaaiing van dummy of wild. Flynn heeft tijdens een training gewerkt op een verloren zoek met meerdere oude valplekken. Bij zo'n oefening kwam haar super neus natuurlijk erg goed van pas. Maar bij deze moeilijke verloren zoek bleek ook wat een geweldige doorzetter Flynn is. Ze zocht net zo lang tot ze succes had.

Als ik de uitspraak van Cruijff goed begrijp, moet het voordeel van zo’n geweldige neus dus ook een nadeel hebben. Dat klopt, want juist door deze uitstekende neus is Flynn ook erg goed in het opsporen van minder prettige zaken zoals, tja laat ik het beestje maar bij de naam noemen ........ poep. Konijnen en paarden maken volgens haar voortreffelijk smakende uitwerpselen. Maar haar favoriet is en blijft toch echt, ja jullie raden het al mensenpoep. Een paar maanden geleden was ik nog echt kansloos wanneer ik Flynn bij mij riep, op het moment dat ze haar favoriete maaltje stond te verorberen. Nu luistert ze gelukkig beter en komt, na snel nog even een hapje te hebben genomen, al smakkend naar mij toe met een hele vieze gore bek @#$%^&.

Met zo'n grote neus moet je wel goed kunnen ruiken

Ik weet eigenlijk niet of ik het wel eens ben met Johan Cruijff. Want zijn uitspraak suggereert dat ook elk nadeel een voordeel moet hebben. Maar ik weet zeker dat er nadelen zijn die geen énkel voordeel hebben. Zoals het sinds kort ontwikkelde sloopgedrag van mijn Flynnder. Ze heeft inmiddels een pantoffel, een paar sokken, een schoen, een paar hondenkleedjes, een regenjas, een rieten mand, een sjaal, een paar veters, twee (!!!) auto-matten en heel veel speeltjes vernield. Het blijkt dat Flynn dit gedrag van haar moeder Hila heeft. Nu snap ik pas echt waarom Hila de bijnaam “Hila the Hooligan” heeft. Wat mij betreft is Flynn's nieuwe bijnaam vanaf nu “Flynn miss Hooligan, the next generation”.

Maar alle gekheid op een stokje. Ik heb mij voorgenomen vooral te genieten van de voordelen van mijn Flynn zoals die fantastische neus en haar geweldige doorzettingsvermogen. Aan de nadelen wordt gewerkt en dan komt het uiteindelijk allemaal goed, toch???

 

1 december 2011

Mijn vier zwartjes

Het is al weer een tijd geleden dat er iets op mijn site is gepubliceerd. De afgelopen weken heb ik de laatste chemo’s gehad. Mijn lichaam had, door alle voorafgaande kuren, niet meer de flexibiliteit om voor een volgende kuur weer helemaal te herstellen. Hierdoor werd het steeds zwaarder. Maar nu, zijn alle chemo’s achter de rug. Het duurt ongeveer drie maanden voordat alle giftige stoffen mijn lichaam uit zijn en een jaar om weer helemaal “de oude” te worden.

Met mijn vier zwarte meisjes gaat het goed. Ze zijn de laatste tijd veel bij Willy geweest, maar sinds kort zijn ze weer thuis, echt heerlijk! Wil, het is echt geweldig wat je voor ons en de zwartjes hebt gedaan, super super bedankt hiervoor!!!

Even een update van de afgelopen weken:

Mijn oudje Pip had een flink buikgriep virus te pakken toen ze in Lelystad was. Wil heeft het er maar druk mee gehad; vele keren naar buiten en ook ’s nachts moest ze diverse keren haar bed uit. Pip heeft zeker een goede week nodig gehad om weer een beetje op te knappen.

Sinds kort doet Pip mee aan de puppytraining in Nunspeet. Door haar schouderblessure moeten wij voorzichtig zijn met haar fysieke gestel. Maar haar koppie moet nog wel bezig gehouden worden. Bij de laatste training heeft ze een sleep gelopen en mocht ze de pups een ABC-tje demonstreren. Zelfs het "achtje volgen" was een hoogtepunt voor Dipper. Wat is het toch een lekker ding mijn Pippertje en werken …….. dat is haar alles. Tijdens de training heeft ze gedurende alle oefeningen met een grote glimlach om haar grijze lipjes gelopen.

Pip mijn oudje

Er stonden nog wat jachten op het programma, maar voor mij is dat nog veel te zwaar. Willy had heel lief aangeboden om Harley, naast haar Piusz, mee te nemen op jacht. Harley is de afgelopen weken twee keer mee geweest. Nou is het niet zo dat Willy de ene helft van de dag met Piusz jaagt en het andere deel van de dag met Harley. Nee ........ dan moet je Wil leren kennen, die neemt ze gewoon allebei mee, gedurende de gehele jachtdag. Ik vind het heel bijzonder dat ze het voor elkaar krijgt om twee super gepassioneerde honden voor te jagen. Helemaal omdat bij deze jachten de honden voor de voet moeten jagen. Stel je eens voor een jacht op de hazen, over uitgestrekte akkers en dan met twee niet aangelijnde honden. Ga er maar eens aan staan. Piusz en Harley hebben individueel maar ook samen uitstekend gewerkt en heel wat wild opgestoten, zodat de geweren veel te doen hadden. Ook de bramen in gaan, zoals spaniëls doen, is geen enkel probleem voor deze twee toppers. Ik ben echt heel trots op mijn grote bruine vriendin en mijn kleine zwartje. Harley kwam beide keren thuis met een glimlach van oor tot oor.

A.s. zaterdag start voor Harley en mij de training bij de Apporteur, we kunnen niet wachten en hebben er erg veel zin in!!!

Harley met gans

Ton is elk weekend druk om zich met Jorja voor te bereiden op het komende winterseizoen bij de Apporteur. Elke zondag gaan ze samen op stap om te trainen. George en Ton genieten samen van deze momenten.

De laatste tijd komt Jorja veel bij mij om te knuffelen. Mijn Deentje is net als Harley een gevoelig hondje en ik weet zeker dat zij aanvoelt dat ik niet helemaal lekker in mijn vel zit. Ik vind het heerlijk wanneer Jorja lekker op mijn voeten komt liggen of met haar lijfje tegen mijn benen leunt.

Verder heeft ze het maar druk met onze jongste Flatcoat telg. Jorja en Flynn spelen veel samen. Flynnder mocht eerder alles van George, maar Jorja heeft besloten dat het genoeg is geweest. De tijd van alles accepteren is voorbij en de opvoeding is gestart. Ik geef haar groot gelijk.

Ton en George samen aan het werk

Flynn is al weer een half jaar en is op dit moment erg ondeugend. Het woordje “komen” past sinds kort niet echt in haar vocabulaire en volgens mijn Duitsertje heeft zij het commando “af en blijf” ook nog nóóóóit eerder gehoord. Je hebt je handen vol aan zo’n puber, maar het is af en toe ook erg komisch. Ze haalt de ene streek na de ander uit en trekt hierbij haar meest serieuze snuit. Je moet echt van goeden huize komen om je niet in te laten pakken door jufje Flynnder. Tijdens de training gaat ze meestal super, maar zo nu en dan haalt ze ook hier een streek uit. Maar ik weet inmiddels dat we leren van fouten maken en niet als alles goed gaat. Ik vind het echt ongelooflijk wat ze al kan. De pups leren zoveel tijdens de geweldige training van Willy en de basis voor alles wat ze later moeten kunnen wordt op een fantastische wijze opgebouwd.

Flynn alweer een half jaar oud en wat een werktalent!

Yarowl Yearning "Yarny", de vader van Pip, heeft op 14 november de respectabele leeftijd van 14 bereikt. Volgens zijn baasje Luitgard is hij elke ochtend wel wat stram maar geniet nog volop van zijn leventje. Yarny, je bent een kanjer.

Gisteren hebben wij een puppytest gedaan, deze keer van een nestje Flatcoats. Altijd weer erg leuk om je favoriete ras te testen. De pups waren van de kennel Wagging Tails. Het is een nest met stabiele en erg mensgerichte hondjes. Wij waren erg onder de indruk van de werkkwaliteiten van de pups. Echt een super leuk nest waar de fokker trots op mag zijn!

 

11 oktober 2011

MAP Biddinghuizen 8 oktober

Na alle lieve stukjes van Lenk over mijn bruintjes en mijn persoontje, vind ik het fijn om Lenk en haar meiden ook zelf eens in het zonnetje te zetten op haar eigen website. Want dat verdient deze doorzetter echt!

Ruim vier jaar geleden heb ik Lenk en haar meiden leren kennen en sindsdien is er tussen ons een intense vriendschap ontstaan. Samen hebben we inmiddels al heel wat hoogte- en dieptepunten beleefd op het gebied van onze gezamenlijke passie: onze eigen honden, Flatcoats en jachthondentraining.

Zoals bekend wordt het leven van Lenk helaas sinds maart beheerst door haar strijd tegen borstkanker. En hoewel het, door vervelende ongemakken en heftige bijwerkingen, soms gemakkelijker zou zijn om de moed te verliezen, heeft Lenk ervoor gekozen om hier keihard tegen te vechten en zichzelf ook in deze periode nog doelen te blijven stellen.

Één van deze doelen heeft ze afgelopen zaterdag weten te bereiken, namelijk het behalen van een MAP A diploma met Harley in Biddinghuizen. Een enorme prestatie onder deze omstandigheden en ik, als vriendin maar ook als trainer, ben echt ongelooflijk trots op die 2 kanjers!

Lenk en Harley: 2 kanjers!!!!

Nog maar net op de been na haar vierde chemokuur en daardoor nauwelijks kans tot trainen te hebben gehad, Harley die nog maar 1 dag thuis was van haar logeerpartij bij mij en nou niet bepaald prettige weersomstandigheden, maken dit tot een prestatie van formaat.

Gelukkig zaten we bij elkaar in de groep (nr. 3 voor Lenk en Harley en nr. 2 voor mij en Saszu) en had Christel, vriendin en organisator van de MAP in Biddinghuizen, heel lief aangeboden om ons heen en weer te rijden als de proeven erg ver uit elkaar lagen.

Van te voren hadden Lenk en ik afgesproken om er in ieder geval een fijne dag van te maken en dat het al fantastisch zou zijn als Lenk er de hele dag bij zou kunnen zijn en de wedstrijd af zou kunnen maken. Nou, onze hondjes hebben hun best gedaan, we hebben genoten van al het hondenwerk, de sfeer in onze groep was uitstekend en er werd af en toe zelfs heerlijk gelachen. Toen ’s middags ook de zon zich nog regelmatig liet zien, kon de dag eigenlijk al niet meer stuk.

Nadat Lenk en Harley ook de laatste proef met succes hadden afgelegd en het diploma dus binnen was, hebben we samen even lekker wat traantjes weggepinkt. Soms gaan dingen zoals je hoopt dat ze zullen gaan. Enfin, voor haar een broodnodige opsteker, en zo gegund! Dit geeft kracht om door te vechten en hoop voor de toekomst....


Harley met meerkoet (foto Ria de Jong)

Bij de prijsuitreiking bleken Saszu en ik ook nog de eerste plaats te hebben gehaald. Lenk was er eerder al van overtuigd dat we het goed hadden gedaan, maar voor mij was het toch een aangename verrassing.

Met nu nog twee chemokuren te gaan, is het einde gelukkig in zicht. Hierna zal Lenk nog een tijd nodig hebben om weer aan te sterken en de ‘oude’ te worden, maar ik weet zeker dat dit haar ook gaat lukken.

En haar meiden gaan haar daar natuurlijk bij helpen. Deze schatten zaten al in mijn hart, maar door de afgelopen tijd heb ik alleen nog maar meer binding met ze gekregen. Pip met haar altijd vrolijke humeur, Jorja met haar intense momentjes en Harley met haar enorme werklust en hoog knuffelgehalte. En dan nog de nieuwste aanwinst. Deze dame, Flynn, vindt het leven één groot feest en staat te popelen om de wereld van de jachthondentraining uitgebreid te gaan ontdekken. Wat een heerlijk vooruitzicht voor Lenk om haar hierin te begeleiden. Ik weet zeker dat zij met deze Flynnder nog heel veel mooie avonturen gaat beleven. En ik ben daar uiteraard graag deelgenoot van.

Lieve Lenk, dankzij jou weet ik wat elkaar steunen door dik en dun betekent. Dankjewel voor je geweldige vriendschap!

 

6 oktober 2011

Dankbaar

Het is al weer een tijdje geleden dat ik een stukje op mijn website heb geplaatst. De afgelopen weken, rond de derde en vierde chemo, waren zwaar en hierdoor was ik vaak niet in staat om voor mijn vier zwartjes te zorgen. Ze zijn daarom de laatste tijd veel bij Willy geweest. Bij haar thuis worden mijn meisjes liefdevol opgevangen en naast vele lange wandelingen ook op culinair gebied enorm verwend.

Op betere dagen met weer een beetje energie kwam Willy naar Nunspeet rijden, om samen een wandeling met de honden te maken. Heerlijk om in Nunspeet de bossen te verkennen samen met ons vrolijke zestal.

Ons zestal (Pip, Harley, Piusz, Flynn, Saszu en Jorja)

Natuurlijk voel ik mij zo af en toe schuldig dat ik er niet helemaal voor mijn dametjes, en vooral voor mijn kleintje Flynn, kan zijn. Maar ik weet zeker dat mijn meiden niets te kort komen in Lelystad. En Flynn, ach als ik merk hoe vrolijk en vrij zij de wereld aan het ontdekken is, dan weet ik zeker dat het met mijn pup aan niets ontbreekt. Ondanks dat wij elkaar niet dagelijks zien, merk ik dat de band die we samen hebben er niet onder te lijden heeft. Ze is elke keer weer zo ontzettend blij mij te zien, haar staart kwispelt dan volop en haar hele achterlijfje swingt mee.

Vanaf vandaag ben ik voldoende opgeknapt om de zorg van mijn dametjes weer op mij te nemen en komen ze weer thuis. Ze zullen zwaar moeten afkicken want kippensoep, tartaartjes, haring in tomatensaus, gebakken biefstuk, kip Jambalaya enz. staan niet bij ons op het menu.

Ik ben Willy, maar ook haar partner Hans, ongelooflijk dankbaar voor de geweldige verzorging van onze vier wijfies. Ik realiseer mij heel goed hoe zwaar het is om in totaal zes Flatjes in huis te hebben, waarvan één energieke pup.

Wil, ik weet niet wat ik zonder jouw vriendschap, steun en hulp zou moeten, echt super super bedankt.

 

1 september 2011

Foto's en stamboom Flynn

Van de week ben ik met mijn fototoestel op pad geweest om een nieuwe portret- en een standfoto van Flynn te maken. Ze krijgt nog een eigen pagina, maar daar ben nog niet aan toegekomen.

Wat een lekker koppie en rechts Flynn in stand (12 weken oud)

Het leek mij leuk om de stamboom van Flynn alvast te laten zien. In haar stamboom komen mooie oude lijnen voor zoals Wizardwood en Waverton. Ik vind het heel gaaf dat Varingo Richboy, de opa van Harley, in de stamboom van Flynn terug te vinden is. Maar ook Little Red Rooster of Varingo en de Gowran lijn die achter George zit. Al met al, wat mij betreft, een geweldige stamboom.

Envy Ashes of St. Helens Gowran Indigo Extra Little Red Rooster of Varingo Blackrake Otello of Collyers
Lilith Leaf
Gowran Tres Cher Varingo Richboy
Summer Nights Dream of Gowran
Conover's Xellent Xperience Xellent-Star Lady Doc's Humbug
O'Flanagan Newbury
Conover's Storm Light Varingo Stormbrook
Searover My Look
Hilaria Umbra Fida Tewbell's A French Challenge O'Flanagan Much Ado about Nothing Toffedreams Talisker
O'Flanagan Upp Som en Sol
Dark Noble's Bellflower Wizardwood Pretender
Blackpicks Keep on Seeking
Dancing Shadow Acacia Bombay Saphir Of Lorien Wild Field's Candlelight Actor
Waverton Sherry
Whipcord's Lilly Chervil of Gallaber from Clowbeck
Whipcord's Wise Lady

De stamboom van Khila-Flynn Umbra Fida

Na de tweede chemo heb ik een zware week gehad, maar ik ben al weer behoorlijk op de been. Ik geniet van mijn dondersteentje Flynn en die geniet op haar beurt van haar leventje. Gelukkig heb ik nog genoeg energie om met Flynn en Harley te trainen. Trainen met mijn honden, is voor mij dé manier om eventjes alles te vergeten.

Maar lekker wandelen met mijn meisjes is ook een manier om mijn hoofd leeg te maken. Toen het vorige week donderdag zulk prachtig weer was, heb ik samen met Willy in Vierhouten een wandeling over de hei gemaakt. Omdat de hei op dit moment volop in bloei staat is het hier werkelijk prachtig, net één grote paarse zee. Er kwam een vriendelijk echtpaar naar ons toe, dat geïnteresseerd was in ons vrolijke zestal. Ze boden zelfs aan om een foto van ons alle acht te maken. Dit is het resultaat, ik vind het een super vrolijke foto geworden!

Van links naar rechts Pip, Jorja, Piusz, Harley, Flynn in de armen van Willy, en Saszu

 

24 augustus 2011

“Mijn” twee bruintjes

Het voelt inmiddels alsof het mijn honden zijn, de twee bruintjes van Willy. Samen hebben wij de afgelopen jaren al zoveel meegemaakt. Er staan veel mooie “bruine” momentjes op mijn netvlies. Het zijn twee ongelooflijk lieve schatten. Piusz met haar zachte zorgzame karakter en Saszu, een heerlijk vrolijke hond en de belhamel van de roedel. De twee bruintjes zitten in mijn hart. En nu nog veel meer ………

Links Piusz met haar zachte uitstraling en rechts het ondeugende maar ook lieve koppie van Saszu

Mijn vier meisjes logeren, door mijn ziekte, de laatste tijd regelmatig bij Willy. Wat een drukte moet het zijn in Lelystad; vijf volwassen Flatjes en één pup. Gelukkig krijgt Willy hulp van de bruintjes, want die twee spelen een belangrijke rol bij de opvoeding van mijn benjamin. Mijn zwartjes vinden de opvoeding van Flynn niet echt interessant en houden zich liever met andere zaken bezig.

Eerst voorzichtig spelen, maar nu moeten de grenzen duidelijk worden

In het begin heeft Piusz heel voorzichtig aan Flynn geleerd hoe je speelt. Maar nu ze twaalf weken oud is, is Piusz ervan overtuigd dat Flynn haar grenzen moet leren kennen. Ze laat haar precies op het juiste moment weten wanneer ze het te bont maakt.

Saszu vindt spelen met Flynn enig en samen hebben ze de grootste pret. Maar de laatste dagen accepteert ook Saszu niet alles meer van de kleine ondeugd. Net als haar moeder Piusz is Saszu nu ook nauw betrokken bij de opvoeding van mijn kleintje.

Mijn zwartjes bekijken het geheel en draaien zich zuchtend om.

Links wel heel erg ondeugend en rechts samen even lekker rollen

“Mijn” twee lieve bruintjes hebben één van de belangrijkste onderdelen van de socialisatie van Flynn op zich genomen; de "hondentaal". Ik ben ze daar ben heel dankbaar voor. Lieve Piusz en Saszu een dikke, dikke knuffel.

 

18 augustus 2011

Een week uit het leven van Flynn

De afgelopen week voelde ik mij elke dag weer een beetje beter. Hierdoor kon ik weer op stap met mijn vier dametjes. Ik voelde me zelfs zo goed dat ik naar de training ben geweest. Vrijdag was de training van Harley. Ze ging lekker mijn kleine zwartje. We hadden prima contact en alle proeven heeft ze ondanks haar schijndracht met veel power gedaan. Wat is het toch een lekker ding, die Harley van mij.

Willy heeft mij heel lief deze week de gelegenheid gegeven om een paar keer extra met Flynn te trainen. Zie hieronder een verslag met foto's van mijn avonturen met kleine Flynnder (haar nieuwe bijnaam).

Links Flynn met een zandneusje en rechts een foto van ons saampjes

Vorige week zondag was er puppytraining in Nunspeet. Er stonden veel oefeningen op het programma, waaronder een sleepje met voer. Alle hondjes hebben de sleep uitstekend gelopen. Ook Flynn heeft laten zien dat zij een prima neus heeft. Flynn haar grootste vriendje in dit puppy groepje is Weimeraner Koa. Ze kunnen samen erg leuk spelen en zoeken elkaar steeds op.

Inzet bij de sleep en samen schuilen voor de regen onder de plu met vriendje Koa

Van de week stond de eerste zwemles van Flynn op het programma. Het inentingsschema in Duitsland is iets anders dan bij ons in Nederland en daarom mocht zij met 11 weekjes al het water in. De hele dag was het droog en zonnig geweest, maar toen wij bij het water aankwamen, kwam het met bakken de lucht uit. Het plan om het water in te gaan was nu niet meer verstandig noch aantrekkelijk, want een koudje kan ik mij nu echt niet permitteren. Willy was zo lief en moedig om met dit vreselijke weer het water in te gaan. In eerste instantie vond Flynndertje al die nattigheid toch eigenlijk wel eng. Maar toen Piusz, die als een tweede moeder voor kleine Flynn is, uit de auto werd gehaald, voelde mijn wijfie zich meteen gesteund en zwom na even aarzelen een klein stukje mee. Prima, de eerste stapjes waren gezet.

De eerste zwemles van Flynn, een groot succes! Rechts Flynn aan de pin bij de zaterdagtraining

Vrijdag even voor de training van Harley hebben we de zwemles uitgebreid. Willy stond aan één kant van het water en ik aan de overkant. Op het teken van Willy kon ik haar influiten en na wat aanmoedigingen kwam mijn kleintje mijn kant op gezwommen. Het zwemmen ging al stukken beter, wat waren we trots. De kantjes waren echt niet zo eenvoudig, maar Flynn kwam stoer de kant op, nog iets om trots op te zijn.

Zaterdagmiddag heb ik bij Willy mee kunnen trainen met een jongehondengroep. Mijn kleintje zat gedurende de les aan de pin en ze heeft haar ogen uitgekeken (zie foto hierboven). De eerste oefening was het over water sturen. De hondjes uit deze groep zijn al behoorlijk gevorderd en gaan bijna allemaal blind over. Voor Flynn werd de oefening uiteraard aangepast. De oefening van vrijdag werd herhaald.  Na even kort aarzelen nam zij stoer de beslissing om naar mij toe te zwemmen en ik heb haar hiervoor natuurlijk uitbundig beloond. We deden deze oefening nog een keer nu nam zij nog sneller de beslissing om te komen. Wat een ongelooflijke stappen heeft deze knapperd in een week tijd gemaakt.

Daar zwemt dat kleine ding, gaaf he!

Een andere oefening was een apport op een konijn. Nou ontbreekt het mijn pup niet echt aan buitdrift. Haar brengdrift is alleen wat minder:- ) Dus doen wij de apportjes voorlopig alleen aan de lijn, want anders gaat dit dametje met het apport aan de haal.

Tussendoor even aandacht voor het vrouwtje en rechts pakt Flynn haar eerste konijntje op

Afgelopen zondag weer de puppytraining in Nunspeet. De eerste oefening was volgen, deze keer zonder koekje. Het vasthouden van de aandacht van de pup met behulp van je stem was hierbij belangrijk, maar soms ook best lastig. Deze oefening ging goed en Flynn had al snel in de gaten wat de bedoeling was.

Daarna een oefening met wachten voor de voerbak. Nu is Flynn behoorlijk food-obsessed, dus dit was een spannende opdracht voor ons. Thuis zijn we hier ook al mee bezig geweest, maar het ging tot nu toe nog niet helemaal naar wens. Ook nu moest ik haar een paar keer goed duidelijk maken dat zij rustig moet blijven zitten, voordat zij wat te eten krijgt. Maar uiteindelijk lukte het toch om haar netjes te laten wachten en kon ik haar het commando "toe maar" geven. Aansluitend hebben we nog een begin gemaakt met het vooruit sturen op de voerbak.

Kijk eens hoe netjes zij meeloopt, wachten op het voer was moeilijk maar ........ het is gelukt!

Tenslotte nog een apport op een dummy. Toen de dummy de grond raakte gaf ik haar het commando "apport". Ze kwam bij de dummy en toen ik floot kwam ze direct mijn kant op. Op het laatste moment probeerde ze nog even een ander kant op te gaan, maar toen ik een stapje opzij zette kwam zij al bijna model voorzitten. Ik was helemaal verbaasd, wat een kanjer!!!

Flynn zit er klaar voor en rechts komt ze trots aan met het apport

Wat was het weer een gave les en wat hebben de hondjes veel geleerd. Willy echt super bedankt voor deze geweldige training.

Links bijna model apport, wat knap en rechts: er wordt goed voor mijn kleine wijfie gezorgd!

Ze heeft zelfs een regenjasje van het baasje van Koa te leen gekregen op de rechter foto Flynn en de "nieuwe" Lenk

Tijdens de afgelopen week bleek mijn angst volledig onterecht dat mijn speciale band met Flynn, door de logeerpartij van anderhalve week, er niet meer zou zijn. Blijkbaar was onze band vóór die tijd al zo bijzonder geweest dat wij die samen moeiteloos weer hebben opgepakt. Ik wist het meteen de eerste keer dat ik haar in mijn armen had ......... dit zou een heel bijzonder hondje voor mij worden.

Afgelopen maandag heb ik mijn tweede chemokuur gekregen. De dosis is met 20% verlaagd. Mijn vier bijzondere meisjes zijn weer uit logeren bij Willy, maar ik hoop dat ik deze keer beter reageer op de chemo en dat ze alle vier weer snel naar huis kunnen komen.

 

6 augustus 2011

Mijn kanjers

Flynn heeft een week de tijd gekregen om te wennen aan haar nieuwe huis, haar nieuwe roedel en alle regeltjes in huize Krispijn. Ik geniet van haar vrolijkheid, haar uitdagingen tot spel met de grote meiden en haar ontroerende aanpassingsvermogen.

Maar helaas wist ik dat wij na dit weekje voor eventjes afscheid van elkaar moesten nemen, want op maandag 25 juli stond mijn eerste chemokuur gepland. Bij een informatief gesprek over de chemo werd uitgelegd dat je de eerste drie dagen van de kuur erg toxisch bent. Zo erg, dat zelfs transpiratie voor een ander al giftig is. De eerste vraag die bij mij opkwam was, wat de consequentie van deze toxiteit voor mijn honden zou kunnen zijn. De oncologie verpleegkundige kon geen antwoord op deze vraag geven. Thuis leverde een zoektocht op internet ook niets op. Toen bedacht ik mij dat er toch richtlijnen moesten zijn voor kinderen, van ouders die behandeld worden met chemo. Dat bleek het geval. Deze richtlijnen adviseren kinderen, de eerste drie dagen van de kuur, uit de buurt van de met chemo behandelde ouder te houden. Op schoot nemen, knuffelen e.d. wordt ten strengste afgeraden. Voor mij was het meteen duidelijk....... mijn vier dametjes moesten een paar dagen uit logeren. Mijn lieve vriendin Willy bood onmiddellijk aan om voor mijn viertal te willen zorgen. Hoe moeilijk ik het ook vond, vooral voor kleintje Flynn, het welzijn van mijn hondjes komt op de eerste plaats.

Helaas bleef het niet bij drie dagen zonder mijn kanjers. De bijwerkingen van de chemo waren zo heftig dat er in het weekend werd besloten mij acuut op te nemen in het ziekenhuis. Na 6 nachten ziekenhuis waren de bijwerkingen eindelijk weer onder controle en mocht ik naar huis.

Op 4 augustus was Pip jarig, ze is 10 jaar geworden. Het is ongelooflijk en ik voel mij echt een geluksvogel dat mijn Dipper deze leeftijd heeft bereikt. Pip zit sinds een paar maanden op permanente pijnmedicatie voor haar schouder en sindsdien gedraagt ze zich als een jong veulen. Helaas lag ik de 4de nog in het ziekenhuis. Maar we hadden een plan gesmeed. Tijdens het bezoekuur ben ik, compleet met infuuspaal, naar de hoofduitgang gelopen en ben buiten op een bankje gaan zitten. Ton liep naar de parkeerplaats en haalde Pip uit de auto. Ze kwam super blij naar mij toe en samen hebben we heerlijk geknuffeld. Het was een feest om op deze mooie en bijzondere dag heel even saampjes met mijn Pip te kunnen zijn. Mijn oudje is tien ..........!!!

Mijn kanjertje Pip, 10 jaar

We komen er door de omstandigheden maar niet aan toe om foto's van Flynn te maken. Dit weekend hoop ik voldoende fit te zijn om even met mijn fototoestel op stap te gaan. Daarom toch nog een paar foto’s van Flynn toen zij nog bij Anke was. Op de linker foto kun je zien dat ze goed in elkaar zit. Natuurlijk moet ze nog uitgroeien en blijft het afwachten hoe zij er uiteindelijk uit gaat zien, maar de basis is prima. De rechter foto is het laatste portretje dat Anke van haar heeft gemaakt. Ziet ze er niet schattig uit met haar hamsterwangetjes?

Flynn in stand en portret, juli 2011 (foto's Anke en Rainer Wolf)

Tijdens onze vakantie in Duitsland hebben wij een geweldige wandeling met de honden gemaakt. Deze wandeling was uitgezet langs kunstwerken in het landschap. In 2009 hebben wij in Noord Duitsland ook zo'n kunstroute gelopen. Een verslag van deze route kun je vinden onder Nieuws van december 2009. Deze wandeling had van mij de titel "Kunst und Hund" gekregen. Binnenkort dus deel II. Alvast een klein voorproefje van deze wandeling (van het kunstwerk is bijna niets te zien, maar zeg nou zelf ........die vijf Flatjes zijn toch al een kunstwerk op zich!!!)

Piusz, Harley, Saszu, Pip en Jorja

 

24 juli 2011

Mijn naam is ……..

Op 13 juli hebben Willy en ik in Duitsland het Umbra Fida K-nest getest. Het was een feestje. Allemaal ontzettend leuke puppy's, met fantastische werkkwaliteiten. Anke mag heel trots zijn op dit nest. Mijn keuze was niet moeilijk. Toen alle pups waren getest, was het overduidelijk dat teefje roze mijn nieuwe werkmaatje zou gaan worden. Wat een heerlijk vrolijk hondje, met een super goede neus en uitstekend doorzettingsvermogen. Rosie (haar bijnaam in het nest) vindt het heerlijk om samen met mij dingen te ondernemen. Een lekker stabiele pup met een geweldige kwispel. Verder ziet ze er qua uiterlijk ook nog eens veelbelovend uit. Ik ben echt super blij met haar!

Anke heeft mij de kans gegeven haar roepnaam op de stamboom te zetten. Omdat ze uit het K-nest komt, moest haar naam met een ‘K’ beginnen. Ik heb haar, net als Harley en George, naar haar moeder genoemd en officieel heet ze Khila-Flynn Umbra Fida. Flynn is haar roepnaam (ook in het geven van jongensnamen aan mijn teefjes wil ik consequent blijven).

Mijn naam is .........Khila-Flynn Umbra Fida

Ik ben Anke heel dankbaar voor dit heerlijk lieve hondje, waar ik sinds de dag dat wij naar Nederland reden al meteen een geweldige band mee heb. Ze volgt mij overal en vindt het heerlijk om samen met mij te spelen. In huis draagt ze alles wat ze vindt en komt dit met een brede kwispel al bijna bij mij brengen!@#$%........ Het is een slim meisje, dat snel leert. Ze kan al zitten, kent haar naam, kan een stukje volgen, komt meestal op de fluit en gaat soms netjes voorzitten. Overdag of ’s nachts slapen in de bench: Werkelijk je gelooft het niet, maar ook dan is het een engeltje. Alles bij elkaar een wonderpup!!!

Al met al is het weer een heel nieuw avontuur en een geweldige ontdekkingsreis met deze kleine prinses (sorry Har, maar natuurlijk blijf jij mijn über prinses). En al is dit mijn vijfde Flat wijfie, ook met haar zal ik tegen dingen aan lopen die ik nog niet eerder heb meegemaakt en waar ik hard aan zal moeten werken. Maar dat maakt elke pup altijd weer zo ontzettend leuk en leerzaam.

Pip en Harley vinden haar erg lief en corrigeren haar met een zacht grommetje wanneer Flynn iets te vrijpostig wordt. George vindt Flynn nog een beetje eng en moet nog best wennen aan de nieuwe aanwinst. Maar ook dit gaat inmiddels al een stuk beter.

Vandaag hebben Flynn en ik onze eerste puppytraining gehad. Ondanks het herfstachtige weer heeft ze zich van haar beste kant laten zien. Wat ben je dan trots op haar eerste stapjes……..

Ze komt!!!

Met alle hondjes (8 in totaal), die aan deze training meedoen, hebben Willy en ik al de eer gehad kennis te maken tijdens de puppytest. We zijn erg benieuwd of de puppyeigenaren hun kanjers in het door ons gemaakte karakterprofiel herkennen.

 

8 juli 2011

Wie van de drie?

Vorige week zijn Willy en ik een paar dagen naar Duitsland geweest. Ik heb namelijk besloten één van mijn mogelijke doelen voor dit jaar te benutten en toch voor een pup te gaan.  Maar hoe ben ik eigenlijk tot deze beslissing gekomen.

Twee jaar geleden, tijdens het Zuid-Duitse Flat Treffen, heb ik Anke Wolf leren kennen. Anke is de fokster van de Umbra Fida kennel. Tijdens deze ontmoeting heb ik ook haar Flatcoats ontmoet en op één daarvan was ik op slag verliefd. Dit Flatcoatje, genaamd Hila, is een heerlijke hond. Een snel, slim en gepassioneerd dametje, met heel veel humor.

Toen bleek dat Harley geen pups zou krijgen, moest ik op zoek naar een geschikte fokker. Een fokker die op het zelfde type Flatcoats valt. Maar wat is nou eigenlijk mijn ideale type Flatcoat? Uiteraard zijn gezondheid en karakter voor mij het allerbelangrijkste. Op werkgebied ziet mijn favoriete Flatcoat er als volgt uit: een gepassioneerde werker, met veel doorzettingsvermogen en in het bezit van een groot probleemoplossend vermogen. Een Flat die werkt met hoge snelheid en uitstekend neusgebruik. Bij dit type Flat ontkom je niet aan een bepaalde neiging tot zelfstandigheid. Deze eigenschap maakt dit type niet altijd even makkelijk voor te jagen, maar dat zie ik juist als een geweldige uitdaging.

Maar goed, weer even terug naar het begin. Na het Flat Treffen heb ik Anke nog een paar keer ontmoet en wij hebben heel veel over Flatcoats gesproken. Tijdens deze gesprekken werd mij duidelijk dat Anke en ik op één lijn zitten en op het zelfde type vallen. Toen zij mij aan het begin van dit jaar vertelde dat zij met Hila ging fokken en welke reu ze ging gebruiken, viel het laatste stukje van de puzzel op zijn plaats ........ mijn volgende Flatcoat zou er één van de Umbra Fida kennel worden.

Na de diagnose borstkanker begon ik te twijfelen of het wel verstandig was om een pup te nemen. Mijn grootste twijfel was of ik deze pup wel dát kan geven waar elke hond recht op heeft. Maar op gegeven moment werd mij duidelijk dat, juist dóór de zware omstandigheden van dit moment, dit kleintje een heel bijzonder hondje gaat worden.  Een Flatcoat waar ik natuurlijk heel veel van ga houden. Een hondje dat de hoop voor de toekomst symboliseert en een reden geeft om, hoe ziek ik mij dadelijk ook voel, er toch op uit te gaan. Het kan niet anders dan dat ik met haar een enorme band ga krijgen. Juist daardoor zal zij niets te kort komen, dat weet ik nu zeker.

Na deze beslissing te hebben genomen moest Anke natuurlijk nog worden ingelicht. Het is echt geweldig zoals zij heeft gereageerd. Ik ben haar heel dankbaar voor het vertrouwen dat zij in mij heeft.

Afgelopen weekend zijn wij dus in Duitsland geweest en hebben alle pups gezien. Het nest bestaat uit 5 reutjes en 3 teefjes. Het is een geweldig nest, waar Anke trots op kan zijn. De teefjes zijn alle drie erg leuk. Half juli gaan wij weer richting Duitsland. Willy en ik doen de puppytest en dan zal duidelijk worden welk hondje voor mij is. Tot nu toe blijft dus de vraag: Wie van de drie ……?

Wordt het teefje Roze, Oranje of Zwart??? (foto's Anke en Rainer Wolf)

Ze zal in ieder geval wat speelgoed betreft niets tekort komen. Van Willy heb ik voor elke bestraling een speeltje voor haar gekregen (in totaal 26 stuks). Lieve Wil, echt super bedankt voor dit geweldig lieve maar ook heel komische idee!!!

Heeeeeel veel speelgoed

Deze week heb ik de laatste bestralingen gekregen. Ik ben klaar met het eerste gedeelte van mijn behandeling. Nu een paar weken rust. Heel fijn want hierdoor krijg ik ook de tijd om mijn kleintje zelf te halen en haar te laten wennen aan haar nieuwe thuis. Op de 24ste juli staat de eerste puppytraining al gepland. Ik heb er zin in en kan niet wachten!

 

25 juni 2011

Just the way you are

Vandaag is mijn oogappeltje Harley jarig. Wij wensen haar broertjes Kenai, Max, Murphy, Perro en Stern en haar zusje Bretta een hele fijne dag. We hopen dat jullie vandaag flink worden verwend. Vanuit Nunspeet een hele dikke knuffel van mams Pip, zusje Harley en natuurlijk ook van ons.

Van links naar rechts Kenai, Max, Murphy, Perro, Stern en Bretta

Ik spreek vaak over Harley als mijn oogappeltje. Waarom dit is, zal ik proberen uit te leggen. Ik hou van alle drie mijn honden even veel. Zowel Pip, Harley en Jorja hebben iets moois en iets minder moois, zowel qua karakter als qua uiterlijk. Voor mij maken die minpuntjes niets uit, ik hou onvoorwaardelijk veel van mijn drietal. Maar met Harley heb ik iets speciaals. Ten eerste omdat zij mijn eerste zelf gefokte Flatcoat is. Ze is bij ons thuis geboren en deze geweldige ervaring geeft natuurlijk meteen al een sterke band.

Toen Harley nog maar net drie weken oud was, werd ze erg ziek. Ze had een flinke blaasontsteking te pakken. Ik voelde mij erg machteloos en verdrietig toen dat kleine en hulpeloze pupje zo ziek was. Maar onze band ........ werd hierdoor alleen maar sterker.

Al snel bleek dat Harley en ik elkaar in vele opzichten goed aanvoelen. Samen zijn wij een team en tijdens de training is dat goed te merken. Wij vinden het heerlijk om samen te werken. Het is elke keer weer een genot om met haar een dirigeeropdracht te doen. Door de geweldige training bij Willy is ze niet alleen heel goed dirigeerbaar, maar is haar eigen initiatief ook ruimschoots ontwikkeld. Mijn kleine zwartje zit dus goed in balans.

Samen een team

Harley geniet volop van het leven en straalt dat helemaal uit, dat is zo heerlijk om te zien. Maar ik weet zeker, juist omdat wij elkaar zo goed aanvoelen, dat zij op dit moment alle spanningen en onzekerheden in mijn leven ook voelt. Op de momenten dat ik het even moeilijk heb, lukt het haar toch iedere keer weer om mij aan het lachen te krijgen of te troosten. Ik vind dat bijzonder lief en ontroerend.

Mijn lieve Harley

Harley, een heerlijke Flatcoat. Ze heeft misschien niet de mooiste staart van de wereld, maar ik ken niet één Flatcoat met zo'n geweldig prethoofd.

Harley's prethoofd

Ik hoop dat ik mijn gevoel voor Harley goed heb kunnen omschrijven. Misschien dat dit couplet van het nummer "Just the way you are" van Bruno Mars, nog iets duidelijker maakt wat ik voor mijn kleine zwartje voel.

When I see your face

There’s not a thing that I would change

Just the way you are

And when you smile

The whole world stops and stares for a while

Cause girl you’re amazing

Just the way you are …….

 

8 juni 2011

Alpe d'HuZes

Morgen donderdag 9 juni fietst Amber van Driel de Alpe d'HuZes. Amber is een oud trainingsmaatje van mij. Samen, met onze hondjes Crady en Pip, trainden wij bij een jachthondenschool in de omgeving van Delft.

De Alpe d’Huzes, waar Amber aan deelneemt, is het jaarlijkse wielerevenement waarbij deelnemers individueel of in teamverband minimaal zes maal op één dag de Alpe d'Huez beklimmen. Niet zomaar, maar om geld op te halen voor het onderzoeksfonds van de KWF Kankerbestrijding.

De tweede beklimming van de Alpe fietst Amber speciaal voor mij. Maar haar doel is natuurlijk om het die zes keer te halen. Amber echt super bedankt en zet ´m op, het gaat je lukken!! Als je de beklimming van Amber wilt volgen kijk dan op haar site http://3ly-goes-6.blogspot.com.

Ik heb er al weer ruim twee weken bestraling op zitten. Het gaat goed en ik heb voldoende energie om tussen de ziekenhuisbezoeken door zoveel mogelijk tijd te vinden voor leuke dingen. Favoriet is natuurlijk om samen met mijn dametjes te wandelen of te trainen.

Typisch Pip

Tijdens één van deze wandelingen heeft Willy deze prachtige foto van Pip gemaakt. Bijna tien jaar en nog steeds vol energie, presteert zij het iedere wandeling weer, om zo vies mogelijk te worden. Tja, dat is nou typisch mijn Pip.

 

23 mei 2011

Doelen stellen

Elk jaar probeer ik een aantal doelen na te streven, dat geldt ook voor mijn honden.

Neem nou bijvoorbeeld mijn Pip. Zij is, met haar bijna 10 jaar, een dame op leeftijd aan het worden. Hierdoor wordt het steeds moeilijker om haar zowel lichamelijk als geestelijk in topconditie te houden. Maar toch staat dit doel elk jaar weer hoog op mijn lijstje. Mede hierdoor is Pip nog steeds in goede conditie.

Het kan natuurlijk ook gebeuren dat het niet lukt om een doel te bereiken. Zoals vorig jaar het fokken van een nestje met Harley. De door ons zo gewenste puppy's waren niet te zien op de echo en daarmee kwam aan deze droom een abrupt einde.

Dit jaar stonden weer een paar doelen op mijn verlanglijstje. Natuurlijk was het in goede conditie houden van Pip er één van. Een nieuwe pup halen, met Harley meedoen aan een paar wedstrijden en samen met Willy trainingen en workshops geven, waren voor mij ook heel belangrijk!

Maar na de diagnose borstkanker heeft het overwinnen van deze ziekte mijn hoogste prioriteit. Hierdoor word je gedwongen om te relativeren en weet ik dat het niet realistisch is om al mijn eerder gestelde doelen na te streven. Ik moet mij focussen op “het nu”. Want het allerbelangrijkste is dat ik herstel en hopelijk nog heel lang van mijn meiden kan genieten en alsnog mijn doelen kan bereiken.

Daarom voor dit jaar een open doel: kansen benutten wanneer ze zich voordoen. Samen met mijn meiden gaat dat lukken, dat weet ik zeker!

Samen met mijn meisjes

Afgelopen vrijdag heb ik te horen gekregen dat ik a.s. dinsdag mijn eerste bestraling krijg. Zes weken lang, vier maal per week naar Arnhem. Ineens wordt het feit dat ik kankerpatiënt ben concreet, maar tegelijkertijd begint nu ook mijn herstel. Ik ga ervoor!

Wil bedankt voor de foto's, je hebt ons geweldig getroffen

 

2 mei 2011

Samenwerken

Eén van Harley’s sterkste punten is dirigeren, ze vindt het heerlijk om samen te werken. Kort na mijn borstoperatie wilde ik zo snel mogelijk de training weer oppakken. Ik vind het heel belangrijk om afleiding te zoeken en niet continue aan alle nare behandelingen, die ik nog moet ondergaan, te hoeven denken.

Goed plan natuurlijk, maar ik heb tijdelijk een fysieke handicap. Ik kan mijn rechter arm nog niet optimaal benutten en dat is niet echt handig als je wilt dirigeren. Maar daar hadden Willy en ik een list op verzonnen. De afspraak was als volgt; ik zou naar links sturen en de fluitsignalen en commando’s geven. Zodra ik rechts of vooruit wilde sturen, zou ik mijn armen op mijn rug doen en zou Willy de armbewegingen maken.

Willy had een proef bedacht met een dubbele markeer en een blind. De eerste markeer viel in het water en de tweede was een markeer op een akker. De watermarkeer moest als eerste binnenkomen en hier hadden Harley en ik de hulp van Willy nog niet nodig. Daarna moest ik Harley tussen de valplek van de twee markeers door, naar een blind op een verdere akker sturen. De afstand van de blind was ruim 300 meter. Ik stuurde Harley vooruit en die ging mij iets te veel richting water, dus blies ik op de zitfluit. Nu kon Willy aan het werk, want Harley moest een stukje naar rechts. In de lijn van de blind gaf ik weer de zitfluit en met hulp van Willy gaf ik het commando "vooruit". Ze reageerde prima op de armsignalen van Willy. Met nog een paar zetten kwam Harley bij de blind, knappe hond. Hierna mocht ze de tweede markeer halen en ook die kwam snel binnen. 

Het was fantastisch om te merken hoe Harley met ons samen wilde werken, het maakte haar niets uit die "dubbel handling". Willy en ik werkten goed samen, wij voelden elkaar feilloos aan en de commando’s gingen moeiteloos in elkaar over. Het leek eigenlijk wel of wij dit altijd zo doen. Erg grappig, maar vooral heerlijk dat ik nu toch lekker kan meetrainen met mijn oogappeltje Harley.

Teamwerk (met dank aan José Nijssen en Astrid Boersma voor de foto's)

Nog even een toelichting bij de foto’s. Op de linker foto zie je dat Harley naar rechts wordt gestuurd om weer in de lijn van de blind te komen. Als je heel goed kijkt zie je haar, op de rechter foto, nog net tussen Willy’s hoofd en rechter arm. Ze is hier ongeveer 75 meter verwijderd van de blind.

Zoals belooft nog een paar foto's van onze heerlijke vakantie in Frankrijk. We waren samen met onze vrienden Beatrice en Rob en hun gouden mannen Alligean, Yonick en Lachlann. Wij hadden een week lang een strak blauwe lucht en een stralend voorjaarszonnetje. Wat een geluk en wat hebben wij genoten van de prachtige omgeving. We hebben weer heel wat mooie wandelingen gemaakt en lekker getraind met de hondjes.

Op de linker foto Pip, mijn oudje, en rechts op de trap Pip en Alligean en daaronder Lachlann, Harley, Yonick en Jorja

Links Harley lekker bij Ton op schoot en rechts een mooie foto van alle drie

Heerlijk dat onze honden het zo goed met elkaar kunnen vinden. We hebben al heel wat keren samen vakantie gevierd. Maar toch, het blijft geweldig. De goudjes vond ik helemaal braaf toen bleek dat Jorja halverwege de vakantie loops was geworden. De rust bleef toen Pip, een dag of twee later, ook had besloten loops te worden. Beatrice, Rob en de drie gouden mannen bedankt voor de heerlijke week.

 

19 april 2011

Flow of Spirits

De betekenis van mijn kennelnaam "Flow of Spirits" is: ”Bron van levensvreugde”.

Zelf vind ik het een hele mooie naam, in de eerste plaats omdat ik geen betere omschrijving zou kunnen bedenken voor mijn drie zwartjes. Ik kan zo intens van ze genieten, in huis, tijdens de wandeling of op de training, het maakt niet uit. Ik heb ze nog nooit geteld maar ik weet zeker dat ik per dag wel tientallen keren een glimlach rond mijn lippen krijg. Gekke Pip, die als ze buiten komt onmiddellijk ergens in ligt te rollen en er al meteen niet meer uitziet. Mijn oogappeltje Harley die mij wel een paar keer per dag aan het lachen krijgt met haar grapjes en dan Jorja, die met haar aandoenlijke koppie voor mij gaat zitten.

Mijn kennelnaam heeft sinds kort een nog diepere betekenis gekregen. Eind maart heb ik namelijk de diagnose borstkanker gekregen. Het komende half jaar wordt erg zwaar, maar door mijn drietal weet ik dat ik de strijd aankan. Zij zijn mijn hoop en zullen mij altijd een reden geven om, hoe ziek ik mij dadelijk ook voel, voor ze te zorgen. Juist de komende maanden zullen mijn drie dametjes daarom voor mij een heel belangrijke bron van levensvreugde zijn.

Niet alleen mijn Flatjes geven mij veel steun, maar zeker ook alle lieve mensen die ik de loop van de jaren om mij heen heb verzameld. Dank jullie wel voor al jullie berichtjes, smsjes, mailtjes, bloemen en kaartjes, het is heerlijk om zoveel steun en liefde te voelen. Ik hou jullie op de hoogte.

Een foto met mijn drie bronnetjes van levensvreugde. De foto is afgelopen maart gemaakt door mijn vriendin Beatrice Albrecht tijdens onze vakantie in Frankrijk. Binnenkort plaats ik nog een paar foto's van deze heerlijke vakantie op de site.

 

10 maart 2011

Mijn Deentje

Jorja is een bijzonder hondje. Ze ziet er aandoenlijk uit met haar grote ronde ogen en haar nog steeds puppyachtige lijfje. In huis is ze lief en eigenlijk onopvallend. Ze staat onderaan in mijn roedel. Ze vindt het heerlijk om lekker te knuffelen en tegen je aan te kruipen. Als je haar aandacht geeft rolt zij zich onmiddellijk op haar rug. Het is de bedoeling dat je dan haar buikje streelt en vaak trap ik hier natuurlijk in. Wanneer je binnenkomt, gaat zij meteen op zoek naar iets wat ze kan dragen (een speeltje, een schoen, haar kleed, het maakt niet uit) en komt dit breed kwispelend bij je brengen. Buiten loopt zij graag de hele wandeling met een balletje in haar bek, ze is dan helemaal happy. Andere honden vindt ze eigenlijk best eng. Maar ondanks dat, benadert ze een vreemde hond met hoge staart en borstel in de nek. Ze besnuffelt de hond dan met een laag kwispeltje. Maar o jee, als deze viervoeter een poging waagt om eens bij Jorja te snuffelen, dáár is ons Deentje niet van gediend. Ik roep George dan ook altijd bij me en laat haar volgen tot de vreemde hond voorbij is.

Jorja stamt af van geweldig werkende voorouders en dat is tijdens de trainingen ook goed te merken. Markeren kan ze als de beste. Een verre afstand, moeilijk terrein, het maakt niet uit, Jorja weet de valplek van het apport exact. Verder heeft Georgie ook een formidabele neus. Het is geweldig om te zien hoe zij al op verre afstand de dummy of het wild in haar neus krijgt. Lijnen lopen kan ze ook fantastisch, als ze zin heeft tenminste. Want een minder sterk puntje is samenwerken, daar houdt Jorja niet zo van. Ze werkt het liefst op haar eigen manier. Je moet dan ook van goede huizen komen om haar te overtuigen van jouw gelijk. Dit maakt het niet eenvoudig om haar te handlen. Ton heeft het hierdoor ook niet altijd even makkelijk tijdens een training. Briljante uitvoeringen van de proeven en uitvoeringen waarbij Ton echt alles uit de kast moet trekken om het apport binnen te krijgen, wisselen elkaar regelmatig af.

Al deze eigenschappen maken onze Georgina zeker niet de makkelijkste Flatcoat, maar wel een bijzonder hondje. En juist daarom hou ik heel veel van dit kleine zwarte wijfie.

Vandaag is onze Verbaan (ja, ja ook Verbaan is één van Jorja’s bijnamen) jarig. Vier jaar geleden kreeg ik van Annika de keus uit drie leverkleurige en één zwart teefje. En dat ene zwarte teefje is het geworden. Jorja, mijn Deentje, van harte gefeliciteerd met je vierde verjaardag en dat ik nog lang van je mag genieten.

Annika stuurde vandaag een lief berichtje om ons te feliciteren met Jorja's verjaardag. Als bijlage had ze onderstaande (linker) foto bijgesloten. Een foto van George met twee van haar bruine zusjes druk bezig met tuinieren. Leuk, want deze foto had ik nog niet eerder van haar gekregen.

Jorja, 4 jaar

Vorige week tijdens de ochtendwandeling waren de drie dames behoorlijk door het dollen. Met z'n drietjes renden ze over het veld en door de dekking. Pip, onze brokkenpiloot, heeft daarbij een flinke winkelhaak onder haar linker oog opgelopen. Ik zag meteen dat het gehecht moest worden. Bij de dierenarts werd eerst een los stukje huid weggeknipt en hierna kon de winkelhaak met een paar hechtingen worden gedicht. Gelukkig lijkt Pipper nergens last van te hebben, ze is net zo vrolijk en actief als anders. Maar haar koppie ziet er nu wel flink gehavend uit.

Afgelopen zondag hadden wij Yarny, de vader van Pip, op bezoek. Hij is inmiddels 13 jaar oud, maar daar merk je niets van. Hij heeft de hele wandeling met zijn dochter Pip en kleindochter Harley meegerend. Zoals altijd kwam hij zo af en toe even teruggelopen om te controleren of wij er nog waren. Net als Harley, vindt Yarny het fantastisch om tijdens de wandeling een grote stok te dragen. Gelukkig, dan heeft zijn kleindochter toch nog iéts van haar opa. Wat een heerlijke hond en hoe ontroerend om zo'n oudje nog zo fit mee te mogen maken. Yarny, ik vind je een kanjer!

Yarny heeft zijn stok even neergelegd

Volgende week gaan wij, samen met onze vrienden Rob en Beatrice en hun drie gouden mannen, een week naar Frankrijk. Eindelijk eens lekker uitrusten van alle drukte van de afgelopen maanden.

 

20 februari 2011

Voor Fidesz

Groots en moedig zijn de woorden die mij te binnen schieten, want zo heb jij jouw strijd van de afgelopen dagen gestreden. Met jouw sterke persoonlijkheid, je eigen wil, jouw onvoorstelbaar lieve karakter en je gevoelige kantjes heb ik je leren kennen en al waren de laatste dagen nog zo zwaar, jij bleef wie je was. Jouw sterke persoonlijkheid en eigen wil hebben niet alleen jezelf, maar ook Willy overtuigd dat het genoeg was ………

En nu ben je er niet meer. Mijn grote zwarte vriendin, ik mis je. Maar weet dat ik je niet vergeet en dat je naast mijn Flow een heel speciaal plekje in mijn hart hebt veroverd. Dag lieverd.

 

14 februari 2011

Mijn grote zwarte vriendin

Mijn grote zwarte vriendin Fidesz is ziek, heel erg ziek. Vier jaar geleden heb ik Fidesz leren kennen en vond haar meteen geweldig. Zij is Willy's oudste Flatcoat en inmiddels elf jaar. Fidesz is een heerlijke hond, een fantastische werker en een grote lieverd, met een geweldig karakter.

Afgelopen week is bij haar een kwaadaardige tumor in één van haar voorpoten ontdekt. Gisteren even voor de training kwam zij, ondanks de pijn, kwispelend naar mij toe gelopen, blij om mij te zien. Ach, wat was ik ontroerd.

Fidesz, met nijlgans, op de Nimrod in 2004

Donderdag wordt Fietje geopereerd. Ik duim niet alleen voor haar, maar natuurlijk ook voor Willy, dat de operatie goed verloopt en dat Fidesz door deze operatie nog een tijd pijnvrij kan genieten van haar leventje. Lieve Fie, ik denk aan je en donderdag ben ik erbij om jou en jouw vrouwtje te steunen in deze zware tijd.

 

27 januari 2011

Go with the Flow

Toen wij elf jaar geleden onze eerste Flatcoat pup ophaalden, hadden wij net een moeilijke tijd achter de rug. Wij vonden gedurende deze verdrietige periode veel steun aan de betekenis van het Engelse gezegde “Go with the Flow”. “Go with the Flow” betekent niet alleen dat je het leven moet nemen zoals het komt, maar dat je bij elk mooi moment, hoe klein dan ook, moet stil staan en genieten. Daarom kreeg onze pup de symbolische naam Flow. Van Flow hebben wij genoten en hoe……..Dit genieten heeft alleen niet lang mogen duren, Flow is maar 6 jaar geworden. Na haar overlijden hebben wij haar laten cremeren en haar urn in onze tuin in Delft begraven. Ook in Nunspeet heeft haar urn een mooi plekje gekregen in onze tuin. Wij hebben de urn begraven in het stukje bos, want Flow was dol op wandelen door de bossen. Tijdens een boswandeling kwam ze regelmatig even naar je toe en maakte een sprongetje van blijdschap. Flow, een geweldige Flatcoat, wij missen haar nog steeds…..

Van de week heb ik eindelijk weer eens tijd kunnen vinden om met Pip te trainen. De training was behoorlijk confronterend, want bij meerdere oefeningen bleek dat Pips ogen behoorlijk achteruit zijn gegaan. Het was even zoeken welke afstanden voor haar nog zichtbaar waren. Maar toen dit duidelijk was hebben we de oefeningen voor haar aangepast en toen ging het prima. Heel even had ik het moeilijk om te accepteren dat mijn Dipper oud begint te worden. Maar al snel dacht ik: “Go with the Flow”. Pip is er nog …….. daar ben ik erg dankbaar voor. Het is een kleine moeite om tijdens de trainingen de afstanden voor haar in te korten. Zo kan ze lekker blijven werken en daar geniet Pip enorm van.

Met Jorja gaat het prima. Het is zo’n lekker hondje, tijdens de wandeling super braaf en gezellig. Alleen vreemde honden blijft onze George een beetje eng vinden, maar als je haar het vertrouwen geeft dat alles okay is, heeft ons Deentje hieraan de nodige steun. Ton en George genieten samen van de trainingen bij Willy. George geniet van het leven en wij van haar. Dus ook wat George betreft: “Go with the Flow”.

Links onze lieve Flow, foto midden: "Pip, zo zie je toch helemaal niets meer!!!", rechts Jorja geniet van haar balletje

En dan Harley. De laatste paar weken zijn zwaar geweest. Op de datum dat ze was uitgerekend, wilde ze niet eten en begon overal kuilen te graven. Haar melklijsten zijn flink opgezet en ze geeft melk. Thuis is Harley down en ligt alleen maar in haar mandje. Als we wandelen, zoekt ze overal een plekje om een holletje voor “haar pups” te graven. Werken is voor haar dé manier om uit haar dip te komen. Tijdens de training was ze wel wat onzeker, maar ze heeft ook geweldig werk laten zien. Het ontroerd mij bijzonder dat het werken voor haar zo belangrijk is en dat zij hierdoor blijkbaar haar schijndracht kan vergeten. Ook nu geldt weer “Go with the Flow”: Het is verdrietig, Harley krijgt geen pups, maar tsjee, wat kan en wil dit hondje graag werken en wat worden wij hier samen blij van!!!

 

14 januari 2011

Workshops

Willy Walbeek en ik hebben al meerdere keren in Duitsland een workshop gegeven. Wij werden regelmatig benaderd of wij in Nederland hierin ook konden voorzien. Vanaf 1 januari 2011 is dat mogelijk. Wil je meer informatie, klik dan op de knop “Workshops” rechtsboven in de banner.

Klaar om in te zetten, uitleg van Willy en wachten in het zonnetje

Op 2 januari jl. was de kick off. Wij hadden een groep van 10 deelnemers in totaal, waarvan  5 combinaties met een Labrador Retriever, 4 met een Flatcoated Retriever en 1 deelnemer met een Duitse Staande Langhaar. 

Nabespreken van de oefening, inzet bij de sleep en een Flatcoat apporteert voor het eerst een eend

Het thema van de workshop was “geheugen”. We hebben door middel van diverse oefeningen aan de voorjagers laten zien hoe je het geheugen van de hond aanspreekt en traint. De oefeningen waren divers en bestonden onder andere uit slepen, markeren, verloren zoeken, appeloefeningen en lijnen lopen. Er waren hondjes bij die niet eerder hadden geapporteerd tot honden op B niveau. Voor elke combinatie werden de oefening zodanig aangepast dat het voor elke hond (en uiteraard voorjager) een uitdaging was om tot succes te komen. Want succes ……. dat is uiteraard ons doel.

Even opwarmen met een kopje soep, model apport en vooruit sturen op een lange lijn

De voorjagers waren allemaal reuze enthousiast en stonden open voor advies. Samen met hun hondjes hebben ze de hele dag hard gewerkt. Door hun inzet was het voor Willy en mij een feestje om deze workshop te geven. Twee van de Flatcoats Loesje en Magic hadden tot nu toe alleen nog maar getraind voor het Reddingshondenwerk. Tijdens de workshop bleek dat beiden teefjes echte natuurtalentjes zijn.

Apport met fazant, netjes volgen en het langhaartje wordt bedankt voor haar mooie werk

De deelnemers gaven aan het eind van de dag aan dat zij graag nog een keer aan zo’n dag willen meedoen en daarom hebben wij meteen afgesproken in de zomer weer een workshop voor deze groep te organiseren. Deze workshop krijgt het thema “Waterwerk”.

Graag willen wij iedereen bedanken voor hun geweldige inzet en enthousiasme: Bedankt Marja met Sobat, Nanette met Zara, Marjoleine met Loesje, Marjolein met Sunshine, Elly met Magic, Arnold met Yke, Petra met Belle, Cynthia met Luna, Wilma met River en Esther met Puk.
Tot slot willen wij Karin bedanken die ons de hele dag heeft geholpen en Marjoleine van Doorn voor de prachtige foto’s.

 

30 december 2010

Een plekje geven

Onze drie meiden voelen zich thuis in het nieuwe huis en genieten van de bossen in Nunspeet. Pip is nu ruim negen en gedraagt zich nog steeds als een jonge hond. Wel heeft zij besloten haar taak als roedelleidster neer te leggen en dat haar dochter Harley klaar is om deze belangrijke taak over te nemen. Jorja, ons kleine Deentje, is het hier niet mee eens en heeft een tijdje erg haar best gedaan om in aanmerking te komen voor deze functie. Uiteindelijk heeft zij ingezien en zich erbij neergelegd dat Harley toch veel meer aanleg heeft voor het leiderschap.

Ik ben er nog steeds behoorlijk stuk van dat Harley leeg is gebleven. Het blijft voor mij moeilijk te accepteren dat zo’n leuke, lieve en vooral zeer getalenteerde Flatcoat geen puppies krijgt. Vorig jaar was mijn gezondheid van dien aard dat het onverstandig was een nestje te hebben. In verband met Harleys leeftijd wist ik dat er maar één kans was op een nestje van haar. Dat deze ene kans niet zou kunnen slagen verdring je naar de achtergrond, daar kan en wil je niet over nadenken.

Achteraf weet ik zeker dat Harley drachtig is geweest, alle tekenen waren daar. Ze was wat rustiger, had erg veel trek en met drie weken begonnen haar tepeltjes behoorlijk te groeien. Maar op de dag van de echo waren er geen pups te zien. Wat een onvoorstelbare teleurstelling. Ik vond het erg moeilijk om Manuela, het baasje van Gwindo, maar ook alle mensen die op mijn lijstje voor een pup stonden op de hoogte te brengen van dit nieuws. Ik hoop echt dat zij allemaal binnenkort bij een andere fokker een geweldig Flatcoat pup kunnen ophalen.

Mijn lijn houdt nu op. Vorig jaar bleek al dat het onmogelijk zou zijn om met Jorja te fokken en nu is dus duidelijk dat ook Harley geen puppies krijgt. Hoe verdrietig ik hier ook over ben, het geeft je aan de andere kant weer nieuw inzicht. Zo vanzelfsprekend als ik het eerder heb gevonden dat Pip zeven prachtige pups op de wereld heeft gezet en de geweldige prestaties die ik samen met mijn Dippertje heb bereikt, dat blijkt nu allemaal helemaal niet zo vanzelfsprekend. Ik heb de laatste weken regelmatig een speciaal moment samen met Pip gezocht en realiseer mij nu des te meer hoe bijzonder dit alles is geweest. Ik ben mijn Pip zo ontzettend dankbaar.

Van Harley hou ik natuurlijk nog net zoveel, misschien door dit hele avontuur zelfs nog meer.

Harley blijft een fantastische Flatcoat, een Flatcoat zoals ze, vind ik, moeten zijn. Ik hoop in de toekomst weer net zo'n Flatcoat pupje te vinden om een nieuwe lijn mee op te starten, maar eerst moet ik dit verdriet een plekje geven........

Twee kanjers Harley en Pip

Ik wens alle lezers van mijn site en natuurlijk ook jullie hondjes een fantastisch en gezond 2011.

 

15 december 2010

Verdrietig nieuws

Helaas bleek vandaag op de echo dat Harley geen puppies krijgt. We zijn erg verdrietig.

 

8 december 2010

Een spannende week

Op 29 december hebben wij de deur van ons huis in Delft dichtgetrokken en zijn al onze spullen naar Nunspeet verhuisd. Het huis is bijna klaar en het wordt prachtig!!! Omdat de badkamer en de keuken nog niet klaar zijn wonen we nog niet in ons nieuwe huis, maar tijdelijk ergens anders. Vanaf 29 december hebben wij geen internet aansluiting meer. Zodra de website en de mail weer online zijn zal ik dit op mijn website vermelden.

Volgende week wordt een spannende week. We zullen niet alleen definitief in ons nieuwe huis gaan wonen, maar volgende week heb ik ook een afspraak voor de echo van Harley. Dan weten we, na vier weken wachten, of we pups van Harley en Gwindo kunnen verwachten.

Gwindo en Harley: sneeuwpret!!!

 

18 november 2010

Harley is gedekt

Sinds gisteravond zijn we weer thuis. Op dinsdag 9 november reden Willy en ik naar Duitsland, Harley was op dat moment 8 dagen loops. Ton kon helaas niet mee, hij had het te druk op zijn werk. Op woensdag had ik met Manuella afgesproken om Gwindo en Harley aan elkaar voor te stellen. Eigenlijk wel spannend, want wat zouden ze van elkaar vinden? De eerste kennismaking verliep uitstekend. Het was meteen duidelijk; Gwindo en Harley vonden elkaar erg leuk en waren heel lief voor elkaar, maar het was nog te vroeg voor een dekking. Harley is de eerste keer op de 13de dag van haar loopsheid gedekt en de dag daarna nog een keer.

De afgelopen week ben ik nog meer overtuigd dat Gwindo en Harley een geweldige combinatie vormen. Ze waren zo lief en ontroerend samen. Ze passen niet alleen qua karakter maar ook qua uiterlijk heel goed bij elkaar. Twee grote lieverds die, als alles goed verloopt, fantastische puppies krijgen. Zo rond half december weten we meer ........

Gwindo en Harley een fantastische combinatie

Naast Manu hebben wij de afgelopen week ook intensief contact met Anke Wolf, de fokster van Gwindo, gehad. Dit samenzijn heeft heel wat uurtjes mooie gesprekken en veel lol opgeleverd. We kennen elkaar nog niet zo lang maar het voelt toch nu al als een fijne vriendschap. Manu en Anke, bedankt voor jullie gastvrijheid, warmte en humor. Het was geweldig!

Tot slot wil ik Willy bedanken. Lieve Wil, bedankt dat je met mij mee bent geweest op dit bijzondere avontuur. Voor mij en ook voor Harley een avontuur om nooit te vergeten, en het avontuur is nog niet voorbij .........

Ook Manu heeft een stukje op haar site geplaatst kijk op www.flats-off-limits.de onder aktuelles.

Ben je geïnteresseerd in een pup uit deze combinatie stuur mij dan een mail.

 

3 november 2010

Hoera, Harley is loops

Op het moment dat je eruit bent welke reu je voor je teefje gaat gebruiken, wordt het spannend wanneer de dekking daadwerkelijk kan plaatsvinden. Met enige overmoed hoop je dat de loopsheid zich zo snel mogelijk, en liefst nog eerder, aandient. Naarmate de tijd verstrijkt, komt de rede weer enigszins terug en besef je dat de natuur gewoon zijn eigen gang gaat. Eind november zal echt waarschijnlijk zijn, toch? Maar ja, dan wordt mams Pip ietwat onvoorspelbaar loops en meent Harley dit niet zo maar ongemerkt voorbij te moeten laten gaan. En voila, op het moment dat je er net niet meer mee bezig bent en al je energie bijna volledig gericht is op je verhuizing naar je droomhuis in Nunspeet: Waaaahhhh, Harley is loops!!!

Jachttraining of behendigheid

Plannen worden in allerijl in gang gezet, dekreu eigenaar en aspirant pupkopers worden ingelicht. Hierdoor staat het vast dat een volgende stap op weg naar een pup waarschijnlijk al volgende week zal plaatsvinden. Wat spannend en bovenal: wat gaaf!!! Gwindo, here we come.

Doggydance of apporteertraining

Mijmerend over het gewenste nest, hoop ik uiteraard dat er gezonde maar ook voldoende puppies geboren worden om mezelf en alle aspirant pupkopers een passend hondje te kunnen bieden: reutje, teefje, zwart of misschien zelfs bruin? Een gezin met kinderen, een ervaren of beginnend voorjager, actieve buitenmensen, jong of oud? Zomaar wat overwegingen om uiteindelijk tot de juiste match tussen baas en hond te komen.

Gezinslid en/of reddingshondenwerk

Wat voor mij als fokker voorop staat is dat pupjes uit het nest van Harley en Gwindo terecht komen bij mensen die het waarderen om een mooie, vrolijke en actieve hond als gezinslid op te nemen. Er actief mee bezig zijn is voor mij het allerbelangrijkste. Hoewel Gwindo en Harley beide uit uitstekende werklijnen komen, betekent dit niet dat de pups van Gwindo en Harley alleen geschikt zijn voor de jachthondensport. Ook reddingshondenwerk, behendigheid, flyball, doggydance of gewoon dagelijks heerlijke wandelingen maken, zijn voor mij voorbeelden van actief zijn met je hond. Dit heeft een Flatcoated Retriever nodig om gezond en fit te blijven, zowel geestelijk als lichamelijk.

Een bruintje of een vakantiemaatje

Voel jij je hierdoor aangesproken en ben je geïnteresseerd in een pup van Gwindo en Harley, aarzel dan niet om contact met me op te nemen.

 

21 oktober 2010

Map Almere

Door het KNJV gewest Flevoland waren Willy Walbeek en ik, in de gelegenheid gesteld een KNJV MAP te organiseren te Almere. Een hele eer en tegelijkertijd ook een hele uitdaging! Er komt echter heel wat bij kijken om een MAP te organiseren. Dat realiseer je eigenlijk pas helemaal als je zelf eens een kijkje achter de schermen mag nemen. Gelukkig heeft Willy al heel wat jaren ervaring met het organiseren van wedstrijden en door mijn lidmaatschap bij de Jacht Commissie van de Flatcoated Retriever Club had ik ook de nodige ervaring.

Links uitleg van de keurmeester en rechts de combinatie is start klaar

Na weken van drukke voorbereiding ging op zaterdag 16 oktober om 5.00 uur de wekker. Om 6.00 uur stonden we in het veld om het wild bij de proeven te brengen. De dag van te voren hadden wij, met hulp van een paar sterke mannen, zoveel mogelijk voorbereid. Precies om 8.00 uur namen de teamcoaches de keurmeesters en overige helpers mee naar de proeven. Na het openingspraatje van Willy, gingen de deelnemers om 8.30 uur het veld in. Super, alles liep volgens planning.

Koffiepauze en één van de wachtkamers

Naar ons idee hebben wij 8 mooie MAP proeven voor de deelnemers opgezet. Wij hebben ons uiterste best gedaan om te zorgen dat de proeven heel divers waren. Hierdoor moesten de honden laten zien dat zij over goed markeervermogen, goede communicatieve vaardigheden, uitstekend neusgebruik, probleemoplossend vermogen, eigen initiatief, appèl en dirigeerbaarheid beschikten.

Gespannen op weg naar de proef en blij als de apporten binnen zijn

In de ochtend bleek bij de A1 proef al een behoorlijke selectie te zijn gemaakt. Veel A kandidaten zijn op deze proef gesneuveld en van de 18 A kandidaten bleven er nog maar 4 over. Het werd hierdoor heel spannend of wij deze dag nog een A diploma konden uitreiken.

Links een Flatcoat met haas bij een B proef en rechts een labrador met haas op de A proef

Gelukkig bleek aan het eind van de dag dat 14 van de 28 B deelnemers een MAP-B diploma hadden behaald en 2 van de 17 A kandidaten een MAP-A diploma. Hierbij willen wij jullie nogmaals heel hartelijk feliciteren met dit fantastische resultaat.

De keurmeester geeft het teken dat er geschoten mag worden en een labje komt terug met eend

Inmiddels kunnen wij terugkijken op een zeer mooie en geslaagde dag. We hebben vooral genoten van de uitstekende sfeer en het prachtige hondenwerk. Maar het belangrijkste is natuurlijk dat de deelnemers hebben genoten van de dag. We hebben in ieder geval veel blije gezichten gezien. We zijn heel dankbaar voor de vele complimenten die wij hebben ontvangen van zowel gedelegeerde, keurmeesters als deelnemers. Dat geeft echt een goed gevoel.

De catalogus wordt gelezen en een staande hond aan het werk

Tot slot willen wij langs deze weg graag iedereen nogmaals waanzinnig bedanken, die geheel onbaatzuchtig en op vrijwillige basis, met zoveel enthousiasme en met een geweldige inzet aan deze dag participeerden: Bedankt aan alle deelnemers, de gedelegeerde, de keurmeesters, de commissaris van het KNJV gewest Flevoland Christel Thiel,  het secretariaat, de geweren, de proeven coaches, de helpers, de mensen van de catering en van het jachtwinkeltje. En uiteraard ook veel dank aan Staatsbosbeheer voor het beschikbaar stellen van het terrein en de uitstekende begeleiding gedurende de dag! Jullie waren stuk voor stuk fantastisch en van doorslaggevend belang voor het welslagen van deze dag!

Felicitaties voor de winnaars in de A klasse

Ook willen wij nog Ria de Jong, Ton Jacobs, Cecil Keijzer-de Kat en José Nijssen bedanken voor de geweldige foto’s, waardoor memorabele momenten zijn vastgelegd. Enfin, voor ons absoluut voor herhaling vatbaar!

Met vriendelijke groet,
Willy Walbeek en Lenk Krispijn
ps Mocht je interesse hebben in de recapstaat, stuur mij dan een mail, dan zend ik deze zo spoedig mogelijk toe.

Links de B en rechts de A prijswinnaars

Ook op deze MAP is weer eens gebleken wat een super team Willy en ik zijn. Het maakt niet uit of wij nu samen een training of workshop geven, een puppytest doen of een wedstrijd organiseren. Wij kunnen samen heel hard en effectief werken. Samenwerken doen we als een geolied team, we hebben aan één woord genoeg en vullen elkaar aan daar waar nodig is. “Willy, bedankt!”. Het was een super gave dag!!!

Een tevreden team

30 september 2010

Vooral nieuws over andere honden

In Frankrijk, midden in de Bourgogne, was een nestje van acht Épagneul Picards geboren. Daphne Horsch kreeg de keuze uit 3 teefjes en had Willy en mij gevraagd om deze teefjes te testen. Natuurlijk waren wij meteen enthousiast. We vertrokken op zaterdag en na een reis van ongeveer 10 uur kwamen wij aan in de prachtige omgeving van de Bourgogne. De volgende ochtend was de puppytest en reden wij naar het huis van de fokker in het dorpje Dracy Le Fort. Wat een schatjes die Picards, echt helemaal geweldig. Het was erg leuk om deze bijzondere staande hondjes te testen. Van dit ras zijn er nog maar vijf in Nederland. Eén teefje voldeed helemaal aan de wensen van Daphne. Dit Franse avontuur werd voor mij helemaal bijzonder toen ik de naam van dit kleine vrolijke, actieve en enthousiaste dametje kreeg te horen. Mag ik jullie voorstellen ........

Mijn naam is Flo

Okay, de "w" van onze Flow ontbreekt en Daphne wist ook niet dat onze eerste Flatcoat zo heette. Het is bijzonder dat ik een bijdrage heb kunnen leveren aan het uitzoeken van deze geweldige pup. Die bijna dezelfde naam krijgt als onze allerliefste grande dame.

Daphne bedankt voor de uitnodiging, je gastvrijheid en je enorme hartelijkheid. En Flootje, lekker genieten, ik zie je binnenkort bij de puppytraining. Wij zaten samen met zeven honden in een huisje op een camping in Comartin. Ik vind het fantastisch hoe goed onze honden met andere honden omgaan. Een hond meer of minder in deze inmiddels hechte roedel is geen enkel probleem. Stip, de Épagneul Bleu de Picardie, heeft het ook helemaal naar zijn zin gehad. Hij voelde zich de koning te rijk met zijn zes vriendinnen. Hieronder een foto van dit geweldige zevental.

Fidesz, Harley, Saszu, Stip, Piusz, Jorja en Pip

Vanuit Duitsland kreeg ik het bericht dat Gwindo, de reu die Harley binnenkort gaat dekken, de titel Suchen Sieger heeft behaald. Om deze titel te kunnen bemachtigen heeft Gwindo meegedaan aan een dummy-proef in de F-klasse (onze B2). De onderdelen van de proef bestaan uit een verloren zoek, een dubbele markeer, een dirigeeropdracht en een walk-up met drie andere honden. Gwindo behaalde 73 van de 80 punten en dit was ruim voldoende voor de titel Suchen Sieger. Super gedaan Manuella en Gwindo. Hieronder een foto van Gwindo aan het werk.

Gwindo, komt trots met zijn dummy aan

Nog een berichtje van één van de hondjes uit de puppytraining. Amy, de Field Trial Labrador, van Hans Kingma heeft in Veendam haar eerste KNJV B diploma gehaald. Maar nu grossieren Hans en Amy in KNJV B diploma's, ze hebben er al VIER!!!

Amy, gefotografeerd door David Dalton

 

18 september 2010

Een beetje geluk

Gisteren heb Harley en ik meegedaan aan de MAP in Wijchen. Het ging lekker. Op één van de B proeven sneuvelden veel combinaties, waaronder ook veel A kandidaten. Harley bracht bij deze proef de apporten snel binnen. Goed gedaan van mijn kleine zwartje. De A proef ging ook prima. Op naar het middag programma. Eerst een B proef, een dubbel apport uit water, dat ging soepeltjes en toen door naar de tweede A proef. Het was een sleep op een konijn en hierna moest de hond gedirigeerd worden naar een fazant, die over de sleep, op ruim 200 meter lag. Binnen twee commando's zat Harley op de sleep en kwam vrij snel binnen met het konijn. Hierna zette ik haar in op de dirigeer. Ze ging in één prachtige lijn over de sleep richting fazant. De wind kwam van links. Vlak bij de fazant verdween Harley rechts uit zicht in de dekking. Ik gaf haar even de tijd om verwaaiing te krijgen van de fazant. Ik zag Harley niet uit de dekking komen en besloot haar in te fluiten. Het lukte mij hierna niet meer om haar op de valplek van de fazant te krijgen. Waarschijnlijk had ik toch, precies op het moment dat zij de fazant in haar neus kreeg, gefloten. Logisch dat ze nu niet meer te overtuigen was, dat ze wéér die kant op moest. Soms moet je in een "split-second" reageren om je hond daar te krijgen waar je wilt. De ene keer levert dit het juiste resultaat op en de andere keer nét niet. Wel had ik, na het prachtige werk van Harley op de sleep en de strakke lijn, iets meer krediet verwacht van de keurmeesters. Na een paar pogingen om haar alsnog op de fazant te krijgen moest ik haar al influiten. Maar ja, dit alles hoort nou eenmaal bij de sport, soms heb je geluk en soms niet ..............

 

16 september 2010

Nunspeet en toppertjes

De laatste weken rijden wij elk weekend naar Nunspeet en zijn hard aan het werk in ons nieuwe huis. Gelukkig was het prachtig nazomerweer en hierdoor prima uit te houden op de camping. De werkzaamheden van de aannemer verlopen op schema. De aanbouw begint vormen aan te nemen. Bijna alle leidingen voor gas, water en elektra zijn aangelegd. Het is nog een grote bouwval, maar zo langzamerhand wordt duidelijk hoe ons droomhuis er uiteindelijk uit gaat zien. Door het zachte weer lagen de meiden zo nu en dan heerlijk in de tuin en hebben alvast wat hoognodige snoeiwerkzaamheden verricht. Hun favoriete plekje in de tuin is het veldje voor ons bos.

Ons plekje op de camping ( Pip rechts op haar stretcher) en snoeiwerkzaamheden in de tuin

Afgelopen week hadden Willy en ik twee MAP oefendagen. Ton en George hebben ook meegedaan en het ging echt super. Goh, wat kan onze kleine Deen toch lekker werken. Tussen de MAP oefendagen door hebben Willy en ik tijd kunnen vinden om met onze eigen hondjes te trainen. Daar waren wij, maar ook onze honden hard aan toe. Voor mij is trainen een uitstekende manier om mijn hoofd leeg te maken, na de drukte van de afgelopen maanden. De komende weken staan in het teken van de organisatie van onze MAP in Almere, de MAP oefendagen en a.s. zaterdag vertrekken Willy en ik voor vijf dagen naar Frankrijk voor een puppytest. Een bijzonder avontuur, waarover uiteraard later meer.

Harley met haas en Saszu met gans

Er zijn inmiddels drie foto's van Apporteur toppertjes binnengekomen, die dit KNJV seizoen een diploma hebben gehaald. Els ter Vergert, uit een A groepje, heeft in Veendam en Hardenberg een eerste prijs in de A gehaald met haar Kelly, een heerlijke Field Trial Labrador. Jel Boomgaard, heeft met Ivy, een hondje uit de puppygroep, haar eerste C gehaald. Ivy, ook zo'n lekker Field Trial Labje, had de eerste prijs in Biddinghuizen. Nog een combinatie uit de puppygroep Ton Boots met zijn Jade, hebben in Enkhuizen een eerste prijs in de C gehaald en in Hulshorst een KNJV B. Jade is een traditionele Labrador, die samen met haar baasje Ton een echt team vormt. Hieronder de foto's van deze drie toppertjes.

Links Kelly trots met al haar bekers, in het midden Ivy gefotografeerd door David Dalton en recht Ton en Jade, een echt team

 

1 september 2010

MAP oefendagen

Morgen donderdag 2 september is de laatste les van dit seizoen bij de Apporteur. Sommige cursisten gaan deelnemen aan KNJV proeven en die wens ik heel veel succes. Bij een paar groepen van Willy’s Apporteur ben ik assistent trainer en natuurlijk duim ik extra hard voor de cursisten uit deze groepen. Ik zie de voorjagers en honden wekelijks en heb ervan genoten hoe de combinaties gegroeid zijn het afgelopen seizoen. Als jullie een diploma halen, zou ik het heel leuk vinden als jullie een mailtje met foto sturen, dan krijgt deze foto een ereplaats op mijn site.

Het wordt nu dus even wat rustiger met hondenwerk. Wel staan er de komende weken enkele MAP oefendagen gepland. Tijdens deze oefendagen kun je deelnemen aan 4 MAP proeven. Iedere combinatie wordt beoordeeld door een keurmeester, maar het woord "oefendag" zegt het al, het gaat om een training. Bij iedere combinatie wordt gezorgd voor succes. Door middel van een aanwijzing of een beetje hulp zorgen wij ervoor dat je alle apporten samen met je hond binnen brengt. Iedere deelnemer krijgt aan het eind van de dag een certificaat en natuurlijk wordt de dag afgesloten met een gezellige borrel. Dit jaar heeft Willy mij gevraagd om ook bij deze dagen te keuren, super leuk natuurlijk. Inmiddels hebben wij er één MAP oefendag op zitten en het was gaaf. Ik heb genoten van het hondenwerk en verheug mij nu al op de komende MAP oefendagen!!! Deze dagen staan niet alleen open voor eigen cursisten maar ook voor andere belangstellenden. Heb je zin om mee te doen, stuur mij dan een mailtje. 

Ondanks alle drukte rond ons nieuwe huis hoop ik toch nog wat tijd te vinden om met Pip en Harley én de meisjes Walbeek te kunnen trainen. Pip gaat lekker en als het zo goed blijft gaan met haar schouder dan kan zij dadelijk weer mee op jacht. Ook met Harley wil ik nog lekker blijven trainen, tot even na de dekking. Het vachtje van Harley is in topconditie, maar verder is er nog geen enkel teken dat ze loops wordt. Spannend hoor!!!

Trainen met de meisjes Krispijn en Walbeek

Verder zijn wij druk bezig met de voorbereidingen voor de MAP die Willy en ik op 16 oktober a.s. in Almere organiseren voor het KNJV gewest Flevoland. We zitten helemaal vol, het maximale aantal van 10 reserves hebben we bereikt.

Elk weekend rijden wij richting Nunspeet om te zien hoever de aannemer vordert met zijn werkzaamheden. We brengen dan wat dagen door op de camping om op zaterdag en zondag zelf te klussen. Gelukkig is het weer nu wat beter en kunnen we samen met de meiden lekker genieten van deze uitstapjes naar Nunspeet.

 

25 augustus 2010

Verbouwing Nunspeet

Op 30 juli hebben wij de sleutel van ons nieuwe huis in Nunspeet gekregen. We hebben de afgelopen weken met onze caravan op een camping in de buurt gestaan. Alles is nu gesloopt en wij ook ........

Ton op de vuilstort en graafwerkzaamheden voor de aanbouw

Het was zwaar maar ook erg leuk werk. De aannemer is vorige week begonnen met zijn werkzaamheden en de fundering voor de aanbouw is klaar. Tussen het klussen door heb ik fantastische wandelingen gemaakt in de bossen van Nunspeet. Er zijn prachtige wandelingen uitgezet waar de honden vrij mogen wandelen. De wandelingen zijn zeer afwisselend. Loof- en naaldboombos wordt afgewisseld door heidevelden en vennetjes. Ik heb meerdere keren een ree gezien. Eén keer, toen ik terug reed naar huis, stond een groep wilde zwijnen op de weg. Voor sommige van jullie niets bijzonders, maar voor mij als echt stadsmens, helemaal geweldig. Nunspeet voelt goed, ik kan niet wachten tot de verhuizing.

Onze honden kunnen niet elk moment door de tuin lopen, er ligt nog veel bouwafval en daar kunnen ze zich flink aan bezeren. Als wij in het huis bezig zijn liggen ze in de auto, geen probleem dat zijn ze gewend. Op de camping hebben we een ruime ren voor ze uitgezet en kunnen ze lekker rondscharrelen. We krijgen veel complimenten van de andere campinggasten omdat de dames zich zo keurig gedragen. Vorige week met die enorme stortbuien was het flink afzien, we konden geen droog plekje meer vinden, alles was klam en nat. Arme Pip werd hierdoor, met haar negen jaar, wat stram en stijf. Gelukkig mochten de meiden een paar dagen bij Willy logeren. Hé Wil (en Hans natuurlijk ook) super bedankt!!! Volgens mij zijn de dames weer goed verwend in huize Walbeek. Pip loopt weer als een zonnetje en heeft zelfs van de week weer mee kunnen doen bij de training. Ach, wat was ze blij en wat kan ze toch fantastisch werken. Mijn Dappertje, een wereldhond!!!

Mijn Pip, een wereldhond!!!

 

8 augustus 2010

Ringvale training

Deze week het beloofde verslag van de Ringvale training, die Willy en ik begin juli in Gomaringen Duitsland hebben gegeven. Het stukje is in het Engels, zodat alle deelnemers het verslag ook kunnen lezen.

At the Flat Treffen in August 2009 Moni asked me (Lenk) to give a dummy training for her Ringvale Flats. I liked the idea very much and agreed immediately. When concrete plans were about to be made I asked Willy to join me for this training session. She told me she would love to.

So, on the first of July we drove to Germany to give a workshop to 12 Ringvale Flatcoats. The training was on Sunday the fourth of July. On Saturday we drove with Moni to the training area. It was superb and gave us a lot of inspiration for the training. We already had made plans for training blinds, because this was one of Moni’s requests. But with this fantastic area we could make our plans even more challenging. Because of the hot weather we decided to train in the fields, on the blinds, in the morning and do some free search work in the woods in the afternoon.

On Sunday morning all participants arrived with their lovely Ringvale dogs. Some of them had dummy experience, some more than others. But there were also dogs that had no experience at all with dummy work. That would be a nice challenge for us!

Willy and I had our own stations to work on the blinds. We showed different kind of methods how to teach a dog to work on a blind. The dogs and handlers did a very good job and learned a lot in the morning. And what about little Fosca, who never did any dummy work before. She did some wonderful retrieves and, with some small instructions, handed out the dummies perfectly. She showed a lot of talent and it was really great to see her develop that fast!

At about one o’clock we had a wonderful lunch with nice local delicacies. After this lunch Willy and I wanted to train more on blinds. At the end of this training session all dogs went successfully on a long blind at more then 250 meters. Such a good job!

Unfortunately the weather had changed and now it was raining very hard. We went to the forest to do a free search with the dogs. Willy and I did a drive, with a lot of noise in the forest and left dummy's for each dog. The young and less experienced dogs were sent first. With a little help for some dogs all dummy's were picked up beautifully. After this we did another free search and put some dummy's in the branches of the trees. A lot of handlers were surprised their dogs performed this exercise so well. But they did........

At the end of this very satisfying day we all had a wonderful meal together. It’s nice to evaluate everything once more and have time to answer some questions left.

All handlers can be very proud of their dogs. They did a wonderful job at the training. Willy and I really enjoyed it and we had a lot of fun. Thank you so much Moni with Nenya and Hanni, Anette with Nelly, Jutta with Blue, Frederik with Boef, Charlotte with Fosca, Nicole with Fenja, Michael and Barbara with Sandy, Phillip with Finjo and Claudia with Finn. Thanks to our helpers Andreas, Dirk and Ton. The pictures are made by W. Sahm, they are beautiful.

At last we want to give special thanks to Moni. Thank you so much for inviting us: We loved every minute of it. As a breeder, you can be very proud that so many dogs of your two litters participated at this training. And we also want to make you a big compliment for organizing this so perfectly. We’re sure that everybody had a great time.

Some of you handlers already told us that you would love to get some more dummy training from the both of us another time. We are really looking forward to it and would love to come to Germany another time.

Lots of love,
Willy and Lenk

Nog even wat andere nieuwtjes. Op 4 augustus is Pip negen jaar geworden, negen jaar alweer, wat vliegt de tijd. Ik weet nog zo goed dat ik onze Pip ging halen bij de fokker. Omdat het weer erg goed met Pip gaat had Willy speciaal voor Pip een paar proeven uitgezet. Pip vond het heerlijk en heeft fantastisch gewerkt. Wat ben ik toch trots op mijn Dappertje.

Stern, het broertje van Harley, heeft een A diploma weten te bemachtigen. Van harte gefeliciteerd met dit fantastische resultaat Jules en Stern. Stern is naast Harley, de tweede uit het nestje van Pip, die een A diploma behaald. Daar ben ik als fokker toch heel erg trots op.

 

18 juli 2010

Genieten en ander nieuws

Hebben jullie dat nu ook, dat je zo verschrikkelijk kunt genieten van je honden. Maar niet alleen van mijn eigen honden, ook van zoveel andere honden of bezigheden met honden, kan ik intens genieten. Genieten van wat ze allemaal met en voor ons willen doen, dat is echt geweldig. Bij een puppytest, een training, het geven van een workshop, er zijn zoveel momenten........ Ik realiseer mij regelmatig wat een geweldige hobby ik heb.

Genieten van een puppytest, het samenspel tussen voorjager en hond, maar natuurlijk ook als ik zelf met mijn meiden train

Genieten van een workshop geven, een mooie prestatie van één van mijn meiden of de praktijkjacht. Wat een geweldige hobby!

Nog even wat nieuwtjes over onze drie meiden. Afgelopen dinsdag ben ik met Pip naar dr. Krooshof in Hilversum geweest. Mijn vermoeden, dat nu de rechter schouderpees geïrriteerd was bleek juist. Pip heeft een injectie Moderin in het gewricht gekregen en het is nu afwachten. Over drie weken moet ik met haar terug voor een tweede injectie. Het gaat inmiddels een stuk beter.

Met Harley heb ik lekker getraind deze week. Het gaat goed met Harley, ze wordt volwassen en je merkt dat ze goed in balans is. Tijdens de dirigeeroefeningen hebben we heerlijk contact. Het is echt een genot om met haar te werken.

Op donderdag trainen Ton en Jorja bij de Apporteur. Dit is één van de lessen waar ik ook trainer ben, dus wekelijks zie ik ze aan het werk. Zoals elke week stond ook nu een pittige dirigeeroefening op het programma. Toen Ton en George richting proef kwamen lopen was duidelijk te zien dat ze er zin in hadden. Ik laat Ton nu aan het woord: " Eerst werd het zitpunt uitgelegd. Als ik goed keek zag ik een wit bloempje op zo'n 100 meter. Dat was hem. Daarna de valplek. Ook die kon ik goed herkennen. Ok dan, voor het eerst een echte i proef. Toen Jorja goed gelokt was op het zitpunt stuurde ik haar vooruit. Jorja gaat vrij direct zitten op de zitfluit, dus ik liet haar tot vlakbij het zitpunt komen en gaf het zitcommando. De combinaties na mij zouden het erg moeilijk krijgen, want ze zat met haar kontje boven op het witte bloemetje dat nu volledig geplet was. Daarna de lijn naar de valplek. In één streep was ze bij de dummy. Wow." Wat was ik trots op allebei. Ton stond strak voor te jagen en het zag er super uit. Ja, ook dit was weer echt genieten ………

 

12 juli 2010

Weer thuis

Afgelopen zondag zijn we weer thuis gekomen na ruim een week in Duitsland te hebben doorgebracht. Op zondag 4 juli hebben Willy en ik een workshop gegeven aan twaalf Flatcoats van de Ringvale kennel van Monika Sahm. Het was een super gave dag, een verslag met foto's volgt later. Na de workshop zijn we naar een camping in het Zwarte Woud gereden. Hier hebben we genoten van de rust en zo min mogelijk doen. Door drie redenen werden we hiertoe gedwongen. Ten eerste had Piusz, één van Willy's honden, de dag voor de workshop een teen gebroken, toen ze samen met de andere vijf dames van een stenen trap rende. Vreselijk, wat had ze een pijn. Gelukkig konden wij met spoed bij de dierenarts van Moni terecht. Op de röntgenfoto was duidelijk een flinke breuk te zien. Arme Piusz.

Arme Piusz met haar gebroken teen

Ten tweede loopt Pip al een paar weken niet goed. Ik heb dr. Krooshof gebeld en voor morgen een afspraak gemaakt om Pip weer eens helemaal na te laten kijken. Ik hoop dat het meevalt. Verder zorgt uiteraard de enorme hitte, van de afgelopen dagen, ook voor gedwongen rust. Gelukkig hadden we geen enkel probleem met deze verplichte rust. We zijn hierdoor weer helemaal bijgekomen van alle drukte.

Pip en Jorja zijn even lekker afgekoeld bij een watervalletje

Twee nieuwtje over Gwindo, de toekomstige partner van Harley (zie Nesten). Zeven weken geleden zijn de eerste pups van Gwindo geboren. Zijn baasje Manuela heeft het nestje bezocht en mij een uitgebreid verslag gezonden. Ze is erg enthousiast over het 10-tal. Het zijn vrolijke, actieve mensgerichte hondjes. Volgens Manu zijn het echte doorzettertjes. Kijk, daar hou ik nou van!!! Ik kreeg wat foto's van Manu toegezonden, zijn het geen schatjes? De aankondiging van het nest van Gwindo en Harley staat nu ook op de site van Manu (zie www.flat-of-limits.de, onder Aktuelles).

De pups van Gwindo, zijn ze niet geweldig

Verder mailde Manu dat ze met Gwindo aan twee Working Testen heeft deelgenomen. Voor de eerste keer in de Fortgeschrittene Klasse (onze B2). Gwindo heeft één test met de kwalificatie Goed en de andere met een Zeer Goed behaald. Ik ben trots op het mannetje.

Tot slot nog een berichtje over Stern, één van de broertje van Harley. Stern heeft afgelopen zondag aan de Finale OWT in Vught deelgenomen in de Open Klasse. Hij is bij de laatste 10 geëindigd. Een uitstekende prestatie!!!

 

28 juni 2010

Honden, honden en nog eens honden

De laatste weken had ik het erg druk. Niet met mijn eigen meiden, maar met allerlei andere hondenactiviteiten. Afgelopen zaterdag heb ik gekeurd bij een Onderlinge KNJV proef in Lelystad. Ik heb het volgen en uitsturen mogen keuren. Het was gaaf om te doen en ik heb erg genoten van alle honden. Er deden ook hele jonge hondjes mee en voor sommige was het uitsturen nog net iets te moeilijk. Ik heb mijn best gedaan om zoveel mogelijk tips aan de deelnemers mee te geven. Later op de dag heb ik samen met Piet Schaafsma en Willy Walbeek de dirigeerproef gekeurd. Ook dat was erg leuk om te doen. Er was één deelneemster, met een Flatcoat Retriever teefje, die een voldoende haalde voor het dirigeren. Gefeliciteerd Cecil en Tipper, dit geeft jullie vast veel vertrouwen voor het komende KNJV seizoen!!

Willy en ik hadden de afgelopen weken 3 puppytesten in onze agenda staan. We hebben een nestje Epagneul Bleu de Picardie en een nestje Weimeraners getest. Morgen weer een test, maar nu gaat het om een nest Chesapeake Bay Retrievers. Ik vind het fantastisch leuk om te doen. Tijdens de test blijkt elk hondje zijn eigen persoonlijkheid te hebben. Dit vind ik iedere keer weer zo fascinerend en ontroerend.

Puppytest Epagneul bleu de Picardie

A.s. woensdag rijden Willy en ik naar Duitsland om hier een training te geven aan 12 Flatcoats, gefokt door Monika Sahm van de Ringvale kennel. Dat wordt natuurlijk weer een feestje, zoveel Flatjes bij elkaar. Een verslag van de training volgt uiteraard. Ton reist ons een paar dagen later achterna. We plakken er namelijk nog een paar dagen vakantie aan vast. Als we terug zijn uit Duitsland krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis in Nunspeet. We gaan zelf al het sloopwerk doen. Als wij hiermee klaar zijn kan de aannemer aan de slag. Het wordt een drukke tijd.

 

25 juni 2010

Harley, Yarny en Max

Vandaag is Harley jarig, ze is al weer vijf jaar geworden. Onze felicitaties gaan ook uit naar zusje Bretta en broertjes, Max, Kenai, Perro, Stern en Murphy. Om dit te vieren hebben we een extra lange wandeling gemaakt met ons drietal. Bij thuiskomst zijn onze meiden verwend met een flinke punt van de traditionele Flow of Spirits taart.

Het was van de week uitstekend weer om foto's te maken, dus ben ik weer eens op pad gegaan met mijn camera. Het was de hoogste tijd om weer eens een portretfoto van Harley te maken. Hieronder zien jullie het resultaat, ik ben erg tevreden.

Harley een heerlijk hondje

Van de week zijn Luitgard en Yarny mee geweest op de wandeling. Yarny is de vader van Pip en dus de opa van Harley. Hij is inmiddels 12,5 jaar oud, maar nog steeds in uitstekende conditie. Luitgard vertelde dat hij na de wandeling de laatste tijd wat stijfjes is. Hij ziet er nog super uit. Als je goed kijkt, zie je alleen een paar grijze haren op zijn kin. Yarny, een echte Flatcoat, hij vindt het leven nog steeds één groot feest!!!

Yarny 12,5 jaar

Afgelopen zondag hebben we getraind met drie Flatcoats Harley, Max en Sobat. Max is één van de broertjes van Harley. Willy was speciaal naar Delft gereden voor een training. We begonnen met een sleep op een konijn. Max had nog nooit wild opgepakt en Sobat had geen ervaring met een konijnensleep. Allebei de mannen hebben de sleepprima gelopen. Max gaf het konijn zelfs model af, echt helemaal geweldig!!! Hierna stonden we op linie om twaalf dummy's te markeren, die in het hoge gras terecht kwamen. Toen alle dummy's lagen moesten de honden om beurten werken. Alle dummiy's kwamen binnen, een hele mooie prestatie van alle drie, want het waren zeker geen eenvoudige apporten. Het is erg leuk om in het werken van Max de stijl van mams Pip terug te zien. Het was gezellige dag en een gave en leerzame training. Super bedankt, Wil!!!

Max, lijkt qua uiterlijk ook veel op Pip

 

13 juni 2010

Goed nieuws en minder goed nieuws

Van de week lag mijn, door de Begeleidingscommissie van de Flatcoated Retriever Club, goedgekeurde Fokplan in de bus. De goedkeuring is gegeven ondanks dat het oogonderzoek van Halvor niet helemaal in orde bleek. Een flinke tegenvaller. Naar mijn mening streef je, wanneer je fokt, naar een ideale combinatie. Natuurlijk is het onmogelijk om alles uit te sluiten en is over heel wat erfelijke aandoeningen nog veel onbekend. Maar als bij onderzoek blijkt dat iets niet optimaal is, dan moet je dit naar mijn idee niet opzoeken.

Daarom heb ik besloten voor mijn reserve reu Gwindo Umbra Fida te kiezen. Gwindo en Harley hebben elkaar nog niet “live” ontmoet, maar ik weet zeker dat Gwindo bij Harley in de smaak valt. Gwindo heb ik inmiddels meerdere keren aan het werk gezien. Deze mooie, vriendelijke en elegante reu, is mij opgevallen door zijn waanzinnige stijl van werken. Hij heeft een prachtige stamboom, met oude werklijnen zoals Trioaks en Waverton.

Zijn gezondheids- en werkresultaten zien er super uit. Op showgebied doet Gwindo het ook uitstekend. Op 29 maart jl. is hij zelfs Duits kampioen geworden, dus met zijn uiterlijk zit het ook helemaal goed.

Ik verwacht uit deze combinatie vriendelijke, stabiele en passievolle honden. De gezondheidsuitslagen van beiden ouderdieren zijn optimaal. Door het elegante uiterlijk van Gwindo is deze combinatie qua uiterlijk ook veelbelovend.

Voor meer informatie over deze combinatie kijk op pagina Nesten en Harley.

Gwindo een heerlijke werkende hond met een super uiterlijk

Vandaag ben ik naar de Clubmatch van de Flatcoated Retriever Club geweest. Willy heeft Harley geshowd en het resultaat is een Zeer Goed. Harley vond het enig om samen met Willy in de ring te staan en heeft haar mooiste kwispel laten zien. Wil super bedankt!!!

Willy met Harley in de ring

 

5 juni 2010

Verhuizen, Bretta, Pip en MAP Almere!

Aan het eind van het jaar gaan wij verhuizen naar Nunspeet. We verlaten de drukke randstad en gaan op de Veluwe wonen. Ons mooie huis in Delft vonden we toch wel erg groot en de drukte van de randstad begon ons hoe langer hoe meer tegen te staan. Natuurlijk was één van onze wensen, bij de zoektocht naar een ander huis, een grote tuin voor onze drie Flatcoat meiden. Verder hadden we bij de zoekcriteria, qua ligging gekozen voor de optie “aan de bosrand”.  Het huis wat we hebben gekocht voldoet aan al onze wensen. Het is een huis uit de jaren 30, ligt in een geweldig villawijkje, heeft een grote tuin, een garage en ligt aan de bosrand!!! In augustus gaat een aannemer aan de slag, want we hebben grootse plannen. Als alles volgens planning verloopt is de verbouwing in december klaar en kunnen wij voor de kerst verhuizen naar ons droomhuis.

Ons nieuwe huis in Nunspeet

De omgeving in Nunspeet is geweldig, je kunt in dit bosrijke gebied fantastische wandelingen maken. Aan de vele uurtjes in de auto (en alle files) om naar de trainingen te rijden komt ook een eind, Almere ligt op een half uur rijden en files ....... die kennen ze daar niet!!!

Van de week kreeg ik van Joke en Anton een foto van Bretta, een dochter van Pip. Bretta lijkt echt als twee druppels water op haar moeder.

Bretta sprekend haar moeder

Met moeder Pip, onze brokkenpiloot, gaat het gelukkig weer wat beter. Ik start de wandeling, de eerste vijf minuutjes, aan de lijn, zodat zij haar spieren warm kan lopen. De pijnstillers worden langzamerhand afgebouwd. Het lijkt de goede kant op te gaan.

Dan nog even een berichtje over de MAP die Willy en ik op 16 oktober a.s. in Almere organiseren. Vanaf a.s. maandag 7 juni is de inschrijving geopend. Stuur vanaf die datum een mailtje naar willywalbeek@upcmail.nl en het inschrijfformulier wordt naar je toegezonden. Let op: eerder ontvangen mailtjes kunnen wij, volgens een vastgestelde procedure, niet in behandeling nemen.

 

30 mei 2010

Veel nieuws!

Deze week veel nieuwtjes. Pip heeft vorige week haar linker (geopereerde) schouder overbelast. Na de donderdagmiddagtraining zaten wij heerlijk op een steiger na te genieten van het avondzonnetje. De honden liepen lekker te scharrelen. Pip sprong een paar keer van de steiger en was druk bezig een autoband op de kant te trekken. Het zag er geweldig uit, zo fanatiek als ze dan bezig is. Maar voor haar schouder bleek dit veel te veel. Sinds die avond loopt ze kreupel, arme Pip. Ze krijgt nu dagelijks pijnstillers en zo langzamerhand gaat het weer ietsje beter. Ik voel me behoorlijk schuldig, ik had haar donderdagavond echt moeten afremmen, want zelf stelt ze geen enkele grens.

Harley heb ik ingeschreven voor de Clubmatch van de Flatcoated Retriever Club. Het leek mij leuk om haar voor het nestje (zie Nesten) nog eens mee te nemen naar een show. Willy heeft aangeboden Harley voor te brengen. Harley is geplukt en ziet er weer helemaal piekfijn uit. Nou ja piekfijn ...... dat is op dit moment niet helemaal mogelijk, want Harley is in "bikini" en heeft dus zo goed als geen vacht. Het nieuwe haar begint al wat door te komen, maar op de Clubmatch is haar "jasje" nog zeker niet optimaal. We zien wel, in ieder geval gaan we er een gezellige dag van maken.

Harley's oortjes worden geplukt

Met Jorja gaat het prima. Ton en George gaan regelmatig op stap om te trainen. De band tussen de twee wordt hierdoor ook steeds sterker. Jorja is een heerlijk werkhondje, maar wel een pittige dametje. Ton heeft zijn handen zo nu en dan ook vol aan ons ondeugende Deentje. Het belangrijkste is dat ze ze samen genieten en dat doen ze zeker!

Op zondag 20 juni a.s. is er weer een Nestreünie van de kids van Pip. Ik heb alle baasjes een mailtje gestuurd en we gaan er weer een feestje van maken!!! Natuurlijk gaan we een mooie wandeling maken en een paar leuke jachtproefjes doen. Ik verheug enorm op deze dag.

Stern, één van Harley's broertjes, heeft bij de OWT (Orweja Working Test) in Beesd een derde plaats behaald in de Open Klasse. Heel knap! Door deze mooie prestatie mag Stern meedoen aan de Finale Wedstrijd bij de OWT in Vugt. Deze Finale is op 11 juli a.s. I keep my fingers crossed!!!

Nog een laatste nieuwtje; misschien hebben jullie het al in De Jager gelezen. Op zaterdag 16 oktober a.s. organiseren Willy en ik een MAP in Almere voor het KNJV gewest Flevoland. Wij hebben er erg veel zin in en gaan er een super gave dag van maken. Wil je ook meedoen aan deze MAP, dan kun je vanaf maandag 7 juni a.s. een mailtje sturen naar willywalbeek@upcmail.nl.

 

24 mei 2010

Genieten van oud en jong

Vorig weekend ben ik naar de VUT-dag van de Nederlandse Labrador vereniging geweest en het afgelopen weekend heb ik geholpen bij een Nestrëunie. Het draaide bij deze twee dagen niet om mijn eigen meiden, maar om twee Walbeek Flatjes.

Wat heb ik genoten van Fidesz op de VUT-dag in Tull en 't Waal. Fie heeft laten zien dat zij nog steeds heel goed en graag werkt. Je merkt wel dat ze wat minder ziet en hoort, maar alle apporten kwamen binnen. Willy heeft zelf een verslagje geschreven.

" Zaterdag 15 mei was het dan eindelijk zover: De VUT-dag van de Nederlandse Labrador Vereniging voor honden vanaf 8 jaar, die niet (meer) actief zijn in het (apporteer)wedstrijdwezen. Vorig jaar ging het helaas niet door, maar dit jaar wilde ik heel graag met mijn veteraan Fidesz, inmiddels 11 jaar! en oma, deelnemen aan dit festijn. Aangemoedigd door mijn enthousiaste coach voor de dag, Lenk, en vol goede moed gingen wij bij dag en ontij op weg naar Tull en ’t Waal, waar het heuglijke feit zou plaatsvinden. Bij aankomst bleek al meteen dat het een gezellige dag zou worden. Alle deelnemers, met ‘Vutters’, waren super relaxed en van competitiestrijd was totaal geen sprake. Integendeel, iedereen was puur geïnteresseerd in elkaars oudje en ontroering, over wat deze inmiddels zeer ervaren rotten in het vak nog konden presteren, overheerste alom. En ondanks achteruitgang van oog- en oorcapaciteit, was dit dan ook zeker niet gering. Na vijf jaar niet meer actief te zijn geweest op wedstrijden, had Fidesz geen benul van wat haar te wachten stond. Wie haar nog kent uit de wedstrijden, weet dat zij er gewoonte van maakte mijn arm bij het oplopen naar een proef tot zeker dubbele lengte te vergroten. Groot was dan ook mijn verbazing dat dit voor aanvang van de eerste proef niet gebeurde. Maar dit veranderde al snel ........

Samen genieten

Bij onze eerste proef, bij Theo Verveer, moest ik Fidesz voor een ‘jachthutje’ op post zetten en zelf er achter gaan zitten. Hierna klonk een schot en werd een markeer gegooid. Op dit schot zag ik de nek van Fidesz twee keer zo lang worden. Daarna was de bedoeling dat er een tweede schot zou vallen, maar het betreffende pistool weigerde dienst, en een bescheiden “pang” was het gevolg. Dit zei mijn oudje niets en ik zag aan haar dat het hierop volgende markeerapport niet werd opgemerkt. Met enig solide dirigeerwerk kwamen de apporten toch binnen en was ik trots als een pauw. Hierna was Fidesz ‘wakker’ geworden en wist ze weer precies wat de bedoeling was. Zo gaaf om te zien hoe mijn oudje hiervan genoot.
Op de tweede proef, met keurmeester Bap Meersman, was het de bedoeling dat de hond werd gedirigeerd op een sleep. Als de hond op de terugweg was met de eend, viel er een schot met een markeerapport in water. De wind stond dusdanig dat Fidesz reeds op het inzetpunt verwaaiing kreeg van het eindpunt van de sleep. De neuzen van de oudjes werken doorgaans nog voortreffelijk! Toch lukte het me om Fidesz naar het begin van de sleep te dirigeren en ze werkte het spoor daarna feilloos uit. Ook de markeer werd goed opgemerkt en kwam daarna vlot binnen. “Good girl!!!!” Hierna volgde een proef, met keurmeester Cees Tinga, met een walk-up. Hiervoor voelde ik toch enige spanning, want volgen is iets wat ik de laatste jaren niet meer echt heb gepraktiseerd met mijn oudje. Ze volgt immers altijd als een soort van schaduw, dus waarom zou ik?
De opdracht bestond uit volgen totdat er een schot met markeerapport volgde, daarna verder volgen tot er weer een schot met markeerapport volgde en dan nog een stukje verder volgen. Dit gebeuren geschiedde met drie honden op linie en na één ronde werd er gewisseld van positie en werd het circus opnieuw voltrokken. Daarna werd hetzelfde nog eens herhaald. De opdracht was uiteraard steadiness en daarbij kruislings markeren en respecteren. Fidesz deed dit zeker niet onverdienstelijk. Uiteraard liep ze één hondje voor, was redelijk excited, maar ook super alert. De markeerapporten deed ze feilloos en ze sprong niet in. Wauw, dat ze dit nog liet zien! De vierde proef, bij Ada Schoenmaker, betrof een markeerapport uit water, met een markeerapport op de terugweg, op schot op een soort van landtong met ruige dekking. Ook dit kwam vlot binnen. Als laatste was de proef bij Sietze de Jong. Dit betrof een scurry: In het bos, op circa 25 à 30 meter diepte, lagen 10 dummies vrij dicht op elkaar verstopt. Aan de diverse combinaties de opdracht om zoveel mogelijk dummies binnen te halen, met een tijdslimiet van 5 minuten. Samen slaagden we erin om het respectabele aantal van 9 dummies binnen te brengen.

Links Fie's neus doet het nog prima en rechts de prijswinnaars van de F(idesz)UT dag

Hierna waren de proeven klaar en restte ons deelnemers en aanhang nog slechts genieten van het mooie weer, de gastvrije catering en elkaars gemoedelijke gezelschap. Zomerse taferelen, met gepaard gaand genot van een heerlijk roseetje, over vroegere tijden mijmerende retrievers en bijbehorende voorjagers, werd de dag nog even gezellig doorgenomen. Al met al één groot feest. En toen was er ook nog de gebruikelijke prijsuitreiking. Tot mijn grote verbazing waren Fidesz en ik eerste geworden. Ondanks het ontbreken van elk competitie-element, toch wel zeer ontroerend ........ De bijbehorende bekers hebben inmiddels een prachtig plaatsje gekregen in onze speciaal daarvoor bestemde kasten.
Al met al was dit voor Fidesz en mij een geweldige dag! Ik heb mijn kanjer Fidesz nog een extra knuffel gegeven en dank ook mijn coach en lieve vriendin Lenk voor deze fantastische dag. Wat mij betreft is dit zeker voor herhaling vatbaar, ongeacht de resultaten. En ook de organisatie wil ik bij deze nog heel hartelijk bedanken. Alles verliep gladjes en vlot. Mijn complimenten!
En terugkomend op de titel van dit verslag, hebben Lenk en ik deze VUT-dag omgedoopt tot de F(idesz)UT-dag. Dat verdient ze!!!!"

Willy Walbeek

Er deden heel wat Flatjes mee aan de VUT dag en alle Flats hebben goed gepresteerd. Ons ras heeft weer eens laten zien dat zij lang jong blijven en hoe oud ze ook zijn, het werken verleren ze niet!!! Goed gedaan Macey, Yamy, Yonas en Kira. En Fie ....... die had dus de eerste prijs!!!

Gisteren was de Nestrëunie van het laatste Xquiszt nest. Willy had mij gevraagd of ik wilde helpen. De jongste telg van Willy, Saszu zie ik regelmatig aan het werk, en werken kan deze kleine Xquiszt spruit. Daarom was ik natuurlijk razend benieuwd naar haar broertjes Janosz, Mack en Thibauld. Ik kan jullie vertellen ........ het was een genot om deze drie mannen aan het werk te zien.

Op de linker foto Saszu en rechts Janosz

Links Mack in actie en rechts Thibauld

Net als Saszu zijn Janosz, Mack en Thibauld gepassioneerde Flatcoats, die zelfverzekerd en met een hoge snelheid werken. Het zijn vriendelijke en enthousiaste honden. Een nest naar mijn hart! Door het geweldige weer konden wij de dag afsluiten in het veld met een drankje en heerlijke hapjes van de barbeque. Het was een gave dag!

 

6 mei 2010

Fokplan gewijzigd

Al enige tijd maakten Ton en ik ons zorgen om Jorja: ze wilde maar niet loops worden. Een paar maanden geleden zijn wij met haar naar de dierenarts geweest. Ze is helemaal nagekeken en er werd niets afwijkends gevonden. Gelukkig maar!!! Twee maanden later was George echter nog steeds niet loops. Wij wilden toen duidelijkheid en daarom werd een afspraak gemaakt bij De Faculteit voor Diergeneeskunde in Utrecht. Ons bezoek aan de Faculteit en alle onderzoeken wijzen uit dat de kans op een nestje met Jorja zo goed als uitgesloten is. We kunnen haar laten behandelen, maar kunstmatig ingrijpen is voor ons geen optie. Nee, voor ons voelt het alsof de natuur heeft besloten. Uiteraard zijn wij erg geschrokken van dit bericht, maar gelukkig heeft Jorja nergens last van en gaat ze net zo vrolijk als altijd door het leven.

Maar wat nu met onze fokplannen ........

Net nadat wij deze uitslagen hadden gekregen ging ik samen met Willy naar Duitsland voor de Easter Training. Wij zouden tijdens de training gebruik maken van het jachtveld van Alfred, één van de deelnemers. Alfred heeft een leuke reu genaamd Halvor. Halvor had ik al bij een eerder bezoek aan Duitsland gezien. Ik ben erg gecharmeerd van deze jonge, vrolijke en goedwerkende reu. Toen wij de dag voor de workshop het jachtveld van Alfred kwamen inspecteren liep Halvor lekker te struinen door het jachtveld. Onze zes meiden mochten ook even lekker rennen en werden uit de auto gehaald. Toen gebeurde er iets bijzonders ……: Halvor en Harley zochten elkaar direct op. Ze deden vanaf dat moment alles samen en waren helemaal happy met elkaar. Ze renden achter elkaar aan, sprongen op en over grote grasrollen en hadden de tijd van hun leven. Ik kon mijn ogen niet van deze twee afhouden. Later, toen ik samen met Willy weer in de auto zat, bleken wij precies de zelfde gedachte te hebben: “De natuur heeft wederom besloten ……: Halvor en Harley hebben elkaar uitgekozen”.

Uiteraard neem je dan geen impulsieve beslissing, alleen op basis van een goed gevoel. Een emotioneel moeilijke periode van heroverweging en rationele argumentatie volgde. Eerder hadden wij besloten de roedel niet met een pup van Harley uit te breiden omdat de honden dan qua leeftijd vrij dicht, en in onze optiek té dicht, op elkaar zouden zitten. Die keuze konden wij indertijd maken omdat wij dachten nóg een heerlijk werkhondje te hebben waarmee wij konden fokken. Maar na de nare berichten uit Utrecht, lag de zaak natuurlijk heel anders. Het zou een keuze worden tussen niet fokken of toch een nestje met Harley.

Thuis gekomen heb ik de stambomen, gezondheidsgegevens en werkkwalificaties van Halvor en Harley naast elkaar neergelegd. De keuze was toen al snel niet moeilijk meer: Halvor is het schaap met de vijf poten voor onze Harley. Tijdens Harley’s eerstvolgende loopsheid, zal zij dan ook door Halvor worden gedekt. De fokaanvraag heb ik deze week naar de Begeleidingscommissie van de FRC gezonden.

Sommige dingen in het leven kun je niet plannen. Dat blijkt maar weer. Nu ik de eerste teleurstelling over het niet fokken met Jorja enigszins heb verwerkt, ben ik ontzettend blij dat Harley een nestje zal krijgen. Harley is een heerlijke hond, een lieverd en een fantastische werkhond. Ik vind het echt geweldig dat zij pups krijgt. En Pip …… Pip wordt oma!!!!

 

1 mei 2010

Tijd om zelf te trainen

Deze week heb ik eindelijk weer eens tijd kunnen vinden om zelf te trainen. Eerst met de mannen van de oude woensdagmiddaggroep van Willy, het oude trainingsgroepje van Pip. Een paar keer per jaar komen wij nog bij elkaar. Willy had een weer enkele pittige proeven bedacht, maar daar kijken de mannen niet vreemd meer van op. Na de training gingen wij naar de jachthut van Piet. Daar stond de borrel voor ons klaar en werden wij getrakteerd op een heerlijke maaltijd. Het was weer ouderwets gezellig. Bedankt Willy, Piet, Herman en Pieter!!!

Pieter met Daisy, Herman met Marly en Piet met Dienja

Later deze week heb ik nog een keer samen met Willy getraind. We hebben een paar gave dirigeerproeven gedaan. Pip ging lekker, die geniet zo als zij aan het werk mag. Bij Harley zit de balans tussen dirigeren en eigen initiatief er goed in. Maar deze keer had mijn kleine zwartje iets te veel eigen initiatief. Nadat ik haar tot de orde had geroepen, ging het weer super!!! Ik ging met een heel voldaan gevoel naar huis.

Links Pip en rechts Harley met bumper

Ton en George hebben deze week nog niet getraind. Maar met al die vrije dagen in het vooruitzicht, komt daar zeker verandering in. George heeft zich in ieder geval alvast goed voorbereid op deze trainingen.

George's voorbereiding op de training

 

23 april 2010

Training Coburg Duitsland

Afgelopen paasweekend hebben Willy en ik een workshop gegeven in Coburg, Duitsland. Om ook alle deelnemers de gelegenheid te geven dit verslag te lezen, deze keer de tekst in het Engels.

Easter training Coburg Germany

Anke and Rainer Wolf from the Umbra Fida kennel and Birgit Pfeifer from the Whispering Wind kennel invited Willy and me to give a Dummy Seminar. We are very proud with this invitation.

The Friday before Easter we arrived so we had some time to inspect the two training areas. The first area, the hunting area of Anke and Rainer, was for the training on Saturday. The second place, the hunting area of one of the participants (Alfred), was for the Sunday training. Both areas were very inspiring and suited us perfectly.

On Saturday morning we met all 16 participants. Two made a long drive from Austria and two from Switzerland. All dogs were Flatcoated Retrievers except for one Golden Retriever. There were three different levels. The youngest ones were the Beginners, then the Anfänger (Intermediates) and the most advanced group were the Fortgeschrittene (Advanced).
We divided the participants in two groups of 8 handler/dog combinations. One group went with Willy for a training session and the other one with Lenk.

Nadja and Cosmo, Alfred and Halvor and Stefan and Erin

We were told that blinds in Germany are mostly trained by leaving a dummy behind, walk with the dog away from it and send him back for it.
Willy started with introducing another method to train blinds. For this purpose a beacon was used as an identification point. Because the area was accidentated a chair was used to put it higher and make it more visible. The advantage of this method is that one can build greater distance much faster. By making the identification point smaller or increasing the distance, the dog doesn’t have support of it entering the blind, but only when he proceeds on it. Of course the training level of the various dogs was taken into account. But in the end all combinations could hold a blind with obstacles for about 110 yards at one command, with no help of an identification point (only by memory). To prevent carrying too much weight we brought American bumpers to the seminar. We were told that wouldn’t be a problem, but in practice this resulted in another training purpose.
A lot of dogs didn’t want to fetch the bumpers. According to their handlers they were unknown to them. For us it was more a sign of poor training of an important basic training principle; teaching the hold command. If done properly a dog should fetch anything, no matter what. Of course this is a personal opinion, but it certainly lead to some worthy discussions and maybe points to think about in further training. After getting accustomed to these bumpers all dogs retrieved them beautifully. High five for the handlers and the dogs for their endurance!!!! But after this experience with the bumpers we decided to skip them for the rest of the weekend.

Claudia and Mali and Christine and Neil

Lenk’s training focused on a free search in the forest. First there was a drive through the woods. The drivers left a dummy for all dogs. The youngest dogs started first. For some dogs it was hard to take distance from their handler. But after some help all dogs succeeded in finding a dummy.
After this search we trained a blind in the woods. Of course the blind was adjusted for each level. There was still some time left and so there was a double mark in the forest. The first mark was quite far in the woods and when the dog came in from the first mark, the second mark was thrown. Again some dogs had a bit of a problem with the distance of the marks.
There was a small discussion about the second mark. One of the handlers told the helper (of the second mark) to make noise until the dog looked in the right direction before throwing the dummy. One can argue about this. This should only be done in a training situation, when the dog has to be teached to pay attention to his surroundings all the time and be alert for other pieces of game to be shot. But in practical hunting it never occurs that the gunman waits until the dog looks in the right direction. So a hunting dog has to learn to mark not only by sight but also by sound. 

When we were both ready we switched groups.

Julia and Aiden and Anke is having fun

After this morning session we all had a lovely lunch together. There were some delicious sandwiches, cakes and pies. Most of it was homemade, with local products. This wonderful lunch gave us a lot of new energy for the next training session.

For the afternoon we made a test moment to see if handlers and dogs had learned from the morning session. We explained that we would give points. Willy worked further on the blinds by using the same fall but adding diversions and changing the angulation of entering the blind.
For all the training levels the identification point was removed and therefore the only support for the handlers and their dogs was given by memory. But most difficulty was formed by another entry point, with different angulations and the adding of diversions. Of course the distance to the fall was adjusted to every training level. The diversion for the Beginners was formed by a mark, thrown when the dog was returning from the blind.
For the Anfänger there was a mark thrown prior to the blind and another mark on returning from the blind. The first mark had to be picked up after getting the blind. The Fortgeschrittene had to do a triple retrieve as well. First a retired mark was thrown at a ploughed acre, a little bit downhill, and when returning from the blind there was another mark. The order of picking up was; first the blind, then the first mark and at last the second mark. All combinations showed they had learned from the morning session.

Nicole and Faye, Anke and Eowyn and Birgit, Caya and Wisper

At Lenk’s station there first was a mark. After this mark hit the ground the handler first had to send the dog on a blind. When the blind was in, the handler could send the dog for the mark. How higher the training level of the combination how further the distance for the blind and how smaller the angulation between the mark and the blind. Some handlers were amazed their dogs did such a difficult exercise.
At the end of the first day we both were very proud of all handlers and dogs.

After the training we all went to Gasthof Fink where we had a wonderful dinner. While eating we talked about ……. dogs!!!

Manu and Gwindo and Elena and Hila

On Sunday we went to the hunting area of Alfred. Willy and I had a walk-up planned for all participants. During this walk-up 4 dogs were in line. Two dogs had to do a mark and two dogs had to do a blind. In the morning we trained this walk-up with all the dogs. A lot of dogs had problems with the blinds; again the distance was quite hard for them. Our plan was to train this walk-up at a higher level in the afternoon, but we changed plans. We thought it would be better to concentrate on the blinds and use the afternoon to show a few methods to work on long blinds.

Walk-up and Willy and Lenk thinking how to change plans

But first there was lunch outside the hunting cabin of Alfred. The weather was great and the sun was shining. Again it was a superb lunch with special Coburger sausages, marinated in German bear. It tasted delicious.

After lunch we started training on long blinds. At the end of the afternoon really every dog did a perfect blind at a distance of 150 meter!!! We judged this blind and also a long and hard mark. Willy and I were very satisfied with all combinations; they all did a very good job!!!

Flavia and Ennio and Claudia and Inox

After the training we had some drinks in the hunting cabin of Alfred. We counted the points and in Beginners class Claudia W. with Mali (Golden) had the first price, in Anfänger Class Nadja with Cosmo (Flat) was a winner and Claudia v. K. with Ennio (Flat) took the first place in the Fortgeschrittene Class. Anke and Eowyn were the only combination in Open Class but deserved a first price anyway, with honor.

Anke and Eowyn a great team and Dine and Manso tired after two days of hard work

It was a wonderful weekend, we’ll never forget. We enjoyed it very much; had a lot of fun, and loved getting to know such wonderful Flatcoat owners. Overall we were very impressed with all dogs; they all are such good working dogs, with lots of drive and willingness to work.

Flats at work

Finally we want to thank the organization and all the participants; Thanks you so much Anke and Eowyn, Rainer, Birgit and Caya and Whisper, Alfred and Halvor, Claudia and Inox, Christine and Luna, Georg and Neil, Claudia and Mali, Manu and Gwindo, Nicole and Faye, Julia and Aiden, Dine and Manso, Stefan and Erin, Nadja and Cosmo, Flavia and Ennio and last but not least Elena and Hilaria.

Willy and Lenk

Nog even een compliment voor onze zes meiden: Fidesz, Pip, Piusz, Harley, Jorja en Saszu wat zijn jullie geweldig. Tijdens de reis en de twee daagse training zaten ze met z’n zessen de hele dag in de auto. Geen piepje, geen gemopper, niets!!! Ze lagen tevreden over, op en tussen elkaar te slapen, zo lief. Wij kregen van diverse kanten complimenten. De meeste deelnemers kwamen er pas zondagavond achter dat wij al onze honden bij ons hadden, zo stilletjes en netjes hebben zij zich gedragen. Super hoor!!!
Na deze twee dagen hard werken en het net afgeronde drukke trainingsseizoen bij Apporteur Willy Walbeek waren wij allebei behoorlijk gesloopt. Gelukkig hadden wij de kamer in het hotel nog een paar dagen gereserveerd en konden wij even vakantie vieren. Wij hebben heerlijk geluierd, lange wandelingen gemaakt met de meiden, Coburg bezocht en echt heerlijk gegeten. Het was fantastisch. Meiden Walbeek van harte bedankt!!!

Begin juli zijn wij weer uitgenodigd om een training te geven in Duitsland, deze keer aan 12 Flatcoated Retrievers. Dat wordt vast geweldig.
Lenk

Ook ik wil me niet onthouden van een persoonlijke noot, in de vorm van een compliment, voor onze 6 Flatcoat meiden en in het bijzonder voor mijn partner in crime; Lenk. Ik blijf me verbazen over de natuurlijke wijze waarop onze roedels zich samenvoegen. En dat op zo weinig vierkante meters…. Elke keer ervaar ik dat toch weer als heel bijzonder.

Het gemak en vertrouwen waarmee Lenk en ik samenwerken zie ik ook als iets heel speciaals. Dit maakt het mogelijk om deze workshops professioneel, succesvol en op plezierige wijze te kunnen geven. Gecombineerd met de lol die we samen hebben, wordt het al heel snel één groot feest. Naast het feit dat onze 6 dames zo’n hechte roedel vormen, vormen wij dus ook een super team!!!! Ik hoop dan ook van harte dat onze samenwerking nog lange tijd zal voortbestaan. Dit smaakt naar meer.
Bedankt lieve collega/vriendin!!!!
Willy

 

27 maart 2010

Help een chuckit!!!

Pip kan iedereen die zij tijdens de wandeling tegenkomt, enthousiast maken voor haar favoriete spelletje. Ze rent hiervoor naar een niets vermoedende wandelaar en legt een stokje voor zijn voeten. Vervolgens gaat ze keurig voor deze wandelaar zitten, met een op volle toeren draaiende kwispel en trekt haar meest charmante hoofdje. Dit werkt echt altijd ........ de wandelaar raapt het stokje op, gooit het weg en binnen enkele seconde brengt Pip het stokje weer terug. Dit spelletje kan, zeker wat Pip betreft, eindeloos duren. Het heeft geen zin om Pip dan te roepen of te fluiten, want als baasje kun je niet tegen dit zelfbelonende gedrag op.

Nu is het zo dat honden in een roedel gedrag van elkaar overnemen. Dat is soms erg handig, een pup neemt bijvoorbeeld snel de huisregels van de oudere honden over. Maar helaas geldt dit ook voor minder leuk gedrag. Onze George heeft het succes van Pip ontdekt en doet nu net zo hard aan het spelletje mee. Inmiddels kan ik niet meer zeggen wie hier beter in is, Pip of George ........

Meestal blijf ik rustig en haal de twee boosdoeners op, doe ze een lijntje om en wandel weer door. Maar er zijn ook momenten dat binnen no time het stoom uit mijn oren komt. Ik maak nog wel eens de fout om te vragen niets meer te gooien, maar dan krijg ik altijd weer het zelfde antwoord: "Ach, het is niet erg hoor, ze vinden het zo'n leuk spelletje". En juist op het moment dat ik meen de deugnieten te kunnen roepen, pakt de wandelaar het stokje weer op.

Maar de schrik slaat echt om mijn lijf wanneer ik een hondenbezitter zie aankomen met een chuckit. Dat zijn van die lanceerapparaten voor tennisballen. Zo'n chuckit vinden Pip en Jorja helemaal het einde. Zelfs Harley wil nog wel eens naar een chuckit-bezitter toelopen. Er zijn chuckit-werpers die menen dat elk geworpen bal voor hun eigen hond is. Zij roepen dan zeer geïrriteerd: “Mevrouw, uw hond heeft de bal van mijn hond”. Ik ben opgehouden om met deze mensen in discussie te gaan. Maar er zijn ook veel chuckit-werpers die het enig vinden als mijn drietal meedoet. Dit vaak tot grote frustratie van hun eigen hond, want tsja die van mij zijn wel errug snel.

Help een chuckit!!!

Sinds kort heb ik mijn tactiek gewijzigd. Wanneer ik een potentiële stokkengooier of chuckit-eigenaar zie aankomen, roep ik mijn dames bij me en laat ze volgen tot de kust vrij is. Wanneer ik toch onvoldoende oplettend ben geweest en de dames een gewillig slachtoffer hebben gevonden, haal ik ze op en lijn ze aan. Als jullie nog een goede tip voor mij hebben ........ ik hou me aanbevolen.

 

20 maart 2010

Een bijzondere Flatcoat dame

Deze week geen bericht over één van mijn meiden, maar een berichtje over een hele bijzondere Flatcoated Retriever. Haar naam is Quail’s Jackeroo “Fidesz”. Binnenkort op 11 april wordt Fidesz 11 jaar, een dame op leeftijd dus, maar "still going strong".

Quail's Jackeroo "Fidesz"

Fie is een "grande dame" met een klein hartje. Ongeveer twee en half jaar geleden heb ik haar leren kennen en was op slag verliefd. Dat was niet meteen wederzijds, want Fidesz kijkt eerst de kat uit de boom. Fie is dus niet zo'n Flatcoat waar je één-twee-drie vriendjes mee bent, maar als je eenmaal in haar hart zit ........ Ze geeft heerlijke voorzichtige en zachte kusjes. In het vragen en ook krijgen van aandacht is ze de beste. Als ze geknuffeld wil worden, duwt ze met haar koppie tegen je arm. Stoppen met aaien is geen optie want dan duwt ze krachtig met haar rechter poot tegen je been om je eraan te herinneren verder te gaan met knuffelen.

Werken is alles voor Fie, werken maakt haar gelukkig en werken kan ze!!! Wie haar kent, weet dat ze hele mooie prestaties heeft behaald samen met haar baasje Willy Walbeek. In 2004 resulteerden deze geweldige prestaties in een uitnodiging voor de Nimrod. 

Fidesz op de Nimrod in 2004

Elke week zie ik Fie aan het werk en dat is echt genieten. Met haar bijna 11 jaar oud laat ze nog steeds fantastisch werk zien. Ze is super alert en wil nog steeds zoooo graag. Ze is een expert in het lopen van lijnen met verleiding. Ook als de hoeken tussen de lijnen maar heel klein zijn, is dit voor Fietje geen enkel probleem. Ze loopt de lijn die haar gegeven wordt haarscherp. Wel merk je de laatste tijd dat haar ogen wat achteruit gaan en dat ze na de training een beetje stram is. Maar ja, wat wil je op deze leeftijd. Een hond die zo graag wil werken, kun je niet op non-actief zetten, daar zou ze doodongelukkig van worden. Als Willy merkt dat Fietje een apport niet goed gezien heeft, dan helpt ze Fie een beetje.

Ook tijdens de jachten in Nederland en Duitsland is Fidesz nog meerdere keren ingezet. Ok, een hele dag op jacht is nu iets te veel. Maar een ochtend of middag gaat nog prima. Tijdens de jacht geniet ik van haar fantastische jachtverstand en haar doorzettingsvermogen.

Pip en Fie, rusten even uit, tijdens één van de jachten in Duitsland

Voor zo'n dame op leeftijd ziet Fie er nog toppie uit. Haar vacht glimt en alleen op haar kin zijn wat grijze haren te bekennen.

Lieve Fie, je zit in mijn hart en ik hoop nog lang van je te mogen genieten!!!

 

13 maart 2010

Jorja's party time!!!

Afgelopen woensdag 10 maart was Jorja jarig, ze is al weer drie jaar geworden. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat wij onze kleine Deen bij Annika Christiansen gingen halen. Wat gaat de tijd toch hard. Dat realiseerde ik mij helemaal toen ik op de site van Annika (zie kennel Flathounds) de foto's zag van Cassie, één van Jorja's zusjes, die net een nestje heeft gekregen van 8 puppies.

Voor Jorja's verjaardagspartijtje had ik de vier meisjes Walbeek uitgenodigd. Zij brachten een prachtig cadeau voor Jorja mee, een mooie voerbak vol met allerlei lekkernijen. Ja, daar doe je onze George een groot plezier mee. Om het partijtje te vieren reden wij naar Vlietland bij Leiden om daar een lange wandeling rond de plas te maken. Deze wandeling duurt zo'n drie uur. Het weer zat mee en er scheen een voorzichtig voorjaarszonnetje.

Onze meiden met het verjaardagsbezoek, Jorja's cadeau en Jorja maakt een sprintje

Bij de parkeerplaats van Vlietland worden veel honden uitgelaten. Hierdoor had Pip veel aanbidders, want Pip is op het hoogtepunt van haar loopsheid. Pip vond het werkelijk fantastisch al die aandacht, wij wat minder. Toen we deze drukte voorbij waren kon Pip los en kon ook zij volop meegenieten van het partijtje. Jorja en haar grote vriendinnetje Saszu hebben heerlijk met elkaar gespeeld en lekker geravot. Ook Harley deed zo nu en dan mee. Na zo'n twee uur wandelen zochten wij een bankje op, om lekker van het bleke voorjaarszonnetje te kunnen genieten. Willy had nog een verrassing bij zich, maar deze keer niet voor de hondjes. Uit haar rugzak kwam een heerlijke fles bubbels om op de verjaardag van George te toasten. Jorja trakteerde haar vriendinnen op een lekkere gedroogde vis. Tevreden genoten wij van de laatste zonnestraaltjes en al het lekkers. Op gegeven moment verdween de zon en werd het flink koud. Het werd tijd om richting auto te gaan.

De meiden aan de vis, de andere meiden aan de bubbels en vuurwerk

Thuis gekomen stond er een heerlijk maaltje voor de zes meiden klaar, want ook Ton wilde de dames eens goed verwennen. Jorja's partijtje werd afgesloten met een "spectaculair" vuurwerk. Hierna gingen de Walbeekjes weer richting huis en de meisjes Krispijn kropen tevreden in hun mandjes. Ik weet zeker dat Jorja deze geweldige verjaardag niet snel zal vergeten. Namens George ......... Willy, Fidesz, Piusz en Saszu een hele dikke knuffel en bedankt voor mijn fantastische partijtje!!!

 

5 maart 2010

Hormonen op hol

Pip is sinds een ruime week loops. Na haar nest is ze niet zo maar loops, nee ........ Pip is mega loops. Niet dat ze hier last van heeft, wel nee, ze is net zo vrolijk als altijd. Maar wij en vooral Jorja worden flink met haar opspelende hormonen geconfronteerd. Vanaf dag één heeft ze namelijk het gevoel dat ze op haar hoogtepunt zit en is op slag stapel verliefd op Jorja. Jorja begrijpt hier natuurlijk niets van en kijkt mij hulpeloos aan wanneer Pip haar probeert te versieren. Ook tijdens de wandeling is Pip onmogelijk. Zij speurt het hele terrein af op zoek naar een geschikte partner. Zodra ze een gegadigde in het oog heeft, en echt haar smaak getuigt op dit moment niet bepaald van grote klasse, moet je van goede huize komen om haar bij je te roepen. Mevrouw is namelijk acuut Oost-Indisch-doof geworden.

Pip speurt het terrein af op zoek naar een geschikte partner, Jorja versieren en plassen als een reu

Geen graspolletje is meer veilig. Elk polletje wordt nauwkeurig geïnspecteerd en voorzien van haar geur, met als doel alle reuen in Delft op de hoogte te brengen van haar loopsheid. Plassen doet zij gedurende haar loopsheid niet bepaald lady-like, maar als een reu ........ met één poot in de lucht. Ik vrees nu al voor de nachten dat zij écht op haar hoogtepunt zit. Pips hormonen slaan dan pas goed op hol. Als wij niet opletten krijgen de andere twee meiden geen seconde rust en worden continue besprongen door een desperate Pip. Daarom sluiten wij haar die dagen 's nachts op in de gang, waar wij haar de hele nacht door horen hijgen. Ik zal blij zijn als wij twee weken verder zijn........

 

26 februari 2010

Een dagje uit het leven

Om 7.00 uur gaat de wekker en Ton staat op om onze drie dames uit te laten. Als ze na een wandeling van een half uurtje thuiskomen, kruipen de meiden weer lekker in hun mandjes. Om 8.30 uur staan ze onmiddellijk op wanneer ze horen dat de voerbakken worden gevuld. Dit is één van de twee hoogtepunten van de dag voor Jorja, want onze George is een gevalletje “Food Obsessed”. Net als het maaltje naar binnen is gewerkt, gaat de deurbel. Onze boiler in de keuken heeft het begeven en de monteur, die de nieuwe boiler komt monteren, staat voor de deur. Pip en Harley begroeten de monteur en Jorja rent de kamer in om haar eend te laten zien. Want dat doet Jorja nou eenmaal bij iedereen die bij ons binnenkomt. De boiler zit op een vreemde plek in de keuken. Om ruimte te besparen in onze kleine keuken, is er een luikje in de grond gemaakt en hierin zit de boiler verstopt. Het luikje wordt door de monteur open gemaakt en samen met de drie dames inspecteert hij het kapotte ding. Terwijl hij de oude boiler los schroeft likt Pip zijn linker en Harley zijn rechter oor. Om 10.00 uur is de monteur klaar en vertrekt met twee natte oren.

Links Jorja met haar eend en rechts Harley kijkt mij verbaast aan vanuit de keuken

Nu is het de hoogste tijd voor een trimbeurt van de dames. De meiden zien de noodzaak van deze knipbeurt niet zo in, maar laten toch gelaten toe dat ik hun oren, staart en voetjes fatsoeneer. Zodra ze klaar zijn rennen ze naar de keuken want zo’n trimbeurt levert altijd iets lekkers op. Vandaag krijgen ze een kalfsoor. Ze zoeken met de buit een eigen plekje op, om te genieten van dit lekkernij. Om 12.30 uur loop ik richting voordeur en de meiden hebben direct in de gaten dat het tijd is voor het volgende programmaonderdeel. Al kwispelend staan ze bij de voordeur en steken één voor één hun koppie door het lijntje. We gaan onze dagelijkse lange wandeling maken en vandaag gaan we naar het Abtswoudse Bos. Het is koud en er ligt zo hier en daar nog wat sneeuw. De meiden genieten en rollen door de restjes sneeuw. Halverwege de wandeling komen wij een paar mannen van de Groenvoorziening tegen, die het door Jorja gevonden balletje een paar keer weggooien. Dikke pret voor het drietal ........ en ook voor de mannen van de Groenvoorziening!!!

Links spelen met de mannen van de Groenvoorziening en rechts moeder en dochter met hun getrimde oren

Om 14.30 uur komen we thuis en de dames zoeken meteen hun mandjes op. Ik laat ze even alleen en ga op stap om wat boodschappen te doen.
Als ik om 16.30 uur thuis kom is het tijd voor de volgende wandeling. We gaan naar het Joris Park, het is koud en het vriest weer behoorlijk. Wanneer we binnenkomen wordt Ton, die inmiddels thuis is van zijn werk, vrolijk begroet. Na deze begroeting zoeken de dames hun mandjes weer op en slapen totdat ze om 19.30 uur wederom hun brokken in hun voerbak horen vallen. De brokken worden met veel smaak opgegeten. Met een natte slijmerige knuffel word ik bedankt voor de brokken en hierna lopen ze alle drie weer richting mand om........ te slapen. Zo nu en dan hoor ik één van de meiden tevreden kreunen of luid snurken.

Het is nu 23.45 uur en Ton is net naar buiten voor het laatste plasrondje. Ik weet zeker dat als ze thuis komen ze direct naar hun mandjes gaan om bij te komen van deze dag. En er stond niet eens een training op het programma!!!

 

1 februari 2010

Leuk nieuws

Willy en ik zijn uitgenodigd om een workshop in Duitsland te geven. We hebben een overzicht ontvangen van de deelnemende combinaties en hun trainingsniveau. Dit varieert van beginners tot honden op A niveau. Een leuke uitdagende week in het vooruitzicht, waar ik mij erg op verheug.

Het gaat prima met onze drie meiden. Jorja heeft zich afgelopen donderdag tijdens de training van haar beste kant laten zien. Ton glunderde van oor tot oor. Harley zat 's zaterdag ook lekker in haar vel. Het is een feest om met die kleine zwarte te werken. En Pip ........ daar kan ik toch zo van genieten, die is en blijft gewoon lekker zichzelf.

De Fatboy mochten onze meiden van hun vriendinnetje Anna lenen. Bedankt Anna, zien de dames er niet geweldig uit op je kussen???

Saampjes op de Fatboy

Ik heb het Fotoalbum van de site weer eens aangepast. Ik wil hier de mooiste foto's van onze meiden plaatsen. Voor mij zijn dit foto's van bijzondere, ontroerende of grappige momenten. Maar ik ben vooral dol op portretfoto's. Een portretje van je hond, waarin je heel duidelijk de persoonlijkheid van de hond treft, dat vind ik de allerbeste. Het lukt niet altijd, maar je hebt zo van die juweeltjes ........

Pip goed getroffen

Neem nou deze foto van Pip. Je kunt hier goed zien wat een arrogantje zij is. Maar is onze "scarface" ook niet ontroerend met haar grijze sikje en die drie grijze voelsprietjes zo boven haar ogen? Als je goed kijkt, zie je ook wat ze denkt: "Zeg hallo, ik zit al een tijd te poseren voor die foto en ik heb er nu meer dan genoeg van". Wat mij betreft een zeer geslaagde foto, want dit is nou helemaal mijn Pip!!!

 

24 januari 2010

Een trainingsweek

Hoe ziet een week er bij ons eigenlijk uit ....... Op maandagochtend help ik Willy, als assistent trainer, bij een groep puppies. Het is een gevarieerde groep met niet alleen retrievers, maar ook een paar staande hondjes. Heerlijk die kleintjes en wat leren ze snel. Op dinsdag trainen Willy en ik met onze honden. Donderdags ben ik ook assistent trainer bij de Apporteur, maar deze keer bij een beginners A groep. In deze groep traint ook Ton met Jorja mee. Deze groep maak ik nu voor het derde seizoen mee. Het is geweldig om te zien hoe de honden en de baasjes vooruit gaan en zich ontwikkelen. Zaterdags heb ik training met Harley en rijden wij saampjes naar Almere. Harley geniet enorm van dit één op één moment.

Jorja heeft net een sleep gelopen, juf Lenk en training Harley

Ik heb Ton deze week weer eens gevraagd een stukje voor de site te schrijven over zijn ervaringen met Jorja bij de trainingen van Willy:

“Hoe is het toch met Jorja? “…….,  een vraag die regelmatig wordt gesteld. Nou, met Jorja gaat het goed. Nadat Maaike had aangekondigd met trainen te stoppen, was er gelukkig een plek vrij in een trainingsgroep van Willy. Deze waren in de trainingsopbouw wel verder dan Jorja, dus het was vanaf het begin flink aanpoten voor mij en mijn Deen. Nu zitten we in de beginners A groep en ze kan goed meekomen. Wel zijn er nog een flink aantal aandachtspunten, maar het belangrijkste is dat de communicatie tussen Jorja en mij weer terug is. Hierdoor is er weer rust en dat werkt toch een stuk meer ontspannen. De zitfluit zit er goed in en lijnen worden goed gelopen. Waar ze moeite mee heeft is een lange sleep of een diepe verloren zoek als er van tevoren een verleiding is gegooid. Dan heeft ze nog niet het geduld en het vertrouwen om de sleep uit te lopen of de verloren zoek te vinden, want er ligt toch ergens anders al iets. Ik neem aan dat ervaring hier de oplossing gaat bieden."

 

17 januari 2010

Genieten en verdriet

Deze week heb ik weer enorm genoten van onze meiden, maar er was ook een moment van verdriet. Afgelopen dinsdag was het precies drie jaar geleden dat onze Flow is overleden. Er is na haar overlijden nog geen dag voorbij gegaan dat ik niet aan haar heb gedacht. De laatste weken voelde het verdriet weer zoveel sterker. Tijdens het werken aan de website passeerden er regelmatig foto's of verhalen van haar. Hoe vreselijk verdrietig de laatste dagen van haar leven zijn verlopen, bleef zich in mijn gedachten herhalen. Mijn allerliefste grote Flow, ik mis je nog elke dag.

Flow Denemarken 2005

Maar zoals ik al schreef, ik heb ook genoten. Deze week heb ik samen met Willy een wandeling door de sneeuw gemaakt. Het was een wandeling van Delft naar Pijnacker, een heerlijk route van 3 uur. De honden van Willy en die van mij kennen elkaar heel goed. Inmiddels is het een hechte roedel geworden. Een roedel van 6 verschillende Flatcoats: Fidesz; de wijze, Pip; de grappenmaakster, Piusz; de roedelleidster van het zestal, Harley; de knuffelaar, Jorja; de deugniet en Saszu; de baby van het stel. Ik blijf het fascinerend vinden hoe, op zeer geraffineerde wijze, de regels in deze roedel worden afgestemd, zonder dat er een grom of een grauw bij aan te pas komt. Ze gaan regelmatig met z'n zessen in één auto en liggen daar dan over, onder, tussen en tegen elkaar aan te slapen. Zijn ze bij Willy thuis dan weten ze hoe de huisregels daar zijn en vice versa. Het is niet alleen geweldig om deze roedel te observeren, maar zeker ook zeer leerzaam, echt genieten dus!!!

De roedel van 6: Pip, Jorja, Fidesz, Harley, Saszu en Piusz

Ik heb heel veel reacties ontvangen over het nieuwe ontwerp van mijn website, iedereen heel erg bedankt hiervoor. Het is leuk om te lezen dat jullie het een mooi ontwerp vinden, de site overzichtelijker is geworden en dat jullie merken dat de site sneller werkt. Verder wil ik nog even extra aandacht besteden aan de makers van de foto's op mijn homepage. De grote foto van Pip en mij op de Nimrod is gemaakt door Ties van Dalen. De kleine foto rechtsboven van Harley met eend heeft Ria de Jong gemaakt. De foto linksonder van Pip en mij is van Maaike Kort en de foto rechtsonder van Harley met eend is gemaakt door Marina Marijnissen. De foto linksboven heb ik zelf gemaakt.

 

6 januari 2010

De website in een nieuw jasje

Na twee jaar vond ik dat het tijd was voor een nieuw ontwerp van mijn website. Mijn broer Paul, die grafisch ontwerper is, heeft het ontwerp gemaakt. Paul super bedankt!!! Samen met de redactionele hulp van Willy, heb ik de website de afgelopen weken gevuld. Het was een hele klus. Wil super bedankt voor al je hulp!!!

Flow heeft in de banner van de site weer een ereplaats gekregen. Ik heb meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om alle pagina's bij te werken. Ik ben benieuwd wat jullie van de website vinden en zou het leuk vinden als jullie mij dit via de mail laten weten.

Hieronder nog een paar foto's van de sneeuwpret van de afgelopen weken. Ton en ik hebben ervan genoten, maar onze drie zwarte dames nog meer. Ze hebben er een sport van gemaakt om zich heerlijk te panneren in de sneeuw (poten in de lucht en rollen maar!!!).

De middelste foto is van Harley, die net een sneeuwbal op haar koppie had gekregen

Tenslotte wil ik alle lezers van mijn site een heel mooi 2010 toewensen, met heel veel persoonlijk maar uiteraard ook veel hondengeluk!!!

14 december 2009

Ze heet Harley!!!

Harley was de stoerste pup in het nest. Ze ontdekte alles als eerste. Harley ontsnapte al met drie weken uit de werpkist en liep dapper door de woonkamer. Toen de pups voor de eerste keer de tuin in mochten, was zij ook de eerste die zonder enige angst haar pootjes over de drempel zette. Ik had eigenlijk een andere naam voor haar bedacht, maar door dit stoere gedrag heeft zij de naam Harley (ja, ja van de Davidson) gekregen. Met George heb ik de trend voortgezet om voor mijn teefjes een mannennaam te verzinnen. Maar naast hun roepnaam hebben onze honden ook behoorlijk veel bijnamen.

Pip noemen wij bijvoorbeeld regelmatig Pip, Pipper, Dapper, Mams, De mams van Moeps of MappA.

Van links naar rechts Pips, Dapper en MappA

Harley roepen wij vaak met Lee, Moeps, Harley Barley, Lou, Lie, Lietje en sinds kort MappA II.

Moeps, Lou en MappA II

Jorja luistert niet alleen naar George, maar ook naar Oki (tsja dat is een heel verhaal, maar dat zal ik jullie besparen), Georgy, Georgy Porgy of Deentje.

Oki, Deen en Georgy

Maar het kan nog gekker……….. Toen ik bij Willy kwam trainen noemde Willy Harley al snel Harry. Harry als zij iets stoers op de training doet maar Harriette bij iets tuttigs. De laatste tijd is het heel vaak Harry en nog maar heel af en toe Harriette. Jullie snappen dat ik dit geweldig vind. Nee natuurlijk niet die naam, maar het feit dat Harley zo stoer is tijdens het werk. Maar wat echt heel erg is, is dat inmiddels iedereen, maar dan ook echt iedereen, bij de diverse trainingsgroepen van Willy, Harry zegt. Echt waar!!! Zouden ze nog wel weten dat ze Harley heet???

Dus daarom voor iedereen, echt …………… Ze heet Harley!!!

 

6 december 2009

Kunst und Hund

Afgelopen zomer hebben wij in Duitsland een kunstroute in de natuur gelopen. Ik had jullie nog een verslag van deze kunstroute beloofd. De kunstroute ligt in de Lünerburgerheide bij het plaatsje Neuenkirchen. De kunstwerken liggen langs een fietsroute in de natuur, die ook heel goed te bewandelen is. Voor ons als kunst- en hondenliefhebbers helemaal geweldig, want hierdoor konden de meiden ook eens mee naar een tentoonstelling. We hadden twee dagen nodig om alle kunstwerken te bekijken, die wij de moeite waard vonden. Tijdens de eerste wandeling raakte ik geïnspireerd om niet alleen foto’s van de kunstwerken te maken, maar ook foto’s van de kunstwerken mét onze zwarte dames. Dat heeft naar mijn mening een paar fantastische plaatjes opgeleverd.

Het mooie van dit kunstwerk is dat je door de spleet in het ijzer weer een stuk van de natuur te zien krijgt, dit geeft een mooie dieptewerking. Met fotomodel Pip is het kunstwerk helemaal compleet.

Natuurlijk heet dit kunstwerk Das Haus, prachtig met al die jonge bomen op de achtergrond. Pip, Harley en ik poseren voor dit "ruimtelijke" huis.

Een kunstwerk van dunne ijzeren palen, die uit de grond lijken te groeien, met net voldoende ruimte om er in te staan. Pip is een gewillig fotomodel.

Dit kunstwerk bestaat uit grote aluminium letters die het woord "Bleiben" vormen. Hoe groot de letters zijn, is goed te zien met onze meiden erbij. En de meiden, die ……… bleiben.

Ik vind dit kunstwerk net één van de tempels van de Maya’s, die wij op onze reis door Guatemala hebben bewonderd. In Guatemala waren de tempels van steen, maar deze is van hout. Pip, Harley en Jorja hadden een mooi plekje gevonden in deze "houten tempel".

Prachtig vind ik dit kunstwerk bestaande uit een grote massief ijzeren pijp, met zes grote stenen er achter. Harley vond het super dat zij voor de foto op de pijp mocht springen en bleef keurig zitten. Ik weet niet zeker wat de kunstenaar hiervan zou vinden???

Toen ik dit kunstwerk in de catalogus zag had ik meteen al een idee voor de foto. Jorja zou ik in het midden van het kunstwerk plaatsen, met haar koppie door het gat van de ronde schijf. Toen wij bij het kunstwerk aankwamen werd duidelijk dat dit niet mogelijk was, het kunstwerk was veel te groot en het koppie van George zou er nooit bovenuit komen. Jammer het was een leuk idee.

Het vinden van inspiratie voor een foto van het kunstwerk "Ankommen" was niet zo moeilijk. De dames vonden het geen enkel probleem om voor deze foto met dummy's “an te kommen”.

Dit is een kleine selectie van alle prachtige kunstwerken die te bewonderen zijn in Neuenkirchen. Ben je een liefhebber van moderne kunst dan kan ik je deze route van harte aanbevelen.

Nog even het nieuws van deze week. Het was een rustig weekje. Ik heb heerlijk met Pip en Harley getraind. Ton en Jorja gingen afgelopen donderdag tijdens de training ook weer erg goed. Harley is op het hoogtepunt van haar loopsheid samen met Saszu van Willy. Deze twee dames hebben hun hart bij elkaar kunnen ophalen, wat zo af en toe beschamende taferelen opleverde. Pip heeft een stevig buikvirus te pakken, echt heel vervelend. Verder wil zij nog steeds niet echt bij mij weg tijdens de training, maar het gaat toch al weer veel beter dan vorige week.

 

 27 november 2009

Harley loops en fokplannen

Harley is van de week loops geworden. Ook van Pip en Jorja kan ik hun loopsheid elk moment verwachten. Ik vind het wel prettig als ze tegelijk loops zijn. Je kunt dan weer ongeveer een half jaar vooruit.

De laatste tijd wordt ik regelmatig aangesproken of gemaild met de vraag of en wanneer ik met Harley ga fokken. Het leek mij een goed idee hierover iets op de site te plaatsen.

Ik fok alleen een nestje wanneer ik zelf een pup kan aanhouden. Wij hebben drie Flatcoats waar wij heel intensief mee bezig zijn. Op dit moment zijn drie Flatcoats voor ons ruim voldoende en daarom heb ik mijn fokplannen aangepast. De planning is om begin 2011 een nestje met Jorja te fokken. Natuurlijk ben ik al enige tijd op zoek naar een reu en ik denk dat ik nu zo goed als zeker weet in welke richting de zoektocht gaat. Zodra de keuze van de reu is bepaald en de plannen voor het nest zijn goedgekeurd door de Begeleidingscommissie van de Flatcoated Retriever Club zal ik dat hier melden (zie ook pagina nesten).

Flathounds Sweet Sugar "Jorja" x ............

Jorja is een heerlijk werkhondje. Ton en George hadden gisteren de eerste wintertraining bij de Apporteur. Ik geef ook training aan deze groep en zie ze beiden dus wekelijks aan het werk. George moest een paar dirigeerproeven doen, dat ging heel goed. Ze heeft een geweldig sleep gelopen en daarna nog een moeilijke verloren zoek gedaan. George heeft een uitstekende neus en een mooie stijl van werken. Ik ben erg trots op allebei. Er komt rust in de combinatie, dat is belangrijk en zorgt voor mooi werk.

 

22 november 2009

Working Test Ottersum

Vandaag hebben Pip en ik meegedaan aan de Working Test van de Tollers in Ottersum. Het was voor de eerste keer na haar blessure begin dit jaar dat ik haar weer had ingeschreven voor een wedstrijd. Ik was de laatste tijd wel een paar keer met haar op jacht geweest, maar had niet veel met haar getraind. Het was een mooie dag (ondanks de voorspellingen van veel regen). Ik zat in een gezellige groep en de locatie is werkelijk prachtig. Twee van de vijf proeven waren echt lekkere werkproeven, de rest van de proeven waren niet te moeilijk. Pip wilde alleen bij het uitsturen niet bij mij weg. In de loop van de dag werd het steeds erger, dat zag er natuurlijk niet fraai uit. Pip heeft alle apporten binnengebracht en we hebben een WT A diploma met 74 punten. Het zit mij niet lekker dat ze niet uit te sturen was, zou haar blessure door de jachten weer opspelen?

 

 15 november 2009

Twee jachtdagen

Afgelopen dinsdag en woensdag ben ik op jacht geweest. Dinsdag in Nederijke Nederland en woensdag in Knupheide Duitsland. Het was hard werken voor de honden maar wat heb ik van ze genoten. De sfeer was prima en we hebben weer veel gelachen.

Op de linker foto sta ik nog na te genieten van een mooie dirigeer van Pip op een aangeschoten fazant. Op de middelste foto overleg tussen de geweren en de jagermeester of de honden op een nazoek moeten worden ingezet. De rechter foto heeft Willy gemaakt tijdens de lunchpauze. We hebben dan eventjes de tijd om de niet werkende honden Saszu, Harley en Jorja uit te laten.

Woensdag reden wij van Nederheide door naar Duitsland. Daar werden we in een aanhanger van de ene drift naar de andere gereden. Het was een zware dag, bijna alle driften waren door het mosterdzaad. De honden werden na een paar driften even down gelegd om bij te komen, want niet alleen voor ons waren de driften zwaar. Ik vond het aan het eind van de ochtend wel genoeg voor Pip en besloot dat Harley haar mocht aflossen. Daar heb ik geen spijt van gehad. Harley is een natuurtalent en wat heeft ze goed gewerkt, echt super. We kregen zelfs een compliment van de jagermeester. De laatste foto is van mijn jachtmaatje Sander met zijn Sven (een broertje van Piusz). Zij hebben maandag op de Nimrod een AA diploma gehaald met een derde plaats, geweldig hoor!!! Via deze weg nogmaals van harte gefeliciteerd San en Svennie.

Wil en San bedankt voor jullie gezelligheid, het was super!!!

Gisteren was Yarny (de vader van Pip) jarig, hij is 12 jaar geworden. Een uur naast de fiets lopen wordt steeds moeilijker, maar een half uur is voor hem nog goed te doen. Hij ziet er nog prachtig uit en je geeft hem die 12 jaar zeker niet.

Deze week starten de trainingen bij de Apporteur van Willy weer. A.s. zondag ga ik met Pip naar Ottersum om mee te doen aan de Working Test van de Tollers. Met Pip ben ik de laatste tijd alleen op jacht geweest en voor training was geen tijd. Ik ben heel erg benieuwd hoe het gaat.

 

 6 november 2009

Uit logeren

Ton en ik zijn, sinds wij honden hebben, niet meer samen op vakantie geweest. Ton moest voor zijn werk een paar dagen naar Praag en wij besloten van deze gelegenheid gebruik te maken. Ton moest van woensdag tot vrijdag werken en ik zou hem op vrijdagmiddag in Praag ontmoeten. Onze dames moesten dus uit logeren. Pip en Harley hebben bij Luitgard (van Yarny) gelogeerd en Jorja bij Willy.

Ondanks dat het wel even vreemd was zonder meisjes, hebben Ton en ik een paar fantastische dagen in Praag gehad. Wij hebben een twee mooie stadswandelingen gemaakt. Het Mucha Museum en een museum met moderne kunst bezocht. Lekker geshopt en heerlijk uit eten geweest.

Nog een hobby van mij, grappige foto’s maken van kunst

En onze meiden ….. die hebben het prima naar hun zin gehad. Pip en Harley hebben genoten bij papa en opa Yarny. Ze hebben lekker gewandeld in het Wester Park in Delft. ’s Nachts slapen de honden, in huize Van der Heijden, in de gang. Maar één van onze meiden heeft ’s nachts de deur naar de woonkamer geopend en ’s ochtends lagen de twee meiden heerlijk in de woonkamer te slapen. En Yarny ….. die lag nog steeds braaf in de gang.

George is enorm verwend bij Hans en Willy. Samen met Fidesz, Piusz en Saszu heeft zij op de bank mogen slapen. Thuis mogen de honden niet op de bank, dus dat was wel erg genieten voor ons Deentje. Van Hans heeft zij een lekkerbek, biefstuk en een oliebol (zonder krenten!!!) gekregen. Ik was erg opgelucht dat ons vreetzakje, na al deze verwennerij, blij was om mij te zien en vrolijk de auto in sprong toen ik haar ophaalde.

Na Praag had ik het meteen weer erg druk. Maandag puppytraining geven, dinsdag samen met Willy een puppytest in Friesland afnemen en donderdag heb ik geholpen bij een Nimrodtraining en het intrainen van de Gold Cup. Volgende week ook weer een druk programma: maandag de Nimrod, dinsdag en woensdag een jacht in Duitsland en zaterdag helpen bij de Gold Cup. Het draait weer veel om honden de komende dagen!!!

 

24 oktober 2009

Op jacht

Afgelopen maandag ben ik met Pip op jacht geweest in Duitsland. Bij de eerste twee driften stonden Pip en ik op post. Er werden twee fazanten geschoten waarvan eentje een loper. Wat is het toch geweldig om je hond op zo'n loper te zien werken. Bij de volgende driften liep ik mee in de linie en mocht Pip, samen met de andere honden, de percelen uitdrijven. Het was een fantastische dag met een tableau van 31 fazanten, 7 hazen, 2 konijnen, 2 eenden en een duif. Op 10 en 11 november hebben we twee jachtdagen in Duitsland. Pip en ik hebben er zin in!!!

Woensdag mocht Harley mee op jacht in Hoofddorp. Deze jacht is van Piet, een trainingsmaatje van mij bij de Apporteur. Bij deze jacht mogen de honden ook voor de voet werken. Maar ik besloot Harley te laten volgen, omdat zij nog volop in het wedstrijdcircuit zit. Harley deed het prima. Ondanks de spanning van de jacht, volgde ze netjes en was rustig op linie. Verder was ze heel alert en heeft prima geapporteerd. Het tableau in Hoofddorp bestond uit 4 fazanten, 4 hazen en 3 eenden. Na de jacht had Piet in zijn jachthut een heerlijke maaltijd klaar staan. Het was super gezellig. Bedankt voor de fantastische middag Piet, Pieter, Wil en Herman.

Harley komt terug met eend

Volgende week gaan Ton en ik naar Praag. Dit wordt de eerste keer dat wij zonder onze honden een paar dagen weg zijn. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dit wel een beetje slikken vind ………. De dames gaan uit logeren en worden vast en zeker goed verzorgd en enorm verwend.

 

16 oktober 2009

Super trots

Vandaag hebben Harley en ik in Hulshorst meegedaan aan een MAP. Wij hebben een MAP A diploma gehaald, met 536 punten. Van de17 A diploma’s hadden wij de vierde plaats. Voor allebei de A proeven kregen wij 85 punten. Ik ben echt zo trots op m’n kleine zwartje!!!

A.s. maandag is Pip aan de beurt, dan gaan wij naar Duitsland voor een jacht op de fazanten. Spannend!

 

10 oktober 2009

Vakantie in Frankrijk

We zijn al weer een week terug van onze vakantie in Frankrijk. Wat hebben wij genoten. Elke dag een strak blauwe lucht en temperaturen rond de 24 graden, echt heerlijk.

Rob, Lachlann, Yonick, Be, Ailigean, Lenk, Pip, Harley, Jorja en Ton

Onze vrienden Beatrice en Rob, met hun Golden Retrievers Ailigean, Yonick en Lachlann, kwamen bij ons langs. Samen met onze zes honden hebben wij een paar prachtige wandelingen gemaakt. Wat is de Corrèze toch een fantastische streek.

Pip, Yonick en zijn grote vriendin Jorja, Lachlann met z'n grote vriendin Harley en Ailigean poseren op de steiger

Binnenkort starten de trainingen weer en ga ik met Pip op jacht. Eén jacht in Nederland, met de oude trainingsgroep van de woensdagmiddag, en nog een paar jachten in Duitsland. Pip en ik hebben er zin in!!!

 

 22 september 2009

MAP Lelystad

Mijn doelstelling met Harley dit jaar was een KNJV A. Omdat wij dit diploma al zo vroeg in het seizoen hadden gehaald, kon ik in Lelystad meedoen aan een MAP in de A klasse. Wat een mooie dag, het weer was super, de locatie "de Zuigerplas" helemaal geweldig, mooie proeven en een heerlijk ontspannen sfeer. Harley en ik hebben genoten. Ze heeft heel mooi werk laten zien en ik ben echt heel trots op mijn kleine zwartje!!! Eén A proef was nog net iets te hoog gegrepen waardoor wij het A diploma net niet hebben kunnen bemachtigen.

Een foto-impressie van Harley op de MAP gemaakt door Ria de Jong. Ria bedankt!!!

Wat was ik trots op Harley bij de A proef met een sleep op haas en konijn

Volgende week gaan wij heerlijk op vakantie naar Frankrijk. Lekker even uitrusten, wandelen, lekker eten, ach ja genieten van alles wat La Douce France ons elke keer weer te bieden heeft ........

 

7 september 2009

The South German Flat Treffen 2009

Zie het verslag van de Flat Treffen in Duitsland op de pagina Flat Treffen.

 

29 augustus 2009

Een triest bericht

Afgelopen maandag kreeg ik het trieste bericht dat Yvonne de Meij is overleden. Yvonne is het baasje van Max, één van Pips nakomelingen. Yvonne is bij een verkeersongeval verongelukt en laat haar twee oogappeltjes, haar man Kees en maatje Max, achter. Het is echt onbegrijpelijk. Gisteren zijn wij naar haar begrafenis geweest, hier waren alle trainingsmaatjes van Yvonne aanwezig.

Yvonne heeft een speciaal plekje in mijn hart. Zij was een bijzonder mens; altijd een goed humeur, met het hart op de juiste plek en een fantastisch gevoel voor humor. Ik zal haar erg missen.

Dag lieve Yvon……

Yvonne en Max bij de nestreünie

 

9 augustus 2009

Harley A-diploma

Gisteren heeft Harley in Lelystad een KNJV A gehaald, met haar net vier jaar een prima prestatie. Alle C- en B-onderdelen verliepen prima. Bij de laatste proef, de markeer, was ik behoorlijk nerveus, vooral omdat voor mij de één na de ander een onvoldoende kreeg. Maar Harley markeerde perfect en hierdoor mochten wij later die dag op gaan voor de dirigeerproef.

Geconcentreerd liep ik naar de proef. Na het commando “vooruit” liep Harley in een perfecte lijn naar het zitpunt. Ze ging direct zitten op de zitfluit en mocht van alle keurmeesters door naar de duif. De valplek was lastig doordat de wind steeds van richting veranderde, maar na een paar commando’s kreeg Harley verwaaiing. Het blijft een kick als je hond binnenkomt met de duif. Ik was super blij en heel trots op mijn kleine zwartje.

Maar ja dan ben je er nog niet, de sleep moest ook binnenkomen. Nu werd ik pas echt nerveus. Want een tijd geleden was slepen lopen niet Harley’s sterkste kant. Willy die was komen kijken om haar cursisten aan te moedigen, vond dat ik mij geen zorgen moest maken en vertrouwen moesten hebben in Harley. Met dit advies in mijn hoofd ben ik naar de sleep gelopen. Harley zwom over, kreeg op de juiste plek verwaaiing van de eend en verdween in de dekking. Toen begon het spannende afwachten, maar al snel kwam ze terug met ........ eend. Super!!! Bij de prijsuitreiking bleek dat wij de eerste prijs hadden. WOW! Als klap op de vuurpijl kregen wij nog een enorme wisselbeker voor “De beste hond van de dag”.

Bij het wachten op de prijsuitreiking lag Harley heerlijk te slapen, met de door haar geapporteerde duif naast zich. Van deze duif was een veertje op haar neus gewaaid. Ze heeft zeker een uur met deze veer op haar neus liggen slapen, een erg grappig gezicht. José Nijssen heeft hiervan bovenstaande foto gemaakt. Natuurlijk werd Harley net wakker toen José de foto maakte. De rechter foto heeft José gemaakt toen duidelijk werd dat wij eerste in de A waren geworden. De andere foto’s zijn gemaakt door Ria de Jong. Ria bedankt!!!

Tot slot wil ik mijn trainster en vriendin Willy Walbeek bedanken. Bedankt Wil, voor de geweldige trainingen en je enorme inzet. Zonder jou waren Harley en ik nooit zover gekomen!!!

 

4 augustus 2009

Pip jarig

Vandaag is Pip jarig, ze is 8 jaar geworden!!! Het afgelopen half jaar ging het niet goed met onze Dapper, ze liep erg kreupel en had veel pijn. Maar gelukkig is ze weer helemaal de oude en geniet weer volop. Ze gaat weer mee wandelen en ook de training heb ik met haar opgepakt. Willy had vorige week een moeilijke dirigeerproef bedacht met veel verleidingen in het veld. Ongelooflijk hoe goed Pip, na een half jaar niets te hebben gedaan, te dirigeren was. Het is geweldig om te zien dat Pip weer goed in haar vel zit en wow wat vond zij het heerlijk om weer aan het werk te zijn. Als het zo goed blijft gaan, dan kan zij aan het eind van het jaar, gewoon weer mee op jacht. Dat zou helemaal fantastisch zijn!!!

Onze Pip acht jaar

Afgelopen zaterdag heb ik met Harley meegedaan met de KNJV proef in Veendam. De eerste proef was de markeer. Best een pittige, je stond voor een heuveltje en hierachter viel de dummy vlak tegen een bosje aan. Toen Harley op weg was naar de eend, zag ik al dat zij boven de wind uit zou komen en helaas …… dat was ook zo. De overige C en B onderdelen heeft zij prima gedaan, voor alle zeven een 10!!! Op naar de volgende proef.

 

27 juli 2009

Vakantie Duitsland en Denemarken

Ondanks het wisselvallige weer van de afgelopen weken hebben wij net een heerlijke vakantie achter de rug. De eerste week stonden wij op een camping in Duitsland. Hierna zijn wij doorgereden naar Denemarken. Wij hadden een afwisselende programma. De honden konden aan bijna alle programma onderdelen meedoen, zelfs aan een fantastische kunstroute in Duitsland. Een verslag van deze route volgt later.

Met Pip gaat het uitstekend. Zij krijgt sinds een week of zes het voedingssupplement Befedo en loopt als een zonnetje, het is een wonder..... Zij heeft aan alle vakantie-activiteiten deelgenomen en niet één keer kreupel gelopen. Het is fantastisch dat al onze inspanningen van de afgelopen maanden dit resultaat heeft opgeleverd.

Wij hebben genoten en veel gelachen om onze drie zwartjes. Neem nou Pip, die na elke duik in zee eens flink door het zand ging rollen. Panneren noemen wij dat, ze zag er niet uit!!! Of ondeugende Harley, die niet meer braaf blijft liggen als je dummy's weg wilt brengen, maar stiekem ligt te kijken. Ons Deentje George was helemaal grappig. Elke ochtend wanneer één van ons opstond om een kopje thee te zetten, kroop Jorja snel in bed en legde haar koppie heerlijk op het kussen.

Op de linker foto een gepanneerde Pip. In het midden zie je Harley die stiekem boven de boomstam gluurt waar de dummy's naar toe worden gebrracht (links zie je nog net het koppie van George, die wel braaf blijft zitten). En dan nog een foto van onze George in bed, het is geen gezicht.

In Denemarken zijn wij naar de Jubileum Working Test van de Deense Retriever Club geweest, de Club bestaat 50 jaar en dat moest gevierd worden. Annika organiseerde deze wedstrijd en wij hadden beloofd hierbij aanwezig te zijn. Ton en Jorja deden mee in de Open Klasse (vergelijkbaar met onze B klasse) en ik heb drie dagen geholpen, waarvan één dag bij een proef in de Winners Klasse (onze A klasse).

Tussen het helpen door had ik tijd om bij één proef van Ton en Jorja wat foto’s te maken. Bij deze proef moest Jorja los volgen richting waterkant. Tijdens het volgen werd geschoten en viel een dummy in zee. Als deze dummy binnen was werd er nog twee keer geschoten voor een dubbele markeer, één op het land en de ander in de zee.

Op de eerste foto heeft George net perfect gemarkeerd. Op de tweede foto komt de tweede markeer dummy binnen, wederom prachtig gemarkeerd. Op de laatste foto loop ik samen met Anna het bos in om dummy’s voor de proef  in de Winners Klasse weg te leggen.

Na het zien van het werk van zowel voorjager en hond op deze Deense Working Test ben ik tot de conclusie gekomen dat de Deense manier van voorjagen niet mijn voorkeur heeft. De Denen werken volgens de zogenaamde Engelse stijl. De proeven bestaan voornamelijk uit markeren en zoeken in een beperkt gebied. Bijna alle apporten komen binnen door middel van dirigeren. Er wordt ook heel veel gefloten. Eigen initiatief van de hond lijkt niet op prijs gesteld te worden gesteld. Naar mijn persoonlijke mening wordt door deze werkwijze weinig gebruik gemaakt van de talenten van de hond, maar gaat men uit van het talent van de voorjager.

Wij hebben nog twee keer samen met Annika getraind en heerlijk bij haar gegeten. Leuk om onze Deense vrienden weer te zien. Na dit bezoek hebben wij nog twee dagen lekker genoten van onze camping aan het strand en zijn daarna weer richting huis gereden.

 

3 juli 2009

Nestreünie 

Op 3 juli was de tweede nestdag van het nest van Pip. Stern, Max, Kenai, Bretta en Harley waren aanwezig. De baasjes van Perro en Murphy waren verhinderd. Voor een uitgebreid verslag ga naar de pagina Nestdag.

 

25 juni 2009

Harley jarig en Wandelen in Delft IX

Vandaag is Harley vier jaar geworden. Vier jaar geleden werd Harley, nadat Pip een flinke kreun had gegeven, als eerste geboren. Daarna volgde Max, Bretta, Perro, Stern en als laatste Murphy. Alle broertjes en het zusje van Harley natuurlijk van harte gefeliciteerd!!!

Alweer poseren!!!  

Ik doe mijn ogen dicht, dan zien zij mij niet

Deze keer geen traditionele Flow-of-Spirits-taart, maar Flow-of-Spirits-gebak. Ik had voldoende gebakjes gemaakt om tijdens de training te trakteren. Pip, Jorja en alle honden van de training vonden het heerlijk. Behalve het feestvarkentje. Ach Harley is gewoon een erg lastige eetster.

Het Flow-of-spirits-gebak

Wandelen in Delft IX

Op ongeveer 10 minuten loopafstand van ons huis ligt de Delftse Hout. Vanuit de Delftse Hout kun je via het Bieslandse Bos, de DobbePlas (in Nootdorp) en de Balij naar Zoetermeer wandelen. Je bent dan wel een paar uurtjes onderweg, maar de omgeving is echt prachtig. Je kunt vanuit de Delftse hout via de Nootdorpse Plassen (zie VIII) naar Het Hertenkamp (zie II) lopen, één van mijn favoriete wandelingen.

In de Delftse Hout kun je een wandeling van ongeveer een uur maken, je wandelt dan om de grote plas. Zomers mogen er geen honden op het strand, maar dat lijkt mij vanzelfsprekend. De Delftse Hout heeft een speciaal Honden Strand, waar ik met al mijn pups geregelmatig heen ga voor de socialisatie. In de Delftse Hout is een fantastisch groot veld waar het uitstekend dirigeren is. Je kunt op dit veld behoorlijk wat meters maken en het is ook mogelijk de honden over een redelijk breed water sturen.

 

21 juni 2009

Pip en Wandelen in Delft VIII

De afgelopen week heb ik nagedacht hoe het nu verder moet met Pip. Mijn doel is dat Pip pijnvrij wordt, weer lekker mee kan op de wandeling en zo af en toe een dummy kan halen. Om dat te bereiken heb ik Befedo besteld, een voedingssupplement dat als hulpmiddel wordt gegeven in gevallen van slijtage van gewrichten bij zeer actieve dieren. Verder krijgt Pip nu dagelijks een Rimadyl. Nelleke, de fysiotherepeute, is geweest. Zij komt voorlopig elke week om Pip te masseren. Verder heeft ze mij het advies gegeven de wandeling te starten met een warming-up, hierna mag Pip even los en dan afsluiten met een cooling-down. Ik hoop dat al deze maatregelen succes hebben en dat Pip weer snel is opgeknapt.

Dinsdag heb ik met Harley getraind en Pip mocht mee. Pip heeft een paar dummies gehaald. Een rechte lijn naar een vlaggetje en een markeer, allebei op een vlak veld. Ach, wat was ze blij!!! Je houdt je hart vast maar ........ gelukkig liep ze hierna, voor haar doen, ok.

Wandelen in Delft VIII

Deze week twee foto's van de Nootdorpse Plassen. Dit gebied ligt tussen de Delftse Hout en Het Hertenkamp. Een gedeelte van de Nootdorpse Plassen is natuurreservaat, uiteraard mag je hier niet komen. Maar de kleine paadjes tussen de plassen zijn wel toegankelijk, het is een genot om hier te wandelen. Vooral in het voorjaar als er allerlei bijzondere bloemen en planten langs te waterkant bloeien.

 

13 juni 2009

Pip, Clubmatch en Wandelen in Delft VII

Op 9 juni ben ik met Pip bij dr. Krooshof geweest. Pip is nogmaals grondig onderzocht en er zijn weer foto's gemaakt, deze keer van haar nek en ruggewervel. Op de nekfoto's was duidelijk te zien dat Pip artrose heeft. De foto's van haar rug waren gelukkig goed. Pips voorgeschiedenis in combinatie met de artrose verklaren volgens dr. Krooshof de klachten. Aan één kant natuurlijk geweldig nieuws. Aan de andere kant is het heel vervelend omdat je aan deze nekklachten weinig kunt doen. Het is nu zaak te accepteren dat Pip nooit meer perfect zal lopen. Bij pijn mag ik haar Rimadyl geven. Om goed te bepalen wat Pip nog wel en niet meer kan heb ik de hulp ingeschakeld van fysiotherapeute Nelleke Deen. Zij heeft Pip gerevalideerd na de twee schouder-operaties. Volgende week komt zij bij ons langs.

Op 7 juni was de Clubmatch van de Flatcoated Retriever Club. Jorja was ingeschreven. Ze is nu twee jaar en moest daarom voor de eerste keer in de Open Klasse. Zoals jullie op de foto's kunnen zien hebben Ton en George erg hun best gedaan. Zij kregen dan ook een Zeer Goed.

Wandelen in Delft VII

In Delft, vlak bij ons huis, ligt het Bieslandse Bos. Het is hier heerlijk rustig. Ik loop hier graag en zeker als één van de meiden loops is. Je kunt in hier ook heerlijk trainen. Alleen voor waterwerk en dirigeeroefeningen zijn er niet zo veel mogelijkheden.

Van links naar rechts wat mooie plaatjes van het Bieslandse Bos. Links 't vennetje, in het midden Pip en Harley bij ons favoriete bankje en rechts de paardenstal

 

6 juni 2009

Hulphond, Pip en Wandelen in Delft VI

Harley heeft haar roeping gemist.....ze zou echt een geweldige hulphond zijn geweest. Als ik met de schoonmaak bezig ben is het voor Harley een feest om alle spullen uit de kelder voor mij naar de keuken te brengen. Als ze de deur van de kelder hoort, staat zij onmiddellijk klaar om haar hulp aan te bieden. Ik heb een paar foto's gemaakt van haar favoriete schoonmaakattributen, maar stofdoek of plumeau vallen ook erg in de smaak.

Pip blijft kreupel lopen. Afgelopen dinsdag heb ik dr. Krooshof gebeld. Ik heb haar uitgelegd dat ik mij grote zorgen maak. Zij deelde mijn zorg en wil komende dinsdag Pip nogmaals grondig onderzoeken.  

Wandelen in Delft VI

In Delft, net achter Ikea, ligt een mooi wandelgebied dat de Berg van Zegwaard of de Bult wordt genoemd. Dit gebied is op een oude vuilstort aangelegd. Je hebt er twee mooie velden, een grote plas en rondom allerlei spannende paadjes. Hierdoor kun je hier niet alleen heerlijk wandelen, het biedt ook voldoende mogelijkheden voor een leuke training.

Harley en Jorja op één van de spannende paadjes, boven op de "berg" 

 

 31 mei 2009

Pip, Yarny en Wandelen in Delft V

Het ging de afgelopen week niet goed met Pip. Ze liep weer erg kreupel en het is duidelijk dat zij zich niet lekker voelt. De fysiotherapeute heeft Pip weer van onder tot boven onderzocht en nu blijkt Pip ook nog eens last van haar nek te hebben. Elma gaf het advies Pip een paar dagen Rimadyl te geven en een tuig voor haar te kopen om de nek te ontzien. Verder adviseerde zij Pip alleen gecontroleerd te laten bewegen; eerst een stukje aan de lijn, daarna eventjes los en dan weer uitlopen aan de lijn. Nu is gecontroleerd bewegen geen probleem. Het gaat vooral om het stukje los. Pip kent dan echt geen enkele grens. Na een paar dagen dit regiem te hebben gevolgd, zag ik daarom ook nog geen enkele verbetering. Daarom heb ik besloten dat Pip vanaf nu alleen aan de lijn loopt. Iedere twee uur een wandeling van tien minuten. A.s. dinsdag neem ik weer contact op met dr. Krooshof. Arme Pip, het wil maar niet opschieten met de revalidatie.

Dit Pinksterweekend logeert Yarny (de vader van Pip) bij ons. Hij is inmiddels 11 jaar, maar dat zou je niet zeggen. Niet qua uiterlijk, hij ziet er nog prachtig uit. Maar ook niet qua gedrag, tijdens de wandeling rent hij nog steeds voorop. Ik heb van vader en dochter een portretfoto gemaakt.

 Yarny (11 jaar)     

Pip (7 jaar)

Wandelen in Delft V

Binnen drie minuten lopen van ons huis ligt het Joris Park. In dit kleine park laat ik onze drie dames regelmatig uit. Je kunt hier een wandeling van zo'n twintig minuten maken, prima voor de ochtend- of avondwandeling.

Pip, Harley en Jorja in het Joris Park

 

25 mei 2009

Pip, Bretta en Wandelen in Delft IV

Afgelopen dinsdag ben ik met Pip weer bij fysiotherapeute Elma Bakker geweest. Elma heeft Pip onderzocht en vond dat Pip voldoende was hersteld om de aquatrainer in te gaan. De aquatrainer is een grote glazen bak, die wordt gevuld met een laagje water. Op de bodem van deze bak staat een lopende band. De hond wordt op deze band gezet. Het baajse moet aan de voorkant van de bak gaan staan, bij de kop van de hond. Wanneer de band start, lokt de baas de hond met een brokje. De hond moet nu gaan lopen om bij het brokje te komen. Pip had snel in de gaten wat de bedoeling was. De loopband kan op verschillende niveau's worden ingesteld, waardoor het lopen zwaarder wordt. Door het laagje water wordt de belasting niet té zwaar. Het ging erg goed en Pip vond het een leuk spelletje. Volgende week dinsdag gaan we weer.

Op 19 april had ik een oproep geplaatst om contact te krijgen met de nieuwe eigenaar van Bretta, een dochter van Pip. Deze week werd er gehoor gegeven aan deze oproep. De nieuwe eigenaren Anton en Joke stuurden mij een mailtje. Ze schreven me dat het heel goed gaat met Bretta en dat ze erg blij met haar zijn. Verder stuurden ze mij onderstaande foto. Ik moest even een traantje wegpinken....... want Bretta lijkt als twee druppels water op haar moeder Pip!!!

Bretta

Voor zondag 28 juni a.s. heb ik alle eigenaren van Pips nakomelingen uitgenodigd voor een wandeling. Ze worden de 25ste juni al weer 4 jaar!!! Het zou heel gaaf zijn als het nest compleet is de 28ste!!!

Wandelen in Delft IV

Vorige week had ik in de rubriek Wandelen in Delft al gesproken over het Abtswoudse Bos. Ik heb toen foto's geplaatst van het linker gedeelte van dit natuur- en recreatiegebied, achter de Makro. Deze week een foto van het rechter gedeelte, bij de Kynologen Club Delft. Ook aan deze zijde veel wandel- en trainingsmogelijkheden, met prachtige heuveltjes en veel spannende waterpartijen. Wat mij betreft een Nimrod waardig terrein.

Harley kijkt uit over een gedeelte van één van de waterpartijen in het Abtswoudse Bos

 

19 mei 2009

Pip, Wandelen in Delft III en Teamwedstrijd

Afgelopen dinsdag ben ik met Pip weer bij dr. Krooshof geweest. Er zijn foto's gemaakt van haar linker voet en schouder. Gelukkig was hier niets bijzonders op te zien. Ik ben doorverwezen naar een fysiotherapeut in Kamerik, die aan aquatraining doet. Daar kon Pip woensdag al terecht. Pip is helemaal onderzocht en het blijkt dat zij enkele flinke blokkades in haar ruggenwervel heeft. De bespiering van haar linker schouder en heup zit ook helemaal vast. Eerst moet dit verholpen worden en dan kunnen wij met de aquatraining starten. Ik heb een paar massage instructies en oefeningen meegekregen. Hier moeten Pip en ik van de week mee aan de slag.  

Harley had deze week geluk. Donderdagavond mocht zij meedoen met de trainingsgroep van Pip. Willy had een uitdagende sleep uitgezet. Wat was ik trots toen Harley met de eend terugkwam. Zaterdag was Harley's eigen trainingsgroep aan de beurt ook nu een heftige sleep maar nu met een kraai. Ook deze kwam binnen. Super, ik ben erg trots op Harley!!!

Harley in de wachtkamer (foto José Nijssen Dreamweaver Working Goldens)

Wandelen in Delft III

In Delft ligt het Abtswoudse Bos. Dit bos bestaat uit twee delen, links en rechts naast het spoor. Het is zo'n 10 jaar geleden aangelegd. Het is een fantastisch terrein met veel water. Je kunt er niet alleen heerlijk wandelen maar ook trainen. Het ligt op ongeveer tien minuten rijden van ons huis. Deze week foto's van het linker gedeelte van het Abtswoudse Bos (het deel achter de Macro).

Harley en Jorja op de brug richting het grote water

Het grote water

Op bovenstaande foto zie je ons staan bij het grote water. Het stuk zichtbaar op deze foto is nog maar een klein gedeelte van deze grote plas. Ook van Jorja zie je maar een klein stukje, als je goed kijkt zie je haar koppie nog net boven de waterkant uitsteken.

Zondag was de Teamwedstrijd van de Goldens in Dongen. Ons team Joined Retriever Force bestond uit Willem Kort met Yamy (A combinatie), Marian Nihot met Fee (B combinatie) en Jan-Willem Duijdam met Senna (C combinatie). Ik heb erg genoten van de drie honden. Van Yamy bij de prachtige dirigeerproef op de akker, van een geweldige markeer van Fee en van Senna's doorzettingsvermogen bij de markeer in de poel. Marian, Willem en Jan-Willem bedankt voor de heerlijke dag.

Joined Retriever Force: Willem Kort met Yamy, Marian met Fee, de coach en Jan-Willem met Senna (Foto Nico Romberg)

 

10 mei 2009

Flink balen en Wandelen in Delft II

Het gaat nog steeds niet goed met Pip. Ze loopt nu niet meer rechts kreupel, maar links. Aan de linker kant is ze geopereerd. Ze heeft na de twee operaties wel een ander loopje ontwikkeld, maar dit loopje is structureel verslechterd. Maandag bel ik dr. Krooshofom te overleggen hoe nu verder. Het is flink balen voor Pip!!!

Door aan een wedstrijd mee te doen kan je soms, door de manier waarop een proef is uitgezet, weer even worden teruggezet in je training. Dat heb ik van de week ervaren. Bij de Goldens was de sleep met twee dummies getrokken en aan het eind lag (gelukkig) een dummy. Dit was voor veel honden een groot probleem en hierdoor was de sleep erg vervuild. Harley had, als één na laatste hond, ook moeite met deze sleep, maar dat kon ik haar uiteraard niet kwalijk nemen. Nou heeft Harley een tijdje moeite gehad met slepen lopen. Na lang zoeken wat hiervan de oorzaak was bleek het te liggen aan haar voorkeur van dummies boven wild. Van de week liep ik weer tegen dit probleem aan nadat ik een sleep met wild had getrokken. "Mevrouw Eigenwijs" wilde de sleep niet lopen. Maar dan heeft ze toch echt vette pech, want ik geef niet op en heb ervoor gezorgd dat ze uiteindelijk twee slepen met wild perfect heeft gelopen. Ook bij de training van Willy ging het gelukkig weer helemaal goed.

Harley "Mevrouw Eigenwijs"

Wandelen in Delft II

Op ongeveer 5 minuten rijden van ons huis ligt "Het Hertenkamp". In dit park maakt Ton in het weekend een extra grote ochtendwandeling. Maar ook ik wandel hier erg graag. Je kunt in dit park ongeveer een wandeling van een uur maken. Het Hertenkamp grenst aan de Delftse Hout, de Nootdorpse Plassen, de Dobbenplas en de Balij richting Pijnacker en Zoetermeer. Dus mogelijkheden genoeg om je wandeling uit te breiden.

Ton aan de wandel in Het Hertenkamp

Het is een prachtig park waar in het voorjaar op de velden schapen grazen, met mooie vijvers en een afgezet terrein waar herten staan. Je ziet er de meest prachtige oude grote bomen. Zo nu en dan train ik er met de meiden, maar alleen bij slecht weer, want anders is het te druk.

Onder één van die oude bomen zie je nog maar net de meiden zitten...

Komende week de laatste training voor de Teamwedstrijd bij de Goldens in Dongen. Ons team "Joined Retriever Force" heeft er zin. Pip kan uiteraard niet mee doen, maar Yamy is een geweldige reserve hond. Met haar bijna 10 jaar laat zij nog prachtig werk zien.

 

4 mei 2009

Training en Wandelen in Delft I

De trainingen bij de Apporteur zijn weer gestart. Jorja en Ton hebben er al één opzitten en vanavond is hun tweede les. Pips training was afgelopen donderdag, maar daar kon zij door haar blessure helaas nog niet aan meedoen. Harleys eerste les is a.s. zaterdag. Wij hebben er allebei heel veel zin in!!!

De natuur is op dit moment op z'n mooist, zo geweldig al dat jonge groen. Daardoor realiseer ik mij hoe fantastisch wij hier eigenlijk wonen in Delft. Al wonen wij in de Randstad, toch zitten wij binnen vijf minuten lopen midden in de natuur. Er zijn veel uitlaat- en trainingsmogelijkheden. Hierdoor ontstond het idee om de komende weken foto's te plaatsen van mijn meest favoriete plekjes in Delft.

Wandelen in Delft I

Eerst twee foto's van de plek waar onze dames 's ochtends hun eerste plas doen. 's Avonds gaan wij hier ook naar toe voor het laatste plasrondje.

Op 20 meter van ons huis ligt deze officiële hondenuitlaatstrook. Het is een heerlijke plek, deze singel met al die grote oude platanen, aan de Vliet. Als het warm is kunnen de meiden lekker afkoelen in het water. Via een burg kom je aan de overkant van het het water want hier loopt de uitlaatstrook door. Je kunt een wandeling van een half uur maken. Prima om de dag mee te beginnen of te eindigen.

Nog een foto van de singel

 

30 april 2009

Happy Harley

Gisteren kreeg ik onderstaande foto van Maaike Kort. Maaike heeft deze foto gemaakt na de prijsuitreiking van de working test bij de Flatcoats. Ze heeft Harley goed getroffen, het koppie van Harley is representatief voor haar hele houding van het afgelopen weekend......Happy Harley. Bedankt Maaike voor deze super leuke foto!!!

Happy Harley!!!

 

28 april 2009

Workingtests Flatcoats en Goldens

Het was een druk weekend. Zaterdag de workingtest van de Flatcoats en zondag die van de Goldens. Zaterdag deden zowel Harley en Jorja mee. Harley in de B2 een Jorja in de B1, allebei voor de eerste keer in deze klasse en ze hebben super gewerkt. Dat bleek ook wel aan het eind van de dag, want Harley had een derde plaats met 87 punten en Jorja een vierde met 86 punten.

Zondag stond de wekker weer om 6.00 uur. Ton draaide zich nog eens lekker om en ik vertrok om 6.45 uur richting Spaarnwoude. Het was niet zulk mooi weer als zaterdag, maar verder klopte werkelijk alles die dag. Spaarnwoude is een geweldige lokatie. De proeven waren lekker uitdagend, allemaal, op één na, op vet A niveau. De communicatie tussen Harley en mij was super. Ze had er zin in, was allert, luisterde uitstekend en op momenten dat ze zelfstandig aan het werk moest, bleek dat het met haar eigen initiatief ook dik in orde is. Pas bij de laatste proef, toen wij een uur in de  motregen hadden zitten wachten, sloeg bij ons de vermoeidheid toe. Niet vreemd na twee dagen achter elkaar hard werken. Toen bleek dat we zeker nog twee uur moesten wachten, besloot ik Harley naar de auto te brengen. Dan kon zij even lekker bijslapen. Kort voor wij aan de beurt waren heb ik haar opgehaald en kwam ze weer helemaal fit uit de auto. Harley had tot nu toe alle apporten binnengebracht, de laatste proef was de moeilijkste van de dag. Het zou toch fantastisch zijn als het nu ook zou lukken. Toen de sleep, de markeer en het waterapport binnen waren, heb ik Harley even flink geknuffeld. Ik was super trots op haar en wat hadden we geweldig samengewerkt. Mijn weekend kon al niet meer stuk, maar toen bij de prijsuitreiking bleek dat wij de eerste prijs hadden ...........

Foto José Nijssen Dreamweaver Working Goldens

Ik wil al mijn groepsgenoten zowel bij de Flatcoated en bij de Golden Retrievers hartelijk bedanken voor de gezellige en sportieve sfeer!!!

Pip heeft donderdag weer een injectie Moderin gekregen. Wij mogen nu korte stukjes met haar fietsen. Over drie weken bel ik dr. Krooshof om te overleggen. Onze George is voor de tweede keer in haar leventje loops geworden.

 

19 april 2009

Blessure Pip, vriendinnen van Jorja en oproep

Van de week liep Pip echt slecht. Na een paar dagen rust en Rimadyl gaat het gelukkig weer wat beter. Komende donderdag heb ik een afspraak met dr. Krooshof en krijgt Pip weer een injectie. De kans dat zij mee kan doen aan de teamwedstrijd wordt steeds kleiner. De naam van ons team hebben wij trouwens kunnen wijzigen in Joined Retriever Force.

Niet alleen mensen hebben hun persoonlijke voorkeuren voor sommige mensen, ook honden hebben een echte duidelijke voorkeur voor andere honden. Jorja heeft drie grote vriendinnen, die wil ik graag aan jullie voorstellen.

Links zien jullie Jorja en Saszu. Als Saszu en Jorja elkaar zien is het meteen dikke pret, ze rennen lekker achter elkaar aan en dragen samen gevonden stokjes en flesjes. In het midden zien jullie Jorja en Amy. Elke week wordt Ton door de baasjes van Amy opgehaald voor de training. Amy en Jorja rennen eerst een paar rondjes om de auto, zo blij zijn zij om elkaar te zien. Bij deze training doet ook Senna (rechts) mee, waar Jorja direct naar toe rent voor een begroeting. Senna vindt drukte maar zo zo, maar van Jorja kan zij dit goed hebben. Drie dikke vriendinnen!!!

Vorige week zaterdag ben ik gaan kijken naar de training van Ton en Jorja bij Maaike. Ik had de andere twee meiden bij mij en heb op gegeven moment alle drie aan de pin gelegd. De meiden hielden alles goed in de gaten en dat heeft onderstaande twee foto's opgeleverd die ik echt de moeite waard vind.

Het lijkt wel of ze naar een tenniswedstrijd kijken (links achter Jorja, links voor Harley en rechts Pip

Vandaag heb ik weer eens geholpen op de Fokdag van de Flatcoated Retriever Club te Heerde. Een lange maar heerlijk dag, ik vind het toch altijd weer erg prettig om een bijdrage te kunnen leveren aan ons fantastische ras.

Oproep

Tot slot een oproep om de nieuwe eigenaar van het zusje van Harley te achterhalen. Het zusje van Harley heet Bretta (officieel Pips Bretta Of the Love of Liberty). Ik heb begrepen dat zij enige tijd geleden door haar vorige eigenaar is herplaatst. Helaas ben ik hiervan niet op de hoogte gebracht. Wij zouden het heel leuk vinden om Bretta weer een keer te zien. Dus bent u de nieuwe eigenaar van Bretta, dan zou ik het heel leuk vinden als u contact met mij op zou willen nemen. Wilt u een mailtje sturen maak dan gebruik van de knop rechts boven op mijn site.

 

11 april 2009

Herstel Pip en Teamwedstrijd

Na de injectie in haar rechter schouderpees loopt Pip als een zonnetje. Van de week heb ik contact opgenomen met dr Krooshof. Nog steeds geen trainingen voor Pip en rustig aan. Over twee weken moeten wij terug voor een tweede injectie. Pip is het helemaal niet eens met dit protocol en baalt flink.

Het team voor de Teamwedstrijd op 17 mei a.s. valt uit elkaar. Abby van Marijke heeft vorig weekend een B diploma gehaald. Tsja dan mag je niet meer mee doen als C hond. Gelukkig is Jan-Willem met Senne bereid de C plaats op te vullen. Van Pip is het ook nog onzeker of zij zover hersteld is dat zij mee kan doen. Voor de zekerheid staan daarom Willem Kort met Yamy reserve. Mocht Pip niet mee kunnen doen dan ga ik wel mee als coach. Marian met Fee blijft het oude team trouw.

Ik kreeg nog foto's toegezonden van de laatste woensdagmiddag training bij Willy, waar Pip altijd heeft getraind. Helaas stopt deze trainingsgroep zoals ik al eerder schreef. Bij de laatste training, was Pip al geblesseerd en mocht Harley meedoen. Ik was best zenuwachtig of Harley wel mee kon komen op dit hoge niveau. Het dirigeren ging prima, maar bij de sleep werd ik toch weer wat nerveus.

Een fotoimpressie van de training

Op de foto links sta ik gespannen te wachten. Het was een heftige sleep, veel overgangen en de omstandigheden waren niet eenvoudig. Het duurde wel een tijdje maar op gegeven moment zag ik haar terugkomen met het konijn. Wat was ik trots op Harley!!!

 

5 april 2009

B diploma Jorja en blessure Pip

Ton en Jorja hebben gisteren in Krimpen aan de IJssel een B diploma gehaald met 71 punten. Ik ben erg trots op allebei. Het verslag van Ton:"Toen ik het programmaboekje had opgehaald, zag ik dat we moesten beginnen met overwater en meteen daarna markeren, de twee proeven waar ik het minst zeker over was. "Ach ja, dan weet je ook meteen waar je aan toe bent". Toen we klaar stonden voor overwater ging het kopje van Jorja steeds naar links, ik maar wachten tot ze gefocused was op de overkant. Toch ging ze meteen naar links op het commando "vooruit" en ik zag waarom. Op de vuilnisbak lagen de dummy's van de vorige honden, en waarom zou je dan nog dat hele eind naar de overkant zwemmen? Opnieuw aangelijnd, ingelopen en weer gefocused op de overkant en daar ging ze. Ik moest nog twee commando's geven om te voorkomen dat ze de dummy uit haar bek zou laten vallen maar dat lukte. "Pfff" een 8, een mooi begin. Op naar het markeren. Ze markeert voor een tien maar ze komt af en toe terug voor een nul en een vijf geven ze niet. We konden meteen aan de bak. Ze sidderde over haar hele lichaam, maar bleef toch keurig zitten. Na mijn "apport" zei de keurmeester meteen "die weet waar de dummy ligt". Snel kwam ze terug maar een paar meter vóór me begon ze te bokken. Een flinke brul zorgde er voor dat ze toch voorkwam, niet helemaal netjes zoals het hoort. Toch nog een 7. Het moeilijkste hadden we gehad, de rest moest kunnen. Op naar het kort apport uit water, ook altijd afwachten want inspringen en de dummy uit de bek laten vallen hoort ook tot het standaardrepertoire van Jorja. Maar het ging prima, ik heb haar niet laten zitten en gewoon de dummy aangepakt, een 9. Op naar de verloren zoek. Bij de honden voor ons duurde het vaak heel lang voordat de dummy werd teruggebracht. Niet bij Jorja. Eigenlijk meteen na het inzetten kreeg ze verwaaiing en pakte de dummy op. Maar toen ging ze naar de helpster en liet de dummy uit haar bek vallen. Jammer, een 8 terwijl de keurmeester vond dat ze briljant gezocht had. Nu begon ik er in te geloven, want de andere oefeningen dat moest kunnen en dat bleek. Met drie tienen en een 9 ( voor kort apport) sloten we de proeven af. Een totaal van 71 punten een mooie B. Het was nog even slikken toen bij de prijsuitreiking bleek dat twee puntjes meer de eerste prijs had opgeleverd ( je weet dan meteen waar je een paar punten extra had kunnen verdienen) maar dit hele kleine verdriet woog niet op tegen het gelukkige gevoel dat ze heerlijk voor mij gewerkt heeft. En nu op naar de workingtests in de B.

George met haar B diploma

Na afloop leuk gepraat met Tonnie van Duuren, een keurmeester die al vele jaren bij onze club, streng maar rechtvaardig, keurt. Hij merkte op dat hij het niveau van de flatcoats elk jaar beter vindt worden. Toch een leuk compliment voor iedereen die fanatiek met zijn honden bezig is, het heeft resultaat."

Yvonne heeft met Max (het broertje van Harley) gisteren ook in Krimpen een C diploma gehaald. Van harte gefeliciteerd, jullie zijn beloond voor jullie harde werk, super hoor!!!

Max met z'n C diploma, heel moe!!!

Pip liep van de week zo slecht dat ik besloten een afspraak te maken met dr. Krooshof, orthopeed te Hilversum. Pip is helemaal onderzocht en blijkt een schouderpeesontsteking aan de rechterzijde te hebben. Na twee operaties aan de linker kant zijn er compensatieklachten aan de rechterzijde ontstaan, met een